T.1987/666/Dvil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.7:ตัวประกอบกับบ่อน้ำร้อน

ชื่อตอน : Ep.7:ตัวประกอบกับบ่อน้ำร้อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2562 01:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.7:ตัวประกอบกับบ่อน้ำร้อน
แบบอักษร

​Ep.7:ตัวประกอบกับบ่อน้ำร้อน

ตอนนี้ผ่านมา 1 เดือนแล้วหลังจากพวกเขาอยู่ในดินแดนที่ยังไม่ใครค้นพบมาก่อนรูแพล็ททรู

ตอนนี้ก็เหมือนเนื้อเรื่องที่อาคาเมะกับซูซาโนะมาตกปลาเพื่อไปทำอาหารและได้ปลายักษ์กลับไปฉลองภายในที่ตั้งของพวกเธอ

"อาหารของซูเนี้ยสุดยอดเลยแหะ"เลโอเน่พูดออกมาอย่างมีความสุข

"ใช่ค่ะ อาหารของคุณซูนี่ให้รสชาติดีจริงๆ"เป็นเชเล่ที่พูดต่อมาจากเลโอเน่

"แล้วคุณคิลหายไปไหนหรอคะ คุณอาคาเมะ"

"เขาบอกว่าเขาขออยู่ในห้องซักพักน่ะ"อาคาเมะตอบเชเล่ด้วยสายตาเรียบนิ่ง

"ชิ ทุกคนหลงเจ้าซูนั้นกันหมดเลยมา แย่งจุดยืนของชั้นซะได้"ราบัคนั่งอยู่บนโซฟาพูดและมองไปที่ซูซาโนะ

"จุดยืนของนายมันตัวตลกไม่ใช่หรอ"ไมน์พูดพร้อมกับกำลังจะตัดเค้กแต่...

เมี้ยว

"นั้นมันลูกแมวนี้หน่า เจ้าพวกนี้ไม่กลัวคนรึไง"ไมน์พูดพอเห็นมัน

จากนั้นมันก็เข้ามาอ้อนไมน์อย่างน่ารัก

"ชะ ช่วยไม่ได้ล่ะนะ"ไมน์กำลังจะตัดเค้กให้มันกินแต่มันฉวยโอกาสและคว้าเค้กไปทั้งหมดและเผยให้เห็นร่างที่แท้จริงก็คือเชลซี

"ขอหมดเลยแล้วกันนะเมี้ยว~"เชลซีหันมาพูดกับไมน์

"ไมน์เธอยังมีช่องโหว่อยู่เยอะเลยนะ"เชลซีกอดอกพูด

"ว้าวแปลงร่างเป็นแมวได้ด้วยหรอ"ราบัคพูดอย่างยิ้มแย้ม

"อื้ม มันจะแปลงเป็นอะไรก็ได้ที่ชั้นอยากเป็นมีประโยชน์มากใช่มั้ยล่ะเทย์กของชั้นก็คือ กีอาฟาวเดชั่นยังล่ะ"เชลซีพูดออกมาอย่างภูมิใจ

ตัดมาที่คิลที่กำลังนอนอยู่ห้องๆนึงและลุกขึ้นมาบอกกับตัวเองว่า

"ชั้นคิดว่าคงถึงเวลาแล้วแหละ"คิลลุกขึ้นจากเตียงและเดินออกมาจากห้องในตอนกลางคืนก็เจอกับไมน์กับทัตสึมิและราบัคกำลังนิ่งก่อกองไฟอยู่จึงเดินเข้าไปถาม

"พวกนายกำลังทำอะไรกันน่ะ"คิลถามออกมา

"เปล่าหรอกแค่คุยกันเฉยๆน่ะ"ไมน์เป็นตอบคิล

"งั้นหรอ ระวังด้วยล่ะกลางคืนมันอันตราย"คิลพูดและเดินออกไปจากจุดที่ทั้ง3อยู่

เวลาก็ผ่านไปซักพัก

"เฮ้อรีบๆทำเสร็จไปดีกว่า"ทัตสึมิที่ตอนนี้อยู่ในร่างอินครูสิโอ้พูดมา

จากนั้นก็เข้าใกล้บ่อน้ำร้อนมากขึ้นเรื่อยจนสิ่งที่เขาเจอไม่ใช่เชลซีแต่เป็นซู

"อยู่ตรงนั้นสินะ ผมรู้นะคับ"ซูพูดออกมาและหันไปในทิศทางของทัตสึมิ

"ระ รู้ได้ยังไงน่ะ"ทัตสึมิออกมาและยืนอยู่หน้าซู

"อินครูซิโอ้ทำให้คุณหายตัวได้แต่มันไม่สามารถลบตัวตนของคุณได้หรอกคับจำเอาไว้ไม่งั้นคุณอาจจะตายได้"ซูพูดแบบนั้นและทัตสึมิก็สลายร่างอินครูซิโอ้ออกไป

"ช่องว่าง"จากนั้นก็เป็นผู้หญิงที่สับกลางหัวของเขาทัตสึมิก็งงในทันทีเธอก็คือเชลซี

"ฮะๆ มันเป็นชั้นตั้งแต่แรกแล้วต่างหากล่ะ"เชลซีพูดออกมา

"งั้นเธอก็แปลงร่างรอชั้นสินะ"ทัตสึมิพูดและหน้าแดงนิดๆ

"ผมขอยอมรับความพ่ายแพ้ครับ"ทัตสึมิพูดและคุกเข่าอยู่ตรงนั้น

"กลลวงคือความสามารถของชั้นถ้าจะหลอกชั้นได้ยังเร็วไป10ปีจ๊ะ ว่าแต่นายโกรธเรื่องที่ชั้นพูดหรอ"เชลซีถามทัตสึมิ

"เปล่า...เรื่องจุดอ่อนการหายตัวผมว่าคุณคิดถูกแล้วล่ะครับ ผมจะต้องใช้มันให้สมบูรณ์ในการต่อสู้ให้ได้"ทัตสึมิพูดออกมาอย่างจริงจัง

"นายยังดีกว่าชั้นเยอะ เมื่อเร็วๆนี้ ชั้นออกไปทำภารกิจพอกลับมาพรรคพวกของชั้นก็ตายกันหมดแล้ว ชั้นไม่อยากให้มีคนพบจุดจบแบบนั้นอีก"เชลซีพูดและหันหลังให้ทัตสึมิ

"ที่จริงแล้ว เธอก็เป็นคนอ่อนโยนนะเชลซี"ทัตสึมิยิ้มกว้างให้เธออย่างมีเสน่ย์

"ว้าว~ชั้นได้เห็นคนจีบกันอย่างใกล้ชิดเลยหรอเนี้ย"คิลที่ทั้งสองไม่รู้เลยว่าอยู่ตรงแค่ในบ่อน้ำร้อนก็ทำให้ทั้งสองไม่เห็นตัวแล้วหรือเรียกว่าลบตัวตนไปโดยสมบูรณ์

"แล้วว่าไงจะจีบกันต่อม้ะชั้นจะทำเป็นไม่ได้ยินอะไรแล้วกัน"คิลพูดมาเพราะอยากจะแกล้งพวกเขาสองคน

"นะ นายอยู่นี้ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ"เชลซีถามด้วยสีหน้าตกใจ

"ก็ตั้งแต่ที่เธอเดินลงมาน่ะ...อ่อแล้วก็หน้าอกของเธอน่ะ เป็นสิ่งยอดเยี่ยมมากเลย"คิลพูดจบก็โดนตบไปที่หน้า1ทีจนมีเลือดออกมาจากจมูกเขาและจมบ่อน้ำร้อนไปก่อนที่เขาจมก็พูดว่า

"very good~~"พร้อมยกนิ้วให้และหายไปในน้ำอย่างลึกลับ

วันต่อมาหลังจากที่อาคาเมะไม่เห็นคิลก็ได้ถามทุกคนว่าเห็นเขามั้ยแต่ก็ไม้ไดด้คำตอบอะไร

"ทัตสึมิเห็นคิลมั้ยเขาหายไปไหนไม่รู้??"อาคาเมะถามอย่างสงสัย

"มะ ไม่เห็น ชะ ชั้นไม่เห็นเลย"ทัตสึมิตอบด้วยใบหน้าซีดขึ้นมาเพราะจะบอกกับเธอว่าเชลซีตบคิลและเขาก็หายไปให้น้ำพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากจมูก

"หายไปไหนของเขานะ"อาคาเมะก็เดินหาคิลต่อไป

ตัดมาที่คิลตอนนี้เขานอนลอยอยู่บนแม่น้ำของเมืองหลวงพอตื่นขึ้นมาก็เดินกลับฐานทัพถึงตรงหน้าประตูจึงเปิดไปเจออาคาเมะที่มองหาอะไรบางอย่างอยู่

"นั้นไงคิล นายหายไปไหนมาตั้งนานผู้มั้ยว่าชั้นเป็นห่วง"อาคาเมะวิ่งมาหาคิลอย่างรวดเร็ว

"โห เป็นห่วงชั้นขนาดนั้นเลยหรออาคาเมะ"คิลพูดและยิ้มออกมานิดๆ

"ชะ ชั้นก็เป็นห่วงทุกคนนั้นแหละมะ ไม่ใช่นายคนเดียวหรอกนะ"อาคาเมะตอบกลับคิลอย่างร้อนตัวและก็มีสีแดงขึ้นบนหน้า

"ครับๆ"คิลตอบแบบเข้าใจทุกอย่างแล้วและเดินไปที่บ่อน้ำร้อนเพื่อไปอาบน้ำแต่ก็เจออาคาเมะที่กำลังแช่บ่อน้ำร้อนอยู่จึงคิดจะแกล้งเธอด้วยการใส่หน้ากากปีศาจมารโผล่ขึ้นมาหลอก

"แฮร่!!!"คิลโผล่ขึ้นมาตรงหน้าเธอแต่

"......."อาคาเมะก็ไม่ได้กลัวอะไร

"นี้เธอไม่กลัวซักหน่อยหรอ"คิลถามมาและถอดหน้ากากเก็บไป

"ไม่...."อาคาเมะตอบสั้นๆออกมา

"ขอแช่ตรงนี้ด้วยคนนะ"คิลพูดขออาคาเมะ

"ได้สิ"อาคาเมะพูดและพยักหน้าให้เขา

ตอนนี้อาคาเมะกำลังทำความเข้ากับความรู้สึกที่มีต่อคิลอยู่เวลาอยู่กับเขาหัวใจเธอจะเต้นไม่เป็นจังหวะและรู้สึกมีความสุขในเวลาเดียวกันเธอจึงตัดสินใจที่จะบอกความในใจกับเขา

"คะ คิลชั้นมีเรื่องจะบอก"อาคาเมะที่พยายามพูดความในใจก็รวบรวมความกล้าแต่คิลก็ไม่ตอบเธอจึงถามอีกครั้ง

"คะ คิล คิล!"พอเธอหันมาทางเขาก็เห็นเขาหน้าจมลงไปในน้ำซะแล้ว

"คิล! อย่าพึ่งเป็นอะไรนะ"อาคาเมะพูดมาและเหงื่อตกทันที

***********************************

*สเตตัส*

ชื่อ:คิล

อายุ:18ปี

หน้าตา:ระดับเทพบุตร

ความฉลาด:10

ความอดทน:1

พลังกายภาพ: 2000

พลังเวทย์: 0.1

ความทนทานร่างกาย:105010

ความเร็ว:1000

โชค: -898999

สกิล

นักดาบระดับเทพดาบไร้เทียมทาน,ตรวจจับ,หลบหลีกระดับสูงสุด,ปีศาจกลืนกิน

*ช่องเก็บของ*

ดาบคาตานะ,หน้ากากมาร,ดาบอาถรรพ์มุรามาสะ,เสียงคำรามเจ้าแห่งปีศาจ,แรงกดดันจ้าวแห่งมาร

***********************************

ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านคับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น