ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ :: สงกรานต์ 2019

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ :: สงกรานต์ 2019

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2562 05:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ :: สงกรานต์ 2019
แบบอักษร

*เนื้อหาในตอนนี้เป็นตอนที่พวกพี่สิงฆ์ฝึกงานจบแล้วนะจั้ลล*

สงกรานต์ปีนี้ปมกับพี่สิงฆ์ไม่ได้พากันกลับบ้าน เรายังอยู่ที่หอกันอยู่เลยเพราะเรานัดเล่นน้ำกับพวกพี่ไพ่กัน สถานที่ที่จะเล่นก็คือหน้าร้านเหล้าเฮียปาย ได้รับอนุญาตมาแล้วเรียบร้อยแถมเฮียปายยังซื้อถังพลาสติกใบใหญ่มาให้อีกสองใบเอาไว้ใส่น้ำ มีถังน้ำแข็ง มีเป๊ปซี่ เบียร์และกับแกล้มมากมาย เอาจริงๆคือที่เราได้รับอะไรดีๆมากมายก็เพราะไอ้ปาล์มเลยนะเพราะมันเป็นน้องไงเลยขอได้ อิอิ

"พี่สิงฆ์ๆพาไปซื้อแป้งหน่อยดิ เหมือนเราจะยังไม่มีแป้งเลย"

คือเรามีพร้อมทุกอย่างยกเว้นดินสอพอง ถ้าไม่มีแป้งผมก็อดปะแป้งสาวๆอ่ะดิ คนหล่อไม่ยอมครับ! อย่างน้อยถึงชีวิตจริงๆจะมีผัวแต่ผมก็ยังอยากแตะสาวๆอยู่ ดังนั้น โอกาสดีๆมาถึงแล้วแบบนี้ผมจะไม่พลาดเด็ดขาด!

"ไม่มีจริงๆ?"

แขนแกร่งยกกอดคอผมแล้วดึงเข้าหาก่อนฝังปากและจมูกลงบนแก้มฟอดใหญ่ ผมปลายตามองพี่มันเคืองๆ ตอนนี้เรายืนอยู่หน้าร้านเฮียปายเลยนะครับแล้วมากอดมาหอมแก้มผมแบบนี้ สาวๆที่ผ่านไปผ่านมาจะคิดเยี่ยงไรรรรร พี่น้องหรอ? หน้าเหมือนกันมากมั้ง ฮรุกก

"ไม่มีไงไม่มี พาไปซื้อหน่อยแค่ร้านตรงนี้เอง"

ผมชี้ไปที่ร้านค้าใกล้ๆ พี่มันพยักหน้าแล้วพากันเดินไปซื้อดินสอพอง จริงๆมันมีให้เลือกสีด้วยอ่ะแต่แบบสีขาวผมว่าดีสุดเพราะมันเป็นสีที่เบสิกมากๆ พอเราซื้อดินสอพองมาแล้วก็พากันกลับมาที่ฐานทัพ ผมจัดการผสมแป้งส่วนพี่สิงฆ์ไปยืนกินเบียร์หล่อๆกับพวกพี่แฮม นี่กินแบบผสมเป๊ปซี่นะครับเพราะกินเพียวๆเดี๋ยวเมา คนห่าไรไม่รู้คอบ๊างบาง กากแอลกอฮอล์มากเด้อ

"มาแล้วๆ จะเริ่มยังวะ"

เสียงไอ้บัวดังเข้ามาก่อนพี่สิงฆ์จะเป็นคนตอบ เราจะเริ่มเล่นก็ต่อเมื่อคนมาครบ ตอนนี้ขาดแค่พี่หมีกับไอ้ปาล์ม

"ใส่ลายดอกมาเลยน้าาา"

ผมแซวที่ไอ้บัวใส่เสื้อลายดอกคู่กับพี่ฟ้ามา ไม่ให้แซวได้ไงครับก็สงกรานต์ทีไรมันไม่เคยใส่ลายดอกเลยอ่ะ มันบอกแก่ไม่แฟชั่นแต่พอมาปีนี้ มีเมียเลยยอมใส่ รำคาญญญ

"ลายดอกหรอวะ กูนึกว่าหน้ามึง โคตรเหมือนเลย"

"...."

นี่มันไม่ได้ด่าผมว่าดอกใช่ป้ะวะ? พอเห็นหน้าโง่ๆของผมมันก็หัวเราะล่าก่อนเข้ามากอดคอออเซาะออแซะจนหมั่นตรีน รอไม่นานคู่พี่หมีกับปาล์มก็มาถึง บิ๊กไบค์คันโตอะไรกุดๆนี่แหละขับเข้ามาจอดข้างนินจาของพี่ไพ่ สภาพของพี่หมีและปาล์มคือเปียกมาแล้วเรียบร้อยแต่ไม่โดนปะแป้งเพราะสวมหมวกแต่หมวกอ่ะขาวโพลนเชียว นี่เขาปาใส่สินะ

"สดชื่นมากกกก เย๊นเย็นนน"

ถอดหมวกมาก็ทำหน้าลั้ลลาจนน่าหมั่นไส้ มันส่งหมวกให้พี่หมีก่อนเดินเข้ามาพวกผม ไอ้โซ่กับพี่ไพ่ที่กลับมาจากร้านข้าวก็แยกกันไปกลุ่มใครกลุ่มมัน

"โซ่~ บัวมันด่ากูดอกอ่ะ มันบอกว่านึกว่าใส่เสื้อหน้ากู"

ผมฟ้องไอ้โซ่แล้วชี้ไปที่เสื้อลายดอกสีแดงที่บัวใส่อยู่ ไอ้โซ่มองหน้าบัวก่อนเดินเข้าไปกอดคอ อ่ะ กูรู้ล่ะว่ากูโดนแน่ๆ...

"ก็เหมือนจริงนี่"

"55555555555555555555555555"

ไอ้สามตัวหัวเราะ ด้วยความหมั่นตรีนผมเลยจ้วงแป้งที่ผสมเรียบร้อยป้าหน้าไปคนละกำก่อนวิ่งไปหาพี่สิงฆ์แล้วยืนหลบหลัง แค่นี้ผมก็ชนะแล้วอ่ะ อิอิ ก็รู้ว่าพวกแม่งกลัวพี่สิงฆ์~

พอเริ่มสายหน่อยคนเริ่มออกมาเล่นกันเยอะแล้ว ตามข้างทางนี่ตั้งด่านกันให้เต็ม เสื้อลายดอกละลานตาจนมองอะไรก็ดอกไปหมดและแน่นอนว่าพวกเพื่อนผมมันรวมผมเข้าไปอยู่ในหมวดนั้นด้วย...

"ดอกแคตๆเอาแป้งมาให้กูหน่อย เร็วๆๆๆๆ"

ไอ้ปาล์มเร่งมันซอยเท้าอยู่กับที่พร้อมยื่นมาด้านหลังขอแป้ง เป้าหมายของมันคือเด็กผู้หญิงที่นั่งอัดกันมาบนมอเตอร์ไซค์ น้องก็หันมายักคิ้วหลิ่วตาก่อนจะ....

ซ่าา...

ถูกผู้ชายบนหลังกระบะสาดเข้าให้จนผมนี่แนบหน้าดูไม่ได้เลยอ่ะ ไอ้ปาล์มนิ่งแล้วชักปืนฉีดน้ำที่เหน็บเอวก่อนชักดึงที่สูบรัวๆแล้ววิ่งเข้าใส่ฉีดน้ำใส่น้องเขาเหมือนแค้นมาสิบชาติ... นี่มึงเคืองเพราะความน่ารักของน้องหายไปเพียงเพราะผมเปียกแนบไปกับแก้มสินะ เออ ดูหัวลีบเลยอ่ะ...

"หมี เมียมึงเริ่มไปไกลแล้ว"

พี่สิงฆ์สะกิดบอกพี่หมีที่ยืนจิบไฮ พี่หมีวางขวดลงก่อนก้าวยาวๆไปหาปาล์มระหว่างเดินก็ถูกสาดถูกปะแป้งบ้าง ไอ้ผมก็อยากออกไปลั้ลลาบ้างแต่ผมมีคนคุม...คนคุมมันไม่ให้ไปอ่ะ TT

"พี่สิงฆ์..."

เงยหน้ามองแล้วทำหน้าให้ดูน่าสงสารที่สุดแต่พี่มันแค่ยิ้มแล้วจกแป้งปาดแก้มผมก่อนผลักให้เล่นน้ำในถังแทน ผมจำต้องหยิบขันแล้วจ้วงน้ำในถังใบใหญ่ก่อนจะสาดใส่คนที่ผ่านหน้าร้าน

ซ่าาา...

น้ำระลอกใหญ่สาดเข้าหน้าผมเต็มๆจนเซไปด้านหลัง ผมยกมือลูบหน้าลวกๆก่อนมองของที่มันใช้ โอ้โห...พ่อมึงให้เอากระเป๋งสังฆทานมาใช้หรอไอ้สัส!(เพราะมันสีเหลืองแถมมีชื่อวัดแปะอยู่) จ้วงน้ำมาสาดทีแทบล้ม ผมไม่ยอมรีบจ้วงน้ำในถังแล้วเตรียมสาดแต่ในจังหวะที่ผมหันไป...

"วู้ววว ไว้โอกาสหน้านะน้อง 555555555555555555"

รถกระบะสี่ประตูเคลื่อนตัวออกห่างพร้อมกับไอ้ถังสังฆทานโบกมือหย็อยๆ เสียงหัวเราะมันดังจนคนหันมองแต่มันเทศกาลไงคนเลยไม่สนใจกัน ผมนิ่วหน้าก่อนหันไปหาพี่สิงฆ์ที่ยืนแดกถั่วอย่างอร่อย

"เอางี้ใช่ป้ะ"

ผมจ้วงแป้งในมือเต็มกำก่อนทำทีเดินไปเล่นใกล้ๆพี่มันในจังหวะที่พี่มันกำลังจะหันหน้ามาผมก็...

โผละ...

แป้งสีขาวโปะลงบนหน้าพี่มันเต็มๆ ผมละเลงให้ทั่วแล้วคว้าปืนฉีดน้ำแบบสะพายหลังกับถังแป้งอีกใบเดินออกมา ในเมื่อไม่ให้ผมก็จะหนีเล่นเอง! สงกรานต์ทั้งทีเล่นแบบผัวคุม เหอะ สนุกตายห่าล่ะ อีกอย่างจะหวงห่าไรนักหนา ผมเป็นผู้ชายนะเว้ย เสื้อที่ใส่ก็เสื้อยืดคอกลมธรรมดาๆสีขี้เป็ดกับกางเกงบอล รองเท้าแตะคีบช้างดาว เนี่ยยยย โคตรจะธรรมดาเลยหวงส้นตรีนไรไม่รู้

ผมเดินฉีดน้ำใส่คนนั้นคนนี้ทีพร้อมกับปะแป้ง ปมปะแต่สาวๆแต่ตัวผมโดนผู้ชายปะ ผมไม่อยากให้ปะอ่ะแต่คือ เทศกาล... ท่องไว้ตลอดว่าเทศกาลๆ ปีใหม่ไทยไงเนาะจะมาใจจืดใจดำทำไม

"ปะแป้งหน่อยครับพี่สาว"

ผมยิ้มแล้วใช้ปลายนิ้วปาดแป้งป้ายๆปะๆที่แก้มพี่เขา โอ้ววว แก้มนิ๊มนิ่มมม

"ปะคืนนะคะน้อง"

ผมหลับตาพริ้มรับแป้งจากมือสาวก่อนฉีดน้ำใส่ปิ้วๆแล้วเดินต่อ มือประคองปืนไปอีกข้างก็คอยดึงลูกสูบปั๊มน้ำรัวๆส่วนกระเป๋องแป้งนี่คล้องอยู่ที่แขนแต่แล้่วสิ่งที่ผมไม่อยากเจอที่สุด...บัดนี้ผมได้เจอแล้ว

แก๊งเด็กเปรต!!!

"สู้หรอๆๆ"

ผมหัวเราะแล้วฉีดน้ำใส่พวกมัน หมุนเป็นวงเวียนเลยกูหมุนจนมึนส่วนเด็กแม่งก็สาดเอาๆ ทั้งขัน ทั้งถัง ปืนเล็กๆของผมจะไปสู้ได้ไงอ่ะ

"อ่อนว่ะพี่ คิๆๆๆ"

อ้าว ไอ้เด็กนาโร้กกกก อยากจะด่าแต่แม่มันยืนอยู่เลยทำได้แค่หัวเราะก่อนจกแป้งปะหน้ามัน

"น้อง น้ำพี่หมดอ่ะขอหน่อยดิ"

ผมขอเด็กอย่างหน้าด้านๆแต่มันน่ารักครับจับแขนผมลากไปหากลุ่มแม่ๆที่ยืนอยู่ ผมยกมือไหว้แล้วขอน้ำก่อนจะขอบคุณพวกป้าๆ ผมย่อตัวลงแล้วให้เด็กน้อยมันจัดการให้ ขี้เกียจถอดอ่ะดิไหนๆก็สะพายแล้วไว้ถอดตอนเล่นเสร็จทีเดียวเลย

"ขอบคุณมาก พี่ไปล่ะ"

"ก่อนไปให้ผมปะแป้งก่อนดิ"

น้องบอกแล้วถือถังแป้งมา ผมนี่หืมมมมมมมเลย สัส...แป้งสี ถ้าหน้าขึ้นสิวอ่ะ TT แค่ดินสอพองสีขาวนี่ก็เสี่ยงล่ะเด้อ ผมยิ้มก่อนย่อตัวลงให้น้องปะแป้งจากที่ปะคนเดียวตอนนี้ตะลุมปะกันชิบหายวายวอด ปะหน้าผมไม่พอมันละเลงเสยขึ้นมาที่ผมเลย โอ้ย ไอ้เด็กเปร๊ตตต! สิวขึ้นหัวแน่นอน

"555555555 น่าเกลียดอ่ะพี่"

"คิๆๆๆ เอเลี่ยน แม่ๆ เอเลี่ยนน"

เอเลี่ยนพ่อมึงสิ! ไอ้เด็กเปรตเบอร์สองหัวเราะชี้หน้าผมก่อนกระตุกเสื้อแม่มัน ป้าหัวเราะก่อนจะเช็ดแป้งแถวๆตาออกให้ ผมขอบคุณแล้วรีบชิ่งออกมาจากกลุ่มเด็กนรก พอเดินมาหน่อยก็เจอกับกลุ่มคนเต้นเพลงเคป็อบ ผมยืนดูแค่แปปๆก็เลี้ยวข้ามไปอีกฝั่งแล้วมันโชคดีของผมหรือไงไม่รู้เจอกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง มือถือขวดเบียร์ บางคนสูบบุหรี่ ถ้าผมยิงไฟบุหรี่มัน...มันจะกระทืบผมป้ะวะ...

ผมยิ้มก่อนขออนุญาตปะแป้งพวกมัน พวกมันก็ยิ้มทะเล้นยื่นหน้าให้ปะ บางคนก็ตักน้ำมาราดผมแล้วแม่งน้ำเย็นด้วย ขนลุกไปทั้งตัวเลย

"มาเล่นคนเดียวหรอน้อง?"

คนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าถามผม ผมพยักหน้าหงึกๆก่อนยิ้มแห้งๆ คือแม่งน่ากลัวอ่ะ สักเต็มตัวเลยแถมระเบิดหูอีก มีหนวดหน่อยๆ หน้าตาก็โอเคแหละแต่สู้ผัวผมไม่ได้

"เล่นกับพวกพี่ป่าว? เดี๋ยวตอนเย็นไปส่งบ้าน"

"แหะๆ ไม่เป็นไรพี่เดี๋ยวผมต้องกลับไปหาแฟนอ่ะ นี่ผมหนีเขามา"

ผมบอกแล้วเดินออกมาแต่ว่าพี่มันก็ก้าวมาดักหน้า โอ้ยยย นี่แป้งโปะทั้งหน้าทั้งหัวจนขาวโพลนเป็นรูปปั้นเอเลี่ยนแล้วมึงจะยังอะไรกับกูอี๊กกกกกกกก เฮ้อ เนี่ย...ถ้าพี่มันรู้ พี่มันโกรธและดุผมอีก รู้งี้ย้อนกลับทางเดิมก็ดี

"เล่นกับพี่ก่อนดิ แปปเดียวเอง"

"โน่นพี่ๆ ผู้หญิงคนนั้นอ่ะเขาเหมือนจะสนใจพี่ด้วย ไม่ลองชวนอ่ะ"

ผมบุ้ยปากไปที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ใส่สายเดี่ยวดันนม กางเกงขาสั้นจู๋ เต้นร่อนกรดองเต่าใส่เสาไฟอยู่นั่นน่ะ แม่คุ๊ณณณณ ระวังไฟช็อตเต่าเตานะเออ

"พี่เป็นเกย์ พี่ชอบผู้ชาย"

Game Over... โอเวอร์พ่อมึงสิแคต! เดี๋ยวพี่สิงฆ์มาเห็นมึงได้ตายแน่ๆแล้วปีหน้าอย่าหวังเลยว่าจะได้ออกมาอีก TT หาทางสลัดให้หลุดเร็วเว้ยยย!

[สิงฆ์]

น้องแสบมาก! ปาแป้งใส่หน้าผมเต็มฝ่ามือแถมยังละเลงจนมองไม่เห็นก่อนชิ่งหนีไปเล่นคนเดียวแล้วโทรศัพท์ก็ไม่เอาไป ผมซื้อซองกันน้ำให้ใส่แล้วแต่ก็ไม่วายดื้อดึงไม่ยอมใช้ ดื้อชิบหาย อย่าให้เจอจะตีก้นให้ลายเลย ร้องก็ร้องเถอะ คราวนี้ผมไม่ใจดีด้วยแล้วก่อนจะออกมาเล่นผมกำชับนักกำชับหนาว่าอย่าไปเล่นคนเดียว มันอันตรายไม่ใช่แค่กับผู้หญิงแต่กับผู้ชายมันก็อันตรายได้เหมือนกัน รับปากผมอย่างดิบดีแต่ตอนนี้หนีไปแล้ว

สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือกลัวน้องโดนลูกหลงจากวัยรุ่นที่เมาแล้วแม่งตีกัน ทั้งปืน มีด แค่คิดใจผมก็บีบจนเจ็บแล้วว่ะ

"อย่าดุน้องจนร้องล่ะไอ้สัส ใจเย็นหน่อย"

ไอ้แฮมที่ตามมาด้วยบอกผมพร้อมบีบไหล่เบาๆ ที่พามาด้วยเพราะผมไม่มั่นใจว่าถ้ามีเรื่องผมคนเดียวจะเอาอยู่หรือเปล่า นอกจากไอ้แฮมก็มีอิ๊ก โซ่ ไพ่ส่วนบัวกับฟ้าให้อยู่หน้าร้าน สองคนนั้นไม่ได้อยากออกไปเล่นข้างนอกอยู่แล้วแค่เล่นที่หน้าร้านมันก็สนุกพอตัวแต่เมียผมนี่สิ แม่ง! คิดแล้วหงุดหงิดชิบหาย

"มึงทำหน้าเหมือนจะไปฆ่าน้องเลยไอ้สิงฆ์"

ผมมองไอ้ไพ่แล้วถอนหายใจหนักๆ คนที่ผมจะฆ่าคือคนที่ทำเมียผมเจ็บต่างหากส่วนเมียอย่างมากตีให้ก้นลายก็พอ ตลอดทางที่เดินมาผมโดนทั้งน้ำทั้งแป้ง แต่ผมไม่มีอารมณ์ร่วมเลยได้แต่หน้านิ่งบอกบุญไม่รับ ตาพยายามมองหาน้องทั้งซ้ายทั้งขวาแต่หายังไงก็หาไม่เจอ ใจผมตอนนี้โคตรร้อนลนเลย คิดไปต่างๆนาๆว่าน้องโดนนั่นโดนนี่ พยายามหยุดคิดแต่แม่ง...

"แคต! เราอยู่ไหน!"

สุดท้ายพอหาไม่เจอผมก็ต้องใช้เสียงแต่เสียงของผมคงสู้เสียงเพลงที่เปิดไม่ได้ รอบตัวผมตอนนี้มีแต่สาวๆนมซีลิโคนเบียดเข้ามา เต้นรูดราวกับผมเป็นเสา มือไม้ปัดป่ายตามตัวผมจนน่ารำคาญ

"มาคนเดียวหรอคะ?"

ผมมองคนถามก่อนขมวดคิ้ว สวยอยู่หรอกแต่ไม่ใช่สเป็ค

"ครับ มาคนเดียวเพราะเมียหนีมา ขอตัว"

ผมเดินเบียดจนออกมาได้ส่วนพวกไอ้แฮมคงแยกย้ายไปหาแล้ว ผมถอนหายใจแรงๆก่อนยกมือเสบผมลวกๆ ยิ่งเวลาเดินผ่านไปมากเท่าไหร่ ใจผมยิ่งอยู่ไม่สุข เราไปไหนวะแคต!

ซ่าาา...

โป๊กก

ระหว่างที่ยืนคิดอยู่ น้ำเย็นพร้อมน้ำแข็งก็สาดเข้าใส่ผมเต็มๆ น้ำแข็งกระแทกเข้าหางคิ้วผมอย่างจัง ผมตวัดสายตามองคนสาดก่อนจ้องหน้ามัน ไอ้เด้กเวร! หน้ากูพร้อมเล่นมากหรือไง! ผมเลิกสนใจมันแล้วก้าวยาวๆหาน้องอีกครั้ง ผมไม่คิดว่าน้องจะกลับไปแล้วเพราะคนอย่างแคตถ้าได้ออกแล้วคงยากที่จะกลับ อย่างน้อยต้องเดินให้ทั่วก่อน ต้องเล่นให้จุใจ พอหิวพอเหนื่อยถึงกลับ

ซ่าา...

เอาอีกแล้วแต่โวยวายไม่ได้เพราะนี่มันสงกรานต์ มองไปทางไหนก็มีแต่คนเล่นน้ำจะโดนสาดมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ที่แปลกคือผมหัวร้อนเอง หัวร้อนเพราะหาเมียไม่เจอ ผมเดินคิ้วขมวดมาเรื่อยๆจนถึงจุดที่คนเต้นเพลงเคป็อบ ผมมองหาน้องเผื่อน้องจะดูสาวๆแต่ก็ไม่มี ผมถอนหายใจแล้วเตรียมกลับไปหาใหม่แต่จังหวะนั้นสายตาผมดันมองไปฝั่งตรงข้าม

"เมียร์แคต!!!"

ผมเรียกน้องเสียงดัง ความโกรธพุ่งขึ้นจนอยากกระชากน้องมาแล้วถามว่าไปทำเหี้ยอะไรกับพวกเวรนั่น! ผมเดินดุ่มๆไปหาน้องโดยไม่สนใจเสียงแตรที่บีบไล่เพราะเดินตัดหน้า ตอนนี้สายตาผมอยู่ที่เมียเท่านั้น น้องลุกยืนแล้วทำท่าจะหนีผมแต่ไอ้ขยะที่น้องอยู่คว้าแขนไว้ก่อน

"ปล่อยเมียกูไอ้สัส!"

พอเข้าไปใกล้ผมกระชากน้องกลับมาแล้วบีบแขนขาวเต็มแรง น้องพยายามแกะแขนออกจากมือผมแต่ผมไม่ยอมให้ทำได้ ผมมองหน้าน้องดุๆก่อนตวัดสายตามองไอ้เวรนี่

"มึงทำอะไรเมียกู?"

"ถามเมียมึงสิ (:"

มันนั่งกระดิกเท้ายิกๆพลางยกขวดเบียร์ขึ้นดื่ม ผมหันมองตัวก่อเรื่องก่อนบีบแก้มน้องแล้วหมุนซ้ายหมุนขวา ถ้าเมียกูบุบสลายผมเอาไอ้เวรนี่ตายจริงๆ

"พ พี่สิงฆ์ ผมเจ็บแขน/เราเงียบไปเลย! ทำอะไรไว้ย่อมรู้อยู่แก่ใจแล้วมันไม่จบง่ายๆแน่แคต!"

ผมชี้หน้าน้องก่อนลากน้องกลับตลอดทางน้องขืนตัวมากเหมือนไม่อยากไปแต่บอกตามตรงว่าน้องสู้แรงผมไม่ได้แล้วยิ่งเป็นตอนที่ผมโกรธขีดสุดขนาดนี้อย่าหวังว่าจะหลุดได้

"พี่สิงฆ์! ผมเจ็บแขนนะพี่"

ผมไม่ตอบน้องเพราะตอนนี้และเวลานี้ไม่เหมาะที่จะคุย เหมือนได้ยินเสียงสะอื้นแต่ใช้ไม่ได้ผล โกรธมากๆ ผมโกรธน้องจนเส้นประสาทในสมองจะแตกอยู่แล้วพอกลับมาร้านเฮียปายผมเห็นเพื่อนทุกคนพร้อมหน้า พวกไอ้หมีเหมือนจะพูดอะไรแต่ผมยกมือห้ามก่อนชี้หน้าพวกมัน

"อย่าเข้ามาห้ามกูเด็ดขาด สบายใจได้กูไม่กระทืบเมียกูหรอก"

ผมลากน้องเข้ามาในร้านก่อนปล่อยแขนเมื่อลับสายตาเพื่อนผมแล้ว แคตลูบแขนแล้วสูดน้ำมูกยกมือเช็ดแก้มลวกๆ

"ไปนั่งกับพวกเหี้ยนั่นทำไม?! ไม่เห็นหรือไงว่าแม่งเป็นเล่นยากันน่ะแคต!"

"..."

น้องไม่ตอบเอาแต่ยืนลูบแขนจนผมเริ่มหัวร้อน ผมยกมือเสยผมลวกๆก่อนเตะเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ตีน เวรเอ้ย! ถ้าเมียกูโดนยัดยาล่ะวะ! จะไปตามได้ที่ไหนเพราะหมดสงกรานต์ไปคงไม่โชคดีเจอหน้าพวกแม่งหรอก!

[จบ]

โครม!

ผมสะดุ้งน้ำตาเล็ดที่พี่มันเตะเก้าอี้ใกล้ๆตีน เอาจริง...ตั้งแต่พี่มันเรียกผมผมก็ร้องแล้วอ่ะ ตั้งแต่คบมาจนขึ้นปีสองผมไม่เคยได้ยินเสียงที่โกรธจัดของพี่มันเลย พี่สิงฆ์อย่างมากโกรธผมก็โกรธแปปๆ ผมอ้อนหน่อยหรือเข้าไปแหย่หน่อยพี่มันก็หายแล้วแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน

ผมพยายามหนีจากกลุ่มนั้นแล้วนะแต่แม่งไม่ยอมไง มันไม่ปล่อยผมเลยขนาดบอกมีผัวแล้วมันก็ไม่ปล่อย มันเหมือนคนเมายาด้วยแหละ ผมกลัวชิบหายอ่ะแต่โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเองที่เล่นไม่ระวัง ถ้าผมย้อนกลับทางเดิมผมก็ไม่ต้องเจอพวกมันแล้ว

"ไหนตอนจะออกมาเราตกลงกันแล้วไงแคตว่าเราจะเล่นแค่บริเวณที่พี่มองเห็น! เราหนีพี่ไปเล่นทำไม!"

พี่สิงฆ์ตะคอกถาม ผมส่ายหัวแล้วเม้มปากแน่น ไอ้เหี้ยเอ้ย ทำไมกูต้องมาร้องเพราะผัวดุด้วยวะ แม่ง จะยี่สิบแล้วนะไอ้สัสแคตมึงจะร้องเหมือนเด็กไม่ได้ ท่องไว้ว่าผัวไม่ใช่พ่อ!

"ตอบสิวะ!!"

"ขอโทษ อึก ผมก็แค่อยากเล่นเหมือนคนอื่นๆเอง"

"บัวมันก็เล่นแค่หน้าร้านมันยังไม่อยากไปไหนเลย รู้ไหมว่าพี่ห่วงเราแค่ไหนถ้าเราโดนพวกมันยัดยาจะทำไง?!"

ผมไม่ตอบแต่เข้าไปกอดพี่มันแน่น แน่นมากๆอ่ะหน้าซุกอกกว้าง หัวใจพี่สิงฆ์เต้นแรงมาก...เต้นแรงเหมือนกับผม ไม่ได้เต้นเพราะความหวั่นไหวแต่เต้นเพราะความกลัว

...ผมกลัวที่พี่สิงฆ์โกรธ พี่สิงฆ์กลัวผมเป็นอันตราย...

ต่างคนต่างกลัว พี่สิงฆ์สบถด่ายาวเป็นหางว่าวก่อนกอดผมกลับ แค่นี้ผมก็ใจชื้นแล้ว

"เอามันออกไป"

พี่สิงฆ์หมายถึงปืนฉีดน้ำที่ผมสะพายอยู่ ผมผละออกก่อนถอดมันวางลงบนโต๊ะ พี่สิงฆ์จับผมหันข้างก่อนดึงกางเกงผมลง

"อะไรอ่ะ ฟืดด พี่สิงฆ์!"

สูดน้ำมูกเข้าลึกๆแล้วพยายามดึงกางเกงขึ้น พี่สิงฆ์ใช้สายตาดุๆมองผม ผมเลยนิ่งแล้วยกมือเช็ดหน้าเช็ดตา

"ดื้อดีนักต้องเจอสีกที"

เพียะ! เพียะ!

"เจ็บนะ!! มันเจ็บ!"

ผมกระโดดโหยงลูบก้นป้อยๆมองหน้าพี่มันอึ้งๆ พี่สิงฆ์ตีก้นผมอ่ะ แม่ง โคตรเจ็บโคตรแสบเลย ผมดึงกางเกงขึ้นก่อนใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตา ไอ้พี่เหี้ยอ่ะ มันเหี้ย! พี่สิงฆ์กอดอกมองผม สายตาพี่มันยังดุอยู่และยังเต็มไปด้วยความโกรธเพราะความผิดติดตัวผมเลยทำอะไรไม่ได้ได้แต่ยืนลูบก้นเหมือนเด็ก พี่สิงฆ์ไม่พูดอะไรแต่เดินผ่านผมออกไปข้างนอก อะไรอ่ะ! ตีกูแล้วยังไม่หายอีกหรอวะ!

ผมนั่งลงแล้วฟุบหน้าร้องไห้แม่ง ถ้าพวกไอ้ปาล์มล้อนะก็ช่างแม่งเหอะ ไม่มีอารมณ์จะเถียงหรอก พี่สิงฆ์อ่ะตั้งแต่ฝึกงานจบพี่มันดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยอ่ะ แต่ก่อนยังแบบตามใจผมอยู่เลยแต่พอฝึกจบมา พี่มันดูผู้ใหญ่จนแบบมองผมเด็กไปหมดทุกอย่างเลย ผมเด็กกว่าแค่สองปีป้ะวะ แม่ง...ทำเหมือนผมเด็กกว่าสิบปียี่สิบปีงั้นอ่ะ

พอร้องไห้แล้วปรับจูนอารมณ์แล้วผมก็เดินออกไปหาพี่มันที่หน้าร้าน พวกไอ้ปาล์มกับพี่ไพ่เล่นกันสนุกยืนจ้วงน้ำในถังสาดใส่คนขับรถผ่านไปมาหรือคนที่เดินส่วนไอ้โซ่ยืนคุมเมีย แล้วมีแลกแป้งผลัดกันปะกับคนที่สัญขรไปมาดูน่าสนุก พี่ชามกับพี่เวย์มาสมทบเอากระบะสี่ประตูมาเปิดเพลง ทั้งเบียร์ทั้งบุหรี่และกับแกล้มมากมาย พี่สิงฆ์ยืนคุยกับพวกเพื่อนๆ ในมือคีบบุหรี่ด้วยแต่ผมไม่ชอบเลยว่ะ

"ง้อผัวเร็วๆสิสัส กูกลัวพี่สิงฆ์แดกหัวยกแก๊งค์"

ไอ้ปาล์มวิ่งมากระซิบบอกแล้วกลับไปเล่นน้ำต่อ ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเดินไปหา ทุกสายตามองมาที่ผมก่อนมองพี่สิงฆ์ที่ยืนพิงกำแพงกั้นระหว่างร้านนิ่งๆไม่แม้แต่จะมองผมเลยแถมทำเหมือนผมไม่มีตัวตนอ่ะ

"ไม่ให้สูบ"

ผมดึงบุหรี่จากมือพี่สิงฆ์มาแล้วทิ้งลงพื้นเพียงแปปเดียวมันก็ดับ ผมขยับเข้าไปประชิดร่างกำยำ(เสื้อเปียกแนบกล้ามไปหมดแล้วไอ้สัสเอ้ย...)สองแขนยกกอดคอแล้วเขย่งปลายเท้าเพื่อซุกหน้าเข้าซอกคอ

"ขอโทษ...จะไม่ทำอีกแล้ว หายโกรธผมนะพี่สิงฆ์"

พูดเสียงอู้อี้แต่รู้ว่าพี่มันฟังรู้เรื่อง ผมจุ้บคอพี่มันย้ำๆก่อนกระชับกอดที่คอ นี่กูมาง้อแล้วนะ...รีบๆหายเถอะเพราะตอนนี้เขย่งเท้าจนปวดแล้วเว้ย TT

"รู้หรือเปล่าว่าพี่เป็นห่วง"

พยักหน้ากับคอหงึกๆก่อนจะยินเต็มฝ่าเท้า ไม่ไหวอ่ะ เขย่งนานๆก็ปวดขาปวดเท้าเด้อ พี่สิงฆ์ถอนหายใจก่อนยกแขนกอดเอวผมแล้วรั้งเข้าหาตัว ผมเลยทิ้งน้ำหนักพิงไปซะแล้วเช้ดหน้ากับอกพี่มัน หน้าหล่อๆของผมยังมีแป้งอยู่ต้องกำจัดให้หมดไป ผมถอนหายใจแล้วสอดแขนกอดเอวพี่มันแทน

ผมหิวอ่ะแต่เหนื่อย เพลีย เพราะงั้นขอนอนก่อนแล้วกัน...

........5 นาทีต่อมา.......

อยู่ๆคนในอ้อมกอดสิงฆ์ก็เงียบและนิ่งไปจนสิงฆ์รู้สึกว่ามันแปลกๆแล้ว มือหนาข้างที่ว่างค่อยๆประคองใบหน้าคนรักให้ห่างจากอกทันทีที่เห็นว่าเปลือกตาปิดสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ สิงฆ์ก็ลอบยิ้มแล้วหลุดขำพอให้ไหล่สั่น ถ้าเขาขำดังก็กลัวเมียร์แคตจะตื่น

"เมียมึงหลับ?"

ชามเอ่ยถามก่อนหยิบถั่วเข้าปาก สิงฆ์พยักหน้าให้เพื่อน เวย์ที่นั่งเก้าอี้เลยเสียสละให้สิงฆ์นั่งแทนจะได้จับเมียให้นอนบนตักแต่สิงฆ์ไม่เอา เขาค่อยๆช้อนตัวเมียร์แคตขึ้นสู่อ้อมแขนก่อนจะพาไปที่รถ สิงฆ์ให้อิ๊กปลดล็อกให้พร้อมปรับเบาะให้เอนลงก่อนที่เขาจะวางคนรักลงบนเบาะ โชคดีที่ประตูฝั่งเมียร์แคตหันเข้าร้านเลยไม่ต้องกลัวว่าจะมีคนสาดน้ำเข้ามา สิงฆ์เปิดประตูอ้าไว้แล้วหยิบเอาผ้าเช็ดตัวที่เตรียมมาห่มก่อนที่ตัวเขาจะกลับมาร่วมวงกับเพื่อนตามเดิม

สงกรานต์ปีนี้แม้จะวุ่นวายไปบ้าง เมียดื้อใส่บ้าง แต่รวมๆแล้ว...ก็เป็นสงกรานต์ที่ปกติดีไม่มีอะไรมาก

END

​................................................

error loaded สวัสดีปีใหม่ไทยครับ :: สิงฆ์****

error loaded สวัสดีปีใหม่ไทยครับบบ :: เมียร์แคต (หลังฟื้นสภาพ)

................................

แอ๊ะะะะะ สวัสดีปีใหม่ไทยย้อนกลังนะคะ! จริงๆปั่นตั้งแต่วันที่ 12 แต่เสร็จวันที่ 16 ฮรุกกก เป็นคนชอบย้อยหลังเทศกาลค่ะ เอิ้กๆ อิอิ บ๊ายบายนะคะ!****


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}