zenzora

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 65 ประมูลทาส [II]

ชื่อตอน : ตอนที่ 65 ประมูลทาส [II]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 720

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2562 23:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 65 ประมูลทาส [II]
แบบอักษร

วิเวียงหลังจากที่รับสิ่งของจากรามไปแล้วก็จากไปทันทีแต่ยังคงมีพนักงานคอยดูแลรามอยู่เช่นเดิม "นั่งลงซิ ข้าไม่ทำอะไรเจ้าหรอก" รามกล่าวพร้อมรินไวน์ใส่แก้วเพิ่ม สาวเผ่าเอลฟ์เมื่อได้ยินคำสั่งก็นั่งลงตามคำสั่งทันที 

"นามของเจ้า" 

"เอเลน่า ข้าชื่อเอเลน่าค่ะนายท่าน" แม้จะหยิ่งยโสในการเป็นเผ่าพันธุ์ชั้นสูงมากขนาดไหนแต่ตอนนี้ตัวเธอไม่มีพลังแม้แต่จะขัดขืนตราประทับทาสได้เลย 

รามที่ได้ยินชื่อก็โยนของสองสิ่งให้อีกฝ่าย เอเลน่ารับมันด้วยความแม่นยำก่อนจะสงสัยสิ่งที่อยู่ในมือของเธอ ดวงตาของเธอจ้องมองรามที่เป็นเจ้านายด้วยความระแวดระวังสงสัย 

"กินเข้าไปซะนั่นยารักษาที่ข้าปรุงมันเอง มันจะช่วยให้กระแสเวทย์ที่ปั่นป่วนในร่างกายของเจ้าทุเลาลงและกลับเข้าสู่ปกติ ส่วนอีกเม็ดที่เป็นเม็ดสีฟ้าคือยาฟื้นฟูร่างกาย" หลังจากที่ได้ยินคำกล่าวของนายใหม่ของเธอแล้วนั้นก็ยังคงมีความลังเลอยู่ในแววตาของเธออยู่แต่อาจเพราะว่ารามนั้นสามารถระบุได้ว่าเธอกำลังบาดเจ็บอยู่จึงจะลองเชื่อใจดูซักครั้ง เธอกลืนยารักษาลงไปก่อนจะรู้สึกถึงสายพลังที่ค่อย ๆ หมุนวนรักษาภายในของเธอ เมื่อรับรู้อย่างนั้นแล้วเธอจึงหลับตาลงเพื่อบังคับการไหลเวียนของพลังเวทย์ไม่ให้คลุ้มคลั่ง 

รามมองดูพักหนึ่งก่อนจะจ้องมองการประมูลต่อ ในรอบต่อไปเป็นส่วนของการประมูลทาสต่อสู้อีกรอบหนึ่งเป็นการคั้นเวลาก่อนจะถึงการประมูลหลักที่มีมูลค่าเสียยิ่งกว่าทาสสะสมหรือทาสต่อสู้เสียอีก เพียงแต่ว่าการประมูลในรอบดังกล่าวต้องไก็รับบัตรเชิญเข้าประมูลจากทางร้านค้าทาสเสียก่อนถึงจะเข้าได้ เพราะงั้นการประมูลรอบนี้คือรอบสุดท้ายที่รามจะสามารถอยู่ในโถงประมูลได้

'เจ้าหนู เจ้าจงประมูลทุกคนซะในรอบนี้ ข้าได้ลองไปดูใกล้ ๆ แล้วใช้ได้เลยทีเดียว' เรนที่ปรากฏเป็นร่างสีขาวโปร่งแสงอยู่ข้าง ๆ รามกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและมั้นใจมากที่สุด

'อย่างงั้นก็ได้ครับลุงเรน' รามกล่าวเพียงเท่านั้นก่อนจะเริ่มการประมูลต่อ ในรอบนี้มีอยู่ 4 คนเช่นเดียวกับรอบแรกด้วยกัน คนแรกเป็นชายร่างยักษ์ที่มีแผลเป็นกลางหน้าอกถูกมัดด้วยโซ่ที่ลงอักขระลดทอนพลังกายไว้ แววตาดุดันไม่ยอมใครแม้จะถูกจับขังอย่างแน่นหนาภายในกรง รามปล่อยให้คนอื่น ๆ เสนอไปก่อนเพราะชายดังกล่าวเริ่มราคาเพียงแค่ 200 เหรียญทองเท่านั้นสุดท้ายรามเสียไปเพียง 600 เหรียญทองเพื่อให้ได้ชายดังกล่าวมา อาจเป็นเพราะรอยแผลเป็นตามร่างกายของเขาด้วยนั่นแหละที่ทำให้ราคาตกถึงขนาดนี้ โดยเฉพาะใบหน้าที่เกือบจะเสียดวงตาขวาไปด้วย 

คนต่อมาคือหญิงสาวที่ดูท่าทางธรรมดาเป็นอย่างมากแต่ด้วยเส้นผมสีเงินและใบหน้าที่ดูงดงามแล้วทำให้ราคาของตัวเธอกระโดดไปถึง 1,000 เหรียญทอง และก็เป็นรามอีกเช่นเคยที่ได้เธอมาในราคา 1,200 เหรียญทอง คนต่อมาเป็นคนที่รามสนใจเป็นอย่างมากตั้งแต่คำอธิบายของผู้ดำเนินงานแล้ว

"ทาสต่อสู้เผ่าพันธุ์ครึ่งมนุษย์ครึ่งปีศาจ เพศชาย หลายท่านอาจจะรังเกียจเผ่าปีศาจแต่หลาย ๆ ท่านคงทราบว่าร่างกายของเผ่าพันธุ์ดังกล่าวนั้นแข็งแกร่งมากกว่าปกติ ทาสตนนี้ไม่เชิงเป็นทาสต่อสู้หรือทาสสะสมเนื่องจากสภาพอายุไม่เอื่อต่อสิ่งดังกล่าว" สิ่งที่ผู้ดำเนินงานกล่าวนั้นคือความจริงโดยชายดังกล่าวนั้นดูเหมือนพ่อบ้านเสียมากกว่านั่นทำให้รามรู้สึกสนใจไม่น้อย 

แต่สำหรับคนในโลกนี้ต่างเต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อเหล่าปีศาจเป็นอย่างมาก ปีศาจที่รักสงบต่างถูกเหมารวมว่าชั่วร้ายทั้งหมดทั้ง ๆ ที่เนื้อในของพวกเขาก็มีจิตใจและชีวิตเหมือนกัน 

"เหอะ! แม้แต่เหรียญเดียวข้าก็ไม่เสียให้พวกปีศาจโสโครกอย่างเด็ดขาด!" 

"ใช่! ช่างน่ารังเกียจเสียจริงรีบ ๆ เอาคนต่อไปมา" 

หลากหลายเสียงด่าทอดังขึ้นขัดขวางการประมูล มันวุ่นวายเสียจนไม่สามารถดำเนินงานประมูลต่อไปได้เพื่อตัดปัญหาอะไรต่าง ๆ รามจึงกล่าวจำนวนเงินเพื่อประมูลอีกฝ่ายมาครอบครอง"10,000 เหรียญทอง!!"

สิ้นเสียงของรามทั่งทั้งโถงประมูลกล่ายเป็นเงียบงันทันทีทุกสายตาจับจ้องมาที่รามด้วยความประหลาดใจ "คะ เคาะค่า" ผู้ดำเนินงานได้สติก็เคาะราคาขายทันทีเพราะดูทรงแล้วคงไม่มีใครประมูลเพิ่มอย่างแน่นอน 

"นี่เจ้าหนู! ทำไมเจ้าถึงประมูลขยะอย่างนั้นด้วยราคาที่สูงขนาดนั้นเล่า!!" ชายที่ดูแข็งแกร่งลุกขึ้นกล่าวกับรามด้วยแรงกดดันที่ส่งมาให้รามโดยเฉพาะ 

รามในตอนนี้เริ่มหงุดหงิดเล็กน้อยจะซื้อขยะก็เรื่องของเขา เงินก็เงินของเขาจะอะไรนักหน่ากันฟร๊ะ! นั่นคือความคิดของรามในตอนนั้นแต่เมื่อเจอแรงกดดันนาน ๆ เข้าก็เริ่มจะรู้สึกรำคาญเล็ก ๆ จึงเผลอปล่อยแรงกดดันออกมาเบา ๆ แต่คำว่าเบา ๆ ขาองรามนั้นอยู่ในขั้นราชันย์จอมเวทย์ทำให้ทั้งโถงประมูลรับรู้ได้ถึงพลังที่รามปกปิดไว้ "ท่านไม่ต้องห่วงข้าหรอกมันคือความพึงพอใจของข้าที่จะประมูลชายผู้นั้น หากจะกล่าวว่าชายผู้นั้นขยะก็คงไม่แปลกเพราะชายผู้นั้นถูกผนึกพลังไว้ด้วยตราทาส หากไม่แล้วแม้แต่ท่านที่เป็นนักรบเวทย์ก็คงไม่แม้แต่จะยืนอยู่ได้" รามกล่าวจบก็เก็บแรงกดดันทันทีทำให้ทั้งโถงประมูลถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ส่วนเอเลน่านั้นมองรามด้วยสายตาที่ตื่นตะลึงเพราะหลังจากเธอรักษาภายในเสร็จเธอเองก็เริ่มดูดซับพลังเวทย์ที่หลงเหลือภายในยาของรามต่อแต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเจอกับแรงกดดันที่หนักหน่วง

ทั่วทั้งโถงประมูลต่างเงียบกริบหลาย ๆ คนที่คิดจะส่งคนไปแย่งชิงทาสที่รามประมูลก็แทบกลับลำไม่ทันเลยทีเดียว 

'อะไรกันเจ้าเด็กนี่แข็งแกร่งกว่าข้าอีกงั้นรึ มันเป็นใครกันแน่!' ชายที่ลุกขึ้นต่อว่ารามคิดในใจพร้อมกับนั่งลงด้วยความอับอายแต่ทำไงได้ในเมื่อโลกนี้ยึดถือความแข็งแกร่งเป็นหลักในเมื่อตัวมันอ่อนแอกว่ารุ่นลูกที่ตอบกลับแถมคำที่อีกฝ่ายตอบกลับมานั้นคือความจริงหากต่อสู้กันแล้วแน่นอนว่าเป็นฝ่ายของเขาที่ต้แยพ่ายแพ้อย่างแน่นอยหรือไม่ก็อาจจะบาดเจ็บสาหัส มันก็ได้แต่ยอมรับความจริงเท่านั้น   เมื่อเหตุการณ์สงบลงผู้นำเนินงานก็เริ่มงานต่อทันทีเพราะเหลือเพียงคนสุดท้านเท่านั้น และแน่นอนว่าเป็นรามที่ได้ไปในราคาเพียงแค่ 750 เหรียญทองเท่านั้น ทาสคนสุดท้ายเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์เพศชายที่ถนัดด้านการวางกลยุทธ์เป็นหลักทำให้ไม่ค่อยมีใครสนใจซักเท่าไหร่นั่นทำให้รามได้มาในราคาที่ถูกกว่าราคาที่ทางร้านประเมินไว้ 

"ขอขอบคุณผู้มีเกียรติทุกท่านที่เข้าร่วมการประมูลครั้งนี้ ต่อไปจะเป็นการประมูลระดับสูงเช่นนั้นทางเราต้องใคร่ขออนุญาตให้ท่านใดไม่มีบัตรเชิญออกจะโถงประมูลด้วยค่ะ" เมื่อสิ้นเสียงผู้ดำเนินงานทุกคนที่ไม่ได้รับบัตรเชิญในการเข้าร่วมต่างทยอยออกจาโถงประมูลกันไป รวมถึงรามด้วยเพราะเขาเองก็ได้ทาสพอสมควรแล้วเช่นกัน หากนับรวมเงินที่เสียไปแล้วนั้นรามเสียเงินประมูลทาสไปเพียง 18,550 เหรียญทองเท่านั้น ซึ่งมันยังไม่ถึงครึ่งไม่ซิไม่ถึงเศษหนึ่งส่วนสิบของเงินในช่องเก็บเงินของรามด้วยซ้ำ 

"ท่านรามไม่สนใจเข้าร่วมการประมูลรอบต่อไปงั้นรึคะ" วิเวียงที่เห็นรามเดินออกมาพร้อมกับทาสที่เขาประมูลมาได้ก็กล่าวถามออกไป ใครละจะพลาดเงินทองที่อยู่ตรงหน้า ในรอบต่อไปทาสทุกคนจะมีราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 5,000 เหรียญทองขึ้นไปทุกคน บ่งบอกได้ว่าทาสดังกล่าวคือทาสชั้นสูงสำหรับชนชั้นสูงเท่านั้น แต่สำหรับรามนั้นพิเศษกว่าด้วยสถานะสหายขององค์ชายเลโอบวกกับเงินทุนที่รามถือครองอยู่ มันสามารถทำให้รามได้สิทธิพิเศษที่จะเข้าประมูลรอบพิเศษได้

"ไม่ดีกว่า กฏย่อมเป็นกฏในเมื่อข้าไม่มีบัตรเชิญข้าก็ไม่สมควรได้เข้าร่วมประมูลในรอบนี้ด้วยเช่นกัน" รามกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สุภาพ 

สายตาที่รู้สึกผิดหวังฉายออกมาอย่างเห็นได้ชัดจากเจ้าของร้านค้าทาสก่อนที่เธอจะยิ้มและกล่าวกับราม "ข้าเข้าใจแล้วค่ะ หากท่านรามต้องการทาสเพิ่มเติมสามารถเลือกซื้อได้ตามสะดวก ส่วนเจ้าดูแลลูกค้าท่านี้ให้ดี ๆ ละ ข้าคงต้องขอตัวไปดูแลการประมูลต่อนะคะ" วิเวียงกล่าวกับรามและชายที่เดินตามดูแลรามด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกับลูกน้องของเธอก่อนจะขอตัวไปควบคุมดูแลงานประมูลต่อ 

========

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น