facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่-20- ......

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2563 01:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่-20- ......
แบบอักษร

ตอนที่-20- 

...... 

"อืม เอาตามนั้น จัดการให้เรียบร้อย" 

"อื้อ" 

โจอาร์รีบเดินเข้ามาภายในห้องทันทีที่หางตาละหูของตนรับรู้ได้ถึงการขยับเขยื้อนและเสียงร้อง เขาวางโทรศัพท์ที่เพิ่งจะคุยธุระเสร็จไว้บนลิ้นชักเดินตรงมาหาเมียตัวน้อยที่มีใบหน้าที่บิดเบี้ยวเหยเก 

"ตื่นแล้วหรือคะคนสวยของอา"โจอาร์ก้าวขายาวขึ้นมานั่งบนเตียงพร้อมทั้งดึงตัวเด็กน้อยเขามาสวมกอดจากทางด้านหลัง 

"คุณอา"เด็กสาวตกตะลึงเมื่อพบว่าเสียงของเธอแหบแห้ง โจอาร์เองก็เช่นกันรีบขยับตัวเอื้อมมือหนาของตนไปหยิบน้ำที่อยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงมาให้เด็กสาวได้ดื่มเพื่อดับกระหาย จะเป็นแบบนี้ก็ไม่แปลกเพราะหนูดาร้องเสียงหวานทั้งคืน 

"หิวไหมคะ" 

"......"ญาลินดาส่ายหน้าแทนการให้คำตอบ เธอยังโกรธคุณอาอยู่นะ ไม่ได้โกรธเรื่องที่ทำให้เธอหนีไปเที่ยวแล้วแต่โกรธที่คุณอาไม่ยอมให้เธอพักตักตวงกับเธอทั้งคืนต่างหาก 

ชายสูงวัยใช้ฝ่ามือของตนแนบไปกับหน้าผากกว้างเพื่อตรวจว่าไข้ของเธอลดหรือยัง เพราะเมื่อช่วงเช้าตอนกลับเข้ามาที่บ้านพักตัวของญาลินดาดูรุมๆ คล้ายว่าจะเป็นไข้ 

"อาให้คนทำข้าวต้มไว้ นี่จะบ่าย3แล้วเราลงไปทานกันนะคะ" 

เด็กสาวอยากจะบอกว่าไม่ไปแต่เธอจะทำอะไรได้เพราะทันทีที่คุณอาปากหวานพูดจบเขาก็ทำการอุ้มเธอแนบอกเดินดุ่มๆ ออกมาข้างนอกห้องโดยที่ไม่รอคำตอบของเธอเลย 

เด็กสาวได้แต่ฮึดฮัด อยู่คนเดียว โจอาร์ยิ้มขำกับท่าทางของเด็กน้อยเขารู้ว่าเธอต้องโกรธแน่ที่โดนจัดหนักแบบนั้น แต่ใครสอนให้ดื้อกับเขา ก็ต้องโดนง้อปนลงโทษแบบนี้แหละ 

ผักบุ้ง แต่ทำไมนั่งอยู่บนตักของอาเอเดนแถมยังดูหมดเรี่ยวแรงซบที่อกของคุณอาจนแทบจะสิงกันอยู่แล้ว 

"บุ้ง" 

"หนูดา"ผักบุ้งตาโตทันทีที่เห็นเพื่อนของเธอเด็กสาวแทบจะผละตัวออกจากอ้อมกอดของอีกคนแต่ก็โดนรั้งไว้ด้วยมือหนาทำให้ทำอะไรไม่ได้มากกว่าการหลบสายตาเพื่อนของเธอ 

ญาลินดาเห็นแบบนั้นก็พอจะเดาได้ 

"ขอ...คุย...กับ...เพื่อน แค่สองคน"ผักบุ้งพยายามเปล่งเสียงของเธอให้คนทั้งสองได้เข้าใจ และแน่นอนว่าพวกเขายอม ลองไม่ยอมสิหนูดาพร้อมเหวี่ยงแน่นอน 

ทุกอย่างเป็นอย่างที่คิด เธอได้แต่ยิ้มกับเรื่องที่เพื่อนรักเล่าให้ฟัง 

. 

. 

. 

เวลาต่อมา 

"อดเลยอะ อดไปดำน้ำเลยอะ" 

"นั้นดิ"ญาลินดาเพิ่งนึกอะไรได้ว่าเมื่อวานหลังจากที่เธอพาผักบุ้งออกจากบ้านได้เช่าเรือเอาไว้นัดว่าวันนี้จะไปดำน้ำดูปะการัง แต่แผนนี้ก็ต้องเป็นอันยกเลิกเพราะทั้งสองคนมีสภาพเป็นแบบนี้ 

"แล้วใครใช้ให้ดื้อ" 

"ไม่ต้องมาพูดเลยไม่ต้องมายุ่งด้วย" 

ญาลินดามองสงครามขนาดย่อมๆ ด้วยอาการทอดถอนใจถ้าไม่มีเหตุการณ์เมื่อวานเธอคงจะไม่รู้ เนียนมากๆ แต่ก็น่ารักดีนะผักบุ้งต้องเจอคนปราบแบบนี้แหละถึงจะเอาอยู่ 

. 

. 

. 

18.30น. 

ตอนนี้6โมงกว่าแล้ว และผ่านไปหลายชั่วโมง แต่เสียงและเรี่ยวแรงของญาลินดาก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาสักที ทำให้ตอนนี้เธอรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก เพราะเวลาที่จะสื่อสารกับใครช่างลำบากยิ่งนัก แถมจะทำอะไรก็ลำบากมากๆ ด้วย 

"ทานอะไรดีคะสาวน้อย" 

ญาลินดาหน้าบึ้งใส่โจอาร์ทันที ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด อาโจบ้าบอกให้พอก็ไม่พอทำเธอต้องอยู่ในสภาพแบบนี้ 

"เป็นอะไรคะ" 

"ไม่ต้องมาพูดเลย"ฝืนตัวเองแบบสุดๆ ญาลินดาขยับตัวไปพิงพนักพิงมองออกไปที่ทะเลกว้าง 

"โกรธอะไรอา อีกค่ะ เราดีกันแล้วนะ"โจอาร์รวบตัวเด็กสาวเข้ามากอด พูดเสียงออดอ้อนใกล้ๆ ใบหูเล็ก 

"ไม่คุยด้วยแล้ว" 

"เอางี้ดีกว่า ถ้างอนอาแบบนี้อาว่าอาง้ออีกรอบดีกว่า คราวนี้ที่ไหนดี" 

"อาโจ"เด็กสาวร้องเสียงหลงรีบกอดคอคนแก่อย่างเร็ว โจอาร์กระตุกยิ้ม ญาลินดาได้แต่ตะโกนในใจเมื่อคืนกลางทะเลเธอก็อายจะแย่ คราวนี้คุณอาจะพาเธอไปที่ไหนอีก 

โจอาร์ยกตัวของเด็กสาวด้วยความรวดเร็วเดินตรงไปยังจุดหมายที่ตนให้คนเตรียมเอาไว้ 

"ดินเนอร์" 

เด็กสาวเงยหน้ามองคนที่กำลังอุ้มตนอยู่ เธอโล่งใจนึกว่าเพื่อนแม่ที่รักจะพาเธอไปทำอย่างที่ปากพูด ถ้าเป็นอย่างนั้นญาลินดาเอ๋ยเธอได้ตายแน่ 

โจอาร์นั่งลงที่ม้านั่งพร้อมทั้งรวบตัวของเด็กสาวให้พิงที่หน้าอกของตนเอาไว้ 

"ดีกันได้ยัง"เขาเกยหน้าของตนลงบนไหล่บางหอมแก้มของเด็กน้อยเบาๆ 

"ไม่รู้"ญาลินดาแกล้งหันหน้าไปอีกทาง ด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม เธอทำตัวไม่ถูก แต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อรับรู้ได้ถึงอะไรสักอย่างที่กระทบผิวกาย 

"ใส่ไว้นะคะ คนนี้อาจองแล้ว" 

จี้รูปหัวใจ เด็กสาวจับที่จี้อย่างเบามือพร้อมทั้งมองสบตากับคนที่ทำให้เธอมีอาการเขินอาย 

"อารักหนูดา หนูดาอาจจะยังไม่ได้รักอา แต่อารักหนูดามานานแล้ว" 

"ฮะ"ญาลินดาตาโตสับสนและมึนงงใจของเด็กสาวเต้นดังและรุนแรงมากเธอไม่เข้าใจกับสิ่งที่คุณอาพูด เพิ่งจะเจอคุณอายังไม่ถึงเดือนเลยนะแล้วทำไมคุณอาถึงบอกว่า รักเธอมานาน 

------------------------------ 

ความคิดเห็น