JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่​13

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่​13
แบบอักษร

​"กินไรดี" โจ้หันหน้ามองไปทางร่างบางที่อยู่ข้างกาย 

"อืม ร้านนั้นม่ะ" ดาญ่าชี้ไปทางร้านอาหารญี่ปุ่นสไตล์​น่ารัก​ที่อยู่ตรงข้ามกับที่เธอและเขายืนอยู่ 

"อาหารญี่ปุ่น​ เธอชอบอาหารญี่ปุ่นหรอ" โจ้ถามด้วยความสงสัยเพราะเขาไม่เคยเห็นเธอเข้าร้านอาหารญี่ปุ่น​ซักที 

"นายชอบไม่ใช่หรอ​ เอ่อ​คือ... ฉันไม่รู้จะกินอะไรดีอ่ะก็เลยว่าจะลองกินอาหารญี่ปุ่นดูน่ะ" ดาญ่าตอบพลางจูงมือ​โจ้เข้าร้านอาหาร​ทันทีเพราะเขาจ้องหน้าเธออย่างจับผิด 

" นายจะเลิกจ้องหน้า​ฉันได้หรือยัง​ห้ะ" ดาญ่าถามขณะที่กำลังรออาหาร​มาเสิร์ฟ​ตั้งแต่​เข้าร้านมานี่เขายังไม่หยุดจ้องหน้าเธอ 

" ก็แล้วทำไมล่ะ​ เธอก็อย่าสนใจฉันสิ​ ฉันแค่กำลังหาคำตอบให้ตัวเองอยู่" โจ้พูดพลางยกน้ำขึ้นดื่ม 

"คำตอบอะไรของนาย" ดาญ่ามองโจ้แล้วยิ้มขำกับความปัญญาอ่อนของเขา 

" คำตอบว่าเธอรักฉันไง​ ใช่มั้ย" โจ้ยื่นมือไปกุมมือดาญ่าไว้ทำหน้าทะเล้น​รอคำตอบของร่างบางตรงหน้าที่เขารู้สึกว่ารักเธอมากขึ้นทุกวัน​ๆ 

ดาญ่ามองโจ้อย่างพินิจ​พิเคราะห์​แต่เธอกลับเห็นแต่ความจริงใจจากร่างสูงที่ส่งมาให้เธอ 

" ถ้าฉันบอกว่าฉันยังไม่พร้อมให้คำตอบตอนนี้นายจะรอฉันมั้ย"ดาญ่าต้องการลองใจโจ้ดู​ เขาน่ะเกลียดการรอที่สุด​ เธอจึงอยากจะรู้ว่าถ้าเขาต้องรอเธออีกเขาจะพร้อมที่จะรอหรือไม่ 

"ได้​ ถ้าเธอสัญญาว่ายังไงสุดท้ายแล้วก็คือฉัน​ ฉันก็พร้อมจะรอ" โจ้หน้าเสียนิดหน่อยที่ไม่ได้คำตอบที่ตัวเองต้องการทั้งๆที่เขามั่นใจแล้วแท้ๆว่าเธอรักเขาแต่ถ้าหาก​เขารอแล้วสุดท้ายคือเธอเลือกเขา​ เขาก็พร้อมจะรอ​ 

"ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น" ดาญ่าตอบเธอรู้ว่าเขาคงไม่อยากรอโดยไม่มีความหวังหรอก 

" งั้นขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย​"โจ้พูดในใบหน้าเปื้อนยิ้ม 

"ฉันรักเธอ" โจ้บอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่นซึ่งหารู้ไม่ว่าทำดาญ่าหัวใจเต้นระรัว​กับคำบอกรักที่ไม่ทันตั้งตัว 

"ไหนว่าจะถาม" ดาญ่ากลบเกลื่อน​ความเขินอาย​ของตัวเอง​ด้วยการถามกลับร่างสูงที่เขาบอกว่าจะถามเธอแต่กลับบอกรักเธอซะงั้น 

" ก็เธอไม่สนใจฉันนิถ้าฉันไม่ได้บอกว่าจะถามอะไรเธอ​ เธอก็ไม่สนใจฉันอีกล่ะ" เขารู้ข้อนี้ของเธอดี เขาจึงเลือกใช้วิธีนี้เพื่อดึงความสนใจของเธอ 

" เย้~ ไปเที่ยวกันโว้ย" ตลอดระยะเวลาการเรียนอย่างหนักหน่วงของเหล่าปีสอง​หลังจากผ่านโปรเจคใหญ่ไปก็มีเวลาพักผ่อน​เล็กๆน้อยแต่ก็ไม่เสมอไปเพราะบางกลุ่มก็มีแพลนไปเที่ยวไปปลดปล่อยกันบ้าง​  อย่างเช่นกลุ่มของโจ้กับดาญ่าที่มีแพลนไปเที่ยวสมุย​กัน​ โดยผู้ร่วมทริปทั้งหมด​มีหกคนโจ้​ ดาญ่า​ ปลาวา​ฬ ดอม​ ฟินิกซ์​ อาเล็ก 

"อายหน่อยเถอะแม่​ " อาเล็กเอ็ดปลาวาฬเพราะตอนนี้​เราต่อรถมาที่โรงแรมแล้ว​  เรียกได้ว่ายัยนั่นร้องโหวกเหวก​โวยวายอยู่​หน้าโรงแรมแบบไม่อายใครเลยทีเดียว 

"ใครแม่นายห้ะ" ปลาวาฬ​มองตาเขียวใส่อาเล็กที่หมอนั่นบังอาจ​เรียกเธอว่าแม่​ เธอยังไม่แก่ซักหน่อย 

"อ้าว​เหรอ​  ก็ขี้บ่นอย่างกับแม่​   ฉันก็แยกไม่ออกอะดิ" อาเล็กพูดน้ำเสียงยียวนกวนประสาท​ ก่อนที่ทั้งหมดจะลากกระเป๋าเข้าโรงแรมเพื่อเช็คอินด้วยมีปลาวาฬเดินหน้างอตามหลังทุกคนไป 

"เสร็จยังอีปลา" ดาญ่าร้องเรียกเพื่อนวันนี้พวกเรามีปาร์ตี้ริมทะเลกันแต่ปลาวาฬเข้าไปแต่งตัวตั้งนานแล้วจนเธอที่เข้าทีหลังยังออกมาก่อนเลย 

" ใกล้ล่ะๆ" 

"อะไรจะนานขนาดนั้นมึง" ดาญ่าพูดพลางขยับชุดชาวเกาะของเธอเพื่อจัดระเบียบ​ให้ตัวเอง​ อาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้เรามาในธีมชาวเกาะกันเพื่อนเธอจึงจัดเต็มถึงขนาดแต่งตัวเป็นชั่วโมง​ จริงๆความตั้งใจแรกของเราก็คือแค่จัดปาร์ตี้เล็ก​ๆริมทะเล​แค่นั้นแต่เพราะความอยากให้มันมีอะไรของยัยปลามันจึงทำให้เกิดธีมชาวเกาะขึ้นมาซึ่งเราทุกคนก็เห็นด้วย​ แล้วชุดก็เป็นความท้าทายอีกอย่างหนึ่งเพราะเราไม่เคยมีใครเคยมาเกาะสมุย​เลย​ แต่ละคนจึงต้องหา​ร้านเองกว่าจะได้ไปซื้อของสำหรับปาร์ตี้​คืนนี้ก็ปาไปค่ำอยู่เหมือนกัน 

"ป่ะกูได้ล่ะ" ปลาวาฬเปิดประตูออกมาหาเรียกเมื่อเธอแต่งตัวสำหรับงานปาร์ตี้​นี้เสร็จแล้ว 

"หูววว​ อีญ่าแม่มากมึง​ทำไมกูแต่งตั้งนานได้แค่ขี้เล็บขบมึงเองหรอว่ะ" ปลาวาฬพูดหลังจากเห็นเพื่อน​ ทั้งที่เธอแต่งตัวชุดใหญ่ไฟกระพริบ​แต่ก็ต้องยอมให้กับเพื่อนเธอคนนี้จริงๆ 

"มึงก็สวย​ว่าแต่ว่าลืมตา​ได้ยังไงล่ะเนี้ย" ดาญ่าแซวเพื่อนเมื่อเห็นขนตาของเพื่อนที่ท่าจะหนักน่าดู 

❤️❤️❤️ 

ความคิดเห็น