facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 14 : หนอนน้อยของพี่คริส

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 : หนอนน้อยของพี่คริส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.9k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2562 06:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 : หนอนน้อยของพี่คริส
แบบอักษร



ตอนที่ 14


หนอนน้อยของพี่คริส


“คิดดด มาด้ายยยงายยยอ่ะ คิคิ~” การะเกดเอ่ยเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงยานคานเมื่อประคองสติไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัว


“ยัยขี้เมาเอ๊ย!” เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร แต่กลับปัดมือเล็กที่เริ่มซุกซนออกพร้อมช้อนร่างที่อ่อนปวดเปียกขี้นมาไว้แนบหน้าอกแกร่ง


“กลับบ้านใหญ่!” และทันทีที่คริสโตเฟอร์พาร่างแบบบางมาถึงรถลีมูซีนคันหรูเขาก็หันไปสั่งแอสตันซึ่งวันนี้เขารับหน้าที่ขับรถให้คริสโตเฟอร์


“ครับ นายท่าน” เมื่อแอสตันรับคำคริสโตเฟอร์ก็ปิดกระจกที่กั้นระหว่างเขาลงทันที


ก่อนจะกลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะ มือเล็กของการะเกดเลื้อยไปทั่วเรือนร่างของเขา สัมผัสของเธอเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเขา


“ถ้าไม่อยากมีฉันผัวตอนนี้ละก็ อย่ายั่ว!” คริสโตเฟอร์เผลอสะดุ้งพร้อมดุการะเกดไปเมื่อรู้สึกว่ามือของเธอปัดป่ายไปโดนมังกรยักษ์ที่หลับไหลอยู่ให้ตื่นขี้น


“อร๋าาา~ วันเน้นายหล่อจางงง~” แต่มีรึ! ผู้หญิงที่นั่งข้างๆเขาจะฟัง การะเกดยังคงเลื้อยตัวไปเรื่อยๆตามเรือนร่างที่น่าสัมผัสของเขา แผงอกกำยำ ซิกแพคเป็นลอนนั่น


โอ้ยยย การะเกดคลั่ง!


(ใจเย็นๆนะลูก หนูเป็นผู้หญิง : จากไรท์เอง55555)



“อย่ายั่ว เมาแล้วก็นอนนิ่งๆไป” คริสโตเฟอร์พูดพลางยกตัวการะเกดลงไปเพราะเมื่อครู่เธอดันย้ายสรรพร่างของตนเองให้มานั่งบนตักเขา


นี่เธอลืมไปแล้วหรอว่าเขาเป็นมาเฟีย?


“นี่แม่คุณ เธอลืมไปแล้วรึไงว่าฉันหน่ะเป็นมาเฟียนะ” คริสโตเฟอร์หรี่ตาหยั่งถามเมื่อเห็นว่าการะเกดเอะอะก็จะปีนขี้นตักเขาอย่างเดียว


เขาเป็นเพื่อนเล่นเธอรึไง!


“เปนมาเฟียหย๋อ ฉ๊านอยากเปนนด้วยด้ายมั้ย แต่เปนเมียยยมาเฟียยแทนน๊าาา~” การะเกดเอียงคอถามคนที่เธอนั่งบนตักอยู่ด้วยท่าทางที่คริสโตเฟอร์คิดว่ามันน่าจับกินมากกว่าน่ารัก


“หึ! ฉันไม่ทำอะไรคนเมาหรอกนะ เผื่อตอนเช้าเธอตื่นขึ้นมาโวยวายเหมือนในละคร” คริสโตเฟอร์เหยียดยิ้มมุมปากเมื่อรู้สึกว่าการกระทำกับคำพูดของเขานั้นมัน...สวนทางกัน


การที่ผู้หญิงสวยๆมานั่งบนตักพร้อมดิ้นขลุกขลักนี่ใครไม่รู้สึกอะไรก็ไม่ใช่ผู้ชายแล้วโว้ยยย


การะเกดเลื้อยมือเล็กไปปลดเข็มขัดหนังของคริสโตเฟอร์ออก แต่คริสโตเฟอร์ก็ยั้งมือเธอไว้ก่อน


“ทำอะไร!” น้ำเสียงของมาเฟียหนุ่มที่กล่าวออกมายามนี้มันมีทั้งดุและเซ็กซี่ในเวลาเดียวกันการะเกดรับรู้


“ก็หนอนน้อยยยของนาย มันทิ่มฉัน คิคิ” การะเกดปัดมือที่เขาจับในคราแรกออกพร้อมจัดการปลดเข็มขัดต่อ


“หนอนน้อยหรอ พูดแบบนี้อยากโดนหนอนพ่นพิษคาปากรึไงวะ!” คริสโตเฟอร์ตวัดน้ำเสียงดุดันใส่การะเกดเมื่อเธอดันมาว่ามังกรเป็นหนอนน้อย หึ่ย! เสียเชิงชายหมดไอคริส!


การะเกดหัวเราะคิกๆเมื่อสามารถยั่วโมโหมาเฟียหนุ่มได้ เธอโน้มตัวลงกอดเอวสอบพร้อมเลื่อนใบหน้าไปคลอเคลียที่แผงอกแกร่ง ก่อนจะเลื่อนมืออีกข้างมาหยุดบนซิบกางเกงของคริสโตเฟอร์ที่ถูก(เธอ)ปลดหัวเข็มขัดออกแล้ว


“อย่าเล่น ฉันไม่ตลก” คริสโตเฟอร์ยกร่างของคนตัวเล็กลงไปตั้งข้างๆเขาอีกครั้ง ก่อนจะรูดซิบที่มือซุกซนของการะเกดพยายามดึงลงพร้อมใส่เข็มขัดให้เข้าที่เข้าทาง แล้วปรายตาไปมองการะเกดที่นิ่งเงียบ


เธอคงหลับไปแล้ว!


“ฟู่ว์~” เป็นครั้งแรกที่คริสโตเฟอร์นึกอยากขอบคุณที่เธอหลับไป เพราะไม่ฉะนั้น...เขาคงไม่หยุดแค่นี้แน่ๆ


มังกรยักษ์ที่เคยหลับใหลถูกได้กางเกงแบรนด์ดังแต่ตอนนี้ดันโดนปลุกด้วยคนตัวเล็กพร้อมเตรียมตัวออกมาเผชิญหน้ากับโลกภายนอกเรียบร้อยแล้ว


รถซีมูซีนคันหรูได้แล่นมาจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ คริสโตเฟอร์จัดการอุ้มร่างแบบบางไว้แนบอก ก่อนจะพาลงจากรถแล้วไปยังห้องนอนของเขาเอง


เมื่อแผ่นหลังเล็กสัมผัสกับความอ่อนนุ่มบนเตียงคิงไซส์ของคริสโตเฟอร์ การะเกดก็ค่อยๆปรือตาขี้นมองสำรวจภายในห้อง


“คิดดด~ อื้ออ ฉ๊านนร้อนน~” การะเกดไม่พูดเปล่าเธอค่อยๆพยุงตัวขี้นเพื่อถอดเสื้อของตัวเองออก


คริสโตเฟอร์ขยับมาใกล้เตียงที่หญิงสาวนอนอยู่พร้อมเลื่อนใบหน้ามาจูบลงหลังใบหูเล็กของการะเกด


“อย่ายั่วฉันเด็กน้อย เพราะความอดทนของฉันมันน้อยลงทุกที~ คนเมาแบบเธอฉันไม่อยากทำมัน” คริสโตเฟอร์กระซิบเสียงแหบพร่า


การะเกดเลื่อนมือเล็กๆไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่เขาสวมใส่อยู่ ทุกการกระทำของของการะเกดมันทำให้เขาแทบคลั่ง


“แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันไม่เมาล่ะ”



———————————————————

คิดว่าน้องรอดไหม55555555


1 เม้น = 1 ล้านกำลังใจของนักเขียนคนนี้~

ความคิดเห็น