Belladonna

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 18 ชาล้า ...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 760

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2562 23:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
18 ชาล้า ...
แบบอักษร

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อยามที่สวรรค์นั้นอยู่​เหนือโลกมนุษย์เพียงแค่เอื้อม เหล่าเทพเจ้า อสูรปิศาจ และมนุษย์ต่างอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวเดียวกัน ในเวลานั้นเผ่าพันธุ์ปิศาจชั้นสูงที่เหล่าทวยเทพมอบหมายเพื่อให้ปกครองมนุษย์ คือ มังกร กิเลน พยัคฆ์ และหงส์

ในจำนวนนั้น กิเลนคือปิศาจชั้นสูง เป็นชนชั้นปกครอง .....




กิเลนเป็นสัตว์ชั้นสูง? 

พร่องสิ! เชื้อสายสัตว์ชั้นสูงเหรี้ยๆเลยโว้ย

ฉันหรี่ตามองไอ้ลูกหมาที่ดูยังไงก็เหมือนเหรี้ยเกล็ดสีขาวเหมือนผัวตัวหนึ่งของฉัน เหรี้ยปนแรด มีนอ มองกลางแสงแดดตาของมันกลายเป็นสีน้ำตาลที่เหมือนผัวอีกตัว ส่วนอิพ่อบังเกิดเกล้าไอ้ตัวออกไข่ตอนนี้นอนหมอบคุดคู้เก็บคองอเข่าละล่ำละลัก ...บลา บลา บลา ญาติของข้ามีเชื้อสายสัตว์เลื้อยคลานนะเมียจ๋า บลา บลา .... ผัวอีกสองตัวหน้าซีดจนเขียว ผงกหัวรัวๆเหมือนไก่จิก


อีดอกทง!! เชื่อก็บ้าแล้วโว้ย!

อีตอแหล อิวันทอง อีโมรา อีกากี อี อี อี ....

อา ... จะจอแดง ลานสายตาเริ่มย้อมด้วยสีเลือดอีกแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเข้าโหมดนักรบคลั่ง

ฝ่าเท้าเล็กๆแปะเบาๆที่เท้า ฉันก้มลงมอง ไอ้เด็กเหรี้ยมีนอนั่งลง ช้อนตา มองหน้าตาแป๋ว 

"มะ ม่ะ ม๊าาาาา" ปะ ปิ๊ง ปิ๊ง 

"......................"  

"จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ" สิ่งมีชีวิตที่สามารถเปล่งรัศมีบริสุทธิ์เจิดจ้าแบบทารกไร้เดียงสาในร่างเหรี้ยที่กำลังดูดหางตัวเองนี่มันอะไรกัน 

เออ! ก็ได้วะ 

เด็กไม่รู้เรื่อง เด็กคือผ้าขาว ถึงจะสงสัยว่ามันจะเป็นผลผลิตจากการที่บรรดาผัวกินกันเอง แต่ฉันไม่อยากให้เด็กน้อยต้องกำพร้าแม่



ฉันตั้งชื่อไอ้เด็กเหรี้ยตัวน้อยตัวนี้ว่า หวงโอวโม่หนาน ยังไม่รู้ว่าเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย เพราะพวกปิศาจบางพันธุ์โดยเฉพาะสัตว์เลื้อยคลานจะสุ่มเลือกเพศตอนโต แถมไอ้เด็กนี่คลอดก่อนกำหนดร่างกายอ่อนแอ กว่ามันจะเลือกเพศคงต้องรออีกหลายทศวรรษ

นั่นคือสมาชิกใหม่ของครอบครัว ส่วนอีกตัวก็ผัวเบอร์สาม อดีตคู่ขาผัวเบอร์สอง และดูจากหน้าลูกน้อยหอยสังข์ที่เพิ่งฟัก ฉันคิดว่ามันน่าจะเคยได้เสียกับผัวเบอร์หนึ่งของฉันด้วย

ผัวคนล่าสุดของฉันคืออีเหรี้ยหนานกง หรืออีกชื่อที่มันเคยตอแหลคืออีเหรี้ยหนูหยาง เหรี้ยที่ฉันเคยคิดว่าพระเจ้าส่งมาให้เป็นลูกน้อง อีเหรี้ยที่ฉันคิดว่ามันถูกฆ่าจนฉันต้องตามไปตบตีล้างแค้นจนเกือบตาย

อ่าาา จอแดง คิดถึงตรงนี้ลานสายตาฉันเริ่มเห็นทุกอย่างเป็นสีเลือดอีกแล้ว หักห้ามใจ หักห้ามใจ

อีหนานกงเลื้อยคลานมากอดขาบีบน้ำตาใส่ฉัน ตอนที่ฉันทำท่าจะปฎิเสธสภาวะความเป็นผัวน้อยของมันทันทีที่ฉันคืนสติสมบูรณ์​ "กะ ก็ ขะข้าน้อยถูกจับกดพร้อมนายท่านมู่หรงนะขอรับ และ เพราะช่วยนายหญิง ขะ ข้าไม่อาจ ..." 

เพราะช่วยฉันที่กำลังจะตายจากการติดพิษและภาวะหยางอย่างรุนแรงหลังสู้กับมังกรรัชทายาท อีหนานกงจึงตัดสินใจสละสิ่งที่เป็นหยินในร่าง และบำบัดฉันให้ระบายหยางออก

ผลก็คือฉันไม่ตาย มันท้องไม่ได้อีกแล้ว และฉันต้องรับผิดชอบผัวอีกตัว

"บำบัดหยางด้วยหยิน? ตอนนั้นจำได้ว่าแกเอาอะไรยัดใส่ปากฉัน อะไรน่ะ?" อย่ารื้อฟื้น อย่าถาม อย่าถาม ... ภาพอีหนานกงโก่งคออ้วกแล้วโกยอะไรสักอย่างเข้าปากฉันเตือนว่าไม่ควรจะรื้อฟื้น แต่ฉันอดไม่ได้

มันอึกอัก หน้าแดงเรื่อ 

"ข้าน้อยต้านหยางด้วยอวัยวะที่มีความเป็นหยินที่สุด สิ่งบ่งบอกเพศผู้ที่สุดของข้าน้อยขอรับ ก็ อ่า อวัยวะที่ตัวผู้ใช้ผลิตน้ำสืบพันธุ์-- .... นายหญิง?! นายหญิงกระอักออกมาแบบนี้พิษกำเริบหรือขอรับ!! นายหญิงทำใจดีๆนะขอรับ!!!"


............................................


เหตุการณ์ที่ฉันไปตบตีกับมังกรรัชทายาทก่อให้เกิดจุดเปลี่ยนทางการเมืองของแคว้นนี้ 

แคว้นนี้ถูกปกครองด้วยสายเลือดมังกรและกิเลนที่มีการเจริญพันธุ์ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน สมาชิกของตระกูลมีน้อยแสนน้อยตามธรรมชาติ ยิ่งร่วมกับคำสาปของเทพีแห่งการเจริญพันธุ์ทำให้เผ่ากินเลนเกือบสูญพันธุ์จนพวกราชวงศ์ต้องปรับกฏเกณฑ์ ยินยอมให้มีการรับสนมต่างพันธุ์เพื่อให้กำเนิดลูก

แต่สนมควรเป็นปิศาจ สัตว์อสูร ไม่ใช่มนุษย์


"พวกนั้นแค่กลัวว่าทายาทของเราอาจจะอ่อนแอเล็กน้อย แต่เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องกังวลหรอกนะ สกุลมู่หรงแข็งแกร่งพอที่จะคุ้มครองสมาชิกทุกคน อิงเอ๋อที่รักอย่าได้ใส่ใจ" ผัวเบอร์สอง หรืออดีตท่านหญิงมู่หรงที่ตอนนี้เป็นตัวผู้ท้องโย้พูดเนือยๆ ทำท่าไม่ให้ฉันใส่ใจ

มันตอแหล พวกมันมีอะไรปิดบัง ฉันเห็นจากสีหน้าของหนานกงและอีหมีควาย แต่ฉันไม่รู้จะง้างปากพวกมันอย่างไร และมันก็สายเกินกว่าจะคุมกำเนิดไปแล้ว

ผลจากที่ท่านหญิงมู่หรงโม่ลี่ตั้งครรภ์มีทายาทกับมนุษย์ต่ำศักดิ์ก่อให้เกิดคลื่นใต้น้ำทางการเมือง มีการพิจารณาว่าตำแหน่งรัชทายาทตนต่อไปควรเป็นสัตว์ที่มีสายเลือดอ่อนแอต้อยต่ำของมนุษย์หรือไม่ หรือจะปลดตระกูลมู่หรงจากการเป็นตัวเลือกว่าที่ฮองเฮาแล้วเชิญตัวเมียจากตระกูลสัตว์ชั้นสูงพันธุ์อื่นขึ้นเป็นคู่ของรัชทายาท

ตัวเลือกหลักมีปิศาจสองตระกูล พยัคฆ์และหงส์

ฝูงพยัคฆ์ที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นนี้มีจ่าฝูง คือ หนีหนี่และฮาเร็ม นางทำท่าไม่สนใจ ฉันคิดว่าเพราะอีหมีควายเองก็กำลังท้องลูกของฉัน คงคิดว่าสักวัันเชื้อสายพยัคฆ์ของนางคงผสมปนเปกับเชื้อพระวงศ์จนได้เป็นใหญ่ขึ้นมาโดยอัตโนมัติล่ะมั้ง 

แต่ฝูงพยัคฆ์จากแคว้นอื่นไม่ได้คิดแบบนั้น ส่วนฝูงหงส์ที่อยู่อีกแคว้นกำลังวุ่นวายจากการชิงอำนาจภายในฝูง แต่นั่นไม่ได้ประกันว่าฝูงหงส์จะไม่ร่วมวงชิงตำแหน่งนี้ด้วย

การเมืองเรื่องการชิงตำแหน่งว่าที่ฮองเฮาเกิดขึ้นตั้งแต่คืนที่ฉันจับกดตัวผู้ทั้งสามตัว ดำเนินมาตลอดแต่ฉันที่เป็นสามัญชนหาเช้ากินค่ำไม่รู้ จนรัชทายาทว่าที่ผัว --อ่า ฉันจะบอกว่าคู่หมั้นของท่านหญิงมู่หรงตัดสินใจจะลองเล่นกับนางมนุษย์ที่จะเป็นแม่ของว่าที่ทายาทชนชั้นปกครองของแคว้นรุ่นต่อไป

อีมู่หรงบอกว่าฉันชนะแม้รัชทายาทอยู่ในร่างมังกร เรื่องอัปยศอย่างการเสียอวัยวะให้มนุษย์ตนหนึ่งไม่เคยเกิดขึ้นในแผ่นดินนี้ และอีมู่หรงใช้เรื่องนี้ต่อรองข่มขู่ว่าจะแฉเรื่องนี้หากจะเอาเรื่องที่ฉันทำร้ายเชื้อพระวงศ์ 

และเพราะฉันชนะ พวกในวังเห็นว่าเชื้อสายของฉันคงแข็งแกร่งพอที่จะให้กำเนิดทายาทที่เหมาะสมได้ พวกนั้นยอมให้สกุลมู่หรงและท่านหญิงโม่ลี่ดำรงตำแหน่งว่าที่ฮองเฮาต่อไป เด็กที่จะคลอดจะกลายเป็นตัวเลือกทายาทของบัลลังก์ อาจกลายเป็นรัชทายาท แต่อยู่ในเงื่อนไขยกเว้นว่าหากรัชทายาทเชื้อสายมังกรกับท่านหญิงโมลี่มีลูกด้วยกัน


รู้ถึงตรงนี้ .... ฉันหรี่ตามองหน้าอีมู่หรง 

มันระทวยเลื้อยมากอดขาช้อนตาอ้อน

"ไม่! โปรดอย่ามองเราแบบนั้น อิงเอ๋อยอดรัก! เราไม่มีวันทรยศความรักของเราสองด้วยการนอกกายไปมีอะไรกับใครอื่นนอกจากสุดที่รักคนนี้คนเดียวเท่านั้น!"

ฉันหันไปมองอีลูกหมาร่างเหรี้ยมีนอตาสีน้ำตาลที่นอนกินนมพ่อมัน ก้มมองหน้าผัวเบอร์สองที่กำลังกอดขา 

อีมู่หรงหลบตา อีหนานกงเบือนหน้าหนี ส่วนอีหมีควายทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ 


อีดอกกกกก!

สรุปว่าหลังฉันชนะรัชทายาท ณ ตอนนี้ สกุลมู่หรงยังไม่ถูกยึดอำนาจ ผัวเบอร์สองของฉันกลายเป็นเมียในนามของรัชทายาทเพื่อคงตำแหน่งว่าที่ฮองเฮาป้องกันการแทรกแซงจากอสูรปิศาจเผ่าอื่นจากต่างแคว้น ลูกที่จะคลอดจากท้องของอีมู่หรงอาจจะกลายลูกบุญธรรมของรัชทายาทและพระชายาสกุลมู่หรง และอาจกลายเป็นรัชทายาทรุ่นต่อไปหากผัวฉันไม่มีลูกกับผัวของมัน

นอกจากต้องเข้าไปวุ่นวายกับเรื่องการเมืองแล้ว ที่แย่กว่านั้นคือลูกหรือหลานของฉันมีสายเลือดกิเลน กิเลนที่สืบทอดคำสาปของเทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ 

อีมู่หรงบอกว่า สัญชาตญาณของมันบอกให้มันยอมผสมพันธุ์กับมนุษย์ตัวเมียแปลกประหลาดอย่างฉัน ตัวฉันหรือทายาทอาจเป็นกุญแจแก้คำสาปของกิเลน 

แต่มนุษย์ตัวเล็กๆอย่างฉันยังงงชีวิต และไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องการแก้คำสาปเลย


อันที่จริง ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปจากมนุษย์ธรรมดา ... นิดหน่อย 


..................................................

..................................................


เอาล่ะ ฉันรับรู้สถานะของฉันจากคำบอกเล่ายืดยาวของบรรดาผัวเรียบร้อย ตอนนี้ฉันจะทำยังไงกับชีวิตต่อดีนะ


ฉัน หวงสี่อิง มีลูกหนึ่ง ผัวสาม ผัวตัวหนึ่งเป็นขันที ผัวอีกสองตัวยังท้องโย้ จำนวนลูกที่กำลังจะคลอดยังไม่รู้ ว่าที่ผัวของผัวเบอร์สองเป็นรัชทายาท ลูกในท้องของผัวเบอร์สองจะกลายเป็นท่านหญิงหรือท่านชาย และอาจกลายเป็นฮ่องเต้หรือฮองเฮาของแคว้นนี้หากมีวาสนาพอ ตัวฉันในตอนนี้กลายเป็นสนมลับของว่าที่ฮองเฮาของแคว้น

นั่นทำให้ศัตรูทางการเมืองของอีว่าที่ฮองเฮาเบนเป้ามาที่มนุษย์อย่างฉัน ถ้าฉันตายตอนนี้ ปฏิกริยาสะท้อนกลับของคู่ชีวิตจะทำให้มันกับลูกในท้องตายไปด้วย ดังนั้นจนกว่าพวกผัวจะคลอด ฉันต้องซ่อนตัวในตำหนักลับของสกุลมู่หรงพื้นป่าที่ติดกับฝูงของหนีหนี่ วันๆมีเพียงงานทำสวนปลูกพืช กิจการร้านก๋วยเตี๋ยวและซ่อง-- ฉันหมายถึงกิจการโฮสต์คลับถูกโอนให้ฝูงแมวของหนีหนี่จัดการ โดยมีกองกำลังของสกุลมู่หรงคอยให้ความคุ้มครอง


หนีหนี่มาเยี่ยมฉันวันถัดมาหลังจากที่โอว์โม่ฟักออกจากไข่ เราปรึกษากันเรื่องธุรกิจ หนีหนี่น่ะถึงจะเป็นแม่ผัวแต่นางยังสำแดงความเค็มเขี้ยวเคี้ยวไม่ลงให้ฉันประจักษ์ กำไรจากกิจการของฉันหายหดหมดไปมากโข

เฮ้อ....

เอาเถอะ อย่างน้อยนางก็รับปากว่าจะช่วยฉันเลี้ยงลูกครอกที่จะเกิดจากท้องอีหมีควาย อันที่จริงฉันคิดว่าที่นางใจดีแบบนี้อาจเพราะความรู้สึกผิดด้วยล่ะ  สายตาของนางที่มองลูกชายกับเหล่าผัวของฉันประกาศกร้าวประนามด้วยสายตาออกมาว่า 'อีดกทง' ทันทีที่เห็นหน้าหลานเป็นครั้งแรก นางถึงกับทำหน้าเห็นใจเข้ามาตบหลังตบไหล่ฉัน

"ม่า หม๊าาาาา" เหรี้ยร่างเล็กโผเข้าสู่อ้อมกอดของย่ามันทันทีที่หนีหนี่เปิดโอกาส กระดิกหางรัวๆ ใช้หน้ากับนอไถอกออดอ้อนอย่างรู้งาน 

หนีหนี่ไม่ได้รังเกียจไอ้หนูโอวโม่ ถึงเป็นเหรี้ยกึ่งแร่ด มีเกล็ดมีนอ ไม่มีขนฟูฟ่องแบบแมวเด็ก แต่อย่างไรนี่ก็หลานในไส้ ดูจากสีหน้าท่าทางออกจะหลงเสียด้วยซ้ำ นอกจากลักษณะตอแหลเหมือนพ่อและพ่อของมัน ลูกฉันคนนี้มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่หนีหนี่เดาว่าเสน่ห์แรงแบบนี้ เชื้อสายในตัวของมันอาจมีเสี้ยวหนึ่งที่เป็นจิ้งจอก

หึ!

เรื่องคนเลี้ยงจึงไม่มีปัญหา ไอ้หนูโอว์โม่ไม่เคยขาดความรัก หนีหนี่และพวกผัวของฉันแทบจะตบแย่งกันเอาโอว์โม่ไปเลี้ยงด้วยซ้ำ


"แล้วข้าจะมาอีก" หลังจากการปรึกษาและต่อรองหลายชั่วยาม หนีหนี่เล่นกับหลานจนโอว์โม่หลับถึงยอมกลับฝูง และบอกว่าจะมาเยี่ยมอีกครั้งเร็วๆนี้ ฉันยิ้มรับ เดินตามไปส่งถึงประตูใหญ่ การมีปู่ย่าตายายคอยดูแลลูกให้นี่มันดีจริงๆ

​"เราไม่คิดว่าพวกแมวจะเลี้ยงดูเด็กได้ดีนักหรอกนะ เมื่อดูจากสติปัญญาของแมวแถวนี้"   ฉันเดินกลับเข้าตำหนัก แว่วเสียงอีมู่หรงแกว่งปากหาเสี้ยนจากห้องโถง ดูเหมือนมันกับอีหนานกงจะเคืองที่หนีหนี่วางแผนจะเอาโอว์โม่กลับไปเลี้ยงที่เผ่า

มีเสียงอีหมีควายฮึ่มแฮ่คำรามตอบ 

ฉันกลอกตา เดินไปห้องนอนตัวเอง พาลูกไปนอนที่เตียง ห่มผ้าห่มเรียบร้อย ล้มตัวลงนอนข้างลูก พวกมันอยากทะเลาะก็ปล่อยไป ขึ้เกียจห้าม แต่นี่ลูกยังเล็ก ทำไมพวกมันไม่คิดว่าทะเลาะกันต่อหน้าเด็กและเด็กจะซึมซับความรุนแรงในครอบครัวหรือไงนะ--- อึ๊!!

เจ็บจี๊ด รีบ​คลานลงจากเตียง ตั้งสติแล้วรีบพุ่งเข้าไปที่ห้องโถงใหญ่

พั่บ พั่บ ตั่บๆๆๆๆ "อ๊าาา อย่าาาา"

ในห้องนั้น ฉันเห็นอีหมีควายสะบัดนม ใช้เต้าของมันตบอัดหน้าอีมู่หรง

"ริษยานมข้างั้นหรืออีกิเลนแก่!" เพี๊ยะ! 

"หาว่านมของเผ่าข้าขาดสารอาหาร คิดว่าด้อยกว่าจนต้องพึ่งแม่นมงั้นหรือ เห๊อะ!!" พรึ่บ เพี๊ยะ!! "อ๊ายยย อย่า!"

อีมู่หรงซวดเซล้มระทวยลงกับพื้น อีหมีควายได้ทีจับกด ใช้นมอัดหน้า 

"ปากดีนัก! นี่แน่ะ ตายเถอะมรึง!"

อีมู่หรงกรีดร้องใต้เต้ามหึมา ทั้งกัดนม ทั้งดิ้น ต่อสู้ปัดป้องดีดดิ้น ไถลเกลือกสะบัดหน้าหลบจากเต้าอีหมีควายจนสบตาฉัน น้ำตานอง แววตาร้าวรานวอนขอความยุติธรรม  

"......................"


"เล่นเหรี้ยอะไรของพวกมรึง!! แยกเดี๋ยวนี้!!

​ครืนนนน เปรี้ยงงงง!!! "เอ๊งงงงงงง!!!"

"กรูเจ็บนม! อีสั๊สสสสส!!

เปรี๊ยงงงงงงง!!! "ว้ายยยย!!!" 

เปรี๊ยงงงงงงงง!!!!! "อ๊ากกก ฮว๊ากกกกก!!"


อา ลืมตัว เผลอปล่อยสายฟ้าอีกแล้ว

ฉันคิดว่าล้มลงหมดสติไปสักนาที ฟื้นขึ้นมา ยังชาหนึบจากความเจ็บจากปฏิกริยาสะท้อนกลับ เครื่องเรือนแหลกยับ อีผัวสองตัวกระเด็นไปอยู่คนละมุมห้อง เสื้อผ้าไหม้เกรียม งอก่องอขิง แต่หนังหนาหน้าด้านแบบพวกมัน เจอสายฟ้าแค่นี้คงไม่ตายหรอก


"นายหญิง! นายหญิงขอรับ ท่านฟื้นแล้ว! เป็นอะไรหรือไม่ขอรับ!" หนานกงคลานเข้ามาประคองฉันให้ลุกขึ้น 

"อือ ไม่เป็นไร" ฉันสะบัดหน้า ยังเจ็บและมึนแต่พอทนไหว "ขอบใจ" ฉันยกมุมปากยิ้มปลอบผัวที่ยังมีสติไม่ปัญญาอ่อนเหมือนตัวอื่น

มันมองหน้าฉัน 

ตุบ! แล้วคุกเข่า โขกหัว  

"พะ เพราะข้าน้อยไม่ดี ไม่ห้ามนายท่านกับท่านโอวหยาง นายหญิงได้โปรด ลงโทษ ฟะ ฟาด ขะ ข้าน้อยด้วย"

".................................."

มันเลื้อยกระเถิบมาใกล้ฉัน เงยหน้าแดงก่ำ จมูกบาน กัดริมฝีปากขวยเขินสะเทิ้นอาย 

"................................."

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"  ฟืดฟาด ฟืดฟาด ฮืดฮาด


เปรี้ยงงงงง!!!


..................................................


"พอจะมีทางให้ฉันคุมพลังสายฟ้าให้ดีกว่านี้ได้ไหม กลัวลูกโดนลูกหลงน่ะ" ฉันปรึกษาหนีหนี่เรื่องปัญหามือลั่นปล่อยสายฟ้า  ตอนที่นางมาเยี่ยมในวันรุ่งขึ้น

เรื่องการปล่อยสายฟ้าก็เป็นปัญหาจากการวิวาทกับมังกรรัชทายาทอีกเรื่องที่ฉันต้องแก้ ฉันเผลอไปงับลูกตาของมังกร กลืนเลือดกับลูกตาข้างหนึ่ง แถมยังรอดตายจากพิษมังกร คอมโบรวมกันทำให้ฉันสามารถกลายร่างเป็นซุปเปอร์ไชx่ามีพลังมากขึ้น และปล่อยสายฟ้าได้หากถูกกระตุ้นให้อารมณ์รุนแรง

นางเลิกคิ้วมองร่างซุปเปอร์ไซx่า เลิกคิ้วสูงอีกนิดตอนฉันปล่อยสายฟ้าแบบสะเปะสะปะ ทำหน้าครุ่นคิด แล้วหยิบอะไรสักอย่างจากอกเสื้อ ทำปากขมุบขมิบ แล้วเขวี้ยงของในมือออกไป

ปุ๊งง!!! 

ปะช่ะวิ้งงงง!!!

พลัน มีหอคอยสูงเทียมเมฆโผล่พรวดจากทิศนั้น .... 

.... พร้อมเมฆสีทองลอยละลิ่วตรงมาหาฉันกับหนีหนี่

"............................."

นางส่งโอว์โม่ให้อีหมีควาย กระโดดขึ้นขี่เมฆ พยักหน้าให้ฉันขึ้นไปด้วย "เห็นแก่หลาน ข้ายอมพานางมนุษย์อย่างเจ้าไปพบกับท่านผู้นั้นเชียวนะ" 

"............................."

เมฆสีทองลอยสูงขึ้นไปเหนือชั้นเมฆส่งจนถึงยอดหอคอย ฉันกับหนีหนี่กระโดดลงจากเมฆ

มีแมวสีขาวตาตี่ตัวใหญ่ ถือไม้เท้า เดิินสองขาออกมารับ  

"เมี้ยว ไม่ได้เจอเสียนานนะหนีหนี่ คราวนี้จะเช่าห้องฝึกเพิ่มแรงดึงดูดหรือจะมาซื้อถั่วล่ะ เมี้ยวววว"



ฉันกลอกตามองฟ้า ชูนิ้วกลางในใจส่งถึงใครสักคนบนนั้น 






_____________________________________







ความคิดเห็น