ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มาเฟียไร้รัก 25

ชื่อตอน : มาเฟียไร้รัก 25

คำค้น : มาเฟียไร้รัก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2562 15:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟียไร้รัก 25
แบบอักษร

มาเฟียไร้รัก 25



“หม่ำๆ ฟางหม่ำๆ” ช่วงเวลาผ่านมาจนถึงช่วงที่ลู่ฟางสามารถกินอาหารที่ไม่ใช่นมแม่ได้แล้ว ลู่เหวินพี่ชายที่เริ่มโตขึ้นจนพูดเริ่มชัดในบางคำและวิ่งได้จนคล่องก็ชอบป้อนข้าวน้องชายด้วยตัวเอง ซึ่งลู่ฟางก็ยอมอ้าปากรับเอาอาหารจากที่พี่ชายป้อนพร้อมรอยยิ้ม แม้จะเลอะเนื้อตัวบางก็ไม่มีทีท่าหงุดหงิด


“น้องเปื้อนซุปฟักทองหมดแล้วครับลู่เหวิน”


“มะเปื้อน”


“ไม่เปื้อนได้ยังไง นี่ไงครับตัวน้องเหลืองไปทั้งตัวแล้ว”


“ลู่เช็ด”


“ครับๆพี่ลู่เหวินเช็ดให้น้องนะครับ” วิระส่งทิชชู่ไปให้คุณพี่ชายผู้รักน้องได้เช็ดคราบซุปฟักทองให้แก่ลู่ฟางน้องชายสุดที่รัก ทุกวันนี้ลู่เหวินเริ่มออกอาการหวงน้องขึ้นทุกวันแม้แต่กับวีรภาพเองก็ตามลู่เหวินจะชอบหงุดหงิดถ้ามีใครมาอุ้มน้องชายที่รักไปไกลสายตา และถ้าลู่เหวินรู้ก็จะเดินตามไปกอดอกทำหน้าบึ้งใส่จนกว่าคนๆนั้นจะยอมปล่อยลู่ฟางให้กลับสู่อ้อมกอดของตัวเอง และเวลาที่จะอาบน้ำก็มักจะชอบอาบพร้อมน้อง น้องอาบในอ่างน้ำเด็ก ลู่เหวินแช่น้ำอุ่นรอในอ่างน้ำใหญ่คอยบีบเป็ดน้อยล่อน้องให้สนใจซึ่งก็ได้ผล เพราะลู่ฟางพยายามยื่นมือหาพี่ชายเพราะอยากเล่นเป็ดน้อยด้วย แต่ถึงจะเรียกความสนใจจากน้องชายมากแค่ไหน ลู่ฟางก็ชอบอ้อนวีรภาพมากที่สุดซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ลู่เหวินขัดใจ เพราะลู่เหวินต้องการให้น้องชายสนใจตัวเองมากกว่าพ่อที่รัก


 “ถ้าป้อนน้องเสร็จแล้วก็ตักข้าวเข้าปากตัวเองด้วยสิครับลู่เหวิน” วิระบอกลูกชายเมื่อหันไปเห็นจานข้าวของลู่เหวินไม่พร่องลงเลยสักนิดเดียว เพราะเจ้าของจานมัวแต่สนใจป้อนน้องชายอย่างเดียว


“ม๊าป้อนลู่”


“ก็ได้ครับ แต่ถ้าน้องอิ่มแล้วลู่เหวินต้องกินเองนะครับ”


“อื้อ!” หลังจากที่ลู่เหวินพยักหน้า วิระก็ป้อนข้าวลูกชายคนโตไปด้วย ในตอนนี้ลู่เหวินโตขึ้นเยอะมาก แต่วิระก็มีเรื่องที่ต้องระวังเป็นอย่างมาก เพราะลู่เหวินทำท่าอยากจะอุ้มน้องมากๆ พอช่วงไหนที่วิระเผลอลู่เหวินก็จะปีนขึ้นบนเตียงน้องแล้วพยายามจะพาน้องลงมาเดินเล่นด้วยซึ่งน้องก็ยังคลานไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ทำให้วิระที่เห็นครั้งแรกแทบจะใจหายใจคว่ำรีบวิ่งเข้าไปอุ้มลู่เหวินลงมาแทบไม่ทันหลังจากนั้นเตียงของลู่ฟางตัวน้อยก็ต้องเรียกช่างมาทำกำแพงรอบเตียงให้สูงขึ้นเพราะลู่เหวินจะได้ทำแบบนั้นไม่ได้อีก


“ทำอะไรกันอยู่ครับหลานของย่า” ลู่หลินที่เพิ่งกลับเข้ามาในบ้านก็เห็นหลายชายและลูกสะใภ้นั่งอยู่ที่โต๊ะทานข้าวเลยเดินเข้ามาหาก่อนจะส่งผลไม้ทีซื้อกลับมาให้คนในบ้านไปเอามาปลอกให้หลานๆของเธอก่อนจะถามเด็กๆขึ้นอย่างเอ็นดู


“หม่ำๆย่า ลู่หม่ำ”


“ลู่เหวินกำลังหม่ำๆเหรอครับ แต่ที่ย่าเห็นตอนนี้ลู่เหวินกับกำลังป้อนซุปฟักทองให้ลู่ฟางนี่นา”


“น้องกะหม่ำๆ”


“งั้นเดี๋ยวย่าป้อนลู่เหวินเองนะครับ ส่วนน้องก็ให้ม๊าของลู่เหวินป้อนเนอะ”


“ฮื้อออ มะเอา”


“รักน้องจริงๆเลยนะเด็กคนนี้ ลู่ฟางโตขึ้นมาลำบากแน่ๆวิระ พ่อก็หวงพี่ก็หวงแบบนี้ มีอีกสักคนดีมั้ยแม่ว่านะ”


“ไม่ดีกว่าครับ แค่สองคนก็ป่วนทั้งบ้านแล้ว ขนาดลู่ฟางยังเดินไม่ได้ลู่เหวินคนเดียวก็ยังวุ่นวาย มีแค่สองคนนี่แหละครับกำลังดี” วิระเองก็ปรึกษาหมอเรื่องคุมกำเนิดตั้งแต่ที่ลู่ฟางออกมาใหม่ๆ แต่วิระก็ยังไม่อยากทำหมันคุณหมอเลยแนะนำการฝังยาคุมแทน เพราะคุมได้นานถึงห้าปี ถ้าหากมีเด็กหัวดื้อทะลุยาคุมมาเกิดอีกคน วิระคงจะตัดใจทำหมันในตอนนั้นแทน แต่ตอนนี้แค่คุมกำเนิดแบบนี้ไว้ก่อน ในอนาคตจะเป็นยังไงค่อยว่ากัน





“ตาหนูของป๊า ชุดนี้น่ารักมั้ยลูก” วีรภาพชูชุดที่แอบไปซื้อมาให้ลูกชายคนเล็กดู เพราะลู่ฟางของวีรภาพน่าตาน่ารักน่าชัง หน้าเหมือนเมียสุดๆ ทำให้วีรภาพชอบไปซื้อชุดมาให้ลูกใส่ และก็เป็นชุดน่ารักๆที่ลู่ฟางใส่ยิ่งน่ารัก


“เสื้อผ้าลูกจะเต็มบ้านอยู่แล้ววีร์”


“ไม่เห็นเป็นไรเลย อันไหนไม่ใส่ก็เอาไปบริจาคอย่าคิดมากน่าวิระ” วิระมองสามีและกองเสื้อผ้าอย่างเหนื่อยใจ เวลาซื้อก็จะซื้อตัวละสองชุด มีทั้งของลู่เหวินและลู่ฟาง แต่อันไหนที่มันน่ารักมากเกินไปลู่เหวินก็มักจะเมินหน้าหนีและไม่ยอมใส่ สุดท้ายชุดพวกนั้นก็จะถูกเก็บพับลงกล่องลัง


“จริงๆเลยนะวีร์ ไปเลยพาลูกไปอาบน้ำเตรียมน้ำไว้ให้หมดแล้ว”


“อาบด้วยกันสิวิระ”


“ทะลึ่งแล้ววีร์ คิดอะไรลามกอีกแล้ว” ดูสายตาของวีรภาพสิ ใครจะไปอยากอาบด้วย!


“ไม่ได้คิดอะไรเลย แค่จะได้อาบน้ำพร้อมกันพ่อแม่ลูกไง”


“ก็ได้ งั้นพาลูกเข้าไปก่อนจะเตรียมชุดไว้ให้ลูกก่อน” วิระไล่วีรภาพให้พาลูกทั้งสองคนเข้าไปรอในห้องน้ำก่อน เพราะวิระต้องเตรียมเสื้อผ้าให้แก่ทั้งสามคนก่อนถึงจะตามเข้าไป สามพ่อลูกที่พอเข้าไปในห้องน้ำก็เสียงดังลั่นออกมาถึงข้างนอก ลู่เหวินเองก็คงจะวอแวช่วยวีรภาพอาบน้ำให้ลู่ฟางก่อนเป็นแน่ เป็นแบบนี้แทบทุกครั้งที่อาบน้ำพร้อมกัน


“ลู่เหวินครับ มาครับม๊าอาบให้” พอเข้ามาวีรภาพก็กำลังอาบน้ำให้ลู่ฟางอยู่โดยมีลู่เหวินคอยช่วยป่วนอย่างที่คิด วิระเลยเรียกลู่เหวินมาอาบน้ำก่อนจะลงแช่น้ำอุ่นในอ่าง ลู่เหวินก็ยอมเดินเข้ามาหาง่ายๆ คงเพราะอยากไปแช่น้ำกับน้องไวๆ


พออาบน้ำให้ลู่เหวินเสร็จวิระก็รีบอาบให้เสร็จตามและพาลู่เหวินลงไปแช่น้ำและรับลู่ฟางมาอุ้มรอวีรภาพอาบน้ำให้เสร็จและลงตามมา ลู่เหวินพอลงอ่างก็จับเอาเป็ดลอยน้ำมาบีบ ของลู่ฟางก็มีเป็ดตัวเล็กกว่าของลู่เหวินให้บีบเช่นเดียวกัน สองพี่น้องบีบเป็ดเล่นกันอยู่สอนคนจนเสียงดังลั่นห้องน้ำ ก่อนวีรภาพจะลงมาแช่ด้วยพร้อมกับอุ้มลู่ฟางไปนั่งตักตนเองแทน


“น้องลู่!”


“ม๊าอุ้มน้องคนเดียวจะเมื่อยนะครับ ป๊าต้องช่วยอุ้มแทนไงครับลู่เหวิน”


“ใช่ครับลู่เหวิน อย่าทำหน้าง้อใส่ป๊าสิครับคนเก่ง” พอวิระบอกแบบนั้นลูกชายคนโตก็เลยขยับตัวเข้ามาซบวิระแทนแถมยังหันหน้าไปมองวีรภาพพร้อมกับยิ้มให้แต่เป็นยิ้มที่วีรภาพคิดว่าเจ้าลูกชายตัวดีช่างร้ายกาจแต่เด็ก มายิ้มเยาะเย้ยที่ซบอกวิระใส่วีรภาพไง!


หลังจากที่แช่น้ำได้สักพักวิระก็รีบพาลูกขึ้นไปแต่งตัว ก่อนจะพาเด็กๆเข้านอน ตอนนี้ลูกทั้งสองคนก็ยังอยู่ในห้องเดียวกับวิระ เพราะลู่เหวินยังนอนคนเดียวไม่ได้และลู่ฟางก็ยังเด็กเกิน ทำให้ตอนนี้ห้องนี้เลยมีเตียงเด็กสองเตียงที่ติดกันอยู่อีกฝั่งของห้องที่เป็นโซนของลูกชายทั้งสอง


“ลู่เหวินครับ จะไปนอนเบียดน้องทำไมครับ กลับเตียงตัวเองไปเลย” วีรภาพบอกลูกชายคนโตที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็มานอนเบียดน้องบนเตียงของน้อง ตอนนี้วีรภาพเอารั้วกันออกชั่วคราวจะเอาขึ้นมากั้นอีกทีก็ตอนทีลูกชายคนเล็กนอนหลับแล้วลู่เหวินเลยปีนขึ้นมาบนเตียงของน้องได้


“น้องลู่”


“แต่ก็ลูกของป๊าไงครับ”


สองพ่อลูกเถียงกันไม่ยอมหยุดจนวิระที่ชงนมเสร็จก็เดินเอานมมาให้ที่เตียงของลู่ฟาง ลู่เหวินคว้ามือมาหยิบขวดนมก่อนจะเอาเข้าปาก ส่วนของลู่เหวินวีรภาพก็รับไปป้อนลู่ฟางแทน พอเด็กทั้งสองกินนม ห้องก็เงียบลงและพอนมหมดขวดดวงตาของทั้งคู่ก็ค่อยๆปรือลงเรื่อยๆจนหลับสนิทไป วีรภาพเลยอุ้มลู่เหวินกลับไปที่เตียงของตนเอง พร้อมกับห่มผ้าให้เรียบร้อย ส่วนวิระก็จัดท่าทางการนอนให้ลู่ฟางและห่มผ้าให้เช่นเดียวกัน ก่อนจะปิดไฟโซนของลูกชายและเดินกลับไปนอนที่เตียง


“วีร์อย่าทะลึ่ง” ล้มตัวลงนอนยังไม่ทันจะถึงสิบนาที วิระก็ต้องส่งเสียงดุสามีที่เริ่มทำตัวทะลึ่งล้วงมือเข้ามาในเสื้อแล้วมาบีบยอดอกของวิระ


“หิวนม”


“ก็ลุกขึ้นไปเอาที่ครัวสิ”


“อยากกินนมเมีย นี่เราไม่ได้มีอะไรกันมาหลายอาทิตย์แล้วนะ”


“ลูกอยู่ในห้องนะวีร์ อย่าทะลึ่ง”


“งั้นในห้องน้ำก็ได้ นะๆวีร์น้อยมันคิดถึงเมีย” วีรภาพบอกก่อนจะจับเอววิระให้บดสะโพกโดนส่วนนั้นของตนเองที่ตอนนี้แข็งตัวแล้วของวีรภาพ วิระเห็นวีรภาพเป็นแบบนี้ก็อดที่จะสงสารสามีไม่ได้เลยยอมพยักหน้าตกลง


วีรภาพที่พอวิระตอบตกลงก็รีบลุกขึ้นก่อนจะอุ้มวิระไปเข้าห้องน้ำ พอเข้าไปถึงวิระก็ถูกวางลงบนเคาท์เตอร์ของอ่างล้างหน้า ก่อนทั้งคู่จะเริ่มจูบกันและวีรภาพก็ใช้มือบีบเค้นที่สะโพกนุ่มนิ่มของวิระที่มีขนาดใหญ่ขึ้นเล็กน้อยแต่นั่นก็เป็นสิ่งที่วีรภาพชอบเพราะมันเต็มไม้เต็มมือสุดๆ


“วีร์อย่ากัด มันเจ็บ” วิระบอกสามีที่ขบกัดหน้าอกของตนเองเต็มแรงจนวิระรู้สึกเจ็บและก็คงจะขึ้นรอยช้ำแล้วเรียบร้อย วิระไม่ควรปล่อยให้สามีของตนเองเก็บกดมาหลายอาทิตย์ขนาดนี้เลยจริงๆ เพราะมันจะทำให้วิระเจ็บตัว


“ที่รักอ้าขากว้างๆหน่อย” วีรภาพบอกก่อนวิระจะขยับขาออกตามที่วีรภาพต้องการ และพอวิระขยับขาออกวีรภาพก็ดึงกางเกงนอนของวิระออกก่อนจะพรมจูบลงที่ซอกขาด้านในจนเกิดรอยก่อนจะส่งนิ้วเขาไปทางช่องทางด้านหลังเพื่อเบิกทางก่อนจะสอดแก่นกายของตนเองที่พร้อมตั้งแต่ที่อยู่บนเตียงเข้าไปในช่องทางรักของวิระช้าๆจนในที่สุดก็เข้าไปจนสุด


“รัดแน่นแบบนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เลี้ยงลูกไม่ไหวหรอก”


“ทะลึ่งน่ะวีร์ รีบๆขยับสิ เดี๋ยวลูก อื้อ… ตื่น”  วิระที่พูดยังไม่ทันจบ วีรภาพก็ขยับกายเข้ามาจนสุดก่อนจะขยับเข้าออกต่อทันด้วยด้วยความรุนแรง เนื่องจากทั้งคู่ต้องทำเวลาเผื่อลูกทั้งสองคนจะตื่นขึ้นมากลางดึก


ร่างกายของทั้งคู่กระทบต่อเนื่องกันจนเกิดเสียงดังขึ้นไปทั่วห้องน้ำ วิระพยายามกลั้นเสียงครางให้เบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้เพราะกลัวเสียงจะเล็ดลอดออกจากห้องน้ำเข้าไปในห้องนอนจนวีรภาพต้องขยับหน้าเข้าไปจูบเพื่อปิดเสียง การร่วมรักในครั้งนี้เป็นไปอย่างรีบร้อนและร้อนแรง วีรภาพใส่ความต้องการเข้าไปในร่างกายของวิระอย่างรุนแรงจนในที่สุดทั้งคู่ก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมๆกันแต่วีรภาพก็ยังไม่ยอมขยับกายออกจากวิระเสียที


“เอาออกไปเลยวีร์”


“อีกรอบไม่ได้เหรอวิระ”


“ไม่เอา เดี๋ยวลูกตื่น”


“นะๆ อีกรอบเดียว เสร็จแล้วก็อาบน้ำเข้านอนเลย นะวิระ” วีรภาพอ้อนวิระ เป็นการอ้อนที่นานๆที่จะทำและจะทำตอนอยู่แค่สองคนเท่านั้นจนวิระใจอ้อนยอมให้วีรภาพได้ทำตามที่ใจต้องการอีกครั้งและครั้งนี้วีรภาพก็อุ้มวิระไปทำในอ่างน้ำ เพราะทำเสร็จจะได้อาบน้ำอีกครั้งก่อนจะเข้านอน และในคืนนี้ก็ถือว่าโชคดีมากที่ลูกๆทั้งสองคนไม่ตื่นมากลางดึกขัดจังหวะร่วมรักของวีรภาพและวิระ



...........................................................................................

อัพนิยายให้อ่านเพราะนอนอยู่บ้านในวันสงกรานต์ ><

ปล. จองเล่มได้ถึง 30 เมษายน นะคะ


ความคิดเห็น