Lanchana_chata

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อิงฟ้า & ปฏิพน 3/1 ผู้หญิงหรือผู้ชาย

ชื่อตอน : อิงฟ้า & ปฏิพน 3/1 ผู้หญิงหรือผู้ชาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 203

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2562 12:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อิงฟ้า & ปฏิพน 3/1 ผู้หญิงหรือผู้ชาย
แบบอักษร



อิงฟ้า VS ปฏิพน [3]



อิงฟ้าหิ้วตะกร้าผ้าเข้าบ้านแล้วก็มองหาร่างสูงของปฏิพน ชะเง้อมองไปทางห้องน้ำได้ยินเสียงน้ำไหลก็เข้าใจว่าอีกฝ่ายใช้อยู่จึงเลิกสนใจเพียงเท่านั้น จากประวัติการขับไล่กันกว่ายี่สิบครั้ง เธอไม่เคยทำสำเร็จเลย ปฏิพนดื้อด้านและหน้าด้านอย่างหาตัวจับได้ยาก ฉะนั้น ถ้าวันนี้เธอปล่อยให้เขานอนที่โซฟาอีกคืน คงไม่กระไรนัก ไว้เย็นพรุ่งนี้เธอจะหาแม่กุญแจอันใหม่ เอาให้สะเดาะกลอนเข้ามาในบ้านไม่ได้อีกเลย

เข้าห้องนอนตนเองแล้วอิงฟ้าก็เปิดเพลงจากโทรศัพท์ฟัง เธอไม่อยากได้ยินเสียงเกมที่ปฏิพนเล่น ไม่อยากรับรู้ความมีตัวตนของเขาใต้หลังคาเดียวกัน แต่ก็คล้ายความคิดคำนึงจะดึงอีกฝ่ายข้ามประตูห้องนอนมาแล้ว



อิงฟ้าคิดว่าความหมางใจของปฏิพนเริ่มต้นเมื่อตอนปีหนึ่ง ช่วงนั้นปฏิพนคลั่งไคล้รูมเมทของเธอมากถึงขนาดปวารณาตนเป็นทาสรัก ในขณะที่แพนมีรสนิยมชอบผู้หญิงและผู้หญิงที่แพนชอบก็ดันเป็นอิงฟ้า จุดแตกหักจึงเป็นวันที่ปฏิพนบอกรักแต่แพนปฏิเสธ

วันนั้นอิงฟ้าเพิ่งสอบแล็บที่เรียกว่าแล็บกริ๊งกลับมา เป็นการสอบที่ระทึกที่สุดแม้ว่าจะมีข้อสอบเพียงสามสิบข้อ เพราะโจทย์ทุกข้ออาจารย์ให้เวลาหาคำตอบจากเซลล์และเนื้อเยื่อที่วางไว้เพียงหนึ่งนาทีเท่านั้น เมื่อครบเวลาจะมีเสียงกริ่งดัง เพื่อนคนต่อไปจะขยับมาแทนที่ให้เธอต้องรีบเดินไปทำโจทย์ข้อต่อไป

ถึงจะทำข้อสอบกลางภาคได้คะแนนเต็มแต่อิงฟ้าก็ยังเดินคอตก ภาพในหัวเต็มไปด้วยอนาโตมีของกบ เธอไม่มั่นใจว่าสะกดชื่อเนื้อเยื่อถูก สงสัยว่าเข็มหมุดที่ปักบนแมลงสาบมีผู้เข้าสอบคนก่อนหน้าขยับมันหรือไม่ ทำไมตำแหน่งที่เข็มหมุดจิ้มจึงไม่มีในเท็กต์บุ๊กที่อ่านเตรียมสอบ กล้องจุลทรรศน์ที่ส่องก็เบลอจนต้องเดาสุ่ม เธอกังวลมากจนไม่อยากสนทนากับใคร




“ขอคุยด้วยหน่อย”

อิงฟ้าเห็นว่ามีคนยืนอยู่ที่เสาตึก ได้ยินเสียงพูด แต่เมื่อไม่มีชื่อเธอก็ไม่อยากสนใจ คิดว่ากลับห้องนอนสักตื่น อาการช็อกนี้คงหาย แต่คนเรียกกลับคิดว่าเธอหยิ่ง

“อิงฟ้า มหาธารา ได้ยินแล้วตอบด้วย”

เสียงตะโกนดังสั่นแก้วหูทำให้อิงฟ้าหันมองงงๆ ปกติเธอไม่ถนัดจำชื่อของใครนัก แต่คงต้องยกเว้นหมอนี่ไว้หนึ่งคน คนที่เธออยากข้องแวะด้วยน้อยที่สุด




“อือ”

อิงฟ้าตอบอย่างขอไปที ถึงปฏิพนจะรู้จักกับคนใกล้ตัวของเธอหลายคน อย่างเช่นเป็นน้องชายของปฏิภาณเพื่อนร่วมสายรหัส เป็นรูมเมทกับกุมภัณฑ์เพื่อนสนิทของเธอสมัยมัธยม เป็นศิษย์เทควันโดของครูคนเดียวกัน แต่อิงฟ้าก็ยังไม่อยากนับว่าเขาเป็นคนรู้จัก

“เธอเป็นผู้หญิงหรือเป็นผู้ชายกันแน่”

อิงฟ้าหรี่ตามองคนถาม พยายามเข้าใจว่าเขาพูดผิด เพราะที่ถูกน่าจะเป็นคำถามว่า ‘เธอชอบผู้ชายหรือชอบผู้หญิง’ มากกว่า ชินเสียแล้วกับตำแหน่งสามีมโนที่ผู้หญิงรอบตัวตั้งให้




“ถ้าไม่รู้จะตายไหม”

อิงฟ้าคิดจริงๆ ว่าถ้าปฏิพนยอมรับว่าการไม่รู้เรื่องนี้จะทำให้เขาชักดิ้นชักงอตาย เธอจะยอมตอบ ถือว่าช่วยชีวิตคนเอาบุญ

“ไม่ตาย แต่อยากรู้... เอาอย่างนี้ ส่งเซลล์กระพุ้งแก้มของเธอมา”

เมื่อพบว่าบทสนทนายาวกว่าที่ตั้งใจไว้ อิงฟ้าก็ทรุดตัวลงนั่งเก้าอี้ใกล้ๆ มองปฏิพนด้วยสายตาใคร่ครวญนิ่งนาน ก่อนถามว่า

“เคยได้ยินว่ามีการซื้อขายกระจกตา ปอด ไต แต่ไม่เคยได้ยินว่ากระพุ้งแก้มใช้ได้ นายจะเอาไปใช้เอง หรือจะเอาไปให้ใครล่ะ แล้วเขาขายกันเป็นตารางนิ้วหรือว่าขายเหมา”




อิงฟ้าเลิกคิ้วเมื่อปฏิพนตบโต๊ะปัง ใบหน้าถมึงทึงนั้นทำให้อิงฟ้าชักจะอารมณ์เสียขึ้นมาบ้าง

“ไม่ได้เอาไปขายโว้ย แต่จะเอาไปส่องกล้องหา drumstick จะได้รู้ให้ชัดกันไปว่า แก เอ๊ย เธอเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”

คำบอกนั้นทำให้อิงฟ้าตะลึงงัน สมเพชตัวเองที่เสียเวลาคุยกับคนบ้าอยู่ตั้งนานสองนาน ถ้าแค่อยากรู้เพศสภาพของเธอ ขอดูบัตรประจำตัวประชาชนก็ได้ ไม่ต้องขูดเยื่อบุที่กระพุ้งแก้มไปย้อมสีส่องเซลล์เม็ดเลือดใต้กล้องจุลทรรศน์ให้วุ่นวายหรอก โง่อย่างเดียวคิดแบบนี้ไม่ได้ หมอนี่ต้องบ้าด้วย

‘ไอ้บ้า’




>>>> ปูนเอ๊ย อยากรู้เพศเขา มองด้วยตาเปล่าก็รู้แล้วมั๊ยอะ ไปยืนรอดักจี้เซลล์กระพุ้งแก้มเป็นโจรมุมตึกไปได้ ตามที่อิงฟ้าว่าเลย โง่อย่างเดียวไม่ได้ มันบ้าชัวร์ กินยาให้ครบแล้วนอนพักซะ

>>>> ในความบ้าของปูน มีความโหดของอิงซ่อนอยู่บางๆ สังเกตกันไหม ว่าพอนางได้ยินเรื่องขายอวัยวะ นางสนใจขึ้นมาทันที บ้าเจอบวม บันเทิงละจ้า



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น