อายคอนแทค

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 13. Just Hug

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 391

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 02:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13. Just Hug
แบบอักษร

ระหว่างที่ยุนกิอาบน้ำ...

 

ฉันมองซ้ายมองขวา จะนอนตรงไหนดีเนี้ยวันนี้ ระหว่างนอนที่พื้นดี หรือ โซฟาดี?

 

แต่ถ้านอนพื้นคงจะเจ็บหลังทรมานตัวเองมากไป งั้นนอนโซฟาก็แล้วกัน สบายยย ฉันเป็นคนง่ายๆชิลๆอยู่แล้ว

 

ฉันเดินไปหยิบหมอนกับผ้าห่มมาเตรียมไว้ที่โซฟา เสร็จเรียบร้อย

 

"นี่เธอ! ทำอะไรของเธอเนี้ย" ยุนกิพูดออกมาจากด้านหลัง ทันทีที่อาบน้ำเสร็จตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

"ก็ทำที่นอนของฉันไง" เห็นว่าฉันทำอะไรละตาบ้า คิดในใจไม่กล้าย้อนจริงๆ

 

"ก็แล้วแต่เธอละกัน" ยุนกิพูดง่ายจังแฮะ

 

"พูดง่ายๆก็เป็นเหมือนกันนะเนี้ย โฮ๊ะๆๆ ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า"

 

พูดจบฉันก็เดินเข้าห้องน้ำไปหน้าตาเฉย

 

ฉันถอดเสื้อผ้าแขวนไว้ที่ราวห้องน้ำ อาบน้ำไป นึกถึงหน้าของยุนกิ ที่เคลียดออกมาจากบ้านวันนี้

 

ยุนกิที่ฉันเคยเห็นจะเป็นผู้ชายแบดๆ แสว๊ก นิ่ง เข้มขรึม แล้วก็กวนประสาทฉัน

 

แต่วันนี้ฉันเห็นนายแอบร้องไห้ นายปิดซ่อนความรู้สึกอะไรบางอย่างอยู่ ไม่อยากให้ใครรู้ความจริงข้างใน

 

ทำไมนะยุนกิ ทำไมต้องแกล้งทำเป็นคนเข้มแข็งอยู่ตลอดเวลา.. ตอนนี้นายโอเคขึ้นรึยังนะ..

 

ฉันคิดถึงแต่เรื่องของยุนกิ จนอาบน้ำเสร็จ

 

"ยุนกิ!!!!!!!" เสียงร้องของฉันดังมาก

 

"มีอะไร?" ยุนกิรีบลุกพรวดมาหน้าประตู

 

"ฉะ ฉะ ฉันนไม่มีชุดเปลี่ยน >//<" เพิ่งนึกขึ้นได้ ลืมไปเลยนะเนี้ย

 

"นั่นนะสินะ ใส่ชุดฉันละกัน" ยุนกิเดินไปหาชุดในตู้เสื้อผ้าให้ เป็นชุดนอนกางเกงขายาวของยุนกิ

 

"ได้รึยังงงงงงงง" ฉันตะโกนถามยุนกิจากในห้องน้ำ

ใช่..ตอนนี้ฉันโป๊อยู่ โป๊ไปหมดทั้งตัวเลย >//<

 

"เปิดประตูสิ๊" เสียงยุนกิยืนอยู่หน้าห้องน้ำ

 

"นายห้ามหันหน้ามานะ" ต้องถามให้แน่ใจก่อนสิ๊

 

"อื้ม รู้แล้วน่า.."

 

"หันหลังไปเลย" ฉันตะโกนก่อนที่จะเปิดประตู

 

"หันแล้วๆ"

 

ฉันรีบเปิดประตูห้องน้ำ รับเสื้อผ้าในมือยุนกิ ที่ยื่นมาจากด้านหลัง

แล้วรีบปิดประตูห้องน้ำใส่เสื้อผ้าที่ยุนกิหาให้อย่างไว

 

ฉันก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนของยุนกิที่เคยใส่

 

"หาาา.. อะไรของนายเนี้ย เอาที่นอนที่ฉันจัดไว้ออกไปทำไม"

 

"นอนโซฟาทำไมเล็กนิดเดียว"

 

"ถึงจะเล็ก แต่ฉันก็นอนได้ของฉันไง"

 

ฉันไม่สนใจ เดินไปหยิบหมอนที่ยุนกิเอาไปวางไว้บนที่นอน กลับมาไว้ที่โซฟาเหมือนเดิม แต่ยุนกิดึงเอาไว้

 

"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ" ฉันหันไปมองยุนกิ

 

"นอนบนเตียง" ยุนกิพูดหน้านิ่ง

 

"ไม่ฉันจะนอนโซฟา"

 

"ถ้าไม่นอนบนเตียงฉันจะถือว่าสัญญาที่ให้ไว้เป็นโมฆะ" ยุนกิพูดน้ำเสียงเย็นเฉียบ ทำให้ฉันอ่อนแรง และหยุดการขัดขืนทันที ก็ได้ๆๆ ยอมให้ก็ได้

 

ยุนกิเห็นฉันยอมอ่อนลง ก็ยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ

 

"มานอนข้างๆฉัน" ยุนกิตบที่นอนแปะๆเรียก

 

"นายห้ามลืมสัญญานะ" ฉันต้องทวงเรื่องสัญญาไว้ก่อน เพราะสายตาเมื่อกี้ทำให้ฉันใจสั่น

 

"นี่กลัวฉันขนาดนั้นเลย?" ยุนกิมองอย่างเอาเรื่อง

 

"อะ อะ อื้มมม"

 

"ทีฉันนะทำเป็นกลัว ทีไอ้วีละ หลับตาพริ้ม.."

ยุนกิพูดเสร็จก็ล้มตัวลงนอน แล้วหันหลังให้ฉัน

 

พรึบบบ!!!

 

พอเห็นยุนกินอนหันหลังอย่างนี้ก็ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย

 

ยุนกิคงไม่ทำอะไรจริงๆ ก็ดีเหมือนกันแฮะ ฉันค่อยๆขึ้นบนเตียงอย่างช้าๆนอนก็เอนตัวนอนลง หันหลังให้ยุนกิเหมือนกัน

 

พรึบบบ!!!!

ยุนกิพลิกตัวกลับมากอดฉัน O.O

 

"นายยยยยย!!!!"

 

ฉันยุกยิกจะเอาแขนยุนกิออก แต่ยิ่งจะเอาออกเท่าไหร่ ยุนกิก็ยิ่งรัดแขนแรงขึ้น เห้ยยย อะไรของเค้าเนี้ย

 

"ไม่ต้องกลัวนะ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก ฉันขออยู่แบบนี้สักพักนะ"

ยุนกิพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ทำให้ฉันยอมอ่อนลง แล้วปล่อยให้เขานอนกอดอยู่แบบนั้นจริงๆ

 

........

 

ตอนนี้ที่ห้องแห่งนี้ปกคลุมไปด้วยความเงียบ

 

.......

 

"นาย" ฉันลองเรียกยุนกิ

 

"........"

 

"นี่นาย"

 

"......."

 

"ยุนกิ"

 

"......."

 

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆทั้งสิ้น ทำไมเงียบไปละ สงสัยยุนกิจะหลับแล้วละสินะเนี้ย นายนะนาย

 

ฉันค่อยๆจับมือยุนกิแกะให้ออก แต่แรงยุนกิกลับรัดแน่นเข้ามา เอ๊ะ ยังไงเนี้ยหมอนี่!!!

 

ตอนนี้ยุนกิกอดสะแน่ ฉันกลัวว่าหมอนี่จะตื่น ก็เลยปล่อยให้นอนกอดอยู่แบบนั้น

 

คงเคลียดแล้วก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้วละสินะนายเนี้ย :)

-ยุนกิ-

 

เช้าแล้ว

ความจริงแล้วผมนอนไม่หลับทั้งคืน ตอนนี้ยูอาเองก็ยังไม่ตื่น

 

ผมมองเธอจากข้างหลังที่อยู่ในอ้อมแขนของผมทั้งคืน ...

 

จังหวะยูอานอนพลิกตัวหน้าหน้ามาทางผม แล้วซบลงต่อที่อกผมพอดี ผมได้มองหน้าเธอชัดๆใกล้ๆก็ครั้งนี้แหละ

 

ปากนิด จมูกหน่อย ดูจิ้มลิ้มน่าฟัด น่ารักจริงๆ ก็คงจะเฉพาะแค่เวลาหลับละนะ ฮ่าๆๆ

แต่อย่าตื่นขึ้นมานะ คิดว่านางยักษ์ แถมยังพูดมากชะมัด

อีกทั้งเจอเธอแต่ละทีก็ชอบมีเรื่องมาให้ปวดหัวอยู่ตลอดเวลา

 

พ่ามมม

 

"ยุนกิฮยองงงง!!! ตื่นรึยัง" เสียงเจโฮปกับจีมิน เปิดประตูเข้ามาจ๊ะเอ๋ เห็นภาพนี้เต็มๆตา O.O

 

ฉันตื่นมาอย่างงัวเงียๆเพราะเสียงเจโฮปกับจีมิน

 

ยุนกิอมยิ้ม แล้วชำเลืองมองมาที่ฉัน แล้วก็หันไปมองที่เจโฮปกับจีมิน

 

"สงสัยจะไม่สะดวกสะแล้วสิมั้งครับฮยองนิม คิกๆๆ" จีมินพูดไปเขิลไป

 

"เดี๋ยวผมกลับก่อนนะฮยอง ขอโทษที่เข้ามารบกวน" เจโฮปพูดอย่างประทับใจ

 

"อ่าชชช์!!! ไปนั่งรอตรงที่รับแขกไป" ยุนกิบอกเจโฮปกับจีมิน

 

"ตายแล้วสองคนนั้นต้องเข้าใจผิดแน่ๆ นายไปอธิบายให้สองคนนั้นไม่ให้เข้าใจผิดด้วยนะ!!! เข้าใจมั้ย"

 

พอเจโฮปกับจีมินปิดประตูห้องนอนออกไป ฉันก็บอกให้ยุนกิไปแก้ จะบ้าหรอ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นยะ

 

"เข้าใจผิดก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่" ลุกขึ้นเล็กน้อยมองลงมามองฉัน

 

"เป็นสิ ฉันเป็นผู้หญิง ฉันเสียหายนะ" ฉันตอบยุนกิกลับไปตาแป๋ว

 

"อ่าชชช์ เธอนี่มัน..น่ารำคาญจริงๆ" ยุนกิลุกจากที่นอนไป

 

เจโฮปกับจีมินคุยกันอย่างสนุกนั่งขำหัวเราะคิกคัก

 

"ยุนกิฮยองกับยูอา ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะ"

เจโฮปหันไปถามจีมิน

 

"นั่นดิเจโฮปฮยองวันก่อนผมยังเห็นตีกันอยู่เลย" คิกๆๆๆ

 

"ที่ไม่บอกเราสงสัยจะกลัวเสียฟอร์มวะ ฮ่าๆๆ"

เจโฮปขี้แซว

 

"แต่ถ้ายุนกิฮยองคบกับยูอาจริงๆ ผมก็ยินดีนะ" จีมินตอบอย่างมีเหตุผล

 

"แฮะ แฮ่มมม!!!" ยุนกิยืนฟังอยู่นาน

 

"ยุนกิฮยองได้ยินถึงตอนไหนหรอครับเนี้ย ฮ่าๆๆ ^o^" เจโฮปหัวเราะร่า

 

"ได้ยินตั้งแต่แรกนั่นแหละน่าาา" ยุนกิพยายามพูดนิ่งๆ แต่สุดท้ายก็หลุดยิ้ม

 

"บอกเค้าไปสิว่าฉันกับนายไม่ได้เป็นอะไรกัน"

ฉันกระตุกเสื้อยุนกิแล้วกระซิบบอก

 

"อ่าา.. เอ่อแล้วก็เรื่องฉันกับยัยนี่ ไม่ได้เป็นแบบที่นายสองคนคิดด้วย"

ยุนกิยอมแก้ข่าวให้ เยชชชชช!!!

 

"ก็แล้วแต่ฮยองสิครับ รึถ้าอยากเป็นแบบที่พวกผมคิด ผมก็ไม่ว่าหรอกนะฮยองง ฮ่าๆๆ" จีมินพูดอย่างเขิลๆ

 

"ถ้าไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วทำไมยูอาถึงใส่เสื้อผ้าฮยองได้ละครับ ^o^" เจโฮปสายขยี้

 

"ย๊าาา หุบปากของพวกนายไปเลย" ฉันสวนกลับไปเบาๆ

 

มันก็ยากที่จะอธิบายไม่ให้สองคนนั้นเข้าใจผิดจริงๆละนะ

 

เพราะพอฉันกับยุนกิอาบน้ำเสร็จเดินมาหาเจโฮปกับจีมินที่โซฟาห้องรับแขก

แถมฉันก็ยังเล่นใส่เสื้อผ้าของยุนกิสะขนาดนั้น เป็นใครก็ต้องเข้าใจผิดไปทั้งนั้นแหละน่า.. ช่างหมอนั่นละกัน

 

"มาทำอะไรกันแต่เช้า?" ยุนกิถามโฮซอกกับจีมิน

 

"ก็เป็นห่วงฮยองนะสิ เมื่อวานเห็นมีเรื่องเคลียด" จีมินบอก

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!~

เสียงเคาะประตู

 

"แล้วนั่นใครมาอีกคนละ" ยุนกิพูดพรึมพรำ

 

"ยุนกิฮยองง อันยองงง ^^"

 

"วี!!!" ทุกคนเรียกชื่อวีพร้อมกัน

 

"อ้าววว ยูอา เธอก็อยู่ที่นี่ด้วยหรอ"

วีหันมาทักฉัน วีมองชุดเสื้อผ้าที่ฉันใส่

 

"นี่มันเสื้อผ้าของยุนกิฮยองไม่ใช่หรอ?" วีถามฉัน

 

"เอ่อ..."

 

ถามแบบนี้จะตอบยังไงดีเนี้ย!!!!

ใจนึงก็อยากบอกวีว่าไม่เล่าซ้ำแล้วจ้าาา

กลับไปดูที่ต้นคลิปเลยจ้าาา

ตั้งแต่ก้าวเข้าคาสิโนแล้วจ้าาา

 

"ฉันจำได้ว่ายุนกิฮยองเคยใส่เสื้อตัวนี้ ยุนกิเคยโพสลงทวิตด้วย"

วีพูดจบก็เลื่อนโทรศัพท์ โชว์รูปให้ดู

 

"ก็นี่มันเสื้อของยุนกิจริงๆไงเล่า"

ฉันพูดพรึมพรำ แต่ก็ฟังรู้เรื่องอยู่ ตาบ้าวีมาซักไซ้ให้ได้อะไรยะ

 

วีหันไปมองยุนกิช้าๆด้วยสายตาที่ต้องการคำตอบ...

(แนบรูปที่วีโชว์ให้ดู)

 

ความคิดเห็น