T.1987/666/Dvil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.10:ตอบมาสิอาคาเมะ

ชื่อตอน : Ep.10:ตอบมาสิอาคาเมะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2562 00:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.10:ตอบมาสิอาคาเมะ
แบบอักษร

​Ep.10:ตอบมาสิอาคาเมะ

หลังจากคิลกลับสู่กลุ่มราตรีทมิฬก็ผ่านมา1วันแล้ว

"แล้วทำไมชั้นถึงมาใส่เจ้านี้ด้วยกัน มันอึดอัดแถมชั้นต้องมาใส่คนเดียวอีก"คิลที่ใส่ชุดสูทเหมือนคนใหญ่คนโตตอนนี้เขาอยู่ในคฤหาสของบอริคและกำลังโดนผู้คนมองด้วยสายตาที่หลงไหลเพราะเขาหล่อเกินไป

"เฮ้อ..ก็ถือว่าเป็นบทของตัวประกอบแล้วกัน"คิลถอนหายใจพูดออกมา

*ก่อนหน้านั้น*

"คิลนายต้องเข้าไปร่วมงานในคฤหาสของบอริคและรอสัญญาณจากเรา"นาเจนด้าพูด

*ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน*

"เฮ้อ~ทำไมทุกคนต้องจ้องชั้นขนาดนั้นกันนะ"คิลพูดออกมาแล้วก็เดินออกจากคฤหาสและมาหาอาคาเมะที่กำลังคุยอยู่กับหน่วยสอดแนมของกลุ่มกบฏสองคนและจากนั้นก็มีขนนกมาโจมตีเธอแต่เธอกับตัวประกอบอีกสองคนก็หลบได้

"นั้นสิตัวประกอบทำไมชั้นไม่เป็นแบบนั้นบ้างฟ่ะ"คิลพูดออกมาอย่างน้อยใจและมันก็พูด

"หลังจากที่ทดสอบแล้วเป็นเธอสินะ อาคาเมะ"รันที่บินอยู่บนฟ้าพูดและก้มลงมา 

"ผมจะเริ่มโจมตีแล้วนะครับ"จากนั้นรันก็สาดกระสุนขนนกลงมาทางอาคาเมะแต่เธอก็หลบได้ทั้งหมด

จากนั้นพอรันคิดได้ว่าตัวเองแค่มาสำรวจก็บินหนีไปจากจุดนั้นและอาคาเมะก็มองเขาบินหนีไปจน..

"ฮิฮิฮิ นักฆ่าที่ศัตรูเห็นก็ต้องวิ่งหนี อาคาเมะจัง...."ไอบาระพูดและเดินออกมาจากทางหนึ่ง

"ไอบาระแกมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง"อาคาเมะหันมาพูด

"ฮิฮิฮิ สาวน้อยผู้ทรยศต่ออาณาจักรถึงเวลาลงโทษเธอแล้ว"ไอบาระพูดออกมา

"ฮิฮิฮิ เข้ามา!!"ไอบาระพูดออกมาและตั้งท่าเตรียมสู้

เป็นอาคาเมะที่พุ่งตัวมาโจมตีไอบาระแต่มันก็หลบได้

"สำหรับพวกเราสี่อสูร ราคาฉะที่ผ่านการฝึกมามากมาย หืมม~ คนนอกหรอ"ไอบาระหันมาเห็นคิลที่ยืนมองพวกเขาสู้กันอยู่

"คิลระวัง!"อาคาเมะพูดและรีบวิ่งไปหาเขา

"หืม~~เพื่อนหรออาคาเมะจัง งั้นก็ตายไปซะ"ไอบาระพุ่งเข้าหาคิลด้วยความเร็วแต่ก็ต้องชะงัก

"นายเลือกผิดคนแล้วไอเจ้าโง่"คิลต่อยไปที่ท้องน้อยของมันจนทะลุกลายเป็นรูและเขาก็ดึงมือของตัวเองออกมา

"คะ คิลนายออกมาทำไมไหนนาเจนด้าบอกจะให้สัญญาณนิ"อาคาเมะพูดออกมาและมองไปที่ใบหน้าของคิล

"ก็ชั้นไม่อยากอยู่ในงานแบบนั้นนิ"คิลพูดออกมาในท่าทางเดิมที่เธอรู้จัก

"ถึงนายจะเป็นอย่างนั้น แต่ก็ขอบคุณที่ช่วยชั้นไว้นะ"อาคาเมะยิ้มออกมาให้เขาอีกครั้งครั้งนี่ก็เหมือนครั้งก่อนๆที่หน้ามีสีแดงขึ้นมาเล็กน้อย

"ก็เปล่านิ"คิลพูดออกมาและหันไปทางอื่น

หลังจากการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ในวันนั้นก็ถึงอีกวันนึงที่จะเป็นเวลาพักผ่อนของพวกเราคิลกำลังนั่งกินกาแฟอยู่ตั้งแต่เช้า

"ตื่นนานแล้วหรอคิล"อาคาเมะในชุดนอนเดินออกมาและเห็นเขาพอดีจึงถาม

"ก็..ประมาณนั้นล่ะนะ"คิลตอบออกมาสั้นๆและยกกาแฟมาดื่มต่อ

"งั้นชั้นขอตัวไปอาบน้ำก่อนแล้วกันนะ"อาคาเมะบอกกับคิลและเดินไปทันที

จากนั้นทุกคนก็ตื่นและทัตสึมิกับราบัคก็จะไปทำการสำรวจเมืองแต่ก็โดนไมน์สลับตัวกับราบัคไมน์จึงได้ไปกับทัตสึมิแทน

"ระวังตัวด้วยนะค่ะไมน์"เชเล่พูดออกมาและมองไมน์กับทัตสึมิที่กำลังจะเดินไป

"อื้ม เร็วๆสิทัตสึมิรีบๆไปสำรวจกันได้เเล้ว"ไมน์ตอบเชเล่แล้วพูดกับทัตสึมิและดึงเขาวิ่งออกไป

"มะ ไม่ข้าวกล่องของชั้น"อาคาเมะที่เห็นพวกเขาเดินไปก็หน้าเศร้าทันที

"ชั้นก็อยากออกไปดูว่ามันมีอะไรเหมือนกันน่ะ อาคาเมะไปด้วยกันม้ะ"คิลเดินอแกมาและถามอาคาเมะ

"ไปอยู่แล้ว~"อาคาเมะตาเป็นประกายเมื่อคิลถาม

"ชะ ชั้นคิดถูกหรือคิดผิดเนี้ย"คิลพูดออกมาเหมือนเห็นอนาคตว่ากระเป๋าต้องไม่มีเงินเหลือแน่นอนไปแล้ว

หลังจากนั้นคิลก็ไม่ได้สำรวจเมืองแต่พาอาคาเมะมาร้านของหวานอีกตามเคย

"อะ อาคาเมะนี่มันร้านสุดท้ายของเมืองแล้วนะ กระเพาะเธอทำมาจากอะไรกัน"คิลพูดและมองเธออย่างเหงื่อตก

"อร่อยดีนะ~"อาคาเมะพูดอแกมาและกินต่อ

"เงิน เงินทั้งหมดของชั้น"คิลถึงกับสิ้นหวังเมื่อมองเห็นเงินในกระเป๋า

หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสองก็กำลังเดินกลับที่พักของกลุ่มราตรีทมิฬแต่อาคาเมะก็ถามเขาระหว่างทาง

"นะ นี่คิลนายมีคนที่ชอบรึเปล่า"อาคาเมะถามออกมาด้วยความกล้าทั้งหมดที่มี

"ก็....ไม่บอกหรอกรู้แค่ว่าเธอเป็นคนทำให้เงินในกระเป๋าชั้นหมดก็แล้วกัน"คิลตอบและยิ้ให้อาคาเมะ

"งั้นหรอ...ใครกันนะ"อาคาเมะทำสีหน้าเศร้านิดๆ

คิลเห็นก็โกรธนิดๆในความซื่อของอาคาเมะ*ทำไมเธอยังไม่รู้ตัวอีก อ๊ากก!!!*

"แล้วเธอล่ะมีคนที่ชอบรึเปล่า"คิลถามเธอกลับ

"มะ มีสิแต่เขาคงไม่ชอบชั้นหรอก"อาคาเมะหันมาตอบกับคิล

*ชอบสิ!! ชอบมากด้วย! ทำไมเธอถึงยังไม่รู้ตัวอีกล่ะห่ะ!!*คิลถึงกับตะโกนใจว่าอย่างนั้นในความคิด

"แล้วทำไมเธอถึงไม่บอกเขาไปตรงๆล่ะ"คิลพูดพร้อมกับยกนิ้วขึ้น

"ตะ ตอนนี้ยังบอกไม่ได้น่ะ"อาคาเมะพูดออกมาและเกิดสีแดงๆบนแก้ม

"ถึงเวลาเมื่อไหร่ก็บอกเขาซะล่ะ "คิลพูดออกมาอย่างยิ้มแย้ม

พอมาถึงที่พักแล้วทั้งสองก็แยกกันไปนอนจากนั้นซักพักคิลก็ตื่นขึ้นมาเพราะว่านอนไม่หลับจึงเดินออกจากห้องไป

"อ้าว..อาคาเมะทำไมเธอถึงยังไม่นอนล่ะ"คิลที่เดินมาเห็นอาคาเมะที่นั่งมองท้องฟ้าอยู่

"ชั้นนอนไม่หลับน่ะไม่รู้เพราะอะไร"อาคาเมะหันหลังมาตอบเขา

"เธอก็นอนไม่หลับหรอ ชั้นนึกว่าชั้นเป็นคนเดียวซะอีก"คิลพูดและเดินไปนั่งข้างๆเธอ

"คิล คะ คนที่ชอบของนายลักษณะยังไงหรอ"อาคาเมะถามเขา

"หืม...ก็ผมสีดำ ดวงตาสีแดงแถมเธอยังน่ารักด้วยนะ~ตอนนี้คงน่าจะนั่งมองดวงดาวอยู่ละมั้ง"คิลตอบและหันหน้าไปหาเธอ

"งะ งั้นหรอเธอคงจะดีใจนะ"อาคาเมะพูดและหันไปทางอื่นด้วยใบหน้าสีแดง

"เธอคนนั้นชอบกินของหวานด้วยล่ะ~เมื่อไหร่เธอจะรู้ตัวว่าชั้นชอบซักทีนะ"คิลพูดต่อเมื่อเห็นอาคาเมะหันหน้าไปทางอื่น

"งะ งั้นก็บอกเธอไปซะสิว่านายชอบเธอน่ะ"อาคาเมะพูดออกมา

"เอางั้นหรอ~ก็คง ชั้นชอบเธอนะอาคาเมะ"คิลพูดออกมาทำให้อาคาเมะทำตัวไม่ถูก

"อะ อืม"อาคาเมะตอบและเอามือปิดหน้าตัวเองไว้

"นี่อาคาเมะหันมาทางชั้นหน่อยสิ~"คิลก็ถือโอกาสแกล้งเธอซะเลย

"มะ ไม่ได้นะ"อาคาเมะพยายามหลบหน้าคิลแต่ก็ทำไม่ได้แล้วเพราะตอนนี้เขาจับเอามือของเธอออก

"ได้โปรดช่วยคบกับชั้นด้วยอาคาเมะ"คิลพูดออกมาทำให้อาคาเมะถึงกับหน้าแดงเป็นมะเขือเทศไปแล้ว

"ตอบมาสิตกลงหรือไม่ตกลงชั้นก็มีควบคุมอารมณ์ไม่ได้บ่อยหรอกนะ"คิลพูดออกมาแล้วเริ่มหน้าแดงตามอาคาเมะ

"ชะ ชั้นเอ่อ... อืม"อาคาเมะพูดออกมาแล้วก้มหน้า

"ชั้นไม่ได้ยิน!!"คิลพูดออกมาถามอาคาเมะอีกครั้ง

"ชะ ชั้นตกลง"อาคาเมะก็พูดออกมาและคิลก็ไปไม่ถูกแล้วตอนนี้

"กะ ก็พูดได้นิอาคาเมะ"คิลพูดออกมาอย่างหน้าแดงและจับมือเธออย่างอ่อนโยน

"เข้านอนได้แล้วละมั้งจะให้ชั้นไปส่งมั้ย"คิลพูดออกมาพร้อมหันไปหาอาคาเมะ

"ไม่ล่ะ ชะ ชั้นอยากอยู่กับนาย"อาคาเมะตอบออกมาทางเขา

"ถ้าเธอพูดแบบนั้นชั้นก็ขอนอนตักเธอเหมือนเดิมละกัน"จากนั้นเขาก็ลงไปนอนตักอาคาเมะและดึงมือเธอมาลูบไปที่หัวส่วนคิลก็จับแก้มของอาคาเมะและจับใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน

"คิลชั้นมีความสุขมากๆเลยล่ะที่นายรักชั้น"อาคาเมะยิ้มออกมาให้เขาอย่างมีความสุข

"อืม~ ขอจูบหน่อยสิ"คิลพูดออกมาและยื่นหน้าไปทางอาคาเมะ

"ชะ ชั้นยังไม่ได้เตรียมใจมาเล-"อาคาเมะพูดยังไม่ทันจบก็ถูกคิลจูบไปซะแล้ว

"รสชาติดีเลยนิ~"คิลถอดจูบของเขาและเลียริมฝีปาก

"จะ เจ้าคนฉวยโอกาส"อาคาเมะหน้าแดงและพูดจากนั้นคิลก็ไปนั่งกอดเธอจากข้างหลัง

ทั้งสองก็บอกลากันเข้านอนและแยกย้ายกันนอนวันต่อมาอาคาเมะก็เป็นคนไปปลุกคิลเหมือนเดิม

"คิลตื่นได้แล้วมันจะสายแล้วนะ"อาคาเมะปลุกเขาด้วยการสะกิดๆ

"ชั้นตื่นแล้วอาคาเมะ"คิลพูดอย่างงัวเงียและลุกขึ้นมาพอเห็นเธอมาใกล้ๆก็หอมแก้มไปทีนึง

"คะ คิลเอาอีกแล้วนะ"อาคาเมะพูดด้วยใบหน้าที่แดงส่วนคิลก็ยิ้มออกมาให้เธอ

***********************************

*สเตตัส*

ชื่อ:คิล

อายุ:18ปี

หน้าตา:ระดับเทพบุตร

ความฉลาด:10

ความอดทน:1

พลังกายภาพ: 2000

พลังเวทย์: 0.1

ความทนทานร่างกาย:105010

ความเร็ว:1000

โชค: -797999(ลดแล้ววว)

สกิล

นักดาบระดับเทพดาบไร้เทียมทาน,ตรวจจับ,หลบหลีกระดับสูงสุด,ปีศาจกลืนกิน,ปีศาจฟื้นฟู,ร่างแปลงปีศาจ

*ช่องเก็บของ*

ดาบคาตานะ,หน้ากากมาร,ดาบอาถรรพ์มุรามาสะ,เสียงคำรามเจ้าแห่งปีศาจ,แรงกดดันจ้าวแห่งมาร

***********************************

มันก็จะดึกๆหน่อย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น