facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 5 : แฟนพันธุ์แท้? [รีไรท์]

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 : แฟนพันธุ์แท้? [รีไรท์]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.4k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2562 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 : แฟนพันธุ์แท้? [รีไรท์]
แบบอักษร

ตอนที่ 5

แฟนพันธุ์แท้?

 

การะเกดเดินถอนหายใจพรืดใหญ่เข้ามาในห้องพักของโรงแรมอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาหนังราคาแพงอย่างเบื่อโลกใบนี้เต็มทน

 

ทำไมถึงรู้สึกเบื่อได้ขนาดนี้นะ!

 

เธอเลือกที่จะปิดเปลือกตาลงช้าๆพลางคิดถึงบทสนทนาของเธอกับมิลินเมื่อเช้านี้

 

“พ่อแม่คุณคริส?”

“เสียชีวิตแล้วทั้งคู่ แต่อยู่กับคุณเดนิส ซึ่งเป็นคุณลุงของคุณคริสโตเฟอร์”

“มีภรรยามั้ย”

“โสดสนิท”

“เขามีอิทธิพลมากแค่ไหน?”

“รวยที่สุดในประเทศ และอันดับต้นๆของโลกด้วยนะ”

“ขนาดนั้นเลยเหรอ..แล้วนิสัยล่ะ”

“เข้าถึงยาก พูดน้อย แต่ก็นั่นแหละเสน่ห์ของคุณคริสโตเฟอร์ที่ดึงดูดให้สาวๆชอบที่จะเข้าหาเขา”

“แสดงว่าเค้าเจ้าชู้?”

“โน! วันๆเค้าพูดแทบจะนับครั้งได้ คือยังไงอ่ะเค้าเหมือนคนโลกส่วนตัวสูงประมาณนั้น”

“เธอนี่รู้จักเค้าดีจริงๆเลยนะมิลิน”

“แน่นอน ฉันนะเป็นแฟนคลับและเป็นแฟนคลับพันธุ์แท้ของครอบครัวเค้าเลยล่ะ”

“อะไรทำให้เธอเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเขา”

“สั้นๆนะ เค้าหล่อ แถมบอดี้การ์ดทั้งซ้ายและขวาก็ยังหล่อมาก เวลาที่ฉันได้เห็นเขาเหมือนฉันได้เจอเทพบุตรสามตนในเวลาเดียวกันเลยล่ะยัยเกด ฮ่าาาๆๆ”

“นี่ฉันว่าเธอเป็นเอามากนะมิลิน”

“ที่ฉันเป็นนี้หน่ะน้อยไปด้วยซ้ำ สำหรับผู้หญิงบางคนแค่ได้สบนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนประกายนั้นก็แทบพร้อมจะคลานขึ้นเตียงถวายตัวให้คุณคริสโตเฟอร์ได้เชยชมแล้ว”

“ขะ..ขนาดนั้นเลยหรอ!!”

“ก็ใช่นะสิ! เพราะเค้าทั้งหล่อ ทั้งรวย แล้วก็มีเสน่ห์อย่างเหลือล้น สำหรับฉันนะคุณคริสโตเฟอร์หน่ะเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟคมากจริงๆ”

 

 

“คุณการะเกดครับ!!”

 

เฮือก!

การะเกดค่อยๆเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้น ก่อนจะปรายตาหันไปมองชายชุดดำซึ่งเป็นเจ้าของเสียงที่เรียกเธอ

 

“คะ?”

 

“ขอโทษที่เสียมารยาทเรียกคุณเสียงดังนะครับ ผมเคาะเปิดตูแล้วแต่ไม่มีสัญญาณตอบรับ ผมเลยถือวิสาสะเดินเข้ามา” ชายชุดดำก้มหน้าคำนับอย่างสำนึกผิด

 

“มะ..ไม่เป็นไรค่ะ ฉันแค่เกือบๆหลับ” การะเกดยิ้มให้น้อยๆกับการแถว่าเกือบๆหลับของตนเอง

 

เกือบที่ไหนล่ะ เธอหน่ะหลับไปแล้ว!

 

“นายท่านเชิญคุณการะเกดไปพบครับ” ชายชุดดำเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

 

“ได้ค่ะ...ฉันขอเวลาสิบนาที” ว่าแล้วเธอก็รีบเข้าไปอาบน้ำและเปลื่ยนเสื้อผ้าในเวลาอันรวดเร็ว

 

นี่เธอไม่ได้ดีใจที่จะได้เจอเขาหรอกนะ!

 

การะเกดเดินลงมาด้านล่างของโรงแรม ก่อนจะหยุดเดินเมื่อมาถึงรถยนต์ยุโรปคันหรูคุ้นเคยที่จอดรออยู่ ทำท่าจะเปิดประตูทว่าชายชุดดำก็เอื้อมมาเปิดให้เธอจึงหันไปก้มศีรษะเบาๆให้เขาแล้วหย่อนสะโพกลงนั่งบนรถคันหรูเบาๆ

 

 

“ที่นี่ที่ไหนเหรอคะ” เมื่อรถยนต์แล่นมาจอดสนิทแล้ว คนชอบสงสัยก็ถามขึ้น

 

“กาสิโนของนายท่านครับ”

 

การะเกดกวาดตามองไปรอบๆตัวบ้านขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในตัวเมือง ซึ่งถูกเรียก กาสิโน เธอก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสง่า ก่อนจะรีบตามชายชุดดำเข้าบ้านไป

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

 

“คุณการะเกดมาถึงแล้วครับ” การ์ดที่เฝ้าหน้าห้องของคริสโตเฟอร์เคาะประตูเพื่อบอกถึงการมาเยือนของการะเกดให้เจ้านายได้ทราบ

 

“อืม..เข้ามา” คริสโตเฟอร์เงยหน้าจากกองเอกสาร ก่อนจะลอบยิ้มเบาๆอย่างพอใจ แล้วกลับมาตีสีหน้าขรึมอีกครั้ง

 

“เชิญครับ..คุณการะเกด”

 

“นายอยากเจอฉันเหรอ?” ทันทีที่การะเกดเดินเข้ามาในห้องทำงาน เธอก็ยิงคำถามใส่ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ทันที

 

“อืม” คริสโตเฟอร์ตอบกลับสั้นๆแล้วก็ไม่มีคำพูดหลุดออกมาจากปากของชายหนุ่มอีกเลย เล่นเอาการะเกดที่ยืนอยู่ถึงกับงงงันเพราะไม่รู้ว่าควรวางตัวอย่างไร เรียกเธอมาแต่มาเงียบใส่เธอราวกับต้องการเล่นสงครามประสาทกับเธอแบบนี้มันหมายความว่าอะไร?

 

“จูบหน่อย เดินมานี่” นานหลายนาทีกว่าที่มาเฟียคนโตจะได้พูดออกมา แล้วเขาก็ตบหน้าขาของตัวเองสองสามครั้ง

 

คนตัวเล็กหน้าแดงซ่านหลังจากที่ได้ยินประโยคคำสั่งของเขา เขาพูดเรื่องนี้โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยรึไงห่ะ!

 

นายลืมไปแล้วรึไงว่าฉันเป็นผู้หญิง?

 

“เร็วสิ!” คริสโตเฟอร์บอกเสียงดุๆอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังไม่เดินมาทำตามคำสั่งของเขา

 

“ชิ!” การะเกดก็ได้แต่มองบนแล้วก้าวเท้าปึงปังไปหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก่อนจะทิ้งสะโพกลงหนักๆบนหน้าขาแกร่ง

 

ใช่สิ๊ เธอทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้วหนิ๊!!

———————————————————-

ติชมหรือวิจารณ์ได้นะคะ ไรท์พร้อมรับฟังและปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้นกว่าเดิมค่ะ ^^

ขออนุญาตแก้คำผิดคับ

ความคิดเห็น