เฌอรามิล/ษุรอยยา/วาเลนไทน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รังควาญ ตอนที่ 1

ชื่อตอน : รังควาญ ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 410

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2562 11:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รังควาญ ตอนที่ 1
แบบอักษร

 

ห้องทำงานติดแอร์เย็นฉ่ำ แต่ไม่ได้ทำให้คนที่อยู่ด้านในนั้นร้อนรนน้อยลงสักนิด กลับกันยิ่งนับวันก็ยิ่งทุรนทุรายดั่งถูกไฟกัลป์แผดเผา  

           “พี่ไม่เชื่อว่าไม่มีใครรู้ข่าวปลาย... ญาจะบอกพี่ดี ๆ หรือต้องให้พี่หาวิธีงัดปากให้ญาคายออกมาว่าปลายอยู่ไหน!” เสียงตวาดลั่นตอบโต้คู่สายด้วยความเกรี้ยวกราด สีหน้าเจ้าของเสียงประหนึ่งคู่สนทนาอยู่ตรงหน้าและอยากจะขย้ำเสียให้ยับคามือ โทษฐานเล่นลิ้นดึงเกม ทำให้เขาต้องร้อนรนเหมือนถูกไฟจากนรกขุมลึกสุดทำลายล้าง 

           ‘โอ๊ย! บอกว่าไม่รู้ก็ไม่รู้ไง ไม่มีอะไรจะคายจ้ะ ไม่ต้องมางกมางัดหรอก เอาเวลาที่คอยระรานเมียชาวบ้าน ไปดูแลเมียตัวเองดีกว่าไหม ใกล้คลอดแล้วไม่ใช่เหรอ วันก่อนก็ต้องอุ้มท้องวิ่งโร่ไปตามพ่อของลูกถึงในงานแต่ง คราวนี้ไม่ต้องหอบลูกหอบเต้าตามกันเป็นพรวน ถ้าพี่ยังไม่เลิกวุ่นวายกับปลายมันแบบนี้’ “ญาฟังพี่นะ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ลูกของผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ลูกของพี่สักหน่อย เขาโกหกแต่จะแบล็กเมล์เพราะพี่ไม่ให้เงินตามที่ขอ แล้วพี่ก็มีปลาย รักปลายคนเดียวไม่เคยเปลี่ยน                                                                 ‘เฮอะ! พี่ก้องขา... พวกเราเนี่ยแม่เลี้ยงมากับน้ำนมโตมากับข้าวปลาอาหารระดับพรีเมียมนะคะไม่ได้กินหญ้า แต่ก็เอาเถอะมันไม่ใช่เรื่องของญา พี่อยากจะรัก จะทำใครท้องหรือไม่มีความรับผิดชอบยังไงญาก็ไม่เกี่ยว แล้วก็เลิกโทร.มาเซ้าซี้ซะที ตอนพี่ก้องสร้างปัญหาพี่ก้องไม่ได้มาบอกญานี่ พอเกิดเรื่องก็จะมาเคี่ยวเข็ญเอาอะไร!’ พูดจบสายก็ตัดไป ทิ้งความคุกรุ่นให้ยิ่งทวีความเดือดพล่าน 

           “ญา! โธ่เว้ย!” คชากูลกดเบอร์โทร.ออกซ้ำก็ปรากฏว่าไม่สามารถติดต่อได้แล้ว เขาจึงขว้างเครื่องมือสื่อสารในมือระบายอารมณ์แทน จนเศษอุปกรณ์ที่ปะทะกับผนังแตกเป็นชิ้นหล่นเกลื่อนพื้น แล้วเสียงเปิดประตูพร้อมเลขาส่วนตัวก็เดินเข้ามา  

           “คุณก้องคะ... คุณดาริกามา...” 

           “พี่ก้อง!”  ยังไม่ทันที่เลขาสาวจะได้เอ่ยจบประโยค ร่างอุ้ยอ้ายคุ้นตาในชุดคลุมท้องสีชมพูแต้มลายดอกไม้ขาวก็เดินแทรกดิ่งตรงไปที่ชายหนุ่ม เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานทันที ออกอาการหงุดหงิดหนักกว่าเดิม  

           “มาทำไม... นี่ไม่ใช่ที่ของเธอนะด้า” 

           “อาทิตย์หน้าด้าจะคลอดแล้ว... พี่ก้องไม่คิดจะสนใจไยดีด้ากับลูกบ้างเหรอคะ” เสียงแหลมไม่สบอารมณ์ตอบโต้ทันควัน หล่อนเหลือบหันไปมองจิกเลขาที่กำลังยืนทำหน้ากระอักกระอ่วน ก่อนจะปลีกตัวออกไป 

           “จะเกิดก็ไปเกิดสิ พี่ช่วยอะไรได้ ไปหาหมอโน่น เงินก็ให้ไว้แล้วนี่” คชากูลยกมือขึ้นนวดขมับ ไม่สาดตาแลหญิงสาวที่ยืนท้องโตอยู่หน้าโต๊ะทำงานด้วยซ้ำ                                                                                                     

  “นี่ลูกพี่ก้องนะคะ หรือมัวแต่ไปกกกับอีนั่นจนแม้แต่ลูกในไส้ก็ไม่สนใจแล้ว”                                                                                                       

 “ไม่ได้กกใครทั้งนั้น แล้วเลิกมาวุ่นวายซะที น่ารำคาญ” เสียงห้วนประกาศกร้าว มือที่ใช้นวดขมับวางลงบนโต๊ะแล้วกำแน่น บ่งบอกถึงอารมณ์ไม่สมประดีที่รุนแรงขึ้นทุกขณะ 

           “พูดอย่างนี้ได้ไงคะ... ตั้งแต่ด้าท้องพี่ก็ไม่ดูดำดูดี ให้แต่เงิน ด้ากับลูกก็ต้องการพี่ก้องนะคะ” 

           “ด้า... ฟังให้ดีนะ พี่ไม่เคยต้องการด้ามากไปกว่าเรื่องบนเตียงเราต่างก็ตกลงกันตั้งแต่แรก การที่พี่ไม่หักคอด้าตอนที่ไปอาละวาดในงานก็ถือว่าเห็นแก่เด็กมากแล้ว และถ้ายังไม่เลิกมากวนประสาทพี่ล่ะก็ อย่าหาว่าไม่เตือน!” ร่างใหญ่ผุดลุกแล้วทุบโต๊ะทำงานจนหญิงสาวชะงัก  

           สีหน้าของชายหนุ่มแดงก่ำประหนึ่งโกรธเกรี้ยวอยากจะฆ่าฟันหล่อนให้ดิ้นตายคามือ สายตาของเขาไม่ใช่แค่ดุ... แต่มันเป็นแววตาของความอำมหิต บอกความรู้สึกได้หลากหลายทั้งโกรธเกลียด ไม่เหลือเค้าว่าเคยหยิบยื่นความเสน่หาให้แก่กัน 

           คชากูลผละออกจากโต๊ะ ทิ้งให้หญิงสาวซึ่งได้ชื่อว่าเป็นแม่ของลูกยืนกำมือแน่น ตัวสั่นด้วยความเสียอกเสียใจ  

           “พี่ก้องคะ...” หล่อนก้าวตามร่างใหญ่ เขาหยุด แล้วหันมาชี้หน้าไม่นึกห่วงความรู้สึก                                                                                

     “อยู่ในที่ที่ควรอยู่ ไม่งั้นก็ไสหัวออกไปจากคอนโดซะ แล้วเงินทองฉันก็จะไม่ให้สักบาท” 

           “...” ได้ผลชะงัด ดาริกาไม่กล้าแม้แต่จะปริปากเอ่ยเรียกซ้ำ จนกระทั่งเขาเดินออกไปแล้วปิดประตูใส่หน้าหล่อนนั่นแหละ ถึงเริ่มได้สติอีกครา 

           “ถ้าด้ากับลูกมีความสุขไม่ได้ พี่ก้องก็อย่าหวังจะมีชีวิตราบรื่น 

ความคิดเห็น