ปลานกแก้ว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 แว๊นบอย สก๊อยเกิร์ล

ชื่อตอน : ตอนที่4 แว๊นบอย สก๊อยเกิร์ล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 182

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2563 13:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 แว๊นบอย สก๊อยเกิร์ล
แบบอักษร

"ฉันร.ต.ทหญิงมาลินี ปัญญาประเสริฐมารายงานตัวคะ"

"อืม...ยินดีต้อนรับสู่สน.ทองหล่อ แต่นี้ไปหมวดหลินจะมาทำงานกับพวกเราโดยจะมีผู้กองซันดูแลอีกที"

"เดี๋ยวสิคะนาย ทำไมหลินต้องอยู่ใต้ความดูแลของนาย...ผู้กองซันด้วยละคะ" จะบ้าไปแล้วให้ฉันไปอยู่กับคนตันหากลับอย่างนั้นนะ ผู้กำกับธรรีบชี้แจงเธอก่อนที่เธอจะโวยวาย

"ยังจะมาถามอีกไอ้นิสัยใจร้อนบ้าระห่ำของคุณนั้นและ ต่อยผู้ต้องหาเข้าโรงบาลกี่คนแล้วละ ด้านทักษะต่างๆผมไม่เถียงหรอกนะว่าคุณเก่งกว่าผู้ชายบางคนด้วยซ้ำ แต่ด้านอารมณ์และจิตใจคุณยังไม่ผ่านต้องรอประเมินผลก่อน เอาตรงๆนะเป็นผู้หญิงผมก็ไม่อยากให้มาทำงานเสี่ยงอย่างนี้หรอกข้อจำกัดมันมีเยอะไม่สะดวกเหมือนกับผู้ชายทำงานพวกนี้มันต้องแบบผู้กองซันผู้กองธันวานี้ทำอะไรก็คล่องตัวไปหมด"

"นี้นายกำลังดูถูกฉันอยู่นะคะว่าไม่มีความสามารถเท่าพวกผู้ชาย"

"ก็นั้นแหละ ถึงได้บอกนั่งทำเอกสารในห้องแอร์นะดีแล้ว เฮ้อ...ผมขี้เกียจคุยกับคุณละ" ผู้กำกับธรตัดบทเรียกซันกับธันวาเข้ามาคุยในห้องไม่อยากให้หลินได้ยิน

"พวกคุณสองคนป้อนงานเล็กๆให้หมวดหลินทำละกันจับบ่อนจับไพ่ไฮโลก็ว่าไปอย่าพึ่งให้ทำคดีใหญ่ๆเดี๋ยวจะยุ่ง"

"ทำไมครับนายผมดูฝีมือเธอดีนะครับ หรือเธอไม่หน้าไว้ใจหรือมีอะไรแอบแฝงจริงสินายพึ่งย้ายมาจากที่เดียวกันกับเธอนี้" ซันส่งสัย

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกันตอนย้ายไปโคกสะอาดเจอเธอได้เดือนเดียวก็ถูกย้ายมานี้และ"

"อ้าว..."

"เออ...แต่เดือนหนึ่งที่เจอนี้ผมโครตซวยเลยแถมชาวบ้านด้วยสบายใจที่โจรผู้ร้ายถูกจับแต่ลำบากกายต้องมานั่งเก็บกวาดข้าวของที่เธอทำพังนะสิ ฝีมือดีใช้ได้พอๆกับฝีปากเธอเก่งสุดในรุ่นนะ แต่ต้องดูผลงานไปก่อนถ้านายไม่สั่งย้ายมาผมไม่กล้ายุ่งกับหล่อนหรอกเดียวซวย ผมยกหน้าที่ให้คุณผู้กองซัน โชคดีนะ"

หลินโมโหผู้กำกับธรที่ดูถูกเธอว่าไม่สามาถทำงานได้ดีเท่าผู้ชายเธอวางของลงโต๊ะแรงๆระบายอารมณ์ เฮอะดูถูกกันเข้าไปง้อตายเดี๋ยวจะทำให้ขอโทษแทบไม่ทันเลยคอยดู

"สวัสดีหมวด แหมนั่งทำงานห้องเดียวกันซะด้วย คงจะครึกครื้นหน้าดู"

"ฉันขอสมาธิในการจัดของช่วยๆเงียบด้วย"

"ดุจังเลยนะ เดี๋ยวคุณจัดโต๊ะเก็บของเสร็จผมมีงานให้คุณทำ" ซันบอกก่อนจะกลับไปที่โต๊ะลงมือทำงานของตนเขาแอบมองหลินเป็นระยะเห็นเธอนั่งจัดเอกสารหน้าบอกบุญไม่รับปากก็บ่นพึมพำคนเดียว สงสัยอารมณเสียตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่หาย

"ผู้กองครับหมวดจ๋าที่จะไปกับเราเจ็บท้องประจำเดือนไปไม่ได้แล้วครับ ที่นี้เราจะเอาใครไปแทนดีหรือจะไปกันแค่นี้" จ่าอู๊ดชายวัยกลางคนเข้ามารายงานกับซันเรื่องที่จะเข้าจับกุมพวกเด็กแว้นที่ชาวบ้านแจ้งเข้ามา เขาบอกไม่มีปัญหามีคนไปแทนแล้วก่อนมองยิ้มๆไปที่หลิน วันนี้เขาจะให้เธอทำงานเบาๆพอไม่ต้องใช้กำลังมากมาย

"ผู้กอง นายจะให้ฉันแต่งตัวแบบนี้จริงเหรอ"

"ทำไมน่ารักออกเหมือนนางงามรองเท้าแตะฮ่าๆๆชุดได้แล้วขอทำตัวกระแดะๆอีกนิดหนึ่งนะหมวด"  หลินเปลี่ยนเสื้อผ้าไปใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาสั้นที่แทบจะเห็นแก้มก้นสวมรองเท้าแตะ ยืนทาน้ำยาอุทัยทิพย์บนหัวมีที่คาดผมเป็นดอกไม้ช่อโตๆ ซันให้หลินแต่งตัวเป็นวัยรุ่นสาวใจแตกเพื่อที่จะพากันไปหาข่าวแหล่งมั่วซุมของวัยรุ่น ซันเปลี่ยนเสื้อผ้าและลูกน้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเด็กวัยรุ่นขับมอเตอร์ไซค์แต่งซิ่งมีสาวซ้อนท้าย ซันให้หลินซ้อนมอเตอร์ไซค์ตนเธอมองเหยียดๆไม่อยากไปด้วยเท่าไหร

"มากับผมดีแล้วไปกับจ่านกเดี๋ยวเขาคิดว่าพ่อมาตามลูกสาวกลับบ้านพอดี เร็วสิอยากนั่งตากยุงหรือไงฮะ" หลินขึ้นซ้อนท้ายซันจับมือเธอมากอดเอวตนแน่นๆ ก่อนซิ่งรถไปตามทางที่คิดว่าพวกวัยรุ่นชอบจับกลุ่มกัน

"เฮ้ย นายมาจากไหนหว้าไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน"

"อ้อ...เราพันเรียนแถวฝั่งธนเว้ย ไปเอากันในรร.กับอีอ้อแม่งโดนไล่ออกวะ แม่งซวยเลยเนี้ยพึ่งย้ายมาอยู่แถวนี้เลยออกมาฉายแสงสักหน่อยนายเรียนที่ไหนเหรอ"

"เราโตเว้ยอยู่ซอยหลังวัดไก่นี้และ"

"โหยเพื่อน ที่เดียวกันเลยเราจะไปเรียนที่นั้นและ" ซันเข้าไปตีซี้กับกับแก๊งวัยรุ่นก่อนชวนกันขับรถเล่น โตพาเขาไปหาเพื่อนที่กำลังเกาะกลุ่มสูบบุหรี่อยู่ พวกผู้ชายมองหลินอย่างสนใจเธอทำทีซบซันไหล่ออดอ้อนซันอย่างคนเป็นแฟนกันก่อนชายตามองเด็กหนุ่มอายุสิบแปดอย่างสนใจ

"เด็กนายน่าสนใจวะชื่อไรวะ"

"อีอ้อ อีนี้มันขี้อ่อยโดนตบหลายรอบละเด็กนายก็น่าสนนะคืนนี้สนใจแข่งกันเปล่า" ซันชวนเดิมพันโดยมีหลินเป็นเดิมพันพวกเด็กแว่นชวนซันไปจุดแข่งขันที่จัดอยู่แถวเลียบทางด่วนมีกลุ่มเด็กแว่นหลายกลุ่มที่นัดกันมาดูแข่งรถเกือบร้อยคนส่วนใหญ่เป็นเยาวชนทั้งหญิงและชายแข่งกันเบรินยางรถสนุกสนานไม่สนใจชาวบ้านจะเดือดร้อนอย่างไร

แว้นนนน แว้นนนน แว้นนนนน

"นี่อีอ้อกูบอกมึงแล้วใช้ไหมไม่ให้ไปมองคนอื่นอยากโดนตบอีกใช้ไหม!"

"ช่วยไม่ได้ก็ของมึงเล็กเองนี้หว่า หน้าตาดีแต่เซ็กส์ห่วยแบบนี้กูไม่เอาด้วยโว้ย!"

"อ้าวอีห่า!เดี๋ยวกูตบโชว์เพื่อนซะเลยมานี้มาคุยกันให้รู้เรื่อง" หลินกับซันทำทีทะเลาะกันก่อนจะเดินออกมานอกกลุ่มเข้าไปแอบหลังตึกรางประเมินสถานการณ์

"กระชากแขนซะเป็นรอยเลยนะผู้กองตกลงเอาไงนี้มันเยอะกว่าที่เราคิดอีกนะ"

"ฉันส่งไลน์บอกผู้กองธันวาแล้วเราวางกำลังไว้ทุกซอยแล้ว เด็กพวกนี้เวลาโดนจับมันจะแยกกันไปคราวก่อนมันมาร้อยจับมันได้แค่สิบคนที่เหลือรอดคราวนี้ต้องจับให้ได้ทั้งหมดไม่งั้นชาวบ้านด่าพ่อเราแน่"

"แล้วเราจะจับได้หมดเหรอมอไซค์มันเร็วนะ"

"คนของเราแทรกซึมลงไปทุกกลุ่มแล้วเดี๋ยวแกล้งหาเรื่องชกต่อยกับพวกเด็กแว้นนั้นแล้วล่อมันออกมาข้างนอกให้เราจับทีละกลุ่มๆจะได้ตัดกำลังคน จ่านกเอารถไปปิดซอยไว้หมดละ รถพยาบาลก็พร้อมเผื่อพวกมันขับรถชนกันเอง" ซันอธิบาย    งานคราวๆให้หลินฟังพร้อมชี้ไปที่กลุ่มวัยรุ่นที่กำลังทะเลาะชกต่อยกันก่อนจะขับรถไล่บี้กันออกมาประมาณแปดคัน

"หมวดระวังเด็กที่ใส่หมวกกันน็อคด้วยนะมันมีของ" ซันเตือนหลินให้ระวังปืนจากนั้นก็แกล้งทะเลาะกันเดินกลับไปที่รถ ตอนนี้แข่งกันไปหลายคู่แล้วยิ่งดึกก็ยิ่งคึกคักเป็นพิเศษทั้งเสียงท่อรถเสียงเพลงเสียงคนเล่นเอาหลินหูอื้อด้วยเป็นครั้งแรกที่ได้มีโอกาสมาจับพวกเด็กแว้นป่วนเมือง

"ทุกคนอย่าขยับหยุดอยู่กับที่เจ้าหน้าที่ล้อมไว้หมดแล้ว!!"

"พวกเราหนีโว้ย!!"

กรี๊ดดดดดด!!

บรื้นนนนนน!!

"ทุกหน่วยสกัดจับมอเตอร์ไซค์ทุกคัน ทุกหน่วยสกัดจับมอเตอร์ไซค์ทุกคัน"

สิ้นเสียงจ่าอู๊ด เสียงกรี๊ดของเด็กสาวเสียงรถก็ดังกระหึ่มกลุ่มเด็กวัยรุ่นขับรถหนีอย่างกับผึ่งแตกรังบ้างก็ขับรถหนีเข้าซอยที่มีตำรวจกางตาข่ายดักไว้ก่อนแล้ว บางคนก็ขับรถชนกันเองระเนระนาด ซันขับมอเตอร์ไซค์ไปดักอีกทางก่อนอาสาพาหนี

"ทางนี้โว้ยหลบบ้านญาติกูก่อนได้!" พอมีคนหลงเข้าซอยเขาก็จอดรถขวางเจ้าจับกุมทันที กว่าจะจับพวกเด็กแว้นป่วนเมืองได้ทั้งหมดจนถึงตีสามเล่นเอาตำรวจทุกนายเหงื่อแตกแข่งขาอ่อนกันทุกราย เด็กๆถูกใส่กุญแจมือนั่งถอดเสื้อที่พื้นมอเตอร์ไซค์ถูกจอดไว้ใกล้ๆกลุ่มผู้หญิงถูกแยกออกมาต่างหากส่วนคนเจ็บก็ให้ปฐมพยาบาล

"จ่าเป็นอะไรโดนชนหรอ" จ่าอู๊ดเดินขาเป๋มารายงานยอดคนที่จับกุม

"เปล่าครับผมวิ่งล้มแล้วไอ้จ่านกหนวดแมวนี้สิวิ่งเหยียบขาผมสองรอบจนเจ็บไปหมด ผมนับดูแล้วจับได้ทั้งหมดแปดสิบสี่คนแยกเป็นหญิงยี่สิบคนฉี่ม่วงยี่สิบสองคนครับ"

"ทุกคนทำงานได้ดีมากคุมตัวไปลงบันทึกประจำวันโทรแจ้งผู้ปกครองมารับ"

"ครับผม!" ซันสั่งงานก่อนมองหาสายที่ให้ข่าวแก่เขาเห็นยืนอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อซันยื่นเงินให้พันหนึ่งเป็นสินน้ำใจ

"ขอบใจมากต่อวันหลังถ้ามีข่าวอะไรก็โทรมาบอกพี่ละกัน"

"ได้เลยพี่ผมกลับก่อนนะเดี๋ยวพวกนี้จับได้บางคนเป็นเด็กแถวบ้านด้วย" สายบอกลาซันก่อนเดินหายเข้าซอยไปซันยืนมองผลงานที่ครั้งนี้ทำสำเร็จสักทีหลังจากตามจับมาหลายครั้งแล้ว

"ไหนตำรวจคนไหนมาจับลูกฉันดูสิลูกฉันรถล้มหัวแตกเลยทำเกินกว่าเหตุหรือเปล่า!เป็นตำรวจทำไมไม่หัดดูแลประชาชนให้ดีๆฉันจะฟ้องพวกคุณ" ผู้ปกครองโวยวายใส่ตำรวจหลังเห็นสภาพลูกชายตนเองหัวแตก

"เออ ฟ้องเลยก็ถ้าลูกคุณไม่หนีแล้วจะเจ็บตัวมะ แทนที่จะมาโวยวายตำรวจควรจะไปสั่งสอนดูแลลูกคุณให้ดีกว่านี้ ปล่อยให้ออกมาซิ่งรถป่วนเมืองแบบนี้มันอันตรายวันนี้คุณยังโชคดีที่ลูกคุณแค่หัวแตกวันหลังยังทำแบบนี้อีกอาจจะไปนอนในโลงก็ได้!" หลินยืนกอดอกตอบโต้ผู้ปกครองอย่างไม่สะท้านเล่นเอาผู้ปกครองหน้าเสียเถียงไม่ทัน เธอไล่ให้ไปทำเรื่องประกันตัวเด็กก่อนที่เธอจะเก็บอารมณ์ไม่อยู่ด่าอีกชุด ธันวาลากเด็กอีกคนเข้ามาพร้อมสารเสพติดที่ค้นเจอ

"ตัวเท่าเมี่ยงริอาจเสพยา เป็นลูกฉันกระทืบให้ตายคาตีนเลยแต่ถ้าเป็นลูกของเราพี่ธันวาจะเลี้ยงดูให้ดีเลยจ๊ะหมวดหลิน" ธันวาอุส่าห์แวะมา หยอดหลินเธอมั่นใสกระทืบเท้าให้ทีหนึ่งจนไปไม่เป็น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น