อายคอนแทค

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 14. Only Then

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 200

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 02:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14. Only Then
แบบอักษร

​"ยุนกิฮยองงง ทำไมยูอาถึงได้ใส่เสื้อผ้าฮยองละครับ"

วีหันไปถามยุนกิอย่างงองแง

 

"โตแล้วก็คิดเองสิน้องรัก"

ยุนกิทำหน้ากวนๆใส่วี

 

"ตอบอะไรของนายเนี้นเดี๋ยววีก็เข้าใจผิด คือฉันกับยุนกิไม่ได้มีอะไรกันเลยนะ แล้วก็ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย" ฉันตอบออกไปให้วีจีมินและเจโฮปเข้าใจด้วย

 

"เห้อออ 'งั้นก็ค่อยโล่งอกขึ้นมาหน่อย"

วีถอนหายใจยิ้มร่าและยีหัวฉันเบาๆ

 

"นี่เธอไปทำอาหารสิ"

ยุนกิหันมาพูดกับฉัน

 

"ห้ะ นี่นายสั่งฉันหรอ"

 

"ทำไมอะ! พูดไม่เชื่อฟังแบบนี้สงสัยจะไม่มีวันได้ห้องคืนสะแล้ว"

นี่อีตายุนกิ เอาคอนโดมาขู่อย่างงั้นหรอยะ อย่าคิดว่าฉันจะกลัวนะ

 

"จ้าาา งั้นก็คอยรอรับประทานอาหารได้เลยนะจ้า เดี๋ยวจะทำอาหารไทยให้ติดใจจนลืมอาหารเกาหลีเลยจ้าาาา" ฉันตอบออกไปแบบประชด และเดินสบัดตูดเข้าครัว

 

"ฮ่าๆๆๆๆ" ทั้งวี เจโฮป และ จีมิน ต่างพากันหัวเราะ มีก็แต่แค่ยุนกิที่ไม่ได้หัวเราะด้วย แต่ก็แอบเผลอหลุดยิ้มมุมปากด้วยกันทั้งคู่

 

"ยุนกิฮยองยึดห้องยูอาหรอครับ"

วีหันมาถามยุนกิอย่างสงสัย

 

"คาสิโนยึดหน่ะ ฉันสงสารเลยให้อยู่ที่นี่ไปก่อน"

 

"โถ๊!!! ไม่เห็นจะต้องลำบากยุนกิฮยองเลยนี่ครับ ให้เธอมาอยู่กับผมก็ได้นะ ฮ่าๆๆ"

 

"อ่า..ก็ไม่รู้สินะ"

ยุนกิทำหน้าแบบเซงสุดๆ

 

"โอ้.. หอมจังเลยนะ" วีวิ่งตามกลิ่นเข้ามาในครัว

 

"นี่วี นายรู้จักอันนี้มั้ย"

 

"ไม่รู้อะ คืออะไรหรอ" วีมองไปที่เจ้าของกลิ่นหอม

 

"แกงจืดเต้าหู้หมูสับ" ฉันบอกชื่อภาษาไทยวี

 

"อ่อออ แกงจืดเต้าหู้หมูสับ" วีพูดตาม

 

"แล้วอันนี้ผัดผักรวมมิตร" ฉันแนะนำอาหารไทยให้วีดู

 

"ย๊าาา ผัดผักรวมมิตร" วีดูอย่างตื่นเต้น

 

"ไก่ทอด" วีพูดว่า ไก่ทอด เป็นภาษาไทยขึ้นมาเอง

 

"ฮ่าๆๆ โอ้เก่งนะเนี้ย.. นายรู้ภาษาไทยด้วย เดี๋ยวฉันยกไปวางก่อน"

 

"มาๆๆ เดี๋ยวฉันช่วย" วีอาสาช่วยยก

 

ฉันกับวีช่วยกันยกข้าวปลาอาหารมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร

 

ยุนกิ เจโฮป จีมิน นั่งรออยู่หน้าทีวี

 

"อ่าช์ ช้ายังเลยนะ" ยุนกิลุกไปดู

 

"เสร็จแล้วจ้าาาาา" ฉันทำตาวิ้งให้ยุนกิ ดูอาหารบนโต๊ะอย่างภูมิใจ

 

"ฉันทำอาหารไทยหมดเลยหนะ นายลองกินดูนะ อาจจะไม่ค่อยถูกปากนายเท่าไหร่ เพราะฉันทำอาหารไม่เก่ง แต่ฉันก็อยากกิน ฉันคิดถึงกับข้าวที่บ้าน"

 

ฉันมองอาหารไทยที่ฉันทำอย่างตาละห้อยเมื่อคิดถึงบ้าน

 

"อ่าๆๆ ลุกขึ้นมากินกันเร็วๆ"

ยุนกิมองฉันก่อนที่จะหันไปเรียกเจโฮปกับจีมิน

 

"อาหารที่ยูอาทำ ต้องอร่อยทุกอย่างละน่า"

วีออกตัวแรง ให้กำลังใจ

 

"นี่ฉันตั้งใจทำสุดฝีมือเลยนะ"

ฉันยกไหล่ขึ้นเบาๆ มองดูพวกเขาตักกินอาหารกันอย่างมีความหวัง

 

"ว้าววววววววววววววววว อร่อยนะเนี้ย" เจโฮปชม

 

"งุ้ยยยย อร่อยจริงดิ ^^"

มีคนชมอาหารว่าอร่อยนี่ชื่นใจจริงๆเลยนะเนี้ย

 

"โอ้~ อาหารไทยนี่อร่อยจริงๆเลยนะครับ"

จีมินชมอีกเสียง

 

"พวกนายก็เวอร์ไป ฉันว่าก็แค่งั้นๆแหละ"

ยุนกิเล่นฉันอีกแล้ว มาว่าอาหารฉันรสชาติงั้นๆนะหรอ

 

"จ้าาา แล้วรสชาติอาหารของนายมันจะอร่อยแค่ไหนกันเชียว"

 

"อร่อยกว่าที่เธอทำก็แล้วกัน" ยุนกิตอบแบบสีหน้ามั่นใจมาก จนหน้าหมั่นใส้

 

"ทำเป็นด้วยหรอยะอย่างนายนี่นะ"

 

"รอดูก็แล้วกัน" ยุนกิหันหน้ามาทำสายตากวนๆ เฉียบๆ นิ่งๆ

 

"อร่อยไม่แพ้กันเลยละครับ สุดยอดทั้งคู่"

วีหันหน้าขึ้นมาพูดตัดบทสนทนาที่เหมือนว่ากำลังจะตีกันอยู่

 

แล้วทุกคนก็ก้มหน้าก้มตากินอาหารที่ฉันทำกันไม่หยุดเลย แถมเพิ่มข้าวกันทุกคนด้วย ฉันนี่เป็นเชฟได้เลยนะเนี้ย ภูมิใจในตัวเองชะมัด โฮ๊ะๆๆ ^o^

 

"กินข้าวเสร็จไปผับนะ นัมจุนกับจินฮยองรออยู่"

ยุนกิบอกน้องๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

 

"ส่วนเธอก็อยู่ที่นี่แหละ เพราะพรุ่งนี้เป็นวันจันทร์มีเรียน"

ยุนกิหันมาบอกฉัน

 

"ถึงนายไม่บอกฉันก็ไม่ไปอยู่ดีละหน่าาา"

 

พอทุกคนกินเสร็จฉันก็เก็บจานเข้าไปล้างทำความสะอาดทันทีในครัว

เหลือยุนกิ วี เจโฮป จีมิน ที่นั่งคุยกันอยู่บนโต๊ะ

 

"ยุนกิฮยอง" วีเรียกยุนกิ มือข้างนึงกำอยู่บนโต๊ะ

 

"อะไร?"

 

"ยูอาอะ..ผมขอนะครับ" วีหันไปมองฉันทางครัวแล้วก็หันกลับมามองยุนกิ

 

"ถ้าผู้หญิงเลือกนายฉันก็คงห้ามอะไรไม่ได้ละนะ" ยุนกิตอบแบบนิ่งๆแต่ไม่ได้โกธรอะไร

 

"ฮยองหมายความว่ายังไง"

 

"หมายความตามนั้นแหละ"

 

"อาาา เข้าใจละ แบบนี้ก็สนุกสิฮยอง ผมจะทำให้ยูอารักผมให้ได้ คอยดูนะครับ"

 

วีไม่ได้เพิ่งรู้จักยุนกิ แต่เค้าอยู่ด้วยกันมานานมากพอที่จะมองตาก็รู้ใจ และรู้ว่าที่ยุนกิพูด หมายความว่าอะไร

 

"อยู่คนเดียวห้ามก่อเรื่องอีกละ เดี๋ยวฉันจะรีบกลับมา"

ยุนกิเดินเข้ามาหาฉันที่ยืนล้างจานออยู่ในครัว

 

"ไม่ต้องรีบกลับก็ได้ ไปนานๆเลย ฉันอยู่ได้ ^o^"

 

"คิดจะทำอะไรอีกละ?" ยุนกิเริ่มขมวดคิ้ว

 

"ไม่มีอะไร เที่ยวให้สนุกนะ ฉันจะไม่ก่อนเรื่องเลย สัญญา"

ฉันให้ไปยิ้มให้ยุนกิอย่างร่าเริง

 

"อย่าลืมล็อคประตู และห้ามเปิดประตูให้ใคร.. ที่ไม่ใช่ฉัน"

ยุนกิพูดจบก็เดินหันหลังออกไปอย่างคลูๆ

 

"แม๊ ทำเป็นเข้ม"

 

'อย่าลืมล็อคประตู และห้ามเปิดประตูให้ใคร.. ที่ไม่ใช่ฉัน'

ฉันทำปากขมุบขมิบล้อเลียนอิตายุนกิอยู่คนเดียวระหว่างล้างจาน

 

​​Dark Side Club​​

 

มาประชุมต่อ เพราะนัมจุน กับพี่จินช่วยกัน หาข้อมูลด้านนี้มา ที่โซฟาตัวประจำ

 

"มันยากที่ฝั่งตำรวจจะเชื่อว่า แม่เลี้ยงของยุนกิฮยองยักยอกเงินในธุรกิจคาสิโน" นัมจุนพูดด้วยเหตุผล

 

"และหลักฐานสำคัญก็คือคลิป ซึ่งเราต้องหาคลิปนั้นมาให้ได้" พี่จินพูด

 

"แต่ถ้าไม่สำเร็จ ฉันก็คงต้องได้แต่งงานกับยายนั่นจริงๆ" ยุนกิพูดพรึมพร่ำ

 

"เอ่อยุนกิฮยอง ผมรู้มาว่า คนที่มีส่วนได้ส่วนเสียเต็มๆคือ ลูกสาวของคุณอาโกนี (แม่เลี้ยงยุนกิ) แล้วจะเป็นไปได้ไหมที่ เขาจะร่วมมือกันสร้างสถานการณ์ในตอนนั้นขึ้นมา" นัมจุนพูดอย่างจริงจัง

 

"ฉันก็คิดอย่างนั้น ยายนั่นอยากให้ลูกสาวของเธอแต่งงานกับฉันมาก ก็คงหวังจะฮุบคาสิโนของพ่อไปทั้งหมดเลย ฉันละอยากจะกำจัดนางให้ออกไปจากบ้านพ่อไปให้พ้นสะวันนี้วันพรุ่งนี้เลย" ยุนกิพูดนิ่งๆ

 

"เเล้วเมื่อไม่มีหลักฐานอะไรเลย เราจะทำยังไงกันดีต่อละครับ" เจโฮปถาม

 

"ฉันก็ยังนึกไม่ออก ช่วยกันคิดหน่อยละกัน" ยุนกิตอบแบบสีหน้าเคร่งเคลียด เอามือกุมขมับ

 

"งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะนะครับ ฮยองดูเหนื่อยกันมากแล้ว พรุ่งนี้จองกุกกลับมาแล้วคงช่วยอะไรได้เยอะ"

จีมินพูดไปยิ้มไป พอถึงคำที่ว่า 'จองกุกกลับมาแล้ว' ทุกคนตาวาวว *-*

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!!~~~

 

เสียงสาวๆพริ๊ตตี้ที่มาเที่ยวในผับ ยืนกรี๊ดพวกผม ที่นั่งกันอยู่ที่โซฟา VIP

 

แต่ละคนแต่งตัวจัดว่าแซ่บน่าขย้ำมาก เสื้อเกาะอก นมทะลัก กระโปรงสั้น วิ่งเข้าถ้ำเสื้อกันมาถึงที่

 

"วันนี้อยู่กันแทบจะพร้อมหน้าพร้อมตาหมดเลยนะค้าาา"

สาวๆวิ่งกันเข้ามาหาพวกผม เอ่อ..รวมทั้งผมด้วย

 

"ยุนกิโอปป้าขา.. จำโซริ ได้ไหมค้าาา *o* "

เธอวิ่งเข้ามานั่งตักผม เอามือคล้องคอ ทำหูตาแพรวพราวเย้ายวนสุดๆ

 

"เอ่อ..โซริ? จำได้สิ" ผมตอบกลับไปนิ่งๆตามปกติของผม แต่จริงๆแล้วโซริไหนผมเองก็จำไม่ได้หรอก

 

"วันนี้เรามาสนุกกันเถอะนะคะ ยุนกิขาาา"

เธอค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ผม ผมรู้ดีว่าเธอสนองอะไรมา

 

'แม๊ ทำเป็นเข้ม' คำพูดคำสุดท้ายของยูอาแวบเข้ามาในหัวตอนผมเดินออกจากห้องมา

 

หน้ายูอาลอยเข้ามาในความคิดผมทำไมกันนะ...

 

ผมหันหน้าหนีโซริ

 

ในขณะที่คนอื่นกำลังนัวร์กับเด็กของตัวเอง ผมกลับตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร...

 

"เห้ยยย ยุนกิทำไมตัวแข็ง หรือว่าจะอดใจไม่ไหวแล้ววะ ไปเลยไปข้างบนห้อง ผับเรามีพร้อม"

 

จินฮยองตะโกนแซวผม

 

 

"เป็นอะไรไปคะ ยุนกิโอปป้าาา"

โซริเธอถามผมด้วยเสียงออดเสียงอ้อน

 

"ไม่นี่.."

 

จุ๊บ~~~

 

พอผมเริ่มอ้าปาก โซริเธอก็ใช้ริมฝีปากของเธอประกบลงเข้าที่ริมฝีปากผมแล้ว

 

อาหารเข้ามาในปากแล้วไม่เคี้ยวก็ไม่รู้ว่าจะพูดว่ายังไงแล้ว

 

เมื่อเธอสนองมา ผมก็จัดให้ตามความต้องการเลย

 

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบบบ

 

เธอเปลี่ยนเป็นท่าขึ้นค่อมผม เพื่อที่จะได้จูบถนัดมากขึ้น

 

ผมเองก็ขยำนมเลยได้อย่างถนัดเหมือนกัน ผมขยำนมเธอกับเขี่ยนมนมสลับกัน

 

"อื้อ อื้อ อื้ออ" เธอครางออกมาเล็กน้อย

 

เธอขยับตัวลงให้ร่องสวาทของเธอตรงกับตรงนั้นของผม เธอร่อนเอวขยี้เข้าตรงนั้น

 

"อื้อ อื้อ อื้ออ" เธอครางออกมาจากลำคอ

 

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบบบ

 

ผมผละปากออกมาให้เธอได้หายใจ

ผมก็ไซ้ลงที่ซอกคอยาวๆของเธอทันที

 

"อ่า อ่า อ๊าาา" เธอร้องครางออกมาอย่างเสียงหลง

 

"ยะยะยุนกิโอปป้าขา โซริไม่ไหวแล้วว อื้อ อื้อ อื้อออ" เธอพูดเสียงหลง

 

ผมได้ยินอย่างนั้น เลยยกตัวเธอลงจากตัวผม แล้วเดินออกไป เธอนั่งมองผมที่ลุกขึ้นไป

 

"จะตามมามั้ย" ผมหันหลังไปบอกเธอ

 

ผมกับเธอเดินขึ้นมาชั้นข้างบนของผับ

ที่มีห้องนอนสำหรับนักท่องเที่ยว ด้วยสโลแกนเมาไม่ขับนอนผับเลย

 

ตอนนี้ผมก็ว่าผมเริ่มได้ที่แล้วละ หึๆ

 

"ยุนกิโอปป้าขา.. รสจูบเมื่อกี้ โซริชอบมากเลยยย ^^ "

เธอเดินมาเกาะแขนผม พูดเสียงหวาน

ผมเดินมาถึงห้องแล้วเข้าไปพร้อมโซริอย่างไว

 

พรึบบบบบบ~~

 

 

มือผมเลื่อนลงไปที่กลีบดอกไม้ของเธอ

รู้ว่าอารมณ์เธอได้เต็มที่แล้ว เลยทักทาย เม็ดกลีบดอกไม้ของเธอสักหน่อย

ผมแตะลงไปแล้วขยี้เม็ดกลีบดอกไม้เธอโดยไม่ปราณี

 

"อ๊า อ๊าา อ๊าาา สะเสียววว" เธอบิดตัว ร้องเสียงหลงดังลั่นไปหมด

 

ตอนนี้ตรงกลีบดอกไม้มีน้ำเต็มดอกไม้ไปหมดแล้ว

ผมค่อยๆชูนิ้วแล้วเสียบเข้าไปในช่องสวาททันที

 

ฉึบ~

 

"อ๊าาาส์.. "

ผมเริ่มขยับนิ้วเข้าออก

 

"อ๊าาา อ๊าาาา อ๊าาาา~"

ผมเร่งนิ้วให้เร็วขึ้น แฉะๆๆๆๆ!!!

 

"ย๊าา ยะ ยะ ยุนกิโอปป้าาาาาา อ๊าาาา..~~~~"

เธอเริ่มกระตุก ผมรีบชักนิ้วออกทันที

แกล้งปล่อยให้เธออยากไว้ก่อน

 

เธอรู้งาน ลุกขึ้นมา เอามือลูบที่ตรงนั้นของผม

ผมลงนอน เธอขยับตัวขึ้นมาอยู่ระหว่างกลางขาผมพอดี

 

เธอสายตาแพรวพราวให้ผมก่อนที่จะก้มหน้าลงใช้ลิ้นเลียแท่งไอติมของผม

 

เธอใช้ลิ้นขยีลงที่ปลายแท่งไอติม ก่อนที่จะรูดปากลไปจนมิดแท่งง

 

"อ่าชช์~" ผมครางออกมาเบาๆ

เมื่อเธอเห็นผมครางออกมาก็ได้ใจ รูดขึ้นรูดลงตามจังหวะ

 

จ๊วบบบ จ๊วบบบบ จ๊วบบบบบ

 

"ดี ดี" ผมเอ่ยชมเธอ เธอยิ่งชอบใจ รูดขึ้นรูดลงเร็วกว่าเดิม

 

เธอเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยสายตาวินวอน...

 

"ยุนกิโอปป้าขาาา.. โซริทนไม่ไหวแล้วว" มือก็ยังลูบแท่งไอติมของผม

 

"ตามใจเธอสิ" ผมตอบกลับไป

 

เธอขยับตัวขึ้นมาขึ้นคร่อมผม

แล้วค่อยๆขยับเอวลงมาช้าๆ จนกลีบดอกไม้ของเธอ ปกคลุม แท่งไอติมของผมจนมิด

 

"อ๊าา อ๊าาา อ๊าาาาา~~~"

 

"ยะยะยุนกิโอปป้าขาาาา"

"สะ สะ เสียววววว"

"อื้อ อื้ออ อื้ออออ"

"อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้าา.."

(เกิดอะไรขึ้นระหว่างนี้คิดเอาเองน้า)

..

ตัดภาพมาที่ฉัน ที่รอยุนกิกลับคอนโด​

​- ขณะนี้เวลาตี 03:35 -

ฉันนอนพลิกไปพลิกมา

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูนาฬิกา

นี่ก็ตีสามครึ่งแล้ว อีตาบ้ายุนกิทำไมยังไม่กลับมาอีก ทำอะไรของเขาอยู่ แล้วไหนใครบอก 'จะรีบกลับมา' ...

ความคิดเห็น