ปลานกแก้ว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่2ยินดีต้อนรับหรือเปล่า?

ชื่อตอน : ตอนที่2ยินดีต้อนรับหรือเปล่า?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 185

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2563 13:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2ยินดีต้อนรับหรือเปล่า?
แบบอักษร

​"ผู้กองกินหมูปิ้งไหมครับเจ้านี้อร่อยนะ" จ่านกยื่นหมูปิ้งแบ่งซันที่นั่งเล่นเกมส์คลายเครียดในสน.

"ได้ยินว่าจะมีตำรวจหญิงจากโคกสะอาดเอาสำนวนคดีมาส่งนายป่านนี้ยังไม่มาอีกหลงทางเปล่า"

"หลงชัวร์ ฟังชื่อสภ.โคกสะอาด คงจะสาวแก่เงะๆงะไม่ค่อยได้เข้าเมืองนั้นแหละนัดไว้บ่ายโมงนี้ปาไปบ่ายสามละยังไม่มาอีก" ผู้กองธันวารองสารวัตรสืบสวนเช่นเดียวกับซันนั่งบ่นอยู่ข้างๆถ่ายรูปเซลฟี่ตนเอง

"ผู้กองซันผู้กองธันวาเข้ามาหาผมหน่อย เออจ่าอู๊ดถ้ามีตำรวจมาจากโคกสะอาดมาหาให้เอาแฟ้มไว้ที่คุณแล้วถ้าเธอถามหาผมบอกไปธุระไม่ต้องรอนะให้กลับไปได้เลย"

"ครับนาย" ผู้กำกับธรเดินมาสั่งลูกน้องก่อนเรียกพวกซันเข้าไปคุยในห้องทำงาน

"โอ้ย...เบาๆก็ได้คุณผมเจ็บไปทั้งตัวแล้ว...ซี้ด...มือหนักชิบเป๋ง" หลินเดินล็อคคอชายวัยรุ่นคนหนึ่งหน้าตาบวมตุ่ยเพราะโดนต่อยเข้ามาในสน.หน้าบูดบอกบุญไม่รับ

"ฉันมาแจ้งความคะไอ้นี้จะล่วงกระเป๋าตังค์ฉันบนรถไฟฟ้า"

"ผมล่วงที่ไหน เจ็อย่ามามั่วนะคนมันเยอะผมแค่ไปโดนตัวคุณแค่นั้นเอง ไรหว้า...คุณตำรวจผมขอแจ้งขอหายัยนี้ทำร้ายร่างกายผม เนี้ยๆต่อยเข้าที่เบ้าตาผมจนเขียวไปหมด" ชายวัยรุ่นโวยวายไม่ยอมรับผิดแถมยังแจ้งความเธอกลับอีก จ่าอู๊ดชายร่างผอมวัยกลางคนเลยเรียกทั้งคู่มาสอบปากคำเพิ่มเติม

"ชื่อเฟอร์รารี่ครับ"

"เอาชื่อจริง"

"ดะ แดงครับ"

"แล้วคุณผู้หญิงละ"

"ชื่อมาลินีคะ"

"อืม ชื่อเหมือนผู้ใหญ่ลีนางมาเลยนางเอกชื่อมาลินีคุณแน่ใจนะว่าไอ้แดงนี้ล่วงกระเป๋าคุณจริงผมได้ให้คนไปดูกล่องวงจรปิดให้ตอนนี้ก็ลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน" จ่าอู๊ดและพนักงานสอบสอนได้สอบปากคำอย่างหนักแต่ผู้ต้องหาเฉไฉไปเรื่อยไม่ยอมรับจนหลินเริ่มหงุดหงิดให้แล้วเธอกระชากเสื้อผู้ต้องหาจะต่อยหน้าอีกรอบจนทุกคนต้องจับแยก

"ต่อหน้าต่อตาเจ้าหน้าที่ตำรวจเลยนะเจ็ จับไปเลยครับจ่าข้อหาพยายามฆ่าผม"

"ไอ้นี้ยังไม่หยุดพูดอีกชักจะโมโหแล้วนะโว้ย!"

"เฮ้ย!คุณใจเย็นๆหน่อยสิ อากาศก็ร้อนคนก็ร้อนไปกัันใหญ่ละ" ผู้กำกับธรได้ยินเสียงเอะอะเสียงดังจึงออกมาดูพอเห็นหลินก็ตกใจทำหน้าเลิกลักไม่ค่อยอยากคุยด้วยเท่าไร

"นายสวัสดีค่ะ^_^"

"มะ หมวดหลินสวัสดีเอาแฟ้มคดีมาส่งใช้ไหมขอบใจมากๆวางไว้แล้วกลับไปซะ"

"โถ่นาย...ยังโกรธหลินอีกเหรอคะที่ทำนายหัวแตกเรื่องมันผ่านมาตั้งเดือนหนึ่งแล้วนะคะ"

"ใครบอก! หัวแตกแขนเดาะไม่พอแถมยังขี้แตกอีกเจอคุณที่ไรผมซวยทุกที" ผู้กำกับธรไม่อยากจะเจอหลินเพราะเคยอยู่สภ.โคกสะอาดด้วยกันใช้ให้หลินขับรถไปส่งที่ประชุมแต่หญิงสาวพาเขาซิ่งจับโจรปล้นร้านทองทำเอาเขาเข้าไปนอนในโรงพยาบาล ทำกับข้าวมาเยี่ยมไข้สองครั้งท้องเสียงทั้งสองครั้ง แถมชาวตลาดยังมาเก็บเงินค่าข้าวของที่เธอขับรถชนแผงผักกระจายเขาจึงไม่อยากจะเจอเธอเท่าไรนัก

"อ้าวเป็นตำรวจก็ไม่บอกก็ให้ผมสอบสวนอยู่นาน"

"ก็ไม่ได้ถามนี้คะว่าทำอาชีพอะไรตกลงจะจับไอ้เด็กเปรตนี้เข้าคุกได้ยังคะจ่า"

"ซวยละกู เสือกล้วงกระเป๋าตำรวจได้"

"นั้นไง!หลุดปากแล้วไปๆเข้าห้องขัง ไอ้นี้ลีลาเยอะจริง"

หลินเปิดกระเป๋าเป้หยิบแฟ้มหลายอันออกมาให้ผู้กำกับธรเธอถูกสั่งให้เคลียร์เอกสารให้ก่อนค่อยกลับ เธอตบปากรับคำอย่างเบื่อหน่ายงานเอกสารเป็นอะไรที่เธอเกลียดมากที่สุดในสามโลก แต่ช่วยไม่ได้นายสั่งก็ต้องทำ จ่าอู๊ดเอาน้ำมาเสริฟให้เธออย่างเป็นมิตรเธอขอยืมโต๊ะทำงานนั่งเคลียร์เอกสารพยายามจะให้เสร็จภายในวันนี้ให้ได้

"ผู้หมวดนี้ไม่น่าจะมาเป็นตำรวจนะครับน่าจะไปเป็นดาราหรือนางแบบมากกว่ามาเป็นตำรวจให้ลำบากทำไมกัน"

"แหม...พูดถูกใจเอาไปยี่สิบ" เธอพูดเล่นกับจ่าอู๊ดพร้อมทำงานไปด้วยผ่านไปสองชั่วโมงแฟ้มคดีห้าเล่มก็เสร็จเรียบร้อยปกติเธอใช้เวลาประมาณหนึ่งอาทิตย์ถึงจะเสร็จนี้เธอเร่งมือสุดๆเพราะไม่อยากทำมันอีกก่อนฝากแฟ้มให้ผู้กำกับเธอขอตัวกลับก่อนเพราะรู้ว่านายไม่อยากเจอหน้าเธอ

หลินหยิบกระเป๋าเป้ดูนาฬิกาห้าโมงเย็นให้แล้ว ท้องเธอร้องโครกครากเพราะยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยง ต้องหาอะไรรองท้องสะแล้วกินไรดีนะ  เธอยืนบิดขี้เกียจแล้วบอกลาทุกคน

"เดี๋ยวหมวดหลินอย่าพึ่งกลับมีคำสั่งด่วนจากเบื้องบนให้คุณย้ายมาประจำการที่สน.ทองหล่อ เพื่อเข้าร่วมกับปฏิบัติการพิเศษโดยมีผู้กองธันวากับผู้กองซันรองสารวัตรสืบสวน จ่าอู๊ดจ่านกและหมวดจ๋าจะอยู่ในทีมด้วย อาทิตย์หน้าคุณมารายงานตัวกับผมเข้าใจไหม"

"ทราบคะ" เธอตอบรับทันที ผู้กำกับมีสีหน้าหนักใจเล็กน้อยซันกับธันวาเดินออกจากห้องชายหนุ่มเห็นหลินก็ชะงักทันที

"เธอ ยัยตีนผีนี้มาทำอะไรที่นี้"

"อ้าวรู้จักกันด้วยเหรอ"

"ครับนายเมื่อสองวันก่อนหมวดเขาพึ่งเอารถคันใหม่ของผมไปชนรถคนร้ายเละเป็นโจ็กเลยครับ"

"เฮ้อ...เอาเถอะ จะแนะนำให้รู้จักละกันนี้หมวดหลินลูกน้องเก่าผมจากสภ.โคกสะอาดจะมาเป็นหนึ่งในทีมพวกคุณ นี่ผู้กองซันกับผู้กองธันวา    แหมๆเก๊กหล่อเหลือเกินลาออกไปเป็นนายแบบเลยมั้ยครับ" ธันวายิ้มๆที่โดนดุก่อนจะทำความรู้จักหลินพอลูกน้องรู้จักกันแล้วผู้กำกับธรก็ขอตัวทันที

"ซวยแล้วกู ปีนี้ปีชงแน่ส่งใครไม่ส่ง หมู่เจี๊ยบพรุ่งนี้เรียกพระมารดน้ำมนต์ที่สน.ให้ผมด้วยนะ" ทุกคนมองเจ้านายที่เดินบ่นเข้าห้องไปอย่างงงๆมีเพียงซันกับจ่านกเท่านั้นที่เข้าใจกับวีรกรรมของหญิงสาว หมดธุระแล้วเธอขอตัวทันทีซันเดินตามเธอออกมาข้างนอกก่อนดึงแขนให้คุยกันก่อน

"ค่ารถผมหมวดลืมหรือเปล่า"

"ก็ส่งบิลมาสิ"

"ผมไม่เก็บเงินกับคุณก็ได้แต่คุณทำงานให้ผมอย่างหนึ่งได้ไหม" หลินสงสัยถามงานอะไรเขาก็ไม่ตอบแต่พาเธอไปช้อปปิ้งที่ห้างแทนพร้อมทั้งซื้อชุดเดรสยาวเกาะอกสีแดงเพลิงให้เธอหนึ่งชุดพร้อมรองเท้าส้นสูงหนึ่งคู่

"นายจะทำอะไรจะพาฉันไปดินเนอร์เหรอฉันไม่ไปนะเว้ย"

"งานมันเริ่มตอนเย็นตอนนี้เราไปกินข้าวกันดีกว่าท้องเธอร้องลั้นออกมาข้างนอกแล้ว" ซันพาหลินไปทานอาหารญี่ปุ่นร้านดังก่อนอธิบายงานให้เธอฟัง

"เธอมาเป็นตำรวจทำไม ดูหน้าไม่เห็นเข้ากันเลย"

"ความชอบมั่งตั้งแต่เด็กละ สงสัยดูหนังบู๊มากไปแล้วนายหละ"

"พ่อเป็นตำรวจพี่ชายก็เป็นตำรวจผมก็เจริญรอยตาม" ซันตอบสั้นๆก่อนคีบปลาแซลม่อนให้เธอทาน ดูเธอจะเจริญอาหารมากส่งอะไรให้กินเรียบทุกอย่างกินเยอะและรวดเร็วไม่ห่วงสวยเหมือนผู้หญิงทั่วไปที่เคยเจอ

"ยิ้มบ้าอะไร ไม่กินฉันกินหมดนะ"

เวลา20.30น.ซันใส่ชุดสูทสุดหรูเดินควงหลินที่แต่งตัวแต่งหน้าแบบจัดเต็มเข้าไปในงานเลี้ยงของบรรดานักธุระกิจทั้งหลายที่มีทั้งชาวไทยและต่างชาติ ก่อนจะสอดส่องดูผู้คนว่ามีผู้ต้องสงสัยที่ทั้งสองกำลังตามหาหรือไหม

"หมวดจำหน้าได้นะ นายคนนี้หนีคดีฉ่อโกงจากฮ่องกงมาเมืองไทยแถมมีคดีจ้างวานฆ่านักธุกิจชาวมาเลเซียอีกผมคิดว่าเขาน่าจะเข้ามาหลอกพวกนักธุระกิจในงานนี้แน่ๆเพราะเป็นงานใหญ่ หมวดมีหน้าที่หลอกล้อยังไงก็ได้ให้เขาออกมานอกงานให้พวกผมจัับกุมเข้าใจนะ"

"นายย้ำรอบที่สามละ ฉันเริ่มจะรำคาญแล้วนะผู้กองแล้วไม่ต้องกอดแน่นขนาดนี้ก็ได้" ซันไม่ฟังกระชับแขนตนเข้าที่เอวหลินอย่างฉวยโอกาสก่อนหยิบแก้วไวน์ส่งให้เธอมองหาเหยื่อ อยู่ๆหลินก็กันหลังกลับทันทีสีหน้าดูกังวล

"เป็นอะไรปวดขี้เหรอ"

"ปากนะ โน้นเจ็มนีแม่ฉันถ้าเขาเห็นฉันนี้ต้องลากไปให้เพื่อนๆไฮโซแกรู้จักแน่ๆ ทำไมต้องมางานนี้ด้วยวะ" หลินบ่นคนเดียวพึมพำลากซันไปให้ไกลๆแม่ของเธอ

"โอ้ย...!" เธอไม่ทันระวังเดินชนคนในงาน

"นี้!เดินประสาอะไรของคุ คุณ เออไม่ทราบว่าเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับคุณผู้หญิง" แจ็คพอตคนที่หลินเดินชนเป็นคนที่กำลังตามหาพอดี เขารีบมาพยุงหลินที่ล้มก่อนมองไปที่ซันที่มาด้วยกัน ก่อนจะทำความรู้จักทันทีโดยเธอบอกว่าซันเป็นพี่ชายก่อนไล่ไปไกลๆ เธอยืนพูดคุยอย่างระแวงว่าแม่จะมาเห็นเธอ

"ผมมีธุรกิจมากมายทั่วเอเชียและยุโรปตอนนี้ใครๆก็อยากจะร่วมทุนกับผม พวกนักลงทุนรายย่อยรายใหญ่ตามหาผมให้ควัก ก็อย่างว่าแหละผมมันคนดวงดีหยิบจับอะไรก็เป็นเงินไปหมด ถ้าได้คนสวยและเก่งอย่างคุณมาอยู่ใกล้คงจะส่งเสริมกันหน้าดูคุณว่าไม่ครับคุณโซดา"

"อันนี้ก็ต้องดูที่ว่าคุณคาวีจะใจถึงหรือเปล่าสิคะ ฉันว่าจะไปเที่ยวที่อิตาลีสักหน่อยคุณสนใจไปด้วยกันไหมคะ" หลินส่งสายตายั่วยวนให้ชายหนุ่มหลงไหลก่อนจะชวนเขาออกมาข้างนอกเพื่อจะได้อยู่ตามลำพัง เธอควงแขนนายคาวีเดินออกมานอกงานช้าๆพาไปที่ๆปลอดคน คาวีคิดว่าเธอจะพาเขาไปทำกิจกรรมคู่รักสั่งลูกน้องสองคนให้ยืนรอไม่ต้องตามก่อนที่จะโดนจ่านกกับจ่าอู๊ดจัดการ พอถึงที่หมายหลินก็ส่งสัญญาณให้ซันทำการจับกุมทันที นายคาวีต่อสู้กับซันอย่างดุเดือดเขาสามารถรับลูกเตะของซันได้ทุกเม็ดฝีมือไม่ธรรมดา หลินเห็นท่าคนร้ายจะรอดไปได้หาจังหวะเข้าไปช่วย เตะสวนเข้าที่ท้องอย่างแรงจนเซ ซันเตะสวนข้างหลังรับกันกับหลินจนนายคาวีเริ่มไม่ไหว ซันจึงต่อยไปที่ใบหน้าจนล้มก่อนกะรีบใส่กุญแจมือทันทีก่อนจะลุกขึ้นมาสวนหมัดใส่เขาได้อีก

"แม่งเห็นขี้ก้างอย่างนี้โครตอึดเลย ขอบใจหมวดมากนะที่ช่วยให้จับนายคาวีได้ง่ายอย่างนี้ไม่ต้องเสียเวลาวิ่งไล่จับกัน ฝีมือไม่ทำธรรมดานะเราคงร่วมงานกันได้ดี" หลินยักคิ้วให้ซันกวนๆก่อนขอตัวกลับ เธอเหนื่อยขับรถมาจากเชียงใหม่ยังไม่ทันได้พักก็ต้องมาลุยงานต่อกลับบ้านไปคงหลับเป็นตายแน่ๆ ยาแก้เหมื่อยก็ไม่ได้เอามา อ้าว แล้วฉันจะกลับยังไงเนี้ยรถก็จดไว้ตรงรถไฟฟ้า กระเป๋าตังค์ก็อยู่กับผู้กองซันอีก

"หลินหลินมาทำอะไรที่นี้ลูก" ชิบหาย เจอคุณนายมณีเข้าจนได้ หลินหันไปยิ้มสวยให้แม่บอกมางานแต่งเพื่อนโรงแรงข้างๆกำลังจะกลับ คุณนายมณีรีบดึงลูกสาวเข้างานไปแนะนำให้เพื่อนๆคุณหญิงคุณนายรู้จักทันที เธอยกมือไหว้ผู้ใหญ่อย่างนอบน้อมยืนฟังแม่เธอขี้โม้อวดลูกสาวตนเองโดยเธอได้แต่พยักหน้าและพูดคำว่าคะอย่างเดียว แม่งหน้าเบื่อจังวะเมื่อไหรจะเลิกสักทีเนี้ย สวยเซง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น