น้ำขลุกขลิก

สวัสดีจ้า โรท์มีนามปากกาว่าน้ำขลุกขลิกขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ด้วยส่วนตัวไรท์เป็นประเภทสุขนิยายของไรท์ส่วนใหญ่เลยจะออกแนวน่ารัก บ้าบอ สนุกสนานอาจจะมีดราม่าบ้างแต่ไม่เยอะเท่าไหร่หากใครชอบนิยายแนวนี้เชิญทางนี้เลยนะ ที่สำคัญอย่าลืม กดหัวใจและคอมเมนท์ให้กำลังใจกันนะคะ ขอบคุณทุกคุณมากที่ช่วยสนับสนุนกันไรท์หวังว่านิยายของไรท์จะช่วยสร้างรอยยิ้มให้ทุกคนนะคะ

ตอนพิเศษสงกรานต์2(จบ)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษสงกรานต์2(จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 16k

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2562 23:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษสงกรานต์2(จบ)
แบบอักษร

ตอนพิเศษสงกรานต์ 2


กริ๊ง กริ๊ง

เสียงโทรศัพท์มือถือฌอนดังขึ้นก่อนที่พวกเขาจะได้ทันออกจากห้อง เจ้าของโทรศัพท์เมื่อเห็นชื่อคนโทรมาก็รีบกดรับทันทีอย่างไม่ลังเล


“ฮัลโหลมึนมึน อยู่ไหน กูโทรไปทำไมไม่รับ”

“ฌอนยังอยู่คอนโดมิลานใช่มั๊ย”

“อยู่ครับ มึนมึนกำลังจะกลับมาหรอ”

“ป่าว มินแค่จะโทรมาบอกว่า.... ห๊ะ อะไรนะ มิลานจะคุยเองหรอ....”

มินิมาร์ทพูดไม่ทันจบก็หันไปคุยกับเพื่อนสาวก่อนจะกลับมาพูดกับสามีตัวเองต่อ

“ฌอนเอาโทรศัพท์ให้เฮียดิน”

“ทำไมต้องคุยกับคนอื่นอะ คุยกับกูก็ได้”

“อย่ามางี่เง่า มิลานเธอจะคุย”


“ไอดิน เมียมึงจะคุยด้วย”

เมื่อโดนเมียตัวเองสั่งเสียงดุ ฌอนเลยต้องยอมส่งโทรศัพท์ให้เพื่อนรัก ดินเลยรับมือถือมาคุยต่อ

“มิลาน”

“เฮีย เฮียบอกให้ลูกน้องเฮียเลิกตามพวกเราเดี๋ยวนี้นะคะ”

“ทำไม”

“เฮียอยู่ในฐานะที่จะมาถามหรอค่ะ แล้วอีกอย่างไม่ต้องตามพวกเรามานะ”

“เฮียจะไป”

“ความผิดเฮียเมื่อวาน มิลานทำแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ ทีตอนเฮียไปไหน มิลานไม่เห็นว่าฉะนั้นเฮียก็ห้ามมาว่ามิลานเหมือนกัน ปิ๊บ!”

ใบหน้านิ่งมองโทรศัพท์ในมือพลางถอนหายใจก่อนจะโยนโทรศัพท์คืนเพื่อน


“กูว่าพวกเราโดนเมียเอาคืนแล้ววะ”

รันเวย์พูดขึ้นเป็นคนแรก เขาเริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น

“เออ กูคิดถึงเมียชิบหายแล้วเนี่ย”

ฌอนพูดสนับสนุนอีกคน

ตอนนี้บรรดาสามผัวทำได้แค่นั่งรอเมียตัวเองกลับมา ถึงแม้ใจจะอยากไปตามแต่กลัวเรื่องจะยิ่งแย่ พวกเขาเลยเลือกทำตามคำสั่งเมียดีกว่า


เวลาล่วงเลยไปเกือบสองทุ่ม เมียพวกเขาก็ยังไม่กลับมาแต่ถึงดินจะสั่งให้ลูกน้องตัวเองเลิกตามมิลาน

ฌอนก็ไปสั่งลูกน้องเขาแทน ทำให้พวกเขารู้ว่าตอนนี้บรรดาเมียอยู่กันที่บ้านชานมเลยไม่เป็นห่วงมากเท่าไหร่


กริ๊ง กริ๊ง

“ว่าไง”

“คุณฌอนครับพวกคุณมินิมาร์ทกำลังออกจากบ้านคุณชานม ดูจากชุดและเส้นทางที่ไปน่าจะไปร้านคุณมินิมาร์ทครับ”

“เออ ขอบใจมาก”


“มีอะไรวะ”

รันเวย์ถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนมีสีหน้าเครียดๆ

“เมียเราไปผับมินวะ วันนี้มีปาร์ตี้สงกรานต์ด้วย”

“ตามดิ”

ดินเป็นคนเสนอความคิดออกมา พวกเขาเลยหันมองหน้ากันก่อนจะไปหยิบกุญแจรถตัวเอง


ผับ xxx


“อื้อหือ ดินนั่นเมียมึงป่าววะ เด็ดอะ”

รันเวย์ชี้ไปยังสาวสวยที่กำลังจิบเบียร์อยู่ตรงโซนกลาง

ผิวขาวออร่าบวกกับหน้าตาสวย ละมุนสร้างความโดดเด่นให้เธอไม่น้อย ยิ่งอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวโชว์ผิวขาวเนียนและเนินอกอวบอิ่มยิ่งเด่นเข้าไปใหญ่

ดินหันไปมองตามมือเพื่อน เมื่อเจอเข้ากับร่างเล็กที่คุ้นเคยในชุดนั้น เขาถึงกับขบกรามแน่น

เขาสัญญากับตัวเองเลยว่าจบเรื่องนี้ เขาจะเผาชุดนั้นทิ้งแน่นอน


“ดูเมียมึง”

ดินชี้ไปยังสาวสวยอีกคนที่กำลังเดินเข้ามาที่โต๊ะเดียวกับกับมิลานให้เพื่อนตัวเองดู

รันเวย์เบิกตากว้าง สมองสั่งให้เขารีบพุ่งไปหาเป้าหมายทันที

ใครก็รู้ว่าเขาขี้หวงขนาดไหน แค่ใส่ขาสั้น เขายังไม่ค่อยยอมแล้วชุดที่เธอใส่อยู่ มันยิ่งกว่ากางเกงขาสั้นเสียอีก


“เจ๊มินิมาร์ทสั่งห้ามพวกคุณเข้าไปโซนกลางครับ”

การ์ดสองคนยืนขวางหน้าทางเข้าโซนกลางไว้ตามคำสั่งเจ้าของผับอย่างมินิมาร์ทถึงแม้จะนึกกลัวพวกเขาอยู่บ้างก็ตาม

“ทำไมกูจะเข้าไม่ได้! มินอยู่ไหน!”

ฌอนถามขึ้นเสียงเข้ม การ์ดทั้งสองมองหน้ากันเลิกลั่กไม่รู้จะตอบยังไง แต่แล้วก็มีเสียงหวานดังขึ้นเสียก่อน

“เข้าไม่ได้ก็คือไม่ได้ มีอะไรสงสัยหรอคะคุณฌอน”

“มึนมึน”

เมื่อเห็นเมียตัวเองเดินเข้ามา ฌอนรีบเข้าไปกอดเธอทันที มินิมาร์ทกรอกตามองบนก่อนจะพูดต่อ

“ไปรอด้านบน เดี๋ยวมินตามขึ้นไป”

“แล้วมินจะไปไหน แล้วนี่มันชุดเวรอะไรวะ”

“ถ้าอยากคุยก็ขึ้นไปรอค่ะ ดินกับรันเวย์ด้วย”


สุดท้ายพวกเขาเลยต้องยอมเดินตามกาดขึ้นไปยังโซนวีไอพีด้านบน

การ์ดจัดที่ให้พวกเขาโดยให้นั่งโต๊ะคนละตัวเรียงกันริมระเบียงชั้นสองซึ่งเป็นมุมที่มองเห็นด้านล่างชัดเจน

“เมียพวกเราจะทำอะไรวะ”

รันเวย์ถามขึ้นพลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบเพื่อให้ตัวเองอารมณ์เย็นลง ยิ่งคิดถึงชุดชานมแล้วเขายิ่งอารมณ์เสีย

“ไม่รู้วะ ขออย่าให้เป็นอย่างที่กูคิดแล้วกัน”

ฌอนตอบพลางยกแก้วเหล้าขึ้นกระดก ส่วนดินได้แต่นั่งนิ่งอยู่อีกโต๊ะ


(ดิน + มิลาน)

หมับ

ดินเงยหน้ามองร่างบางที่อยู่ๆก็เดินมานั่งลงบนตักเขา มือหนากอดเอวเธอไว้หลวมๆ

“ชุด”

“สวยดีออก มิลานเห็นเฮียชอบผู้หญิงแต่งตัวแบบนี้ไม่ใช่รึไง”

ดินก้มลงหอมแก้มนิ่มเจ้าของคำพูดกระแนะกระแหนฟอดใหญ่

“อย่าประชด”

“หึ มิลานทำมากกว่านั้นอีกค่ะ”

แกร๊ก

ดินขมวดคิ้วงงเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเย็นๆตรงข้อมือก่อนจะหันไปเห็นว่าข้อมือตัวเองถูกคล้องไว้กับราวระเบียง

“เล่นงี้?”

“ใช่ค่ะ เฮียจะได้รู้ว่าเวลาทำได้แค่นั่งมองมันเป็นยังไง”

หญิงสาวทิ้งคำพูดไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะลุกออกจากตักแกร่งเดินลงไปด้านล่าง


(ฌอน + มินิมาร์ท)

“อ๊า มึนมึน อย่าลูบต่ำ”

เสียงเข้มครางแผ่วเบาเมื่อโดนมือเล็กลูบวนตรงหน้าท้องและกำลังเลื่อนต่ำลง

“ทำไม ไม่ชอบหรอคะ”

มิลานก้มลงกระซิบข้างหูฌอน ขณะที่มือก็ยังไม่หยุดทำงาน

“ชะ...ชอบ อื้ม เรากลับกันเถอะที่รัก ฌอนไม่ไหวแล้ว”

แกร๊ก

“ไม่ไหวก็ทนไป ทนไม่ได้ก็ช่วยตัวเองไปก่อนแล้วกัน”

ฌอนลืมตาขึ้นมองเมียตัวเองอย่างไม่เข้าใจในคำพูดก่อนจะพบว่ามือตัวเองโดนล็อกกับราวระเบียง

“มึนมึน ไม่เล่นแบบนี้ ปล่อยฌอนเถอะ เรากลับบ้านกันนะ”

หญิงสาวไม่สนใจคำอ้อนวอนแถมยังแกล้งขยำกล่องดวงใจจนคนโดนกระทำถึงกับซี๊ดหน้าดำหน้าแดงไปหมด ก่อนเธอจะเดินลงไปชั้นล่าง


(รันเวย์ + ชานม)

“น้อง ไปถอดชุดออกซะ”

ทันทีที่สาวน้อยน่ารักเดินเข้ามาที่โต๊ะของรันเวย์ เขาก็พูดประโยคแรกออกมาแบบไม่ต้องคิดเลย

“ได้สิคะ”

มือเล็กทำท่าจะถอดชุดออกทั้งที่ยังยืนอยู่ที่เดิมจนคนสั่งถึงกับรีบลุกมาจับมือเธอห้ามไว้

“จะบ้าหรอชา ทำไมมาถอดตรงนี้ อยากให้พี่คลั่งตายรึไง”

“ก็พี่เป็นคนสั่งอะ”

“เฮ้อ เอาเสื้อพี่ไปคลุมไว้ก่อนแล้วก็มานั่งนี่ เรามีเรื่องต้องคุยกัน”

รันเวย์ถอดเสื้อตัวนอกคลุมร่างเล็กไว้ก่อนจะดึงเธอมานั่งบนตัก

“น้องไม่ประชดพี่แบบนี้ได้มั้ยคะ”

“ก็พี่เวย์ทำตัวเองก่อนนะ”

รันเวย์เกยคางลงบนไหล่เล็กโยกตัวเธอไปมาเหมือนที่เขาชอบทำเวลาง้อ

“พี่ขอโทษ แต่พี่ยืนยันนะว่าเมื่อวานไม่มีอะไรเกินเลยหรือลึกซึ้งเลย สาบานได้”

“ช่างมันเถอะเรื่องเมื่อวาน มาเอาเรื่องวันนี้ดีกว่า”

“น้องอยากได้อะไร”

“หลับตาสิคะ”

แกร๊ก

หลังจากรันเวย์หลับตา เขาก็รู้สึกเหมือนข้อมือโดนพันธะอะไรสักอย่างและพอลืมตาเลยทำให้รู้ว่าเขาโดนเมียตัวเองล็อกข้อมือกับราวระเบียง

รันเวย์กำลังจะโวยวายแต่โดนคนตัวเล็กหอมแก้ม จุ๊บปากเพื่อเป็นการปิดปากก่อนเธอจะวิ่งออกไป

กว่าเขาจะได้สติ เธอก็วิ่งไปไกลแล้ว


หลังจากสามผัวโดนเมียตัวเองล็อกมือไว้กับราวระเบียงโดยพวกเขานั่งอยู่คนละโต๊ะกัน

ตอนแรกพวกเขาก็นึกสงสัยว่าเมียต้องการอะไรแต่พอมองลงไปโซนกลางเลยรู้ถึงจุดประสงค์พวกเธอทันที


“Songkran go!!”

เสียงเพลงปาร์ตี้ดังกระฮึ่มไปทั่วผับ ผู้คนนับร้อยเต้นเบียดเสียดกันอยู่ด้านล่างและแน่นอนในนั้นมีบรรดาเมียผัวเขาอยู่ด้วย


“ชิบหาย ไอเหี้ยนั่นเบียดเมียกู”

รันเวย์แทบกระโดดลงจากชั้นสองเมื่อเห็นภาพด้านล่าง

“แมร่ง ไอบอยมึงไปเอาปืนมากูจะยิงไอเวรนั่น มือมันเฉียดเมียกู กูเห็น”

“เอ่อ ผมไม่เห็นมีใครกล้าเฉียดเจ๊เลยนะครับ”

บอยพูดขึ้น อันที่จริงพวกเขาออกจะเว่อร์ไปสักหน่อยเพราะบรรดาเมียพวกเขาค่อนข้างหลบหลีกมือปลาหมึกผู้ชายด้านล่างเก่ง

แถมที่ ที่พวกเธอยืนก็มีการ์ดของมินิมาร์ทยืนกันอยู่ แต่สำหรับพวกเขาแค่มองก็หึงแล้ว


“กูจะลงไป”

ดินดึงกุญแจมือออกทำท่าจะเดินออกไป เขารู้จักวิธีสะเดาะกุญแจแบบนี้ดี

เขาจึงถอดออกได้ไม่ยากไม่ต่างกับอีกสองคนที่ถอดกุญแจมือตัวเองได้แล้วเหมือนกัน

“เดี๋ยว กูว่าถ้าลงไปแบบนี้ไม่ดีแน่เลยวะ ความผิดพวกเราก็หนักอยู่”

รันเวย์พูดขึ้น สายตาเหลือบมองตุ๊กตาตัวน้อยของเขาเต้น หัวเราะอย่างสนุกสนานอยู่ด้านล่าง

“หึหึ กูมีแผน ไอบอยมึงไปจัดเหล้าแรงๆให้เจ๊มึงสิ”

“ผมไม่กล้าทำอย่างนั้นหรอกครับคุณฌอน”

“เอาน่ากูรับผิดชอบเอง กูกำลังง้อเจ้มึงไง มึงไม่อยากช่วยให้พวกกูดีกันรึไง”

“ได้ครับ”

“เอาเนียนๆนะมึง”

เมื่อบอยเดินออกไปจัดการตามที่ฌอนสั่ง บรรดาสามผัวก็หันมองหน้ากันก่อนจะกระตุกยิ้ม ไม่ต้องพูดกันพวกเขาก็รู้ดีว่าแผนที่ว่าคืออะไร

เมียงอนแสนพยศขนาดนี้ สงสัยผัวอย่างพวกเขาต้องง้อให้หนักๆเสียแล้ว

——-

อุ๊ย ตอนต่อจากนี้ให้จินตนาการกันเองนะจ๊ะ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อิอิ

ขอโทษที่ลงช้า ไรท์พึ่งกลับถึงคอนโดไม่นาน><

ตอนพิเศษประกอบด้วยสามคู่จากนิยายเรื่อง

image

image

image

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น