ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 23 : คิดมากสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 23 : คิดมากสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2562 20:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 23 : คิดมากสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 23

คิดมากสุดซี๊ด


ออกัสหันมายิ้มให้พี่สาว โดยมีเฟิร์ส โจ และอาร์มนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดียวกัน อันดาจึงรู้สึกขำขันเมื่อพวกมันห่วงเธอจนตามมาขนาดนี้ แต่แล้วเธอก็ต้องงุนงงอีกครั้ง เมื่ออีกโต๊ะหนึ่ง มีประธานนักเรียนสุดหล่อธีม และสองสาวหน้าตาน่ารัก แพมและฟาร์นั่งอยู่ด้วย อันดาจึงทำหน้าเลิกลักไปหาน้องชาย เพราะคิดว่าพวกออกัสต้องบอกเรื่องนี้ให้กับอีกสามคนรู้แน่ ถึงพากันมาเป็นขบวนขนาดนี้

“เค้กสตอเบอร์รี่ไหม” ทอยถาม อันดาจึงละสายตามาจากน้องชาย

“ฮะ…เออ อืมๆ” อันดาพยักหน้าให้ แล้วเดทของทั้งสองก็เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางสายตาของคน 7 คน อันดาจึงแอบหัวเราะทุกครั้งที่ทอยพยายามจับมือเธอ และออกัสก็ทำตาขวางใส่ เธอจึงรู้ทันและไม่ให้เขาจับมือเธอได้ แต่ดูเหมือนทอยจะดูขัดอกขัดใจมากที่ฉวยโอกาสกับเธอไม่ได้ง่ายๆอย่างที่เขาคิดเอาไว้

“ไหนล่ะมือถือของฉัน” อันดายื่นมือไปหาเขาทันทีที่การเดทดำเนินไปอย่างยาวนาน ผู้ชายเบื้องหน้าจึงยอมแพ้และทำตามสัญญา เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงและส่งให้อันดา

สิ่งแรกที่อันดาทำก็คือรีบค้นหาข้อมูลโครงการที่เธอทำเสร็จแล้ว และกดมันดูด้วยรอยยิ้ม เพราะมันยังอยู่ดีมีสุขอยู่ในนั้นอย่างปลอดภัย และเก็บมือถือไว้ในกระเป๋าเป้ของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะทำหายอีกเป็นรอบที่สอง ไม่อย่างนั้นเธออาจจะได้มาเดทอึดอัดแบบนี้อีก

“งั้นฉันกลับละนะ” อันดาขอตัวกลับทันที แต่ทอยกลับรั้งข้อมือเธอเอาไว้

“เดี๋ยวสิ ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าฉันเมมเบอร์ของฉันไว้ในเครื่องเธอแล้วนะ แล้วฉันก็รู้เบอร์ของเธอแล้วด้วย รวมถึงเฟสบุ๊ค ไอจี และช่องทางอื่นๆด้วย” คำพูดของทอยทำให้อันดาถึงกับอึ้ง

“นี่นาย…รู้รหัสผ่านโทรศัพท์ของฉันได้ไงเนี่ย”

“ฉันรู้ก็แล้วกัน เพราะฉะนั้นต่อจากนี้ไปเธออยู่ในสายตาของฉันแล้ว”

“โรคจิตเกินไปป่ะ” คำพูดของอันดาทำให้ทอยอมยิ้มอีกครั้ง

“ไม่หรอก แค่อยากตามแฟนไปทุกที่ก็เท่านั้น ตอนนี้เธอกับฉันเป็นแฟนกันแล้วนะ อย่าลืมรับโทรศัพท์ฉันด้วยล่ะ”

“เป็นแฟน…เป็นตอนไหนไม่ทราบ”

“ก็ดูในสเตตัสของเธอสิ ว่ากำลังคบกับใครอยู่” คำพูดของทอยทำให้อันดาถึงกับอึ้ง และรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูทันที

“เฮ้ย! ทำงี้ได้ไงอ่ะ”

“ถ้าเธอยกเลิก ฉันก็จะส่งคำร้องขอไปใหม่ และฉันก็รู้รหัสเฟสบุ๊คเธอแล้วด้วย อยากจะให้สถานะขึ้นคบๆเลิกๆก็ตามใจนะ แล้ว…ในไอจีเธอกับฉันอ่ะ ตอนนี้ก็มีรูปคู่เราสองคนลงว่อนอยู่ด้วย” อันดารีบเปิดไอจีของตัวเองดูทันที และรูปตอนที่เธอและทอยจับมือกันเดินเข้ามาในร้านขนมก็เด่นหราอยู่ในไอจีของเธอเอง โดยที่เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย

“นี่นายให้คนแอบถ่ายรูปแล้วเอาลงเหรอ” อันดาเริ่มฉุน ส่วนทอยก็ได้แต่ยักไหล่

“ฉันชอบเธอ และตอนนี้ทุกคนก็รู้หมดแล้วว่าเราเป็นแฟนกัน ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้ายุ่งกับเธอแล้วล่ะ นอกจากผู้ชายคนนั้นจะมีดีเหนือกว่าฉัน…ซึ่งฉันคิดว่าคงไม่มี” ทอยเหมือนกำชัยชนะเอาไว้ในมือ แต่อันดากลับย่นหน้าแล้วคิดว่า…ไอ้บ้านี่โรคจิตชัดๆเลย

“ตกลงจะให้ฉันเป็นแฟนนายให้ได้เลยใช่ไหม ถึงได้ทำทุกวิถีทางขนาดนี้” อันดาพูดอย่างเหลืออด

“ใช่!”

“งั้นก็เชิญนายคิดแบบนั้นไปคนเดียวเลย ฉันไม่คิดกับนายด้วยหรอก”

“งั้นเหรอ แต่ฉันคิดว่าเธอควรจะคบกับฉันจริงๆมากกว่านะ เพราะยังไงก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เธอแล้วล่ะ เพราะเธอ…เป็นผู้หญิงของฉันแล้ว” อันดาถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์คุกรุ่น แต่ตอนนี้เธอไม่รู้จะพูดอะไรออกมาเลยจริงๆ เพราะผู้ชายเบื้องหน้านี้แผนสูงมาก

“ฉันจะกลับแล้ว” อันดาส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ และคว้ากระเป๋าเป้ของตนเอง

“เดี๋ยวฉันไปส่ง” ทอยยังคงถือวิสาสะคว้าข้อมืออันดา และกุมมือเธอเดินออกไปจากร้านท่ามกลางสายตาทุกคนอีกครั้ง แต่พอถึงหน้าร้านอันดาก็สะบัดมือออก

“ฉันกลับเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้แฟนปลอมๆอย่างนายไปส่งหรอก” อันดาเน้นคำว่าปลอมๆอย่างเด่นชัด

“กลับคนเดียวงั้นเหรอ เธอจะนั่งแท็กซี่กลับทำไมในเมื่อฉันเต็มใจไปส่ง” ทอยคว้าแขนอันดาอีกครั้งและเปิดประตูรถ แต่ทว่าแขนอีกข้างหนึ่งของอันดากลับมีชายอีกคนหนึ่งคว้าเอาไว้ และเมื่ออันดาหันไปมอง เธอก็เบิกตากว้างเมื่อประธานนักเรียนสุดหล่อของโฟลเบล แฟนหนุ่มของน้องชายเธอกำลังจ้องหน้าทอยอยู่ด้วยดวงตาราวเพชฌฆาต

“อันดา…กลับบ้านกับฉัน” ธีมเข้าบทโหดที่อันดาไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว และเขาดูน่ากลัวมาก ทอยที่ยังคงไม่ปล่อยเธอก็จ้องหน้าธีมเขม็ง

“แกเป็นใครวะ!”

“ฉันว่านายไม่อยากรู้หรอก” ธีมดึงมือทอยออกจากอันดา และดึงเธอมาไว้ข้างหลัง อันดาจึงหันไปมองน้องชายที่ยืนอยู่ไกลๆ แล้วทำหน้าเลิกลักไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“ฉันก็ไม่อยากรู้หรอกว่าแกเป็นใครถ้าแกไม่มายุ่งกับแฟนฉัน” ทอยพยายามดึงร่างอันดากลับไปหาเขา แต่ธีมกลับขวางเอาไว้

“อันดาไม่ใช่แฟนนาย นายไม่มีสิทธิพาเธอไปไหนทั้งนั้น”

“แล้วแกรู้ได้ไงว่าอันดาไม่ใช่แฟนฉัน ตอนนี้อันดาเป็นแฟนของฉันแล้ว”

“อย่าขี้ตู่ไปหน่อยเลย เพราะแฟนตัวจริงของอันดา…คือฉัน”

“ฮะ!” ประธานหนุ่มของโฟลเบลพูดออกมาอย่างจริงจัง ส่วนขาใหญ่ประจำแฮฟเดร์และเจ้แสบของโฟลเบลได้แต่ทำหน้าตกใจ

“กลับกันเถอะ เดี๋ยวที่บ้านเป็นห่วง” ธีมกุมมือเธอไปยังรถหรูอีกคันที่จอดอยู่ เธอจึงรีบตัดสินใจขึ้นรถไปกับธีมทันที โดยมีเด็กหนุ่มหน้าขาวประจำแฮฟเดร์มองอย่างแค้นเคืองใจ เพราะถูกใครก็ไม่รู้ฉกสาวสวยไปต่อหน้าต่อตา

*****

“นายทำบ้าอะไรเนี่ยธีม!” อันดาอุทานขึ้นทันทีที่รถแล่นออกไปสู่ถนนสายยาว

“ไม่รู้สิ ก็อารมณ์มันพาไปอ่ะ ไอ้บ้านั่นมันทำหยั่งกะเธอเป็นตุ๊กตาของมัน เจ้ใหญ่อย่างเธอไม่ควรจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้นะ”

“อืมๆ แต่ก็ขอบใจมากนะที่ช่วยเอาไว้ ฉันโคตรอึดอัดเลยเวลาอยู่ใกล้ๆมัน” อันดานั่งพิงเบาะด้วยความโล่งใจ และไม่นานรถของธีมก็จอดลงที่หน้าบ้านสองชั้นของเธอ

“ขอบใจมากนะที่ออกตัวช่วย” อันดาขอบใจอีกครั้งแล้วลงจากรถไป

ไม่นานรถคันโตของบ้านก็เลี้ยวเข้ามาโดยมีน้องชายนั่งอยู่ในนั้น อันดาที่นั่งกินข้าวอยู่คนเดียวจึงกวักมือเรียกออกัสมากินข้าวด้วย ออกัสรีบถอดรองเท้าไว้ที่หน้าบ้านแล้วเดินตรงมาหาทันที เขามองหาพ่อแม่ของเขา แต่ทุกคนคงไม่อยู่บ้าน

“มากินข้าวเร็วๆ เดี๋ยวฉันตักให้ เป็นการขอบคุณที่แกและเพื่อนๆคอยห่วงฉัน แถมยังคอยตามไปเฝ้าที่ร้านเค้กอีก ซึ้งใจแบบสุดๆ” อันดาลุกไปตักข้าวให้น้องทันที และกลับมาพร้อมจานข้าวพูนๆ

“ทุกคนก็ห่วงเจ้กันหมดแหละ แถมนิสัยไอ้นั่นยังไม่เข้าท่าอีก ใครจะกล้าปล่อยมันไว้กับเจ้สองต่อสอง” ออกัสตักข้าวเข้าปาก แต่เขาก็ดูไม่รื่นเริงสักเท่าไหร่ เหมือนกับว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไรอยู่

“ว่าแต่ แกเอาเรื่องฉันไปบอกไอ้ธีม แพม และฟาร์เหรอวะ ถึงได้ตามกันมาครบแก๊งแบบนี้”

“เปล่าหรอก พวกเขาดันมาได้ยินตอนที่ฉันกับพวกไอ้เฟิร์สวางแผนตามเจ้ไป พวกเขาเลยเป็นห่วงแล้วตามไปด้วย”

“อ๋อๆๆๆ” อันดาพยักหน้ารับรู้

“แล้วแพมกับฟาร์กลับยังไง”

“ฉันไปส่งเองแหละ ถึงกลับช้าไง ว่าแต่…ธีมมาส่งเจ้นานแล้วเหรอ” ออกัสถามออกมาแล้วก็ทำท่าครุ่นคิด อันดาจึงย่นคิ้วขณะมองน้องชาย

“นานแล้ว…แก…เป็นไรเปล่าวะออกัส ดูซึมๆ” พี่สาวถามออกไปตามตรง น้องชายจึงส่ายหน้าไปมาทันที แต่ทว่า พี่สาวกลับจับพิรุธเขาได้

“อย่าบอกนะว่าแก…หึงฉันกับไอ้ธีม”

“เปล๊า!!!!!”  ออกัสส่ายหน้าทันที แต่อันดาก็ดูออกว่าเขาโกหก (เสียงสูงขนาดนั้น)

“นี่แกหึงไอ้ธีมจริงๆใช่ไหมเนี่ย อย่ามาโกหกฉันเลย ฉันอยู่กับแกมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แค่แกหายใจฉันก็รู้แล้วว่าแกคิดไรอยู่” อันดาย้ำว่าออกัสไม่เคยปกปิดเธอได้เลย

“ก็ไม่ได้หึงจริงๆ แค่คิดอะไรนิดหน่อย”

“คิดอะไร คิดว่าไอ้ธีมมันจะกลับมาชอบฉันเหมือนเมื่อก่อนงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอกคิดมาก” คำพูดของพี่สาวแทงใจดำเขาเต็มๆ ออกัสถึงกับปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาคิดแบบนั้นจริงๆ

“แต่มันออกตัวช่วยเจ้ขนาดนั้นเลยนะ ฉันไม่คิดด้วยซ้ำว่ามันจะทำ” ออกัสยังจำสีหน้าตอนที่ธีมรีบเข้าไปช่วยอันดาได้ และธีมในตอนนั้นก็ดูหึงอันดามากด้วย ทั้งๆที่มันบอกว่าไม่ชอบอันดาแล้ว และมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้วทั้งคน

“มันก็แค่อยากช่วยฉัน ดูไอ้ทอยสิ มันทำหยั่งกับฉันเป็นแฟนมัน ดีนะที่ไอ้ธีมเข้ามาช่วย ไม่อย่างนั้นมันคงอุ้มฉันขึ้นรถไปแล้ว” อันดาเบะปากแล้วส่ายหน้ากับพฤติกรรมแย่ๆของทอย

“แต่ว่า…ไอ้ธีมมันดูหึงมากกว่าห่วงนะ” ออกัสยังคงคิดเรื่อยเปื่อย อันดาจึงยื่นมือมาขยี้ผมน้องชายจนยุ่ง

“เจ้ทำไรเนี่ยยยยยย”

“แกอ่ะ ทำตัวอย่างกับเด็ก งอนเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไอ้ธีมกับฉันก็แค่เพื่อนกัน มันไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นเลย ส่วนแกกับมันอ่ะ ก็คบกันแล้ว เวลาอยู่กับมัน ไม่รู้สึกถึงความรักที่มันมอบให้บ้างเหรอ ถึงได้มาระแวงมันแบบนี้ ถ้ามันรู้นะ…เสียใจตายเลย” อันดาบ่นทันที

ออกัสทำหน้าครุ่นคิดและคิดถึงรอยยิ้มเวลาที่ธีมมองเขา จากประธานนักเรียนหนุ่มสุดเก๊กและกวนประสาท กลับดูละมุนขึ้นเวลาที่เขาสองคนอยู่ใกล้กัน แถมธีมยังขอเขาเป็นแฟนอีก ออกัสจึงพยักหน้าและคิดว่าตัวเองอาจจะคิดมากไปอย่างที่อันดาบอกจริงๆ และเขาควรจะเชื่อใจแฟนให้มากกว่านี้

“อืมๆๆ”

“งั้นก็กินข้าวได้แล้ว แหมะๆๆ ตั้งแต่มีแฟนเนี่ย มีโหมดคิดมาก น่าหมั่นไส้ชะมัด แต่ก็เนอะ แฟนหล่อขนาดนั้นใครจะไม่หึงไม่หวงได้ล่ะ” อันดาแซวน้องชายต่อ ออกัสจึงตักข้าวยัดปากด้วยความเขินอาย…เจ้อัน พูดไรออกมาเนี่ย เขินโว๊ย!!!!!


กรี๊ดๆ เขินด้วยคน

แหมๆ พอมีแฟนแล้วหัวใจบางเชียวนะออกัส

อย่าคิดมากเลย ธีมไม่นอกใจไปไหนหรอก

มีออกัสจอมป่วนเป็นแฟนอยู่แล้วทั้งคนนิ

เนอะๆ

ติดตามต่อตอนหน้าจ้า

^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น