Lanchana_chata

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อิงฟ้า & ปฏิพน 2/2 ผู้ชายที่นอนแช่ปลัก

ชื่อตอน : อิงฟ้า & ปฏิพน 2/2 ผู้ชายที่นอนแช่ปลัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 188

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2562 14:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อิงฟ้า & ปฏิพน 2/2 ผู้ชายที่นอนแช่ปลัก
แบบอักษร



“เก็บครัวเสร็จแล้ว แกกลับไปเลยนะ แมตซ์พรุ่งนี้สำคัญมาก ฉันอยากพักผ่อน”

      ปฏิพนฟังผ่านหูขวาแล้วก็ปล่อยให้ออกทางหูซ้ายไป แมตซ์สำคัญอะไร ข้ออ้างสิไม่ว่า เขาดูตารางแข่งขันมาแล้ว พรุ่งนี้ตัดเชือกก็จริง แต่ทีมที่หลุดเข้ามาชื่อชั้นยังห่างกันนัก ต่อให้อิงฟ้าหลุดฟอร์มเก่งของตัวเองจนต้องนั่งข้างสนามก็ยังชนะได้สบาย

      “แกก็พักของแกไป ฉันสัญญาว่าจะไม่เปิดทีวีดัง ไม่เล่นเกม ไม่กวนใจ”

      อิงฟ้ามองร่างสูงที่ยึดโซฟา ยึดหมอน ยึดผ้าห่ม และยังหอบเสื้อผ้าบางส่วนมาไว้ที่นี่อย่างเหลืออด อยากตบบ้องหูคนหน้ามึนสุดใจ ชาติที่แล้วเธอไปทำกรรมอะไรไว้นะ ถึงได้มีเจ้ากรรมนายเวรกวนโทสะอย่างนี้


 “ถึงแกไม่กวนใจแต่ฉันก็ไม่สะดวกใจที่จะต้อนรับ อย่างี่เง่านักปูน แกก็รู้ ถ้าคนมันจะเอาเสียอย่าง ต่อให้แกมานอนเฝ้า ฉันก็เอาผู้หญิงมานอนได้ เลิกนอนแช่ปลักแล้วกลับบ้านแกไปได้แล้ว”

      ปฏิพนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความหงุดหงิด ได้ยินว่าปลัก อิงฟ้าคงเปรียบเปรยเขาเป็นควาย ด่าได้ด่าไป เขาไม่สนใจหรอก ใจความสำคัญมันอยู่ที่อิงฟ้ายอมรับแล้วว่าจะพาผู้หญิงมานอนที่บ้าน ไม่มีทาง เขาจะไม่ยอมให้มันทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงเด็ดขาด

      “ถ้ากล้าก็เอามา พิสูจน์ให้รู้กันไปว่า ผู้หญิงร้อยทั้งร้อยเลือกฉันไม่ใช่แก”

ปฏิพนบอกอย่างมั่นใจ ถ้าไม่นับแพน เขาก็จีบผู้หญิงชนะอิงฟ้าทุกราย ผู้หญิงคนไหนๆ ก็ชอบผู้ชายแท้ทั้งแท่งอย่างเขาทั้งนั้น




เมื่ออิงฟ้าไม่โต้ตอบและมองเขานิ่งด้วยสายตาไม่พอใจ ปฏิพนก็รู้ตัวว่าโวยวายแล้วไม่ได้ผล คนอย่างอิงฟ้าต้องเล่นงานด้วยดราม่า เอาให้น้ำตาแตกกันไปข้าง

      “ทำไมวะ เมื่อก่อนฉันก็มานอนบ้านแกประจำ ยกโขยงมากันทั้งไอ้มิ่ง ไอ้ยักษ์ก็เคย หรือว่าห่างกันแค่ไม่กี่ปี แกก็ลืมเพื่อนอย่างฉัน”

ปฏิพนวางงานในครัวเพื่อเดินมาตัดพ้อใกล้ๆ ให้อิงฟ้าเห็นตาที่แดงจากหัวหอม เห็นความคิดถึงห่วงใยที่เขามีให้ ทื่ออย่างอิงฟ้าจะไปทันผู้หญิงพวกนั้นได้ยังไง  ปฏิพนตั้งใจแล้วว่าคืนนี้เขาจะนอนเฝ้าอิงฟ้าไว้ จะไม่ยอมให้เพศหญิงหน้าไหนเข้าใกล้ นอกเสียจากยุงตัวเมีย




“เราสาบานว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดชีวิต แกจำได้ไหม ใช่สิ ตัวแกเป็นนักกีฬาดัง แต่เราเป็นแค่พนักงานต๊อกต๋อย แกเลยไม่อยากคบสินะ” พนักงานต๊อกต๋อยที่เป็นลูกชายเจ้าของบริษัทบีบน้ำตาซ้ำๆ ริมฝีปากล่างยื่นออกอย่างน่าทุเรศมากกว่าน่าเห็นใจ

      อิงฟ้าถอนหายใจ เมื่อปฏิพนทวงคำสัญญาราวกับเด็กๆ สาบานตอนที่ต่างฝ่ายต่างเมา สาบานที่ปุญญาภาเอาเข็มจิ้มมือทุกคนจนเลือดออกแล้วจุ่มนิ้วลงแก้วน้ำก่อนที่ปฏิภาณจะเอ็ดว่าสกปรกแล้วสาดน้ำทิ้งไป มีแค่คนเพี้ยนๆ อย่างปฏิพนกับปุญญาภาเท่านั้นที่ยังนับว่านั่นคือพิธีกรรมสาบานตนอันศักดิ์สิทธิ์


  “อย่าเว่อร์น่าปูน ฉันแค่ลงเล่นให้สโมสร ไม่เคยติดทีมชาติด้วยซ้ำ และก็ไม่ได้ลืมว่าแกเป็นเพื่อน แต่แกต้องเข้าใจ ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ฉันอยู่บ้านนี้คนเดียว”

อิงฟ้าหยุดพูดเมื่อสบดวงตาใสแจ๋วไร้แววความเข้าใจของปฏิพน พูดไปก็เท่านั้น ปฏิพนมองเธอเป็นผู้หญิงเสียที่ไหน และที่ว่าเป็นเพื่อน ก็ไม่ใช่เพื่อนรัก แต่เธอเป็นคู่แข่งที่เขายังเอาชนะไม่ได้ บางครั้ง อิงฟ้าก็อยากยอมแพ้ เขากับเธอจะได้ไม่มีเรื่องค้างคาใจกันอีก แต่คนอย่างปฏิพนรึจะยอม



   “อยู่คนเดียวสิดี เรามาค้างนี่ ก็เพราะอยากให้แกอยู่คนเดียวนี่แหละ ไม่อยากให้แม่รีแม่แรดที่ไหนมาเกาะแกะแกให้เกะกะตา น่า... เราแมนๆ ด้วยกัน ทำไมจะค้างร่วมบ้านกันไม่ได้ อย่าคิดไล่เสียให้ยาก นอกเสียจาก แกคิดจะเปลี่ยนแนวอยากจะลองเล่นก้นฉัน”

ปฏิพนพูดพลางคิดภาพตนเองเดินเกาะแขนอิงฟ้าประจ๋อประแจ๋อย่างขบขัน ถ้าไม่เงยหน้ามาเห็นสีหน้าขรึมของเพื่อน ก็คงแกล้งเรียก ‘ผัวขา’ ไปแล้ว




“ไปทะลึ่งไกลๆ ไป ถ้าไม่อยากโดนทัดหู”

ปฏิพนมองอาการเคาะปลายเท้าของสาวร่างสูงก็รู้ได้ทันทีว่าอวัยวะใดที่จะทำหน้าที่นั้น ลองทำจริงซิ พ่อจะจับขาที่เตะให้ยกค้าง แต่นั่นหมายความว่าเขาต้องมองทัน ไม่ใช่รู้ตัวอีกทีก็วัดพื้นอย่างทุกที

“ซีเรียสอะไรนักหนาวะ เมื่อก่อนยังแทบจะนอนเตียงเดียวกันด้วยซ้ำ” 




>>>> ใครมีเสียม มีแชลง มีรถแทรกเตอร์ ขอแรงหน่วยค่ะ จะงัดอิปูนออกจากปลัก!


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น