Lanchana_chata

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อิงฟ้า & ปฏิพน 3/2 ผู้ชายที่ไม่มองเราเป็นผู้หญิง

ชื่อตอน : อิงฟ้า & ปฏิพน 3/2 ผู้ชายที่ไม่มองเราเป็นผู้หญิง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 166

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2562 12:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อิงฟ้า & ปฏิพน 3/2 ผู้ชายที่ไม่มองเราเป็นผู้หญิง
แบบอักษร



‘ไอ้บ้า’

อิงฟ้าพึมพำด่าแล้วก็เดินหนี แต่ช้ากว่ามือที่ลากเธอให้เดินตามเข้าไปในตึก จะยกเท้าถีบก็ไม่ถนัดเพราะเธอใส่กระโปรงทรงแคบพอดีเข่ามาเข้าสอบ จะกรีดร้องโวยวายก็อายคนอื่น ใต้ตึกมีทั้งรุ่นพี่รุ่นเพื่อนจับกลุ่มนั่งคุยกันประจำ สำคัญคือ... ข่าวลือของเธอกับเขาตอนวันลอดซุ้มเพิ่งซาไป ไม่ควรทำให้เป็นประเด็นขึ้นมาอีก

“จะรู้เรื่องเพศฉันไปทำไม พนันกับใครไว้ หรือว่า... แอบชอบฉัน”

อิงฟ้าไม่รู้ว่าผีบ้าตนไหนสิงให้เธอถามออกไป และเมื่อเห็นปฏิพนหัวเราะขันจนน้ำตาไหล ก็ได้แต่บอกตัวเองว่า ‘ถ้าผู้ชายคนไหนไม่มองว่าเราเป็นผู้หญิง เราก็ไม่จำเป็นต้องมองเขาในฐานะผู้ชาย’




“ฉันไม่ได้พนันกับใครทั้งนั้นแหละ แค่... ฉันชอบแพน แต่แพนบอกว่าชอบแก เอ๊ย เธอแล้ว ฉันเลยอยากรู้ว่าเธอมีดีอะไร อุตส่าห์ถ่อมาตามหาถึงที่นี่ คิดว่าอิงที่แพนพูดคือผู้ชายหล่อล่ำสายเปย์ ไม่นึกว่าจะเป็น... เธอ”

ปฏิพนกวาดสายตามองอิงฟ้าตลอดตัวอย่างไม่เข้าใจสักนิด แพนบอกว่า ‘อิงแมนกว่าปูนเสียอีก’ แมนตรงไหนวะ

“พิสูจน์สิว่าเธอไม่แมน ฉันจะได้ไปบอกให้แพนรักฉันดีกว่า”

ฟังแล้วอิงฟ้าก็กลอกตา สรุปว่าปฏิพนหลงรักรูมเมทของเธอแต่สาวเจ้าไม่เล่นด้วย และเธอก็ซวยตรงที่เจ้าหล่อนอ้างว่าชอบเธอมากกว่า ไม่ชอบได้อย่างไรละ เธอช่วยทำความสะอาดห้อง ซักผ้าและยังช่วยทำรายงานตามแต่แพนจะจ้าง เรียกว่านางทาสประจำตัวก็ยังได้



“พิสูจน์ความแมนด้วยการดูเซลล์เม็ดเลือดเนี่ยนะ ฉลาดน้อยหรือโง่มากกันแน่” อิงฟ้าบ่นแล้วก็ส่ายหน้าเองเมื่อปฏิพนมองเธอตาใส วาดนิ้วชี้จี้หน้าตัวเองแล้วอธิบายว่า

“ฉันไม่มีโครโมโซมวายหรอก ชื่อนำหน้าฉันคือนางสาว อีกอย่างถ้าฉันเป็นผู้ชาย มหาวิทยาลัยจะอนุญาตให้พักร่วมกับนักศึกษาหญิงคนอื่นได้ยังไง พยายามใช้สมองหน่อย ส่วนเรื่องแมนไม่แมน น่าจะเป็นข้ออ้างของแพนมากกว่า คิดเสียว่า ถึงไม่มีฉัน แพนก็ไม่ชอบนายหรอก เขาชอบผู้หญิงแปลว่าไม่ชอบผู้ชาย ง่าย ตรงตัว เข้าใจไหมเนี่ย”




ปฏิพนไม่ได้สนใจคำพูดของอิงฟ้านัก แพนกลายเป็นอดีตไปทันทีเมื่อเรดาร์จับได้ถึงเสียงสนทนาของผู้หญิงกลุ่มใหญ่ สายตาคมจ้องมองกลุ่มนักศึกษาสาวปีหนึ่งที่ห้อยป้ายคณะพยาบาลศาสตร์ด้วยความสนใจ ถึงจะไม่มีคนสวยสะดุดตาแต่ปฏิพนก็เปิดยิ้มเท่ส่งให้ เช็กเรตติ้งแก้เบื่อ

“อิงฟ้า”

ผู้หญิงร่างเล็กที่สุดในกลุ่มตะโกนเรียก แล้วเพียงพริบตาผู้หญิงกว่าสิบคนก็พากันมารุมล้อมอิงฟ้า บ้างเกาะแขน บ้างกอดเอว และมีหลายคนที่ขอถ่ายรูปคู่ ปฏิพนมองอิงฟ้ายิ้มจางให้กับทุกคนและตอบคำถามอย่างถ่อมตัวด้วยความรู้สึกชิงชังหมั่นไส้ ไม่มีโครโมโซมวาย แล้วทำยิ้มเท่ ยอมให้ผู้หญิงเกาะกอดทำไม ผู้หญิงพวกนี้ก็เหมือนกัน แมนเต็มร้อยชายทั้งแท่งยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน เหลียวแลกันบ้างก็ไม่ได้

รอจนเหลือเพียงอิงฟ้าแล้ว ปฏิพนจึงประกาศ “นับจากนี้ไป ฉันจะแย่งผู้หญิงทุกคนของเธอ”



ร่างสูงเดินคล้ายย่องเข้าไปใกล้เตียงกลางห้อง บอกตัวเองครั้งที่ร้อยว่าเขากับไอ้อิงไม่ใช่แค่เพื่อนกิน แต่เป็นถึงเพื่อนตายและเพื่อนก็นอนด้วยกันได้ ไม่มีปัญหาอะไรหรอก

ปฏิพนถึงกับต้องกลั้นหายใจตอนที่หย่อนตัวลงนั่งบนเตียงกว้าง และเมื่อได้นั่งเสียแล้วก็ตัดสินใจยกขาขึ้นแล้วสอดตัวลงผ้าห่มผืนเดียวกับเพื่อนอย่างว่องไว ตายเป็นตาย พิการเป็นพิการ แต่เขาจะไม่ยอมให้อิงฟ้ามีเมียเด็ดขาด คิดอย่างหมายมาดแล้วก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นอีกโข

สามปีครึ่งนี่มันนานจริงๆ นะ นานจนเขาแทบจะบินมาหาอิงฟ้าไม่รู้กี่ครั้ง ถ้าไม่ติดว่าปฏิภาณรั้งไว้และปุญญาภาส่งภาพอิงฟ้าในอิริยาบถต่างๆ ให้ดู ปฏิพนคงทนความคิดถึงไม่ได้ น่าอายอยู่เหมือนกัน โตจนป่านนี้แล้วแต่ติดเพื่อน!




‘เราสนิทกับไอ้อิงตั้งแต่เมื่อไหร่’

ปฏิพนตอบตัวเองไม่ได้ รู้แค่ว่าเขาไปใต้ตึกคณะวิทยาศาสตร์วันละหนึ่งครั้งเป็นอย่างต่ำ กุมภัณฑ์บอกว่า... เขามานั่งคอยให้อิงฟ้าด่าแล้วเก็บคำด่าไปคิดเป็นการบ้าน เขาเถียงเสมอว่าอิงฟ้าไม่ได้มีอิทธิพลต่อเขาขนาดนั้น แต่หากวันไหนไม่ได้มาลับสมองประลองปัญญาก็คล้ายจะนอนหลับไม่สนิท




>>>> ปู่นปู๊นไปหานุ้งอิงทุกวันเพื่อโดนด่า แล้วเก็บคำด่าไปคิดเป็นการบ้านจ้า พ่อคุณ พ่อขนุนหนังของป้า โง่เพียวๆ ไม่ผสมเลยจริงๆ

>>>> มีความย้อนอดีตบ่อยหน่อยนะตัวเอง งงตรงไหน ชอบไม่ชอบบอกด้วย เพราะเนื้อหาพาร์ทอดีตเป็นเรื่องที่เขียนไว้นานแล้ว พอเอามารวมกันมันเลยจะกระโดดไปมานิดนึง รอคอมเม้นท์ของทุกคนอยู่นะคะ ^^


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น