T.1987/666/Dvil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.14:ตัวประกอบกับความเนียนที่ไม่มีใครรู้

ชื่อตอน : Ep.14:ตัวประกอบกับความเนียนที่ไม่มีใครรู้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2562 23:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.14:ตัวประกอบกับความเนียนที่ไม่มีใครรู้
แบบอักษร

​Ep.14:ตัวประกอบกับความเนียนที่ไม่มีใครรู้​

ตอนนี่ชั้นกำลังนั่งดื่มชาในตอนเช้ามืดของอีกวันมันไม่ใช่เลยที่ชั้นมาทำแบบนี่และปล่อยให้พวกเขาไปสู้กับเคงาเระแต่เดี๋ยว...

"ชั้นเป็นตัวประกอบนะเว้ยไม่ใช่ตัวร้ายหรือพระเอกชั้นไม่ควรออกโรงว่าแต่ช่วงนี่ก็ไม่มีภารกิจจากระบบเลยล่ะนะ"และเขาก็ยกกาแฟดื่มต่อ

"ภารกิจ!!!:เปิดตำนานองเมียวจิแห่งยุค หรือ สร้างหายนะ(บังคับจากผู้สร้าง)

รางวัล:แบบสุ่ม,ทักษะต่อสู้ทุกแขนง

บทลงโทษ:-ไม่สิ้นสุด โชค

"จะมาก็มาซะเสียงดังเลยนะเอ็ง"คิลได้ตกใจจนทำชาหกไปหมดแล้ว

"คิลมีเคงาเระปรากฏออกมานายจะไปกับพวกเรามั้ย"เรียวโกะเดินมายืนข้างๆเขา

"ชั้นขอบายละกัน"คิลพูด

"เขาเป็นอะไรกันนะ"เรียวโกะสงสัย

คิลตอนนี้เดินไปเลื่อยๆโดยไร้จุดหมายจนเขาคิดอะไรได้บางอย่างและหยุด

"นี่พวกเธอเป็นไงบ้าง"คิลพูดออกมาในความคิด

อาคาเมะ:"ชั้นกำลังดูนายอยู่นายเป็นอะไรรึเปล่า"

คุโระเมะ:"ใช่เห็นนายเงียบๆ"

"ชั้นก็แค่เบื่อน่ะไม่รู้จะทำอะไร"คิลพูดและเขาก็ล้มลง

อาคาเมะ:"งั้นหรอๆยังไงก็เข้ามาหาพวกเราในมิติบ้างล่ะ"

"อ่าๆ ชั้นเข้าใจแล้วเดี๋ยวจะไปหาแล้วกัน"คิลพูดออกมา

"ชั้นจะทำลายมันหรือช่วยมันดีนะรึจะออกไปดื่อๆและลืมมันซะ"คิลคิดขณะนั้นก็มีอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นมาโจมตีเขาแต่เขาก็ใช้เท้ารับไว้ได้ทันที

"เคงาเระหรอ??"คิลหันไปทางที่มันโจมตีมา

"ไม่มียันต์ซะด้วยสิ"คิลเกาหัวพูดออกมา

ระบบ:ท่านได้รับยันต์จากระบบ x10

"โห่อยู่ดีๆก็ส่งมางั้นหรอ"คิลถือมันออกมาจากช่องเก็บของ

"เปิดประตูสู่มางาโนะ"คิลพูดออกมาและโยนยันต์ไปข้างหน้าเป็นประตูเข้าสู่มางาโนะพอเข้ามาก็เห็นเคงาเระหน้าตาน่าเกลียดและตัวใหญ่ชิ*หาย

"ตัวใหญ่ใช้ได้นิแต่คงจะอ่อนไปหน่อยล่ะนะ"คิลพูดในขณะที่มองเคงาเระตัวสูงเท่าตึกกำลังจะยกมือทุบมาที่เขา

"ชั้นจะทำลายแกให้เร็วที่สุดเวลาชั้นมีไม่มากหรอกนะ"คิลยกก้อนหินก้อนหนึ่งขึ้นมาและปาใส่มันจนกลางอกเป็นรูใหญ่ยักษ์ด้วยแรงกดอากาศของเขาจากนั้นมันก็สลายไป

"ถ้าเป็นคนอื่นมาเจอไอเจ้านี่จะเป็นยังไงนะ"คิลพูดพร้อมกับใช้ยันต์เปิดประตูแห่งความจริงเดินออกมาจากมางาโนะ

"แต่มันก็ดีแล้วแหละถ้ามีคนเห็นนี่ชีวิตตัวประกอบของชั้นจบเลย.."และคิลก็เดินทางกลับไปยังหอเซย์กะ(รึมันจบไปนานแล้ววะ)

*หอเซย์กะ*

หลังจากคิลมาถึงหอเซย์กะในตอนเย็นคิลก็ได้เดินไปภายในห้องอาหารและก็ได้ยินเรื่องที่เรียวโกะเข้าโรงพยาบาลเพราะต่อสู้กับเคงาเระ

"ชั้นก็อยากไปหานะ~ไปซักหน่อยก็ได้"และคิลก็รีบเดินไปโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วให้สมกับเป็นตัวประกอบ

"เรียวโกะนายเป็นไงบ้าง"คิลเปิดประตูห้องคนไข้เข้ามาและพบเรียวโกะนอนอยู่ตรงนั้น

"อะ อ่าวคิลนายมายังไงเนี้ย"เรียวโกะหันหน้ามาหาเขา

"ก็คนที่หอเซย์กะบอกว่านายโดนเคงาเระเล่นงานน่ะสิ"คิลพูดออกมาอย่างตื่นตัวและเข้าไปดูอาการเรียวโกะ

"เอาล่ะๆชั้นไม่เป็นอะไรแล้วสบายใจเถอะ"เรียวโกะพูดออกมาและยิ้มแห้งๆ

"หือ~ตอนนั้นชั้นน่าจะไปมางาโนะกับนายจะได้ช่วยอะไรได้บ้าง"คิลใช้บทบีบน้ำตาแบบตัวประกอบ

"แหะๆ นายไม่ไปล่ะดีแล้วจะได้ไม่ต้องเจ็บตัวแบบชั้นไง"เรียวโกะพูดออกมาและเหงื่อตก

"นะ นี่นายเป็นห่วงชั้นด้วยหรอเนี้ย! นายมันคนดีเกินไปแล้ว! อ่อใช่แล้วโรคุโร่ล่ะ"คิลพูดอแกมาและมองหาโรคุโร่

"ถ้าเจ้านั้นก็คงกลับไปที่หอเซย์กะแล้วล่ะ"เรียวโกะพูดและหลับตาลง

"งั้นหรอชั้นเห็นนายอาการปลอดภัยดีก็ไม่มีอะไรแล้วเดี๋ยวจะมาเยี่ยมบ่อยๆละกันนะ"คิลพูดบอกลาเรียวโกะและเดินออกประตูไปจนถึงตรงหน้าโรงพยาบาล

"เฮ้อ~ทักษะตัวประกอบที่ชั้นเรียนมาพึ่งได้ใช้ซักที"คิลพูดออกมาคนเดียวอย่างภูมิใจและเดินต่อไป

*หอเซย์กะ*

"อ่าวโรคุโร่ชั้นกำลังจะไปอาบน้ำนอนอยู่พอดีเลย"คิลพูดทักโรคุโร่ที่กำลังเดินไปห้องของตัวเอง

"อ่าวคิลนายไปไหนมาน่ะ?"โรคุโระถามเขา

"ก็แค่ไปเยี่ยมเรียวโกะมาน่ะ งั้นชั้นขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ"คิลพูดตอบเขาและยิ้มออกมา

หลังจากนั้นเขาก็เดินเข้าไปอาบน้ำซักพักและก็เข้ามานอนในห้อง

"นี่โรคุโร่นายเนี้ยแข็งแกร่งจังนะ"คิลพูดออกมาให้โรคุโร่ได้ยิน

"ก็แค่ช่วยคนสำคัญเท่านั้นแหละไม่ได้จะเป็นองเมียวจิซักหน่อย"โรคุโร่ตอบเขาอย่างเรียบนิ่ง

"นายเข้าใจที่ชั้นจะสื่อด้วยหรอเนี้ย"คิลหลับตาพูดออกมา

"ต้องเข้าใจสิคนอย่างนายน่ะ"โรคุโร่พูดออกมา

"เอ~ทำไมนายไม่เป็นผู้หญิงนะ"คิลพูดออกมาและมองเขา

"ไอเจ้านี้ตรูชายทั้งแท่งโว๊ย!"โรคุโร่พูดออกมาแบบเถื่อนนิดๆ

"ล้อเล่นๆแค่นี้ก็ไม่ได้รึไง"คิลพูดออกมาและหลับตากำลังจะนอน

"ก็เอาเถอะ"โรคุโร่ก็หลับตาและนอนไปเช่นเดียวกัน

หลังจากนั้นพอคิลตื่นขึ้นมาก็ในตอนเช้ามืดเวลาเดิมและหลังขากนั้นหลายชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วตอนนี่ทุกคนกำลังนั่งเขียนยันต์และออกปากชมเบนิโอะกันทั้งหมดส่วนของโรคุโร่เขียนเละไม่เป็นท่า

"ไม่เป็นไรเพื่อนการเขียนยันต์ไม่ใช่ทุกสิ่งหรอกใช่ป่ะ"คิลพูดพร้อมกับตบหลังปลอบใจโรคุโร่

"ชั้นก็พยายามจะคิดแบบนั้น"โรคุโร่พูดออกมา

หลังจากนั้นปู่กเข้ามา็บอกว่ามีเคงาเระปรากฏตัวอยู่ที่ทางตะวันออกเฉียงใต้จากนั้นทุกคนก็ไปทันทีมาถึงก็เจอกับครูคนนึงที่กำลังตามหาเด็กอยู่หลังจากถามเรื่องทั้งหมดแล้วก็เปิดประตูสู่มางาโนะและเดินเข้ามา

"นั้นไงอยู่ทางตรงนั้นมันกำลังตามพวกเด็กๆอยู่"คิลพูดออกมาเมื่อเห็นพวกเคงาเระ

และเบนิโอะกับโรคุโร่ก็เข้าไปช่วยเด็กๆหลังจากนั้นก็จัดการกับมันจนหมดจากนั้นพวกข้างหลังก็โดนลอบโจมตีแต่ก็เปิดประตูสู่ความจริงช่วยเด็กๆไว้ทัน

"เอาล่ะช่วยเด็กๆกันเสร็จแล้วเคงาเระก็ตายหมดแล้วกลับกันเถอะ"คิลผู้เป็นตัวประกอบที่ดีพูดออกมาและก็โดนเคงาเระโจมตีจากข้างหลัง

"คิลระวัง"โรคุโร่พูดออกมาและใช้ยันต์กระสุนช่วยเขาเอาไว้

"โอ้ขอบคุณโรคุโร่"คิลพูดและยิ้มให้เขาและทำหน้าที่ตัวประกอบต่อจากนั้นโรคุโร่ก็โดนโจมตีจากข้างหลังและก็มีชายปริศนาเข้ามาช่วยไว้และทุกคนก็ดูชายคนนั้นต่อสู้กับพวกเคงาเระทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว

"นายเป็นใครกันแน่?"โรคุโร่พูดออกมาและมองไปที่ชายปริศนา

"ก่อนถามชื่อคนอื่นก็บอกชื่อตัวเองมาก่อนสิ ชั้นไม่อยากคุยกับคนไร้มารยาท"ชายปริศนาพูดขึ้นมา

"ชั้นก็ไม่ได้อยากรู้ชื่อนายเหมือนกัน"โรคุโร่พูดอย่างไม่เป็นมิตร

"นี่นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง อิการูกะ ชิม่อน?"เบนิโอะพูดขึ้นกับชายที่ชื่อชิม่อน

"รู้จักกันงั้นหรอ"โรคุโร่พูดถามเบนิโอะอแกมา

"ชั้นเคยเห็นเขาตอนประชุมองเมียวจิน่ะ"เบนิโอะตอบออกมา

และเบนิโอะก็อธิบายเกี่ยวกับตัวชิม่อนให้ทุกคนฟังจากนั้นก็มีเคงาเระรูปร่างกอลิล่าออกมาจากพื้นดินทุกคนก็ตั้งท่าเตรียมสู้ทันทีแต่...

"ชั้นเบื่อแล้วล่ะรีบจบๆและกลับดีกว่า"คิลพูดออกมาเบาๆให้ตัวเองได้ยินคนเดียว

"ลองหน่อยละกัน"และคิลก็ใช้แรงกดดันจ้าวแห่งมารบีบอัดและเล็งไปที่เคงาเระตนนั้นเป็นจุดเดียวจนมันระเบิดและกลายเป็นดาวสลายไป

"เกิดอะไรขึ้น!"ทุกคนตกใจกับสิ่งที่อยู่ดีๆก็ระเบิดและสลายไป

"ชั้นก็ไม่รู้ถ้ามันไปแล้วเราก็กลับหอเซย์กะกันเถอะ"คิลเดินเข้ามาและพูดกับทุกคน

"งั้นชั้นก็ขอตัวด้วยเหมือนกัน"ชิม่อนเปิดประตูสู่โลกความจริงออกไป

"เคงาเระที่อยู่ดีๆก็สลายไปตัวเมื่อกี้.."เบนิโอะกำลังสงสัยเกี่ยวกับเคงาเระตนนั้น

"ไม่มีอะไรหรอกดูสิมันก็สลายไปแล้ว"คิลพูดออกมากับเบนิโอะ

จากนั้นทุกคนก็กลับมาที่หอเซย์กะ...

***********************************

*สเตตัส*

ชื่อ:คิล

อายุ:18ปี

หน้าตา:ระดับเทพบุตร

ความฉลาด:1000

ความอดทน:10

พลังกายภาพ: 900000

พลังเวทย์: 3000

ความทนทานร่างกาย:606500

ความเร็ว:190000

โชค: -797999

สกิล

นักดาบระดับเทพดาบไร้เทียมทาน,ตรวจจับ,หลบหลีกระดับสูงสุด,ปีศาจกลืนกิน,ปีศาจฟื้นฟู,ร่างแปลงปีศาจ,แรงกดดันจ้าวแห่งมาร,ทักษะ องเมียวจิ ระดับ ไร้เทียมทาน,มิติว่างเปล่า

*ช่องเก็บของ*

ดาบคาตานะ,หน้ากากมาร,ดาบอาถรรพ์มุรามาสะ,เสียงคำรามเจ้าแห่งปีศาจ

*********************************** 

วันนี้ไม่ได้ลงเลย~~~~~~TwTคงไม่ว่ากันนะะะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น