Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

​ตอนที่ 17 เสือตายใจ

ชื่อตอน : ​ตอนที่ 17 เสือตายใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 427

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ตอนที่ 17 เสือตายใจ
แบบอักษร

​ตอนที่ 17 เสือตายใจ 

เช้าวันถัดมา ซาดะได้รับรายงานเรื่องยาที่ทางฮิโระจะขนส่งให้คราวนี้ เขารีบ conference หาริวทันที 

Rrrr 

“ริว ฉันเพิ่งได้รับรายงานเกี่ยวกับตัวยาที่มันจะขนส่งกัน ยานี้มีชื่อว่า 

ยาฟีนาโซไพริดีน (Phenazopyridine) ชนิดเม็ดแบบรับประทาน ยาจำพวกบาร์บิตูเรส (barbiturates) ยกเว้นที่ประกาศเป็นวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท ยาควบคุมพิเศษ ลำดับที่ 10 ส่วนใหญ่จะใช้ตามโรงพยาบาลในปริมาณที่หมอสั่งเท่านั้น” ซาดะรีบแจ้งแก่ริวทันที 

“ให้ตายเหอะ ยาอันตรายขนาดนี้ถ้าขายในตลาดมืดมีหวัง ขอบใจนะที่รีบแจ้ง ยังไงพรุ่งนี้ 10 โมงเราจะประชุมกับทางกองปราบพร้อมกันอีกที” ริวแจ้ง 

เย็นวันนั้น ริวนัดเพื่อนไปที่คลับ พร้อมกับให้มิกิตามไปที่คลับด้วยเช่นกัน 

เมื่อทุกคนพร้อมหน้ากันแล้ว ซาอิ เทนจิ ฮามะและริว คุยกันหน้าเครียด 

“เราจะวางแผนกันยังไง เส้นทางที่มันใช้ส่ง ต้องผ่านป่าด้วยไม่ใช่หรอ” ซาอิเอ่ยถาม 

“เรื่องเส้นทางคงต้องรอให้ท่านรองบอกกับพวกเราอีกทีพรุ่งนี้ ตอนประชุม” ริวเอ่ย 

“แล้วเรื่องคนหละจะรับมือไหวไหม” ฮามะถาม 

“เรื่องคนก็ไม่ต้องห่วง ทั้งรถทั้งคน ทางซาดะจะเป็นกำลังเสริมให้เรา ส่วนคนของเรา ต้องแบ่งออกเป็น 3 ทีม ซึ่งส่วนประสานงาน ด้านเครือข่าย เน็ตเวิร์ค ติดตามต่างๆ ฉันยกหน้าที่ให้ เทนจิกับทีมของท่านรอง ส่วนแก ซาอิ รถที่ขนส่งที่ฉันให้แกเตรียมพร้อมไหม” ริวหันไปถาม 

“พร้อม ป๊าจัดรถให้ 2 คน 1 ของที่ใช้ส่ง และ อีกคัน คนของป๊าจะอยู่ในรถประมาณ 20 คน” ซาอิบอก 

“ฮามะ แนวกั้นที่ฉันให้เตรียม แกต้องแจ้งจุดให้ท่านรองทราบด้วยนะว่า จะเปลี่ยนเส้นทางเดินรถแบบไหน” ริวเตือน 

“อืม ฉันเตรียมข้อมูลให้ท่านรองเรียบร้อยละ พรุ่งนี้พร้อมรายงานทั้งหมด” ฮามะบอกริว 

“ดีงานนี้ต้องถอนโคนให้ฮิโระ อย่าให้มันได้ชูคออีก” ริวเอ่ยขึ้นพร้อมเป้าหมายที่มีไว้พุ่งชน 

Knock knock !!! 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นแทรกการคุยกันของหนุ่มๆ 

“เชิญครับ” เสียงอนุญาตของซาอิดังขึ้น 

ประตูที่เปิดเข้ามา หญิงสาว 2 คนพร้อมเครื่องดื่ม เตรียมบริการ สาว ๆ ที่ยกเครื่องดื่มเข้ามาก็ไม่ใช่ใคร ว่าที่นายหญิงของ 2 ตระกูลนั่นเอง 

ซาอิกับริวที่เห็นเมียตัวเองถือเครื่องดื่มเข้ามาก็เด้งตัวรีบเข้าไปช่วยกันใหญ่ 

“ทำไมถือมาเองหละครับ” ริวหันไปถามมิกิ พร้อมกับหอมฟอดใหญ่อย่างคิดถึง 

“เห็นเด็กบอกว่าประชุมเครียด ก็เลยอยากทำตัวเป็นเด็กดีซะหน่อย” มิกิตอบ 

“แล้วพลอยหละ อยากเป็นเด็กดีแบบมิกิไหม” ซาอิหันไปถามบ้าง 

“พลอยอยากเป็นเด็กดีค่ะ แล้วก็อยากเป็นลูกแมวขี้อ้อนด้วย(เธอกระซิบให้ได้ยินกันแค่ 2 คน) 

“หิวไหมครับ” ริวเอ่ยขึ้นถามมิกิอีก 

“นิดหน่อยค่ะ” มิกิตอบ 

“แต่ผมหิว หิวมว๊ากกกกกกกกกก โดยเฉพาะ.....” แล้วเขาก็ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปมองเธออย่างสื่อความหมาย 

“บ้า!!! อาย เทนจิกับฮามะบ้าง หื่นเลือกเวลาหน่อยค่ะ” มิกิเอ่ยหน้าแดง 

“จริงครับมิกิ เมื่อก่อนเห็นมันเงียบๆ ไม่อยากเชื่อว่าจะขนาดนี้นะเนี่ยฮ่าๆๆๆๆ” เทนจิเอ่ย 

“พลอยหละ เค้าหื่นมะ” ซาอิหันไปถามพลอยบ้าง 

พลอยไม่ตอบแต่ก้มหน้าหนีอายเช่นกัน 

“ไงเมิง บรรดาเมียพร้อมใจกันแท๊คทีมละ” ฮามะแซว 

“แล้วพวกเมิงหิวยัง จะได้โทรสั่งให้เอาขึ้นมาบนนี้เลย” ริวถาม 

“อืมสั่งมาเลยกะได้ เดี๋ยวคืนนี้ต้องทำงานอีก” ฮามะเอยบอก 

รอไม่นาน อาหารแสนอร่อยจากเชฟก็เอาขึ้นมาเสิร์ฟ ทั้ง 6 คนทานพร้อมกัน พูดคุยอย่างสนุกสนาน 

พลอยกับมิกิ สนิทกันมากขึ้น เมื่อได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน 2 คนเวลาหนุ่มๆ คุยงานกัน 

“มิกิ บอกคุณป๋าว่า พรุ่งนี้ 9 โมงผมจะโทรไปหานะ” ริวเอ่ยบอกมิกิ 

“ค่ะ” มิกิรับคำแล้วทานอาหารกันต่อ 

เมื่ออิ่มกันแล้ว ทั้งหมดก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อเตรียมพร้อมที่จะประชุมในวันพรุ่งนี้ 

ริวที่ดูเวลา เพิ่งจะ 3 ทุ่ม จึงหันไปถามมิกิว่า “ปกติคุณป๋าเข้านอนกี่โมง” 

“ประมาณเที่ยงคืนค่ะ” มิกิตอบ 

“งั้นรบกวนโทรบอกคุณป๋าให้ทีได้ไหมคะว่าเดี๋ยวผมเข้าไปพบ” ริวเกิดเปลี่ยนใจอยากคุยเรื่องภารกิจที่กำลังจะเกิดขึ้นให้เร็ว กว่าเดิม 

“ได้ค่ะ” แล้วมิกิก็จัดการโทรบอกคุณป๋า 

@ ที่บ้านของมิกิ 

ไม่ต้องรอให้เสียเวลา หลังจากทีริวและมิกิลงรถเดินเข้าบ้านเสร็จ คุณป๋าเอ่ยทักขึ้นมาทันที 

“ว่าไงริว มีอะไรจะคุยกับพ่อ” คุณป๋าเอ่ยถาม 

“ในห้องทำงานดีกว่าครับ” ริวเอ่ย 

“ฝันดีนะครับมิกิ” แล้วริวก็กู้ดไนท์คีส มิกิก่อนส่งเธอขึ้นนอน 

ริวเดินไปยังห้องทำงานของคุณป๋า เมื่อปิดประตูลง ริวก็เอ่ยขึ้นทันที 

“คุณป๋าคงได้ข่าวเรื่องที่ฮิโระจะขนยาไปส่งขายตลาดมืดที่ชายแดน” ริวเอ่ยเกริ่น 

“อืม พ่อได้ยินอยู่ แต่ไม่รู้ว่ายาอะไร” 

“ยาฟีนาโซไพริดีน” ริวบอกออกไป 

“ตายๆๆๆ ถ้าเกิดขายในตลาดมืดไปแย่แน่เพราะอันตรายมาก” คุณป๋าเอ่ยอย่างเป็นกังวล 

“อาทิตย์หน้าพวกผมกับท่านรองฯ จะวางแผนกันเข้าขัดขวางและจับกุมครับ” ริวเอ่ยบอก 

“เสี่ยงนะลูก” คุณป๋าเอ่ย 

“งานนี้ผมกะถอนโคนครับ” ริวตอบ 

“ทำอะไรระวัง มีอะไรให้พ่อช่วยก็บอก” 

“งานปะทะ คงมีบาดเจ็บบ้าง ผมอาจจะขอส่งคนเจ็บไปที่โรงพยาบาลในเครือขอคุณป๋าที่ใกล้ๆ ครับ” 

“เอาซิ พ่อจะแจ้งให้ทีมแพทย์สแตนบายรอไว้ละกัน” 

“ขอบคุณครับ พรุ่งนี้ 10 โมงผมจะ conference เพื่อวางแผน คุณป๋าจะเข้ารับฟังแผนด้วยกันไหมครับ” 

“อืมได้ จะได้ดูว่าต้องจัดทีมแบบหรือเตรียมรถฉุกเฉินไว้แค่ไหน” 

จากนั้นริวขอตัวกลับ แต่ก่อนกลับ ริวหันมาบอกคุณป๋า 

“หมดเรื่องนี้แล้ว ผมจะขออนุญาตคุณป๋าของมิกิแต่งงานนะครับ” 

“พ่อไม่มีปัญหา เราก็ลองขอลูกสาวพ่อก่อนละกันว่าจะตกลงไหม พ่อเอาใจช่วย” 

“ขอบคุณครับ” แล้วริวก็แยกตัวกลับบ้านไป 

@ 10 โมงเช้า ที่ห้องประชุมบริษัทของริว 

4 หนุ่มรวมตัวกันที่บริษัทรวมถึงซาดะที่เดินทางมาด้วย ด้านหน้าเป็นจอโทรทัศน์ที่ มีคุณป๋าของมิกิและท่านรองฯ  ทั้งหมดพร้อมที่จะเริ่มการประชุม 

“การประชุมวางแผนวันนี้ ผมกับเพื่อน ๆ จะแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม โดย เทนจิ จะเป็นทีมประสานงานส่วนกลาง ร่วมกับทีมสังเกตการณ์ภาคพื้นดิน คอยรายงานผลต่างๆ หรือ จับสัญญาณการเคลื่อนไหวต่างๆ ของทางฮิโระ อยู่ที่กองบัญชาการครับ” ริวแจ้งให้ท่านรองทราบ 

“โอเค ต่อไป” ท่านรองรอฟัง 

“สายของผมแจ้งมาว่า ฮิโระ จะแบ่งการส่งสินค้ากระจาย 4 เส้นทางครับ 

“ลงใต้ 4 จุดครับ ส่งของที่ ชิมาโนะ , ฟุกุโอกะ ,นาระ , วากายามะ ครับ เปลี่ยนแผนจากเดิมที่จะส่งที่ โทคุสชิมะจุดเดียว เนื่องจากของที่สั่งเพิ่มจำนวนขึ้น เป็นลอตใหญ่กว่าเดิมครับ แต่กระจายส่งหลายจุดแทน” ซาดะรายงาน 

“แต่ผมให้คนของผมแอบติดเครื่องติดตามที่จับสัญญาณได้เฉพาะของเรา ที่เทนจิออกแบบพิเศษไปที่รถทุกคันที่จะทำการขนส่งสินค้าแล้วครับ” ซาดะแจ้งกับท่านรอง 

“ดีรอบคอบดี” ท่านรองเอย 

“งั้นผมจะให้โรงพยาบาลในเครือทั้ง 4 จุดที่กล่าวสแตนบายรอหากมีคนเจ็บจะได้รักษาได้ทัน” คุณป๋าของมิกิเอ่ยขึ้น 

“งั้นผมจะส่งทีมไปดักรอตามจุดพักรถที่รถพวกนี้จะผ่าน” ท่านรองเอ่ยขึ้น 

“ผมจัดเปลี่ยนเส้นทางเดินรถเล็กน้อยครับ ให้รถขนส่งวิ่งเข้าผ่านป่านิดหน่อยเพื่อเลี่ยงและง่ายต่อการจับกุมครับ” ฮามะเอ่ยขึ้น 

“ผมคำนวณช่วงเวลาเรียบร้อยแล้วครับท่าน เราจะทำทางเบี่ยง พิเศษขึ้น เพื่อเลี่ยงและกันจากรถทั่วไปด้วยครับ 

“ผมให้สายของผม ทำทีเป็นเสนอแผนการเดินทางที่จะปลอดภัยและรวดเร็วกว่าเส้นทางหลักครับ แล้วพวกมันก็เห็นด้วย เพื่อย่นระยะเวลา” ซาดะเอ่ย 

“พวกมันยังไม่เคยส่งของ 4 จุดนี้ครับ จึงง่ายที่จะเสนอเส้นทางที่มันคิดว่าปลอดภัยจากตำรวจให้พวกมัน” 

“งั้นคุณส่งจุดที่พวกมันจะผ่านมาให้เลขาผมด้วยละกันผมจะได้แจ้งทีมตำรวจให้ไปรอประจำจุด” ท่านรองเอ่ยขึ้น 

“ครับท่าน” ซาดะรับคำ 

“ผมต้องขอบคุณพวกคุณที่ช่วยเหลือกองปราบ ยาพวกนี้ถ้าหลุดไปขายที่ตลาดมืด ก็ไม่รู้จะต้องมีอีกกี่ชีวิตที่ตายลง” 

“งานนี้ต้องถอนโคนครับ” ริวเอ่ย 

“งั้นตกลงตามนี้นะครับท่าน” ริวสรุปการประชุม 

แล้วตัดการสนทนาไป 

“งานนี้เป็นงานใหญ่ของพวกเรา ระวังตัวกันหน่อย เสื้อกันกระสุนฉันยืมท่านรองไว้ให้แล้ว เอาติดตัวไปด้วย” 

@ทางด้านฮิโระ 

“มะรืนเราจะส่งของกันแล้ว พวกมึงเตรียมตัวให้ดี ลอตนี้ลอตใหญ่ได้เงินมาพวกมึงก็จะสบายกัน” 

“ส่วนมึงที่กูให้ไปสืบเรื่องตลาดของแก๊งมังกรไฟได้ความว่าไงบ้าง” ฮิโระเอ่ยถามลูกน้อง 

“พวกมันกำลังจะทำเป็น Mall ครับนาย แล้วดูท่าจะใหญ่กว่าเดิมด้วยครับ” 

“ไอ้ริว รอกูเสร็จจากงานนี้ก่อนเถอะมึง กูเล่นมึงต่อแน่” 

ด้วยความที่ฮิโระโลภในตัวเงินที่จะได้ บวกกับนิสัยที่ประมาทของมัน ฮิโระมั่นใจอย่างยิ่งว่าของรอบนี้ทางจะสะดวกแล้วพวกตำรวจก็จะดมกลิ่นไม่ได้ มันจึงชะล่าใจพอที่จะไม่เตรียมการป้องกันอะไรเลย เพราะมั่นใจว่า อำนาจที่มันมี บวกกับอำนาจเงินสามารถปิดปากใครหลายๆ คนให้ทางลำเลียงเป็นไปอย่างสะดวกสบาย 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น