KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 64 มามะ เด็กดื้อ มาโดนทำโทษซะดีๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 64 มามะ เด็กดื้อ มาโดนทำโทษซะดีๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2562 22:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 64 มามะ เด็กดื้อ มาโดนทำโทษซะดีๆ
แบบอักษร

ตอนที่ 64

มามะ เด็กดื้อ มาโดนทำโทษซะดีๆ


“หน้าบึ้งอะไรขนาดนั้นวะ”

พุทเริ่มหงุดหงิดกับท่าทีของคนตรงหน้า

“ยังไม่หยุดอีก”

.

ภายในร้านอาหารญี่ปุ่นร้านเดิมที่คุ้นเคยตอนนี้ ไม่พบความวุ่นวายของแขกที่เอาแต่พูดๆจนเสียงกระจอวอแว ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันซวยอะไรของร้านที่ไม่ค่อยมีคนเข้ามาอุดหนุน

มีก็แต่... เด็กหนุ่มนักศึกษา 2 คนนี่แหละ ที่นั่งจ้องหน้ากันไปมา ฝ่ายนึงก็พยายามจะคะยั้นคะยอให้อีกคนหยิบเนื้อปลาซาบะเข้าปากซะ มันจะได้อิ่มท้อง แล้วก็ไม่ต้องเดือดร้อนเค้าไปหาของกินมาประเคน เมื่ออาการหิวกระหายมันกำเริบ....

“จะกินไหม”

“ถ้าไม่กินจะได้ ห่อไปให้หมาที่บ้านกิน”

ผู้ชายรูปร่างสูงยาว หน้าตาหล่อเหลา เริ่มหาเรื่องไอ้เจ้าคนงี่เง่าที่นั่งอยู่ตรงหน้า จนเขาเอาคิ้วผูกโบว์มาโชว์

“โอ้ยยย เช....”

“ก็ไหนคุยกันรู้เรื่องแล้วไงวะ”

ฮึ่บบบ..!!!

พุทพยายามหยุดยั้งตัวเอง ไม่ให้โกรธ.. ด้วยการสูดหายใจล้างปอดเอาอากาศจากแอร์คอนดิชั่นเนอร์ไปล้างปอดร้อนๆขอตัวเอง

“เธอไม่มีวันเข้าใจหรอกพุท”

“ขนาดเค้ายังไม่เข้าใจตัวเองเลย”

“ว่าเวลาที่นึกถึงเวลา โดนเธอตบหน้า มันก็รู้สึกเจ็บลึกๆอยู่ข้างไหน”

“โอ้ยยยยยยยย”

พุทเริ่มเอามือกุมขมับ แล้วร้องออกมาอย่างแน่นอกแน่นใจ

“ก็ขอโทษแล้วไง จะให้เค้าทำไรอีกเช.......”

พุทถึงกับต้องเอาหัวซุกลงไปกับโต๊ะนั่งที่เต็มไปด้วยอาหารญี่ปุ่นที่อุตส่าห์ประเคนมาเลี้ยงทดแทนรอยช้ำที่ฝากไว้ที่แก้มเช

“จะให้เค้ากราบขอโทษเธอมั้ยอ่ะ”

“เค้าต้องกราบเธอมั้ย”

พุทลั่นปากอย่างคนมืดแปดด้าน ตั้งแต่เที่ยงที่ขึ้นรถออกหอมา เชก็เอาแต่เงียบแล้วก็ซึม พอมาถึงงห้างจะซื้อไรให้ก็ไม่เอา พามากินของที่เชชอบก็ไม่ได้ช่วยให้นางเลิกเศร้าซักที...

พูดดีแล้วก็แล้ว ที่รักครับ ที่รักขา.. .แล้วก็แล้ว

สรรหาคำพูดดีๆ ที่ไม่ค่อยออกจากปากมาพูด แม่งก็ไม่หาย...

“ไม่ต้อง”

“ไม่ต้องทำขนาดนั้นหรอก”

“มันไม่ได้ช่วยไรเลยอะ”

“แล้วเธอจะให้เค้าทำอะไร ยังไง ถึงจะหาย ถึงจะลืมเรื่องเมื่อวาน ว่ามาเลย.. ”

“พุท เธอคิดว่าทุกอย่างมันง่ายขนาดนั้นเลยรึไง”

เชตอกขึ้นมาอย่างดุเดือด ยิ่งทำให้พุทสับสนไปกันใหญ่ ตามอารมณ์ไม่ทัน

“เออ มันก็ง่ายไง จะทำให้มันยากไมวะ”

‘มันบ้าไปละเมียกู คือ กูก็หมดปัญญาไง เลยถามมึงอย่างงั้น เอ้า กลายเป็นกูคิดว่าทุกอย่างเป็นเรื่องง่ายๆซะงั้น’

ความคิดของพุทมันแสดงออกมาแรงมาก แรงมากจนเชรับรู้ได้...

“พุทไม่รู้หรอกว่า เค้าลำบากใจขนาดไหน เวลาต้องรองรับอารมณ์รุนแรงของพุทอะ”

“เออ ก็ขอโทษแล้วไงคับ”

“ที่รักจะเอาไรอีกอะ”

 เชก้มหน้าลงไปแล้วคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มออกมา จนพุทระแวงว่ากระแสความคิดของนางนั้นมันจะเป็นพิษภัยต่อเขาไหม..

“พุทจะต้องถูกควบคุมพฤติกรรม”

“ห่ะ!!”

“มันไม่ใช่นักโทษนะเว้ยเช... ที่จะต้องมาควบคุมพฤติกรรมเนี่ย...!!”

“งั้นไม่หาย”

นางตอบแล้วเชิ่ดด้วยท่าทีขี้งอน คนอะไรแม่งเวลางอน เหมือนลูกแมวตอนโกรธอะ โคตรจะไม่หน้ากลัว

“โหยยย”

สีหน้าพุทมันออก ออกมาแรงมาก ว่าเขาเซ็ง.... แต่ทำไงได้อะ เพราะคนมันทำผิด อะไรยอมได้ก็ยอมไปก่อน

“ค้าบบบ”

“เอากระดาษกับปากกามานี่”

“ค้าบผู้คุมค้าบ ว่ามาเลยค้าบ”

พุทยื่นกระดาษและปากกาให้แฟนตัวดี ด้วยความเศร้าสร้อย ตรงข้ามกับอีกฝ่ายที่กำลังเริงร่าอยู่กับอำนาจใหม่ของนาง

..

...

.....

เชเขียนนานมาก ให้เดานะ มันน่าจะเป็นกฎระเบียบที่นางต้องการจะตั้งขึ้นมาให้ผัวนาง ปฏิบัติตาม...

“เขียนนานไปมั้ง”

พุทจ้องตาไม่กระพริบ ก่อนจะประชดขึ้นหน้านิ่งแต่กัลป์บน่าวงวารที่สุด

“นี่งะ”

“เอาไปดู”


กฎ

ห้ามแสดงสีหน้าโกรธ

ต้องยิ้มเวลาพูดกับคนอื่น

ห้ามปากหมา

ห้ามมีอะไรกัน จนกว่าจะทำได้ 3 วัน

ขอให้นักโทษพุทปฏิบัติตามทุกตัวอักษรด้วย**!!**



“โหยยย เช...”

“คือทุกข้อกูทำได้ ยกเว้นข้อสุดท้าย..”

“ไม่มีข้อยกเว้นใดๆทั้งสิ้น”

เชทำหน้าดุใส่ทันทีที่พุท เริ่มงอแง..

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น