T.1987/666/Dvil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.2:มันไม่ใช่หน้าที่ของตัวประกอบแล้ว!!!!

ชื่อตอน : Ep.2:มันไม่ใช่หน้าที่ของตัวประกอบแล้ว!!!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2562 08:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.2:มันไม่ใช่หน้าที่ของตัวประกอบแล้ว!!!!
แบบอักษร

​Ep.2:มันไม่ใช่หน้าที่ของตัวประกอบแล้ว!!!!

หลังจากคิลเดินตามทางมานานในที่สุดก็ก็พบเมืองหลวงที่เขาตามหาและในเวลานั้นเสียงจากระบบก็ดังขึ้น

"ภารกิจโดยตรงจากผู้สร้าง(บังคับ)" ภารกิจ:พิชิตโลกนี้ในบทตัวประกอบผู้ไร้เทียมทาน 

รางวัล:ประตูข้ามมิติ,โชค+10, 10000000G 

บทลงโทษ: กลายเป็นพระเอก,-99999โชค 

คิลจึงพูด"ไม่นะ...ชีวิตตัวประกอบธรรมดาของชั้น... ทำก็ทำวะ ชั้นจะไม่ยอมเป็นพระเอกเด็ดขาดโว๊ย!!"คิลตะโกนในใจและก็ต้องยอมรับภารกิจอย่างจำใจและคิลก็สวมผ้าปิดปากกับแว่นดำเดินเข้าเมืองหลวงต่อไปจนเขาเบื่อแล้วเขาก็เดินไปทางเหนืออย่างไม่รู้ตัวแล้ว 

เขาก็เจอสิ่งก่อสร้างเหมือนตึกบางอย่างมีสัญลักษณ์อยู่ตรงกลางเป็นอะไรซักอย่างและคิลก็พูด

"ทะ ที่นี้ที่ไหนวะเนี้ย ชั้นเดินมาที่นี้ได้ไง ล่ะเนี้ยแต่ดูดีๆแล้วก็คุ้นๆนะเหมือนเคยเจอที่ไหนเลย แต่ก็คิดไม่ออกนะ"พอคิลกำลังคิดอยู่ก็ได้มีเส้นด้ายใสๆอยู่รอบตัวเขาแต่คิลไม่รู้จึงเดินไปข้างหน้าและเส้นด้ายก็เข้าจู่โจมเขาทันทีจนคิลมีเลือดพุ่งออกมาจากร่างกาย

"+1000 พลังกายภาพ"ระบบ

และล้มลงไปจนมีเสียงปริศนาพูดออกมา

"ไอเจ้านี้คิดยังไงกันถึงเข้ามาที่ซ่อนของกลุ่มราตรีทมิฬของเราด้วยตัวคนเดียวกัน??"เสียงนั้นใกล้ตัวคิลขึ้นเรื่อยๆและปรากฏชายผมสีเขียวอ่อนตาสีเขียวและคนปริศนาอีกคนก็พูดว่า

"จัดการเสร็จก็ไปรายงานหัวหน้ากันได้แล้ว ราบัค"และคนที่ถูกเรียกว่าราบัคก็พูด

"รู้แล้ว รู้แล้ว"แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าคิลนั้นจงใจมาตรงนี้เพราะภารกิจเสริมและทำหน้าที่ตัวประกอบของเขาที่ระบบให้มา ในความคิดของคิล*เมื่อไหร่จะไปนะ ไปเร็วๆสิเห้ย ไป๊!! ใช่อย่างนั้นภารกิจชั้นก็เสร็จซักที*แต่ระบบก็ได้ส่งภารกิจมาอีกว่า

ภารกิจ:สร้างความกังวลให้กลุ่มราตรีทมิฬ(บังคับ) 

รายละเอียด:ทำสิ่งใดก็ได้ให้คุณเป็นคนที่ถูกเรียกว่าตัวอันตราย 

รางวัล:นักดาบระดับ เทพดาบไร้เทียมทาน,สกิลหลบหลีกระดับ สูงสุด 

บทลงโทษ:เพิ่มระดับเป็นตัวละครหลักในเรื่อง 

พอคิลเห็นอย่างนั้นก็พูดในใจ*ไม่มันไม่ใช่หน้าที่ของตัวประกอบแล้ว ไอผู้สร้างแกมันปีศาจจ!!*จึงจำใจต้องยอมรับภารกิจและคิลก็ลุกออกมาจากกองเลือดพร้อมผ้าปิดปากและแว่นดำที่ปิดอยู่บนหน้าและกิ่งไม้ในมือพอราบัคและคนที่น่าจะเป็นผู้หญิงผมเหลืองอีกคนเห็นก็หันกลับมาอย่างตกใจและราบัคก็พูดว่า

"มะ มันลุกขึ้นมาได้ยังไง เลโอเน่ระวังเจ้านั้นไว้มันไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน ไม่แน่อาจจะเป็นระดับนายพลเลยก็ได้"เห็นอย่างนั้นเลโอเน่ก็พุ่งตัวไปหวังจะฆ่าคิลในพริบตาแต่คิลก็ใช้เพียงกิ่งไม้กันเอาไว้ได้เลโอเน่จึงถอยออกมา10ก้าวและเส้นด้ายของราบัคที่จะโจมตีคิลก็เข้ามาระยะประชิดเขาแต่ก็โดนเพียงกิ่งไม้ของเขาตัดหายไปทันทีพอสองคนเห็นก็เหงื่อตกเพราะคนตรงหน้านั้นแข็งแกร่งมากเกินไปและคิลก็กล่าว

"พวกเธอหน่ะไม่มีทางชนะชั้นได้หรอก..."ทั้งสองได้ยินเลโอเน่ก็พูดต่อว่า

"แกเข้ามาที่นี้ทำไมเจ้าคนปิดหน้าแกเป็นคนของเมืองหลวงใช่มั้ย"

"ชั้นเดินมาเจอเฉยๆหน่ะไม่คิดว่าทางเหนือจะมีที่แบบนี้ด้วยเลยจะเดินไปดูก็แค่นั้น.. และชั้นไม่ใช่คนของเมืองหลวงหรอกนะ"คิลพูดจบก็ได้มีกระสุนบางอย่างเฉี่ยวหน้าเขาไปและก็โดนโจมตีจากด้านหลังด้วยอาวุธกรรไกรแต่คิลก็ป้องกันได้ด้วยกิ่งไม้ธรรมดาเหมือนเดิมแล้วคิลก็พูดออกมาอย่างเย็นชาว่า

"ก็บอกว่าชั้นมาเจอเฉยๆทำไมถึงไม่เข้าใจกันเลยนะ"พูดจบก็ได้มีหอกมาเข้ามาโจมตีเขาจนแทงทะลุท้องของคิลและมีเลือดออกมาพอคิลหันกลับไปมองก็เจอคนใส่ชุดเกราะจับหอกที่แทงเขาอยู่ไม่หมดแค่นั้นก็ยังมีดาบของผู้หญิงผมดำมาแทงเขาทางด้านซ้ายและดาบของชายผมน้ำตาลแทงเขาทางด้านขวาจนเลือดพุ่งออกมาจนทุกคนต่างคิดว่าคิลตายแล้วแต่....

"+2000 ความทนทานร่างกาย +1000 พลังกายภาพ"ระบบ

คิลทิ้งกิ่งไม้แล้วก็มองไปยังชายชุดเกราะแล้วใช้แรงดึงหอกออกจากร่างจนชายชุดเกราะที่เห็นก็ตกใจด้วยแรงที่มากมายของเขาเผยให้เห็นกลางท้องที่ทะลุและทำการดึงดาบที่ปักอยู่ทางไหล่ด้านซ้ายและขวาของเขาจนทำให้กลุ่มราตรีทมิฬที่เห็นต่างเผยอาการกลัวขึ้นมานิดๆจากท่าทางแล้วคิลก็พูดว่า

"ใครสอนให้เอาอาวุธมาทำร้ายคนที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยหล่ะ...แถมยังมากันทั้งกลุ่มอีกเพื่อมาทำอะไร มาฆ่าชั้นเพราะเห็นเป็นตัวอันตรายเหรอ??"คิลมองคนทั้งกลุ่มด้วยสายตาที่เย็นชาและกลับไปหยิบกิ่งไม้ที่เขาทิ้งไว้ขึ้นมาจากนั้นชายชุดเกราะก็เข้ามาหวังจะแทงหอกปลิดชีพคิลอีกครั้งแต่คิลก็จับหน้าชายคนนั้นอย่างรวดเร็วและทุ้มลงดินจนพื้นดินแตกกลายเป็นหลุมและชายชุดเกราะก็หมดสภาพทันทีแล้วเลโอเน่จึงพูดออกมาว่า

"บุราโตะ! "เห็นบุราโตะหมดสภาพเลโอเน่จึงพุ่งตัวไปฟันคิลทันทีแต่ก็โดนคิลเตะกระเด็นไปอีกคนและบุราโตะที่ยังได้สติจึงพูด

"ระ รีบหนีไปเร็วเข้าชายคนนั้นอันตรายเกินไป ถ้าไม่ไปตอนนี้เราจบแ-่"แต่คิลก็พูดตัดว่า

"ไม่ต้องหนีหรอกเดี๋ยวชั้นออกไปจากที่นี้เอง วางใจเถอะพวกเธอไม่ต้องกลัวชั้นหรอก เพราะชั้นไม่มีความเกี่ยวข้องกับเมืองหลวงและทุกสิ่งของที่นี้"พูดจบคิลก็กำลังเดินกลับเมืองหลวงแต่ผู้หญิงผมสีดำก็เดินไปตัดหน้าเขาและพูดว่า

"นายเป็นใครกันแน่ ต้องการอะไรจากเมืองหลวงกัน.."

"ชั้นเป็นคนธรรมดาที่เดินหลงมาเท่านั้นไม่ต้องสนใจหรอกและสิ่งที่ชั้นต้องการก็แค่ทำให้เมืองหลวงมันสงบลงเท่านั้น"พูดจบก็เดินไปทางเมืองหลวงแต่ก็โดนหยุดไว้ด้วยคำพูดของหญิงสาวผมดำคนเดิมพูดอแกมาว่า

"นายชื่ออะไร ชั้นอาคาเมะ ถ้านั้นเป็นสิ่งที่นายต้องการจริงไม่มาเข้าร่วมกับพวกเราหล่ะ"คิลก็พูดต่อว่า

"ชั้นชื่อ คิล... ส่วนเรื่องเข้าร่วมขอเก็บไปคิดก่อนแล้วกัน งั้นไปหล่ะกลุ่มราตรีทมิฬและอาคาเมะ..."แล้วเขาก็เดินทางไปเมืองหลวงจนลับสายตาของทุกคนไป

จนระบบดังขึ้นในหัวว่า 

"ภารกิจ:สร้างความกังวลให้กลุ่มราตรีทมิฬ(เสร็จ) รางวัล:นักดาบระดับ เทพดาบไร้เทียมทาน,สกิลหลบหลีกระดับ สูงสุด ภารกิจ:จมกองเลือดแบบตัวประกอบ(เสร็จ) รางวัล:ดาบคาตานะ,หน้ากากมาร"

"เฮ้ออ~  เหนื่อยจริงๆเลยอย่างน้อยก็ไม่โดนเป็นตัวหลักอ่ะนะ"   

***********************

*สเตตัส*

ชื่อ:คิล อายุ:18ปี หน้าตา:ระดับเทพบุตร ความฉลาด:10 ความอดทน:1 พลังกายภาพ: 2000 พลังเวทย์: 0.1 ความทนทานร่างกาย:3010 ความเร็ว:1000โชค: -999999 สกิล

นักดาบระดับเทพดาบไร้เทียมทาน,ตรวจจับ,หลบหลีกระดับสูงสุด,ปีศาจกลืนกิน

*ช่องเก็บของ*

ดาบคาตานะ,หน้ากากมาร

​ดาบคาตานะ



หน้ากากมาร

********************************************

ขอบคุณที่เข้าอ่านคับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น