อายคอนแทค

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 15. Valentine's Day

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 394

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 02:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
15. Valentine's Day
แบบอักษร

​     ฉันตื่นขึ้นมาในเช้าวันจันทร์ที่ต้องไปเรียนอีกแล้ว!!!

 

"เห้ออออ ขี้เกียจจังเลยยย" ฉันบิดขี้เกียจไปมา

 

กริ๊งงงงงงงงงงง~

 

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครโทรมา 'ยุนกิ' O.O

 

"ย๊าาา ไปเมาหัวลาน้ำมาอยู่ที่ไหนยะ!!! คอนโดตัวเองมีไม่กลับ!!!!"

ฉันโวยวายออกไป

 

"นี่เธอมาโวยวายใส่คนที่มารับเธอไปโรงเรียนได้ยังไงกันละเนี้ย" ยุนกิบ่นใส่ฉันทางโทรศัพท์

 

"ใครขอร้องให้นายมารับกัน ฉันไปเองได้!!!!"

 

"งั้นก็ตามใจ"

 

ตู๊ดดด ตู๊ดดด ตู๊ดดดด

ยุนกิตัดสาย

 

หมอนี่คงไปโรงเรียนแล้วจริงๆ

 

เชอะ!! ใครสนใจกันละ ไม่อยู่ให้เห็นหน้าก็ดีเหมือนกัน

ฉันจะได้แต่งตัวไปโรงเรียนได้สะดวกๆ

ฉันเข้าไปอาบน้ำ ออกมาด้วยผ้าขนหนูสีบาวบางๆ นุ่งกระโจงอก

 

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!"

 

"ชู่ววว~ อย่างเสียงดัง" ยุนกิเข้ามาปิดปากฉัน

 

"ฉันผลักอกยุนกิออกออก"

 

ผลักกกก!!!

 

"ฉันคิดว่านายไปโรงเรียนแล้ว นายมาทำไม" ฉันชี้หน้ายุนกิ

 

"มาเอาชุดนักเรียนไงละ เอ่อ..อีกอย่าง ทำไมไม่ล็อคประตู?"

 

"ก็ฉันกลัวนายเมาแล้วเข้าห้องไม่ได้ แล้วกลัวว่าถ้านายเคาะประตูเรียกฉัน ฉันจะไม่ตื่น แต่นายก็ไม่กลับมา.."

 

ยุนกิมองหน้าฉันอย่างสำนึกผิด..

 

"นะ นะ..นี่นายมองอะไร"

 

"ฉันขอโทษ"

 

เอ้!! หมอนี่มาแปลก

 

"นายเป็นอะไรเนี้ย ขอโทษทำไมเล่า"

 

"ถ้าเมื่อคืนมีผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน เมาแล้วเปิดประตูเข้าห้องผิดมา เธอจะเป็นยังไง"

 

"...ก็ไม่รู้สิ ฉันยังไม่ทันได้คิดหน่ะ"

 

ยุนกิไม่พูดอะไร ค่อยๆก้าวท้าวเดินเข้ามาหาฉันอย่างช้าๆ

 

ฉันก็ค่อยๆถอยหลังหนีออกอย่างช้าๆเหมือนกัน

 

"อย่ามาทำตาหวาดเยิ้มใส่ฉันแบบนี้นะอิตาบ้า"

 

ฝันไปเถอะยะว่าฉันจะหลงคารมนาย ฉันสบัดตัวหันหลังให้ยุนกิ

ลืมไปเลยว่าตัวเองอยู่ในชุดอะไร จังหวะทีหันหลังนั้น ผ้าขนหนูที่ฉันนุ่งกระโจงอกมันดันจะหลุดลงมา

 

พรึบบ!!!!

O.O"

 

........

 

ยุนกิกอดฉันจากด้านหลัง เพื่อไม่ให้ผ้าขนหนูหลุดลงพื้น​

 

"ระวังๆหน่อยสิ" ยุนกิกระซิบเบาๆข้างหู

 

ฉันหันหน้าไปมองยุนกิอึ้งๆ

"OoO" << สีหน้าฉัน

" ^3^ " << สีหน้ายุนกิ

 

หมอนี่ทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงอีกแล้ว.. ความรู้สึกนี้มันคืออะไร นายกำลังทำให้ฉันสับสน

 

ยุนกิค่อยๆเอียงหน้าลงมา ลงเข้ามาใกล้ฉัน ฉันหลับตาลง..

 

ริมฝีปากของยุนกิลงมาจะประกบกับริมฝีปากของฉันอยู่แล้ว..

 

"เห้ยยยย จะสายแล้วนี่นา"

ฉันได้สติกลับมา ผลักยุนกิออกแก้เขิล แล้วจับผ้าขนหนูแน่น เดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปโรงเรียน

(โชคดีตอนที่โดนคาสิโนยึดห้องฉันมีเสื้อผ้าที่ส่งซักอยู่ข้างล่างคอนโดพอดี)

 

'เห้อออ รอดอีกแล้วนะ ยัยนี่'

ยุนกิขับรถสปอตสีดำมาจอดในที่จอดรถในโรงเรียน

 

นักเรียนผู้หญิงทั้งหลายวิ่งกู่กันเข้ามาที่รถยุนกิ

"นู้นนน วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ สาวๆนายมาแล้ว" ฉันชี้ให้ยุนกิดูฝูงแฟนคลับเขา

 

"ตรงนู้นไม่มีหรอกน่า แต่ตรงนี้น่ะ ไม่แน่..."

กรี๊ดดด!!! อีตาบ้านี้รู้ตัวมั้ยว่าพูดอะไรออกมา!!!! >//<

 

ยุนกิลงจากรถ ผูัหญิงก็กูกันเข้ามาเอาดอกไม้กับสติ๊กเกอร์รูปหัวใจมาติดให้ยุนกิ เนื่องจากวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์

 

ใช่สิ๊!!~ พวกนายมันฮอตที่สุดเลยนี่ ฉันได้จังหวะ รีบแอบลงจากรถแล้วชิ่งหนีไปดีกว่า ขี้เกียจยืดเยื้อกับยุนกิ

เผ่นนนน สิคร๊าาารออัลไรรร๊!!!!!!

 

"เฮ้!! จะไปไหนนนนน"

เสียงยุนกิไล่หลังมา แต่ฉันไม่ฟังหรอก เรื่องอะไรใครจะอยู่

 

ฉันวิ่งขึ้นมาบนชั้นเรียนแล้วนั่งลงที่โต๊ะใกล้กับประตูหลังห้อง ฉันหอบ

 

"แฮ่ก แฮ้ก!!" เห้อออ ตั้งแต่ฉันเรียนมา ฉันยังไม่มีเพื่อนเลยสักคนนี่นา น่าเบื่อชะมัด

 

"บอกมาคืนนี้.. อยากได้กี่ครั้งงง~" เสียงใครมาร้องเพลงแถวนี้

 

ฉันหันไปมองหาเจ้าของเสียง เป็นนักเรียนชาย3คนจากห้องอื่น มารุมแกล้งผู้หญิงห้องฉันอยู่ นักเรียนห้องฉันคนนั้นเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยยุ่งกับใคร ทำไมไอ้พวกนั้นถึงมาแกล้งวะ!

 

"ฉันบอกให้ออกไป!!!" ผู้หญิงคนนั้นตะโกน

 

"ฉันเห็นเธอถ่ายแบบชุดว่ายน้ำนี่ เซ็กซี่เป็นบ้าเลย ก็คิดว่าจะชอบแบบนี้" ผู้ชายพูดจายี่ยวน

 

"ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน ออกไป!!!"

 

นักเรียนห้องฉันทุบโต๊ะ แล้วขึ้นเสียง ซึ่งฉันนั่งดูสถานการณ์อยู่ สรุปที่รู้ก็คือ พวกนักเรียนชายต่างห้อง มันอยากจะฟันนักเรียนหญิงห้องฉัน

 

"ขอดูหน่อยได้มั้ยจ้าว่าของจริงจะใหญ่เหมือนในรูปรึป่าว"

 

"เห้ยยย!! พวกมึง ล็อคแขนมัน" พวกมันกำลังจะทำอะไรเด็กนักเรียนห้องฉันนะ

 

"อร๊ายยย ปล่อยฉันนะ" ลูกน้องมันคือคนล็อคแขนสินะ

 

'เห็นทีจะทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว พวกมึงเจอกูแน่ 'ฉันรำพันออกมาเบาๆ ตอนนี้สายเลือดลูกนักมวยของฉันสูบฉีดออกมาอย่างเต็มตัว ฉันเดินพุ่งเข้าไป ตรงที่เกิดเหตุ

 

"ขออัดลูกพี่มันโชว์ลูกน้องหน่อยโว๊ยยย!!!"

 

ฉันกระโดดถีบลูกพี่มัน  จบกระเด็นติดหน้าต่างห้องเรียน

 

ลูกน้องมันปล่อยแขนนักเรียนในห้องฉันแล้ว เดินปี่มาหาฉัน ฉันคว้าหัวมันสองคน

 

หมับบบ!! แล้วกระแทกหัวมันสองคนเข้าหากันจนเห็นดวงดาว แล้วแถมลูกหมัดพิฆาตร เสยคางพวกมันอีกที จนลงไปกองกอดกันกับพื้น

 

"แกเป็นใครวะ" ลูกพี่มันที่โดนฉันกระโดดถีบประตูหน้าต่างตะโกนถาม

 

"ฉันชื่อยูอา เป็นลูกสาวนักมวย จำไว้ให้ดี"

 

แปะๆๆๆๆ เสียงปรบมือมาจากหน้าห้องเรียน ฉันและทุกคนหันไปมองเจ้าของเสียง ไอ้พวกที่ฉันอัดเมื่อกี้พอเห็นรีบเผ่นแจ้นออกไป ปิ้วววว~

 

"ว้อววววว.. ยูอาา~" ^o^

ไอ้ผู้ชายหน้าหล่อนี่มันใครกัน

 

"อย่าบอกนะ ว่านายเป็นพวกกับพวกมัน"

 

"เธอนี่มันเท่ดีจริงนะ" หมอนั่นเดินเข้ามายีหัวฉัน

 

"พวกมันงั้นสินะ" ฉันคิดดีไม่ได้ เพราะฉันไม่เคยเห็นหน้าหมอนี่ แล้วโผล่มาตอนนี้ ถ้าไม่ใช่พวกมันแล้วจะใคร

 

ฉันง้างหมัดจะพุ่งเข้าที่หน้าหมอนั่น...

 

แต่ก็ถูกหมอนั่นรับหมัดไว้ทัน ฉันจะเตะ หมอนั้นก็กันไว้ได้อีก หมอนี่ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ OoO

 

"ฉันชื่อจอน จองกุก.. ยินดีที่ได้รู้จักนะ ^o^"

จองกุกจับแขนฉันไปรวบไว้

 

"นายเป็นมวยด้วยหรอ O.O"

 

"ฉันเป็นทุกมวยแหละ"

 

"โห้!! เจ๋งอะ สอนฉันบ้างดิ น๊าๆๆ *.*"

ฉันอ้อนวอนจองกุก จนลืมตัว

 

"ยูอา.." ฉันหันไปหานักเรียนหญิงที่ฉันข่วยไว้เมื่อกี้

 

"ขอบคุณนะที่ช่วยฉันเอาไว้เมื่อกี้ ถ้าไม่ได้เธอ ฉันคงแย่แน่ๆ" ยัยนั่นทำหน้าอย่างกับจะร้องไห้

 

ฉันเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ เลยเดินเข้าไปสวมกอดอย่างอ่อนโยน

 

"ไม่เป็นไรนะ" จนยัยนั่นร้องไห้ออกมาจริงๆ

"ฮือๆๆ T^T" เอาแล้วไง ร้องหนักมากเลยทีนี้ ฉันจะทำไงดีเนี้ย

 

"ไม่เอาไม่ร้องนะ ว่าแต่คนสวย..เธอชื่ออะไรจ๊ะ ^^"

ฉันคิดว่าฉันชมเธอว่าสวย แล้วพูดจ๊ะจ๋า เธอจะหยุดร้อง

 

"ฉันชื่อจีซู" จีซูยิ้มมม ^^

 

"เยสสส!!! เธอยิ้มแล้ว" แผนฉันได้ผลแฮะ ฮ่าๆๆ

ฉันยีหน้าจีซูจนปากยู่ยี่

 

"ย๊าาา~ ที่แท้เธอก็เป็นเลสเบี้ยนสินะเนี้ย" จองกุกพูด แต่ฉันไม่ฟังหรอก มัวแต่ดีใจที่ทำให้จีซูยิ้มได้

 

'ฉันขอบใจเธอจริงๆเลยนะยูอา เธอน่ารักจริงๆ'

จีซูคิดในใจ

 

นั่งเรียนกันไปจนหมดคาบ

 

"เย้~~~ ได้เวลาพักเที่ยงแล้ว"

ฉันร้องเย้ดีใจ ไม่รู้ดีใจที่ได้พักเที่ยงหรือมีเพื่อนเพิ่มอย่างจีซูไปกินข้าวกันแน่ โฮ๊ะๆๆ ^o^

 

"ป่ะ จีซู เที่ยงนี้เราไปกินอะไรกันดี" ฉันจับมือจีซู

 

"ทีนี้ชวนจีซูไปกิน ทีฉันชวนแทบตายไม่ไปกับฉัน" อลิซแย้ง

 

"ใครจะอยากไปกินข้าวกับคนที่เข้ามาหาเรื่องตัวเองตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนละยะ" ฉันตอบอลิซไปอย่างมึนๆ

 

"โถ้.. ยูอาก็.."

 

"เอิ่มม วันนี้ฉันขอโรงเรียนกลับเที่ยงหน่ะยูอา ฉันขอโทษนะ"

 

"เห้ออออ แย่จัง อุส่าคิดว่าจะมีเพื่อนไปกินข้าวครั้งแรกตั้งแต่เรียนมาฉันกินข้าวคนเดียวตลอด เหง๊าเหงา" ฉันบ่นพรึมพรำ

 

"ถ้าเหงามากก็มากินกับฉันสิ" ^^ จองกุกชวน

 

"นี่ไง..เธอไปกินกับจองกุกก็ได้ แล้ววันหน้าฉันจะไปกินข้าวเป็นเพื่อน แล้วเจอกันน้าา บ้ายบาย"

จีซูเดินจากไป

 

"เห้อออ กินกับนายก็ได้ ป่ะๆๆ" ฉันเดินไปโรงอาหารกับจองกุก เสียงนักเรียนซุบซิบกันตลอดทาง

 

'เห้ยยย แกนั่นพี่จองกุกนี่'

'ทำไมจองกุกเดินกับยูอาคนที่ต่อยพี่ยุนกินะ'

'ว้าววว ยูอาคนสวย'

'ยูอาขวัญใจผมมม~'

'นั่นยูอาคนที่ต่อยยุนกิกลางโรงเรียนป่ะ'

'ถ้าเขาเป็นแฟนกันฉันก็ดีใจด้วย ฮือออ'

'รุ่นพี่จองกุกกกกกกก~'

 

"นายก็ดังใช่เล่นนะเนี้ย ดูๆแล้วฉันว่านายยังดูดีกว่าไอ้พวกป๊อบปูล่าบ้านั่น" ฉันชี้ไปยังโต๊ะที่ ยุนกิ จิน นัมจุน เจโฮป วี จีมิน นั่งอยู่

 

"อ้าวววเห้ยย. นี่เธอรู้จักหรอ"

 

"ก็ไม่ได้อยากรู้จักหรอกน่าฉันนะเหม็นขี้หน้าไอ้พวกนั้นจะตายไปโดยเฉพาะอีตายุนกิ"

 

"อ่อ!!! ที่เขาซุบซิบกันเรื่องที่เธอต่อยหน้ายุนกิฮยองกลางโรงเรียนสินะ ฮ่าๆๆ"

 

"ใช่ๆๆ อย่าเข้าใกล้พวกนั้นเขียวละ ไม่งั้นนายจะปวดหัวตายแน่ๆฉันบอกให้"

จองกุกอมยิ้มแล้วเดินปี่เข้าไปที่โต๊ะป๊อปปูล่าาา

 

"เห้ยยย นี่นายเดินไปทางนั้นทำไมมมมมมมม!!!!"

จองกุกหันหน้ามายิ้มให้ฉัน แล้วก็ยังคงเดินไปจนถึงโต๊ะ พวกนั้นหันมามองจองกุก แล้วก็ร้องออกมาพร้อมกัน

 

"เห้ยยยยยยยยย!!!" วีผลักจองกุก ยุนกิตบหัวจองกุก จินเตะก้นจองกุก แล้วจองกุกก็จะเตะคืน ไอ้พวกนี้รังแกจองกุกจนได้สินะ ต้องเจอฉัน

 

"ไอ้บ้าอันธพาล หยุดทำร้ายคนไม่มีทางสู้เดี๋ยวนี้นะ" ทุกคนหยุดแล้วมองมาทางฉัน

 

"ย๊า!!! นี่คือวิธีที่ลูกผู้ชายทักกันเจ้าบื้อ!!!" เจโฮปว่าฉัน

 

"ยูอานี่ฮยองของฉันเองไม่ต้องกลัว ฮ่าๆๆ" จองกุกหันมาบอกฉันที่เป็นห่วงอยู่

 

"ใครบอกว่าฉันกลัวกันเล่า ฉันไม่เคยกลัวพวกนี้หรอกย๊ะ" ฉันนะเคยกลัวใครที่ไหน แต่ไม่มีใครสนใจฉัน หันกลับไปกอดจองกุกกัน แล้วกระโดดเล่นกันไปมาตามภาษาผู้ชาย นอกจากวีเดินมาทางฉัน

 

"นี่ยูอา กินข้าวรึยัง" วีเดินมาหาฉัน

 

"อ่าาา.. ยังเลยหนะ"

 

"ดีเลย เดี๋ยวฉันเลี้ยง"

 

จากยุนกิที่นั่งพิงกำแพงมองฉันอยู่นิ่งๆซึนๆ พอฉันหันไปสบตา ยุนกิถึงกับสดุ้ง

 

"นี่ยัยทาส มานั่งนี่มา" ยุนกิตบเก้าอี้ข้างๆให้ฉันไปนั่งด้วย

 

"นี่!!! ใครทาสนายยะ!!!"

 

"จริงสิครับ ยุนฮยองอ่าา ทำไมเรียกยูอาแบบนั้นละครับ" วีหันมาปกป้องฉัน

 

"ก็แล้วทำไมจะเรียกละ เธอเล่นมายากลโกงคาสิโนพ่อฉัน เพราะไม่มีปัญญาหาเงินมาชดใช้ค่าเสียหายที่ขับรถชนฉัน ฉันเวทนาเลยอุส่าให้มาอาศัยอยู่ด้วย!" ยุนกิพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยและเอาลิ้นดุนปาก ลอยหน้าลอยตา

 

แต่บรรยากาศจากที่ทุกคนคึกครื๊นกลับเงียบสงัดลงในพริบตา...

เพราะหน้าฉันชาไปหมด จากคำพูดยุนกิเมื่อกี้ นายเห็นฉันเป็นตัวอะไรกันแน่

 

'ยัยนี่ติดหนี้ฉันเป็นล้านๆวอน ไม่รู้จะมีปัญญาใช้คืนให้ฉันเมื่อไหร่' พอคิดวกไปวนมา ก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ น้ำตาฉันหยดลงมา ต่อหน้าพวกนั้น แล้วฉันก็หันหลังวิ่งออกมา

 

"ยูอา.." วีกับจองกุกเรียก

แต่ฉันก็ไม่มีหน้าจะหันหลังกลับไปหาใครทั้งนั้น ฉันวิ่งร้องไห้ไปสวนหลังโรงเรียน ทีที่คิดว่าจะเงียบสงบที่สุด ที่ที่คิดว่าจะไม่มีใครเห็น

 

"เห้ยยย นั่นใช่คนที่กระทืบกูเมื่อเช้าป่ะวะ"

ฉันหันไปมองหน้ามัน ไอ้โรคจืตที่มาทำร้ายจีซู!!!

 

ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์ที่จะมาทะเลาะกับพวกมันต่อหรอกนะ ฉันลุกขึ้นจากโต๊ะ แล้วลุกหนี

 

"เห้ยยย ไปจับมันไว้พวกมึง" ลูกน้องมันสองตัววิ่งมาล็อคปีกฉันสองข้าง แต่ฉันไม่สู้เลย เพราะในหัวมัวแต่นึกถึงคำพูดยุนกิ

 

"ร้องไห้..อกหักวันวาเลนไทหรอจ๊ะคนสวย~"

หัวหน้ามันจิกหัวฉัน

 

"เอามือเน่าๆของมึงออกไป กูไม่มีอารมณ์มาเล่นด้วย!!!"

 

"ปากดีนักนะมึง" หัวหน้ามันง้างมือจะตบฉัน

 

ผัวะะะะะ!!!

 

"โอ๊ยยย โดนเต็มๆเลยลูกพี่ โดนเข้าหน้าผมเนี้ย เต็มๆเลย" ใช่สิ ก็ฉันหลบทันลูกน้องมันเลยโดนแทน ฮ่าๆๆ

 

"บอกว่าอย่ามายุ่งยังไงล่า" ฉันแตะไข่หัวหน้ามัน แล้วก็ใช้ศอกกระแทกเข้าที่ท้องลูกน้องสองคนที่ล็อคแขนฉันไว้

 

"ฤทธิ์เยอะนักนะ" หัวหน้ามันจับแขนฉันล็อคแน่นทั้งสองข้าง แล้วดันฉันติดกันกับกำแพงไม้เลื้อยของสวนหลังโรงเรียน ฉันพยายามจะดิ้นแต่ก็ไม่หลุด

 

"วันวาเลนไทนี้ เดี๋ยวพี่จะจัดให้หลายๆดอกนะจ๊ะ"

มันกำลังจะเอาหน้าเข้ามาที่ซอกคอฉัน ฉันหลับตาปี๋เพราะความรังเกียจ และดิ้นสุดแรงที่มีในตอนนี้ก็ยังไม่หลุด

 

มันเอาหน้าเลื่อนเข้ามาใกล้ฉัน ไม่ทันที่ริมฝีปากเน่าๆของมันจะแนบชิดลงมาที่ริมฝีปากของฉัน

 

ปักกกกกก!!!!

 

"ไปตายซะไอ้เว๊นเอ้ย!!!"

คำด่าทอที่เกรี้ยวกราดนี้เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก... ยุนกิ

 

ความคิดเห็น