Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 72 ลำบากแกแล้ว...

ชื่อตอน : บทที่ 72 ลำบากแกแล้ว...

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง,เผิงหลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 221

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2562 21:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 72 ลำบากแกแล้ว...
แบบอักษร

     ​   ถังซันโค้งขอโทษแล้วขอโทษอีก ทีมงานก็บอกว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ถังซันกอดตุ๊กตาหมูที่หัวกับตัวปริแตกขาดออกจากกัน ใยสังเคราะห์ที่ยัดไว้ด้านในหลุดออกมาห้อยฟูฟ่อง ในมือเขาถือแขนของหมูที่หลุดขาดออกมาไว้ เขาค่อยๆถอยออกมาจากบริเวณนั้นพร้อมทั้งโค้งขอโทษไปด้วย

        วันนี้ไป๋อวี่ใช้เวลาในการถ่ายทำนานกว่าปกติ แค่เฉพาะตอนฝึกทำ CPR เขาก็ทำไม่ได้ดี ไม่ทำแรงไปก็เบาไป ต้องฝึกอยู่หลายเที่ยว

        "ถ้าคุณทำแรงไปคนป่วยจะซี่โครงหักนะคะ" ครูฝึกบอก

        "เบาไปก็จะกระตุ้นหัวใจคนป่วยไม่ได้ค่ะ" ไป๋อวี่ยิ้มตอบคำชี้แจงของครูฝึก ใครจะรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มนั้น ไป๋อวี่เดือดจนแทบจะระเหยกลายเป็นไออยู่แล้ว แล้วไอ้ที่ซวยที่สุดก็คือเจ้าหมูน้อยตัวนี้ ที่พอทุกคนเผลอมันก็โดนไป๋อวี่ทำ CPR แบบโหดจนคอหักพุงแตกแขนหลุดแบบที่เห็น ถังซันต้องโกหกทีมจัดพร๊อบของกองถ่ายว่าน้องๆในทีมของไป๋เหล่าซือเห็นมันน่ารักเลยแย่งกันไปมามันเลยขาดเลยแตกอย่างที่เห็น

        ถังซันเดินลัดเข้าสวนสาธารณะจำลองที่คั่นระหว่างสตูดิโอกับลานจอดรถ กอดหมูพุงแตกไว้กับอก มือหนึ่งก็ลูบแล้วตบหลังตุ๊กตาหมูเบาๆ.... ลำบากแกแล้ว ลำบากแกแล้ว ....นี่เขาจะทำอย่างไรดี ... เมื่อนึกมาถึงตอนนี้ ถังซันก็ดึงโทรศัพท์ออกมา เขาโทรหาหลินชิงหู นี่คือสิ่งที่เขาอยากจะทำมาทั้งวันแต่มันวุ่นวายเกินกว่าที่เขาจะทำได้ แค่คอยระวังไม่ให้ไป๋อวี่ระเบิดในช่วงที่กำลังทำงานอยู่ เขาก็เกร็งจนรู้สึกเหมือนไปแข่งปัญจมาราธอนมา

        "อ้อ รับโทรศัพท์เหมือนกันเรอะ นึกว่าพี่จะละอายใจจนไม่กล้ารับโทรศัพท์ผมเสียอีก" นั่นคือประโยคทักทายจากถังซัน หลินชิงหูตอบมาเป็นตัวเลข

        "หา?" ถังซันงง

        "จดไว้ซะ นายคงไม่มีหรอก"

        "อะไร?"

        "เบอร์ส่วนตัวของเผิงเหล่าซือ"

        "เอามาให้ฉันทำไม"

        "นายโทรไปคุยกับเขาเอง เอ้า จดนะ" หลินชิงหูขานเลขอีกครั้ง ถังซันรีบใช้เท้าเขียนตัวเลขลงบนพื้น พอหลินชิงหูวางสายเขาก็กดโทรออกไปที่เบอร์นั้นทันที โดยไม่ต้องหยุดคิด เพราะถ้าเขาหยุดคิดเขาคงไม่กล้าโทรไปแน่ๆ

        เผิงกวนอิงรับสาย แต่ถังซันพูดอะไรไม่ออก ... มีแต่ความเงียบ เผิงกวนอิงพูดฮัลโหลอยู่สองสามครั้งเขาจึงได้สติ

        "สวัสดีครับเผิงเหล่าซือ" เผิงกวนอิงตอบครับมาอย่างงงๆ

        "ผม เอ่อ ถังซัน..." เขาอึกอัก

        "อ้าว คุณถังเองเหรอ"

        "เอ่ออ" ถังซันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง นึกอยากจะทุบหัวตัวเองแล้ว ว่าจะโทรมาหาเผิงเหล่าซือทำไม ไอ้รูปกับข้อความนั่นเป็นหลินชิงหูต่างหากที่ส่งผิดมาให้เสี่ยวหลาน

        "มีอะไรเหรอครับ" เผิงกวนอิงถาม

        "รูป... เอ่อ..."

        "ครับ?"

        "คือคุณหลินส่งรูปกับข้อความมาที่เสี่ยวหลาน คือเขาคงส่งผิด..."

        "อ๋อ อ๋อ ผมรู้แล้ว พี่ไฉ่หงบอกผมแล้ว ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ พี่หลินโดนพี่ไฉ่หงอาละวาดไปเยอะเลย..." เผิงกวนอิงหัวเราะเบาๆแล้วหยุดรอให้ถังซันพูด แต่ถังซันกลับเงียบไป

        "แล้วมีอะไรเหรอครับ" ในที่สุดเผิงกวนอิงก็ถาม ถังซันถอนใจเฮือกใหญ่แบบสุดกลั้น

        "ไป๋เหล่าซือเห็นเข้า แล้วโกรธมากเลย"

        "โกรธ... โกรธเรื่องอะไรเหรอครับ ... แค่ส่งเมสเสจผิด มันเกิดขึ้นได้อยู่แล้ว" เผิงกวนอิงถาม ริมฝีปากระบายยิ้ม นึกอยากแกล้งถังซันขึ้นมา

        ถึงเขาจะสนิทกับทางทีมงานของจูอี้หลงมาก แต่ความสัมพันธ์ของเขากับทีมงานของไป๋อวี่มีจนแทบเกือบจะเป็นศูนย์

        "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม" เผิงกวนอิงถาม

        "คุณอยู่กับจูเหล่าซือ" ถังซันอดพูดห้วนๆไม่ได้

        "อ้าว ผมจะอยู่กับใครมันก็เรื่องของผมนี่นา คุณถังซัน" เผิงกวนอิงติง

        "คุณอย่ามาทำไก๋ คุณรู้อยู่ว่าความสัมพันธ์ของจูเหล่าซือกับไป๋เหล่าซือเป็นยังไง" หลินชิงหูเริ่มหมดความอดทน

        "แล้วเป็นยังไงละครับ" เผิงกวนอิงเริ่มนึกสะใจ

        "คุณ..." ถังซันนึกอยากบีบคอเผิงกวนอิงขึ้นมาทันที อยากเล่นสงครามประสาทกับฉันเรอะ ได้เลย

        "อ้อ ผมลืมไป ความสัมพันธ์ลึกซึ้งแบบนั้น จูเหล่าซือคงไม่เล่าให้คุณฟังหรอก" ถังซันสวนกลับน้ำเสียงเหมือนขอโทษขอโพย

        "ความสัมพันธ์ลึกซึ้ง? ... ที่นอนด้วยกันตอนอยู่ออสเตรเลียน่ะเหรอครับ" เผิงกวนอิงถาม น้ำเสียงเหมือนคุยเรื่องสัพเพเหระ ถังซันสั่นไปทั้งตัว มือข้างที่อุ้มตุ๊กตาหมูอยู่เปลี่ยนเป็นขย่ำมันไว้แน่น ไอ้เผิงเหล่าซือนี่มันกวนทรีนจริงๆ

        "ขอโทษนะครับ ผมกำลังจะกินข้าว คุณถังให้เหล่าไป๋โทรหาผมไหม ผมไม่อยากเสียมารยาท คุณพ่อคุณแม่จูเหล่าซือ ท่านเข้านั่งที่โต๊ะกินข้าวแล้ว ขอโทษนะครับ" แล้วเขาก็วางสาย ...คุณพ่อคุณแม่จูเหล่าซือ...? แกจะยั่วฉันเรอะ ถังซันทุ่มหมูน้อยลงพื้นกำลังจะยกเท้าขึ้นกระทืบแต่ได้สติเสียก่อน เลยรีบก้มลงเก็บหมู ปัดขี้ฝุ่นขี้ดินตามตัวตุ๊กตาแล้วเดินลัดสวนไปโผล่ตรงลานจอดรถ ที่รถตู้ VIP ของทีมงานจอดอยู่

        คนขับรถรีบลงมาเปิดประตูให้ เขาบอกถังซันว่าไป๋เหล่าซือกินยาแล้วก็หลับไปแล้ว ถังซันอืมรับทราบแล้วขึ้นรถไป ตลอดทางกลับโรงแรม ไป๋อวี่นอนกัดฟันดังกรอดๆ เสี่ยวหลานคอยเช็ดเหงือที่ผุดขึ้นบริเวณใบหน้ากับลำคอให้เขา

        "อวี่เกอมีไข้แล้ว" เธอบอก ถังซันชะโงกดู เห็นเปลือกตาไป๋อวี่เต้นตุบๆลูกตากลิ้งไปมาภายใต้เปลือกตาที่หลับสนิท นี่อาการที่เขาเรียกว่า REM* ใช่ไหม เห็นว่าถ้าเราฝันตาเราจะเป็นอย่างนี้ .... เหงื่อผุดอย่างนี้ นายฝันเห็นจูเหล่าซือล่ะสิ ถังซันเอื้อมมือมาบีบนวดหัวไหล่ให้ไป๋อวี่ สักครู่ไป๋อวี่ก็ร้องออกมาคำหนึ่งแล้วสะดุ้งตื่นขึ้น

        ไป๋อวี่ลืมตาโพลง พอรู้ตัวว่าอยู่ในรถเขาก็หันขวับมาหาถังซัน

        "ไปปักกิ่ง ผมจะไปปักกิ่ง"

        "พรุ่งนี้มีถ่ายอีกแค่ครึ่งวันก็ปิดกล้องแล้ว บ่ายก็บินไปหังโจว นายมีงานติดกันยาว..."

        "ไปเลย บินไปตอนนี้เลย พรุ่งนี้กลับมาถ่ายก็ได้

        "อาอวี่ ถึงนายบินไปก็ไม่เจอใคร จูเหล่าซือคงบินกลับไปเข้ากองฯแล้ว" เขาตบบ่าไป๋อวี่เบาๆ กระซิบข้างหู ไม่เอาน่า.... เดี๋ยวถึงที่พักแล้วค่อยคุยกัน ไป๋อวี่นั่งกระสับกระส่ายอยู่จนถึงที่พักซึ่งเป็นบ้านสองชั้นของบริษัท ดาราในสังกัดจะผลัดเปลี่ยนกันมาพักที่นี่ถ้ามีคิวถ่ายทำในบริเวณใกล้เคียง

        ไป๋อวี่เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นกางเกงยืดขายาวกับเสื้อยืดแขนยาวคอเต่า เขาล้างหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนจะพยายามปลุกให้ตัวเองตื่น จนเสื้อเปียกชุ่ม ถังซันอดรนทนไม่ไหว เดินเข้าไปขวางเขาไว้เมื่อเขาจะเดินเข้าไปล้างหน้าอีกรอบ

        "หยุดคิดหน่อยได้ไหม ใช้สมองคิด อย่าใช้ใจ" ถังซันเตือนสติ

        "หลินชิงหูตั้งใจจะยั่วให้นายโกรธ เห็นๆอยู่" เขายกมือทั้งสองขึ้นกุมไหล่ไป๋อวี่ที่หมุนตัวพรวดออกไปทางเตียง แล้วคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนหมอนขึ้นมา เขาเปิดไฟล์รูปแล้วยื่นให้ถังซันดู

        "เผิงเหล่าซือส่งมาให้เมื่อเช้านี้" ไป๋อวี่บอก ถังซันก้มลงมองรูปของจูอี้หลงที่กำลังหลับอยู่ รูปถ่ายไว้เฉพาะส่วนหน้าที่กำลังหลับพริ้มของเขา

        "อะ อะไรกัน เขาส่งมาให้เองเลยเหรอ" ถังซันแทบไม่เชื่อที่เขาได้ยิน

        "ใช่ ยังโทรมาบอกว่า เขาจะเอาคนของเขาคืน" ริมฝีปากไป๋อวี่สั่นระริก

        " ...มัน มันบอกว่าหลงเกอเป็นของมัน มันจะเอาคืนแล้ว" ไป๋อวี่แผดเสียง ชี้มือไปที่โทรศัพท์เร่าๆ ก่อนจะตัวงอลงกับพื้น มือลดลงไปกุมอยู่ที่ท้อง ถังซันตะโกนเรียกหายาจากเยี่ยหลาน ...

        เผิงกวนอิง .... นายคิดจะทำอะไรกันแน่ .... ถังซันร่ำร้องอยู่ในใจ ... ฉันไม่คิดว่าความสัมพันธ์ของนายกับจูเหล่าซือจะถึงขั้นที่นายจะบอกว่าเขาเป็นของนายได้ ... นายคิดจะทำอะไรกันแน่!


* Rapid Eye Movement


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}