ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

​ Chapter 22 : บอดี้การ์ดสุดซี๊ด

ชื่อตอน : ​ Chapter 22 : บอดี้การ์ดสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 46

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2562 22:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ Chapter 22 : บอดี้การ์ดสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 22

บอดี้การ์ดสุดซี๊ด


“จะไปจริงเหรอเจ้!!!!!!!!” เฟิร์สอุทานออกมาทันทีที่ออกัสเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับเพื่อนๆฟัง

ตอนนี้แก๊งเด็กโฟลครวมตัวกันอยู่ที่ชมรมดนตรี เพื่อฝึกซ้อมดนตรีเตรียมเข้าประกวดงานดนตรีเยาวชนระดับจังหวัด แต่ดูเหมือนว่าเรื่องที่ออกัสเล่าจะทำให้แก๊งหยุดซ้อมอย่างกะทันหัน และมานั่งเครียดแทนอันดา

“พวกแกจะเครียดอะไรกันนักกันหนา ฉันไม่ได้ไปโดนเชือดซักหน่อย” อันดาเริ่มหงุดหงิดพวกพ้อง

“แล้วมันไม่เหมือนโดนเชือดตรงไหน เจ้ก็เห็นนิว่ามันเลว แล้วจะไปเดทกับมันเนี่ยนะ ยังไงก็ไม่คุ้ม ถ้าเกิดว่ามันเอาลูกน้องมันมาทำร้ายเจ้ แล้วพาขึ้นโรงแรมจะทำยังไง” โจห่วงเจ้ยกใหญ่

“โห ไอ้นี่ก็คิดมากเกิน”

“แต่ที่ไอ้โจมันพูดก็ถูกนะเจ้ เจ้ก็รู้อยู่ว่ามันไม่น่าคบ แถมยังออกตัวบอกชอบเจ้จะจีบเจ้อีก แล้วถ้ามันเกิดป้ายยาแล้วพาขึ้นคอนโดล่ะ เจ้จะทำยังไง” ออกัสเสริม อันดาจึงเริ่มกังวลตาม

“ไม่หรอกน่า มันอาจจะไม่เป็นอย่างที่พวกแกคิดก็ได้”

“แต่พวกฉันเป็นผู้ชายนะเจ้ ดูกันออก ไอ้นั่นน่ะ มันต้องคิดอะไรไม่ดีกับเจ้แน่ๆ มันอาจจะแค้นเจ้ที่เจ้ไปด่ามันวันนั้น และเห็นเจ้เป็นผู้หญิงไง มันเลยจะแก้แค้นเจ้แบบ…ดิบเถื่อน” เด็กหนุ่มหน้าฝรั่งทำหน้าโรคจิตแบบบ้ากามใส่อันดา

“โหยยยยย ไอ้พวกนี้นิ คิดแต่เรื่องบนเตียง”

“ไม่ใช่แค่พวกฉันหรอกที่คิดแบบนี้ พวกมันเองก็คิด ผู้ชายทุกคนก็ต้องมีโมเม้นนี้กันหมด ฉันว่าเจ้อย่าไปเลย” โจเสริมอีกคน

“โอยๆ ตอนแรกกะว่าจะไม่เครียดแล้วนะ แต่พวกแกๆเนี่ย ทำฉันเครียด” อันดายกมือขึ้นกุมหน้าเอาไว้

“ฉันก็ไม่อยากให้เธอไปยุ่งกับมันเลยอันดา เป็นห่วงไงไม่รู้ว่ะ” อาร์มที่ตอนนี้ยังคงมีรอยช้ำตามร่างกายชัดเจนบอกออกมาอย่างจริงจัง อันดาจึงเลิกโวยวาย

“พวกแกคิดจริงๆเหรอว่ามันจะทำแบบนั้น แล้วคิดจริงๆเหรอว่าฉันจะยอมให้มันทำอะไรฉันง่ายๆ” อันดายังคงย้ำถึงความแสบที่เป็นเกราะป้องกันตัวเอง

“ไม่ใช่ว่าพวกเราดูถูกเจ้นะ เรารู้ดีว่าเจ้โคตรๆๆๆแสบ ไอ้นั่นอ่ะอาจจะตายในกำมือเจ้ได้เลยล่ะ แต่เจ้ก็อย่าลืมนะว่าตัวเองเป็นผู้หญิง ถ้าเกิดมันไม่เข้าหาเจ้ตรงๆล่ะ แต่ใช้พวกยาสลบหรือว่าลูกน้องเป็นสิบๆคนอย่างที่พวกเราบอกแต่แรก เจ้จะทำยังไง เพราะยังไงเจ้ก็เป็นมนุษย์ผู้หญิงนะ ไม่ใช่ซุบเปอร์ฮีโร่ที่เวลาโปะยาสลบแล้วจะไม่เป็นอะไร” เฟิร์สบ่นจนอันดาหูชา

แต่ก็เป็นอย่างที่เฟิร์สบอกจริงๆ ถ้าเกิดผู้ชายคนนั้นคิดวางแผนทำอะไรเธอขึ้นมาจริงๆ มันอาจจะใช้เครื่องทุ่นแรงหรือพรรคพวกอย่างที่ทุกคนบอก แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ อันดาก็อันดาเถอะ จะสู้ได้ไหม และพอคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นวันนี้ เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่ปลอดภัย ทั้งๆที่เมื่อเช้าเธอยังไม่มีความเกรงกลัวผู้ชายคนนั้นเลยสักนิด

“แต่ว่ายังไงฉันก็ต้องไปเอามือถือคืน ฉันขี้เกียจสรุปโครงการใหม่แล้ว” อันดายังย้ำกับทุกคนว่ายังไงเธอก็จะไป

“พวกฉันช่วยทำก็ได้!!!”

ทุกคนตอบออกมาอย่างพร้อมเพียงกัน แต่ทว่า อันดากลับถอนหายใจยาวๆออกมา ไม่ใช่ว่าเธอดูถูกเพื่อนหรืออะไรหรอกนะ แต่โครงการที่เธอสรุปไว้เป็นข้อมูลที่เธอสำรวจมาจากเพื่อนทุกคนที่ร่วมโครงการ และเธอกับธีมก็ช่วยกันกลั่นกรองหมดแล้ว ถ้าจะให้เพื่อนๆจอมป่วนพวกนี้ช่วยเธอทำมันขึ้นมาอีกครั้ง เธอกลัวว่ามันจะเสร็จแบบเละเทะนะสิ

“มันเยอะมาก แล้วฉันก็ทำเสร็จแล้ว และมันก็ดีมากด้วย ฉันเสียดาย”

“โหหหหห อันดา”

“เอาน่าๆ ฉันจะดูแลตัวเองให้ดีก็แล้วกัน ว่าแต่…ไอ้ธันเตอร์มันหายไปไหนเนี่ย” เพื่อนทุกคนหันไปมาพร้อมๆกัน และไม่เห็นประธานชมรมดนตรีอยู่ในห้องนี้จริงๆด้วย

“เออว่ะ เมื่อเช้ายังเจอมันอยู่เลยนะ ไม่รู้แอบไปอู้ที่ไหนเนี่ย” โจบอก อันดาจึงหันไปมองหน้าออกัส เพราะแอบคิดว่าสาเหตุที่ธันเตอร์ไม่เข้ามาห้องดนตรีเป็นเพราะยังทำใจเรื่องออกัสไม่ได้หรือเปล่า แต่เธอก็ไม่พูดอะไรออกไป เพราะตอนนี้สิ่งที่เครียดมากกว่าคือเรื่องเนื้อหาสรุปโครงการของเธอ

*****

รถสปอร์ตคันเดิมจอดรออยู่หน้าโรงเรียนในช่วงเย็น อันดาและผองเพื่อนจึงยืนหน้าบู้อยู่ที่ทางเดินหน้าโรงเรียน อันดาทำท่าจะเดินตรงไปหารถคันนั้น แต่เพื่อนๆก็ยังคงรั้งเธอเอาไว้

“อะไรอีก”

“จะไปจริงเหรอ” ออกัสย้ำ

“มันมารอขนาดนี้แล้วเนี่ย ไปเดทให้จบๆจะได้เอามือถือคืน” อันดาย้ำ

“แต่ถ้ามันแอบใส่ยาสลบใส่ไว้ในช่องแอร์บนรถ แล้วข่มขืนเจ้ล่ะ โอ๊ย!” เฟิร์สโดนหมัดอันดาจ้ำเข้าให้

“ไอ้นี่ก็คิดไม่สร้างสรรค์ตลอด”

“มันก็เป็นห่วงเธอนั่นแหละ ฉันก็ห่วงเนี่ย”อาร์มพูดด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง

“เออๆๆๆ รู้แล้วน่าว่าพวกแกห่วง แต่ฉันอยากได้สรุปโครงการคืนจริงๆว่ะ สัญญาเลยว่าจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด” อันดาบอกย้ำให้ทุกคนเชื่อมั่นในตัวเอง และเดินจ้ำอ้าวไปที่รถสปอร์ตทันที

 เด็กหนุ่มหน้าขาวคนเดิมวิ่งอ้อมรถมาเปิดประตูให้เธอ โดยมีสายตาคนมองกันทั้งโรงเรียน อันดาจึงรีบขึ้นนั่งโดยมีทอยคอยปิดประตูให้เหมือนกับเจ้าหญิง แต่ยิ่งเขาทำแบบนี้เธอยิ่งอึดอัดยิ่งกว่าเดิม และไม่นานรถสปอร์ตก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิอันดา เดี๋ยวไม่สวยนะ” ทอยพูดกับเธออย่างสนิทสนม อันดาจึงหันไปทำตาขวางใส่เด็กหนุ่มพ่อรวยที่สวมแว่นตากันแดดเก๋ๆอยู่หลังพวงมาลัย

“แล้วฉันจำเป็นต้องสวยในสายตาของนายด้วยเหรอไง”

“อ้าว! จำเป็นสิ เธอน่ะ ต้องสวยที่สุดเวลาอยู่กับฉัน เพราะเธอ…เป็นแฟนของฉันไงล่ะ” เด็กหนุ่มฉีกยิ้มกว้าง

“นี่ ขอร้องล่ะ หยุดพูดแบบนั้นซะทีได้ไหม ฉันไปเป็นแฟนของนายตอนไหนไม่ทราบ” อันดาส่ายหน้าไปมา

“ไม่ใช่ตอนนี้ แต่เดี๋ยวก็เป็น เพราะว่าเราสองคนเหมาะสมกันจะตายไป”

“เอาอะไรมาวัดไม่ทราบ”

“ก็เธอเป็นตัวแสบของโฟลเบล ฉันก็เป็นขาใหญ่ของแฮฟเดร์ บ้านของเราสองคนก็รวยมาก ส่วนหน้าตาไม่ต้องพูดถึง เธอเป็นเนตไอดอลคนสวยที่ใครๆก็อยากเป็นแฟน ส่วนฉันก็เป็นเดือนโรงเรียนที่สาวๆอยากจับจองหัวใจ คิดดูสิว่าถ้าเราสองคนคบกัน ทุกคนจะอิจฉาขนาดไหน”

“แค่เนี๊ย!!!!”

“แค่เนี๊ยอะไร นี่มันเหมาะสมกันสุดๆแล้วนะ”

“ฉันหมายถึงว่า ที่นายบอกจะจีบฉันเนี่ย แค่เพราะอยากให้ทุกคนอิจฉา แค่นั้น…” อันดาเข้าใจแจ่มแจ้ง

 “ก็ไม่ใช่แค่นั้นหรอก ฉันชอบเธอจริงๆไม่ใช่แค่เพราะเราเหมาะกัน”

“อมโบสถ์มาพูดฉันยังไม่เชื่อเลย เราเจอกันไม่ถึงสองวัน แล้วนายบอกชอบฉัน…เฮย” อันดาถอนหายใจออกมาทันที แต่ผู้ชายข้างๆกลับหัวเราะออกมา

“รักแรกพบไง ไม่เคยได้ยินเหรอ”

“โถๆๆๆ อย่าพูดให้เลี่ยนเลย ขับๆไปเถอะป่ะ” อันดาตัดบทแล้วส่ายหน้า

“จริงๆนะ เมื่อคืนนั้นอ่ะ…เธอเป็นผู้หญิงคนแรกเลยที่กล้าด่าฉัน และก็เป็นผู้หญิงที่เท่ห์โคตรๆอีก ฉันเนี่ย…ตกหลุมรักเลยจริงๆ” อันดาแอบทำหน้าบู้เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ในวันนั้น เท่ห์โคตรๆงั้นเหรอ วันนั้นเธอแทบจะเป็นลม แต่แค่เก็กเอาไว้เท่านั้นเอง

“ตอนแรกก็คิดแค่ว่า ผู้หญิงคนนี้โง่เหรอบ้าเนี่ย ไม่กลัวพวกฉันรุมรึยังไงกัน แต่พอรู้ว่าเธอคืออันดา ตัวแสบของโฟลเบล ฉันก็เข้าใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงเรียกเธอว่าตัวแสบ” ทอยยังคงพร่ำไปเรื่อยๆ

“เมื่อเช้าฉันกะว่าจะเอาโทรศัพท์มาคืนเธอแค่นั้น แต่พอเห็นเธอชัดๆ เธอกลับ…น่ารักกว่าที่ฉันเห็นคืนนั้นอีก ตกหลุมรักครั้งที่สองเลยล่ะ” อันดาเริ่มเหนื่อยใจกับผู้ชายข้างๆ

“ขับรถไปเถอะป่ะ พูดมากเดี๋ยวรถก็ชนหรอก” อันดาตัดบทอีกครั้ง และไม่นานรถสุดหรูก็เลี้ยวเข้าไปจอดที่ร้านเค้กร้านหนึ่ง

“พาฉันมาเดทที่ร้านเค้กว่างั้น”

“ก็พาสาวน่ารักมาเดท ก็ต้องพามาที่น่ารักๆสิจริงไหม” ทอยโน้มตัวลงมาหาอันดาแล้วเอื้อมมาปลดเข็มขัดนิรภัย แต่ทว่าหน้าของเขาก็ต้องหันกลับไปที่เดิมเพราะอันดาดันหน้าเขาให้ออกห่างจากเธอ

“ฉันจัดการเองได้” อันดารีบบอกทันที ทอยจึงหัวเราะหึๆในลำคอ

ร้านเค้กร้านนี้กว้างพอสมควรและก็น่ารักมากอย่างที่ทอยบอก แต่เธอก็รู้สึกแปลกๆเมื่อเธอกำลังเดินตามเขาเข้าไป เพราะสายตาทุกคู่หันมาจดจ้องพวกเธอ และไม่ทันที่เธอจะเดินไปนั่ง มือของเด็กหนุ่มก็คว้าหมับเข้าที่มือของเธอ และเดินจูงมือเธอเข้าไปที่โต๊ะทันที สร้างความอิจฉาตาร้อนให้กับสาวๆในร้านเป็นอย่างมาก

“เฮ้ย! ปล่อยน่า” อันดาดึงมือออกทันที แต่ทอยก็คว้ามือของเธอไปกุมไว้เหมือนเดิม

“คนเป็นแฟนกันก็ต้องจับมือกันสิ”

“ใครเป็น…” อันดาหยุดพูดเมื่อได้ยินเด็กสาวโต๊ะข้างๆกระซิบกัน

“เฮ้ยแกๆๆ นั่นพี่ทอยเปล่าวะ มาเดทกับใครอ่ะจับมือกันแน่นเชียว” เด็กสาวทำท่าอิจฉายกใหญ่

“ก็พี่อันดาไงแก ที่เป็นเนตไอดอลอ่ะ เรียนที่โฟลเบลไง จำไม่ได้เหรอตอนงานกีฬากลุ่มอ่ะ พี่คนที่เท่ห์ๆอ่ะ” เด็กสาวอีกคนตอบ

“พี่คนนั้นจริงๆด้วย เฮ้ย! เขาเป็นแฟนกันเหรอ ดี๊ดีอ่ะแก”

ทอยกระตุกริมฝีปากยิ้มแล้วหันมามองอันดาที่หน้ายุ่งอยู่ แล้วถือวิสาสะบิดแก้มอันดาอย่างพละการ ทำให้อันดาทำหน้ายุ่งเข้าไปอีก แต่ดูเหมือนว่าทอยจะชอบใจเวลาที่ทำให้อันดาหน้าบูดได้ เธอจึงไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์น่าอึดอัดแบบนี้ดี…กระโดดตบเลยดีไหม

“ทำหน้ายุ่งก็ยังน่ารักนะเธอเนี่ย” ทอยปล่อยมืออันดาเมื่อถึงโต๊ะเล็กๆตรงมุมร้าน และนั่งเลือกเค้กให้กับแฟนสาว…ณ ที่นี้อันดาคงต้องปล่อยเลยตามเลย

แต่ไม่นาน…อันดาก็ต้องหัวเราะหึๆแล้วก็กลั้นยิ้มเอาไว้ เมื่อเด็กหนุ่มสามสี่คนที่สุดแสนจะแมน กำลังนั่งลงที่โต๊ะเยื้องๆกับพวกเธอ และความแมนของพวกมันก็ไม่เข้ากับร้านมุ้งมิ้งร้านนี้เลยสักนิด แถมร่องรอยการชกต่อยที่ฉาบอยู่บนใบหน้าก็ยังไม่หายไป พวกเขาจึงเหมือนนักเลงที่พลัดถิ่นมา

** **

เฮ้ย! เจ้าพวกนี้ แอบตามอันดามาได้ไง

แต่ว่า พวกเขาก็ห่วงอันดามากๆนิเนอะ

จะปล่อยให้มาเดทตามลำพังได้ไง

ยังไงก็ต้องมีบอดี้การ์ดคอยคุ้มครอง

อิอิ

ติดตามต่อตอนหน้าจ้า

^^

ปล. ช่วงนี้วันสงกรานต์ ใครเดินทางกลับบ้านหรือไปเที่ยวก็ขอให้เดินทางปลอดภัยนะคะ

ขอให้มีความสุขในวันสงกรานต์ค่ะ ^^

** **

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น