Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.39 : 1 ปีที่แสนยาวนาน

ชื่อตอน : Ep.39 : 1 ปีที่แสนยาวนาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2562 14:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.39 : 1 ปีที่แสนยาวนาน
แบบอักษร

2 เดือนผ่านมา

ความอดทนมันช่างยากเย็น ร่างกายมันร่ำร้องอย่างรุนแรงเมื่อใกล้เธอ ดวงตากลมโตมันช่างดึงดูด อยากได้เธอใจจะขาด

“รู้ไหม ข้อตกลงของพ่อเธอที่มันโคตรทรมานเลยนะ มันจะง่ายมาก ถ้าฉันไม่เจอเธอเลย”

“พ่อเล่าว่า พ่อทำได้ 4 เดือน เข้าเดือนที่ 4 ตบะแตกเลย”

ผมจะทำยังไงกับลูกแมวน้อยที่นั่งอยู่บนตักแบบนี้ หอมจังเลย พ่อเธอทำได้ 4 เดือน ป๊าผมเคยทำได้ 8 เดือน นี่เรากำลังแข่งอะไรกันอยู่เนี่ย ตอนแรกยังจำกัดไว้แค่จูบได้ ตอนนี้แค่จูบก็ไม่ได้มันต้องเกินเลยแน่ๆ

“ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวมีใครมาเห็น”

“ขอกอดนานอีกหน่อย”

หรือเราจะแอบกินกันเงียบๆ แต่มันเป็นสัญญาใจอะ อ๊ากกกกก หงุดหงิด อยากจะบ้า

“เย็นนี้ไปกินข้าวที่บ้านนะคะ จะโทรบอกให้พี่เมย์ทำกับข้าวเผื่อ”

“อืม เอาสิ”

“เจ้าข๋า อยู่กับฉันทุกวันแบบนี้ไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ” ผมยังคงซุกไซร้คนตัวเล็กไม่เลิก

“ก็ทนได้ค่ะ เพราะรู้ว่าเสือกำลังอดทนอยู่”


4 เดือน

ทุกอย่างมันเริ่มอยู่ในจุดที่ควบคุมได้ แต่ไม่ใช่ว่ามันหายไป แต่มันแค่เข้าใจความรู้สึกได้แค่นั้น แต่คนที่ทนไม่ได้ น่าจะเป็นเธอมากกว่า พักนี้เริ่มทำตัวเป็นแมวขึ้นไปทุก บางวันก็กระโดดขึ้นมานั่งบนตักเองโดยไม่ต้องเรียกเลย คลอเคลียเก่ง

“ไง ยังทนไหวไหม” พ่อตาเดินเข้ามาทักผมตอนที่มาส่งเธอ

“ผมอะ สบาย คนที่ไม่ไหวอะลูกลุง พักนี้คลอเคลียเก่ง”

“ฮ่าๆ อดทนไป ได้ข่าวว่าจะซื้อบ้านใหม่”

“ครับ เกรงว่าบ้านเก่าจะเล็กไปสำหรับ การวางแผนครอบครัวของผม” ผมหันไปยิ้มให้คนเป็นพ่อตา

“กะจะปั้มลูกสร้างทีมฟุตบอลรึไง”

“แค่ทีมบาสก็พอครับ”

เพราะการที่ต้องมากินข้าวที่นี่ ทำให้ผมกับลุงคิมได้สนิทกันมาขึ้น ทำให้เราได้คุยกันทุกๆเรื่อง จากที่แต่ก่อนลุงคิมจะตั้งแง่มองผมในแง่ลบไว้ก่อน ตอนนี้มันเป็นการคุยเพื่อแลกเปลี่ยนเรื่องราว ได้นั่งกินเบียร์ ดูบอล ทำอะไรที่ปกติคนอย่างผมจะไม่เคยทำ แต่พอได้ทำมันก็โอเคนะ ได้เห็นมุมเปิ่นๆของยัยลูกแมวในบ้าน


6 เดือน

“ไม่ไหวแล้วนะเสือ” ยัยลูกแมวปีนขึ้นมานั่งบนโต๊ะทำงาน เพื่อที่จะให้ผมหยุดทำงานแล้วสนใจเธอ

“แล้วให้ฉันยังไง รอครบปี เดี๋ยวจะทำให้นะคะ อย่างอแง” ผมแอบหัวเราะออกมาเบาๆ เธอเป็นแบบนี้มันก็น่ารักดีอะ

“เสือ ไม่รู้สึกอะไรเลยหรอคะ” เธอค่อยๆถลกกระโปรงทำงานขึ้น แล้วอ้าขานิดๆจนเห็นกางเกงในสีขาว

ไม่!!!!ๆๆๆ อย่ามาทำลายตบะผมสิ ไม่อยากเห็นภาพนี้ตอนนี้เลย หัวใจของผมกำลังจะเต้นรัว โอ้ยยยย ยั่วเก่งเกินไปแล้ว

“วันนี้เราแวะบ้านนายนะ”

“ไม่ค่ะ ฉันสัญญากับพ่อเธอไว้แล้ว”

“เฮ้ออออออออ” แล้วเธอก็จบทุกอย่างลง เพราะผมปฏิเสธ ดูเหมือนจะงอนซะด้วย

แค่ 6 เดือนยังเป็นปัญหาขนาดนี้ ผมว่า อีก 6 เดือนที่เหลือคงจะยากแล้วสิ


หลังเลิกงานผมมาส่งผมมาส่งเธอที่บ้าน ดูเหมือนเธอจะงอนไม่หายเลยตั้งแต่บ่าย ตอนนี้ไม่ยอมคุยกับผม และไม่ยอมลงรถแล้วข้าบ้านด้วย เฮ้อออออ ผมควรจะทำยังไงดี

“อดทนหน่อยนะ แค่อีก 6 เดือนเอง”

“นายทนได้ยังไง”

“ทนได้ที่ไหน ภาพเธอบนโต๊ะทำงานยังติดตาอยู่เลย แค่เห็นใจก็เต้นตึกๆๆๆ รัวเลย ฉันอยากแต่งงานกับเธอนะ ฉันไม่อยากให้ใครกินว่าฉันหลอกกินฟรีเธอแบบนี้ ที่ฉันอดทนเพราะเธอมีค่ามากพอให้อดทน อย่าโกรธฉันเลย”

“รักฉันเท่าเดิมรึป่าว เวลาที่เราไม่มีอะไรกันแบบนี้”

“ฉันว่ามากกว่าเดิมนะ มันเป็นความรักที่ไม่มีความใคร่อะ”

“อื้ม เข้าใจละ” เธอยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะยอมออกจากรถและเข้าบ้าน

มันยากมากจริงๆนั่นแหละ ถึงจะพูดสวยงามไปแบบนั้น บนโต๊ะทำงานจะเป็นอีกที่นึงที่ผมจะไม่ปล่อยให้เธอรอดไปได้เลย ระวังตัวไว้เถอะยัยลูกแมว


9 เดือน

ความอดทนของผมมันเริ่มเบาบางลง เพราะแม่จอมยั่ว ยั่วเก่งเหลือเกิน มันเป็นความยั่ว ที่ผสมกับความอยากของผม มันทำเอาผมเริ่มต้องใช้ความอดทนมากกว่าที่เคยเป็น ผมใช้การทำงานเป็นตัวขับเคลื่อน มันเหมือนเส้นรอยต่อของความรู้สึก รักเธอไหม รัก รักมาก บอกเลย แต่ความอยากระบายสิ่งที่มันอึดอัดอยู่ มันมีมากเหลือเกิน

ผมเข้าใจข้อตกลงของ 1 ปีนี้แล้ว ตอนแรกเพราะความรักของเรามันฉาบฉวย ผมเข้าใจความรู้สึกนี้แล้ว มันเป็นการที่เราสองคนกำลังประคองความสัมพันธ์ของเรา ในเวลาที่เราต้องเจอปัญหาของพวกเราเอง ถ้าผมเลือกวิธีที่จะไประบายกับคนอื่น ทุกอย่างมันก็จบ

ลุงคิมไม่เคยบอก ว่าห้ามทำเลย เค้าแค่บอกว่าถ้าทำได้ เค้าไม่ได้บังคับ ว่าผมจะต้องทำ แต่ผมเลือกที่จะทนเอง

“นี่ยัยลูกแมว เราไปเที่ยวสวนน้ำกันไหม แค่2คน”

“เดทหรอ”

“ใช่”

เธอรีบพยักหน้ารับอย่างไวเลย ผมแค่กลัวที่จะแตะต้องเธอ จนลืมไปว่า การกระชับความสัมพันธ์มันก็จำเป็น อีกแค่ 3 เดือนเอง เราผ่านมันไปได้เชื่อสิ


แต่แล้ววันที่ไปสวนน้ำจริงๆ เส้นเลือดในสมองของผมก็กระตุกจนแทบจะระเบิด ชุดบิกินีสีขาวที่เธอใส่มันทำให้ผู้ชายมากมายมองผิวขาวๆของเธอเป็นตาเดียว

“ไปเปลี่ยน”

“ถ้ายอมทำรอยแดงบนตัวฉัน ฉันจะยอมไปเปลี่ยนก็ได้นะ”

อ๊ากกกกก ทำไมยัยนี่มันยั่วเก่งแบบนี้ พูดว่ายอมไปเปลี่ยนก็ได้ แสดงว่าตั้งใจเอามาเปลี่ยนอยู่แล้ว เธอไม่ใช่คนชอบโชว์ เดี๋ยวก็คงไปเปลี่ยนเอง แต่มันผิดคาด เธอเดินนวยนาดไปตามขอบสระ แถมโบกมือทักทายคนที่มองเธอด้วย

มันมากไปละ มันมากไปมากๆๆเลย!!!! ผมกระชากแขนเล็กๆของเธอด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะลากร่างเล็กๆ ไปที่ลับตาคน

“อย่าทำอะไรที่ฉันไม่ชอบนักจะได้ไหม”

“ฉันทำอะไรคะ”

ผมประทับริมฝีปากลงบนเนินอกที่เบียดชิด แล้วก็เขียนชื่อของตัวเองทับบนเนินอกของเธอ

“อ่าาาาห์ แรงอีกที่รัก”

ผมตอบสนองตามที่เธอร้องขอ รอยคิสมาร์คมากมาย ประทับลงที่เนินอกของเธอ แย่แล้วสิ ผมกำลังจะคุมตัวเองไม่ได้ ผมกำลังจะเสียการความคุมตัวเอง

“ขอร้อง ช่วยเดินไปจากฉันที ฉันกำลังจะคุมตัวเองไม่ได้ ได้โปรด”

มือเล็กๆของเธอกำลังแตะแขนของผมที่กำลังสั่น ก่อนจะถอนหายใจออกมา

“ฉันไปเปลี่ยนชุด รอตรงนี้แหละ”

อยากจัง อยากขย้ำหน้าอกคู่นั้น อยากงับที่คอขาวๆนั้น หัวใจกำลังเต้นรัวและเรียกร้อง รสชาติเนื้อนุ่มๆที่สัมผัสริมฝีปาก

“เสือเปลี่ยนชุดแล้วค่ะ” เสียงของยัยลูกแมว ทำให้ผมคว้าร่างของหญิงตัวเล็กเข้ามุมเดิมทันที แต่ชุดที่เธอใส่มันดันไปเป็นเสื้อแขนยาวที่ปิดไปยันคอ

“ขอจูบที”

ผมประกบปากลงบนปากเล็กๆของเธอ หวานจังไม่ได้จูบแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ มือที่ไม่อยู่ตอนนี้ตะปบลงที่หน้าอกเธอ แล้วบีบเคล้นอย่างคนที่โหยหามานาน

“อ่าาา เสือ เดี๋ยวคนมาเห็น”

ผมดันร่างของเธอออก!! ผมกำลังทำอะไรเนี่ย ทนมา 9 เดือนแล้วนะ อีกแค่ 3 เดือน

“ขอลงน้ำก่อนนะ เผื่อหัวจะได้โล่ง” ผมทิ้งเธอไว้ตรงนั้นแล้วกระโดดลงสระทันที สงสัยผมจะอดอยากมานานเกินไป

“เสือ หลบ!!”

ตู๊มมมมม!!!! แล้วเธอก็กระโดนน้ำลงตามมา จนน้ำกระเด็นใส่หน้าผมเลย

“ฮ่าๆ สะใจดีจัง”

“ใส่หมวกสิ มาฉันใส่ให้” ผมดึงหมวกจากมือของเธอ แล้วค่อยครอบลงบนผมที่ยาวสลวย

“ต่อไปจะไม่ยั่วให้อยากแล้ว รออีกแค่ 3 เดือนเอง รอก็ได้ เห็นเสือเป็นแบบเมื่อกี้แล้วสงสารจัง ไว้ครบเมื่อไหร่ ฉันจะลางานให้อาทิตย์นึง”

ผมยิ้มให้คนตัวเล็กที่ยอมเข้าใจ อีก 3 เดือน มันไม่ง่ายสำหรับผมซะแล้ว ตบะผมดันร้าวไปแล้ว มันเป็นขันที่รั่ว ถึงใส่น้ำลงไปยังไง มันก็ไหลออกอยู่ดี


11 เดือน

คุณเคยรอคอยให้ถึงวันสำคัญอะไรสักอย่างไหม ผมจัดการทุกอย่างได้เป็นอย่างดี แต่จัดการความรู้สึกตื่นเต้นในใจนี้ไม่ได้ มันเหมือนเด็กที่รอคอยวันเกิด ยังไงอย่างงั้นเลย

“ปะค่ะ เสือกลับกัน แวะกินข้าวด้วยเลยไหม เสือจะได้ไม่ต้องกลับไปทำกับข้าว วันนี้เสือเหนื่อยมามากพอแล้ว”

“รู้ไหม มีเธอ เลขาฉันเบางานไปเยอะเลย”

“ไม่เอา อย่ากอดสิคะ เดี๋ยวก็ทนไม่ไหวหรอก”

“รักจังเลย”

“เดี๋ยวนี้ พูดคำแบบนี้ออกมาง่ายจัง แต่ก่อนไม่ใช่คนแบบนี้เลยนะ” หญิงสาวดิ้นน้อยในอ้อมกอดผม

“ก็เพราะ สัญญา1ปี ของพ่อเธอนั่นแหละ มันทำให้ฉันเข้าใจว่าการอดทนรออะไรสักอย่าง มันยากแค่ไหน เมื่อก่อนฉันแค่คิดว่าส่งผ่านความรักให้เธอผ่านทางสัมผัสทางร่างกายได้ แต่ตอนนี้มันทำได้แค่พูดให้เธอฟัง” ผมอุ้มคนตัวเล็กนั่งลงบนโต๊ะ

“นั่นสินะ อีก ไม่ถึง 20 วัน อดทนหน่อย”

“ขอมัดจำก่อนละกัน บนโต๊ะทำงานเป็นที่แรกที่ฉันจะทำเลย”

“ยอมค่ะ แต่ต้องเป็นโต๊ะทำงานที่บ้านนะ”

ผมดันร่างเล็กๆให้นอนราบไปกับโต๊ะ แล้วค่อยๆยกขาเธอชันขึ้น ก่อนจะใช้ปลายนิ้วถูที่เนินของเธอเบาๆ

“เธอกำลังคิดลามกอกไรเนี่ย แค่มองก็เปียกแล้วหรอ”

เธอดิ้นแล้วผลักผมออก

“งอนแล้วนะ มาเล่นกับความรู้สึกฉันแบบนี้”

อ่าวชิบหายแล้ว เมียงอนเลย เธอเดินปึงปังไปรอที่รถ แล้วไม่คุยกับผมอีกเลยตลอดทางกลับบ้าน งอนจริงด้วย ให้ตายเถอะ เป็นแต่ก่อนคงจับกด แล้วคิดว่าเธอจะหายเอง แต่ตอนนี้มันทำไม่ได้ ผมเลยได้เรียนรู้ที่จะพูดคำว่าขอโทษมากขึ้น

“ขอโทษ”

“นายไม่รู้หรือไง ไม่ใช่แค่นายที่ต้องอดกลั้น”

“ขอโทษค่ะ ฉันผิดเอง”

เธอปึงปังออกจากรถ ผมเลยต้องวิ่งตามเธอมาในบ้าน แต่เธอไม่สนใจวิ่งขึ้นห้องไปเฉยเลย

“สวัสดีครับลุงคิม”

“ทะเลาะไรกันอะ”

“นิดหน่อยครับ ผมดันแกล้งอะไรที่ไม่ควรแกล้งไปนะสิครับ สงสัยจะโกรธมากจริงๆ”

“เปลี่ยนไปเยอะนะ ปกติแกไม่ง้อแบบนี้ ขึ้นไปง้อไป อย่าทำอะไรไม่ดีนะ ไม่งั้นให้ไปเริ่มใหม่นะโว้ย” เสียงหัวเราะจากคนเป็นพ่อตามันกำลังบอกผมว่า ลูปเดิมจะวนมาอีก ถ้าผมผิดสัญญา

“ไม่ครับ บอกเลย มันช่างเป็น 1 ปีที่แสนน่ากลัวสำหรับผมทุกวัน ลูกลุงยั่วโคตรเก่ง ใครทนได้นี่ออกบวชได้เลย ผมไปง้อเมียก่อน”

ผมเดินขึ้นบันไดแล้วตรงไปที่ห้องของเธอทันที

“ฉันเข้าไปนะ”

ผมเปิดประตูเข้าไปในห้อง เห็นเธอกำลังนั่งกอดตุ๊กตาอยู่ที่เตียง จะเริ่มยังไงดี ผมไม่สันทัดเรื่องง้อใครเอาซะเลย

“อย่าโกรธเลยนะคะ เสือขอโทษ”

“ฉันรู้สึกนะ ทุกครั้งที่ถูกมอง นายจะมาทำเป็นเล่นไม่ได้นะ ฉันอุตส่าห์อดทนเพื่อนาย แต่นายกับมาแกล้งฉันแบบนี้ ฉันโกรธ”

“ที่รู้สึกเพราะรักฉันใช่ไหม” ผมมอตากลมๆที่ตอนนี้มันดูสวยเหลือเกิน

“รักสิถามได้”

ผมดันเธอลงนอนบนเตียง ความรู้สึกดึงดูดมันมีอยู่แล้ว หัวใจผมเต้นแรงทุกครั้ง ที่สัมผัสตัวเธอ มันยิ่งทำให้ผมมั่นใจ ว่าต้องเป็นเธอเท่านั้น

“แต่งงานกับฉันนะ ถ้ารอบนี้เธอปฏิเสธ หรือไม่มั่นใจอีก ฉันโกรธแล้วนะ”

“เอาม้ามาขอได้เลย”

“หวังว่าพ่อเธอจะไม่เล่นแง่อะไรกับฉันแล้วนะ”

“ถ้ายังไม่ให้แต่ง เดี๋ยวเก็บกระเป๋าหนีออกจากบ้าน ไปอยู่ด้วยเลย”

ผมป้อนรักที่มันกำลังจะระเบิดออกของผม ผ่านริมฝีปาก ไม่กล้าใช้ลิ้นเลย ไม่งั้นผมต้องยาวแน่ๆ สงสัยต้องเคลียร์งานยาว 1 อาทิตย์ตามเธอซะแล้วสิ ลิ้นเล็กๆที่สอดเข้ามาในปากผม ทำให้ผมหยุดทันที

“ขอโทษนะ ฉันใจไม่แข็งพอ”

“ขอฉันเอาคืนบ้างนะคะ โทษฐานที่มาถูของฉัน”


1ปี กับอีก 2 วัน

มันคือการกลั่นแกล้ง เมื่อวันที่ผมจะปลดแอกความรู้สึกของผม มันดันเป็นช่วงที่บริษัทกำลังโต และงานของผมเยอะมาก และเธอก็เยอะไม่แพ้กัน เราทำงานกันจนถึง 2 ทุ่มทุกวัน เพราะต้องเร่งงานที่ผลิตออกมาไม่พอต่อความต้องการของลูกค้า

“เหนื่อยไหมคะ”

“งานดันมาเยอะอะไรช่วงนี้ก็ไม่รู้”

“เค้านวดให้ เค้ารู้น้าเสือเหนื่อย “

อ้อมกอดจากเธอมันทำให้ผมรู้สึกหายเหนื่อย และมันทำให้ผมรู้ว่าผมไม่ได้ทำงานคนเดียวอีกแล้ว เธอไม่ใช่แค่ ดีไซน์เนอร์ แต่เธอทำงานทุกอย่าง อะไรที่ผมไม่สามารถแยกร่างไปทำได้ เธอก็จัดการให้ เธอก็เหนื่อยไม่แพ้ผมหรอก

“กลับบ้านก่อนไหม ฉันไปส่ง เดี๋ยวฉันค่อยกลับมาทำงานต่อ” ผมดึงหญิงสาวร่างเล็กมามานั่งบนตัก

“ได้ยังไงคะ จะปล่อยให้เจ้านายทำงานคนเดียวได้ไง แต่ที่จริงแล้ว งานนี้ใช้บ่าย ที่รักค่อยมาทำพรุ่งนี้ก็ได้นะคะ”

“อยากทำอย่างอื่นจัง ทำยังไงดี”

เธอดีดลงจากตัวของผม แล้วเดินไปล็อคประตูทันที แล้วปีนขึ้นมานั่งบนโต๊ะ มุมนี้อีกแล้ว มุมดีจริงๆ

“รู้ไหมคะว่าฉันรอ”

“รู้จ๊ะ แต่งานมันเยอะ ที่รักก็เห็น”

“ตอนนี้ไม่มีแล้วไงค่ะ ช่วยลูบลูกแมวตัวนี้หน่อย เจ้าของไม่รัก กำลังจะเฉาตายอยู่แล้ว” เธอค่อยๆชันขาขึ้นน้อยๆ

ว้าววว ข้อดีของการไม่ได้ทำนานๆ คือได้เมียที่เอ็กซ์แตก สูงขึ้นอีกนิดที่รัก นั่นแหละแบบนั้น ผมใช้ปลายนิ้วสะกิดเบาๆที่เนิน แม้จะมีกางเกงในปิดอยู่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่รู้ว่าที่ผมสะกิดอยู่ตรงนี้มันคืออะไร

“อ่าาาาาห์ เสือ เรากลับบ้านกันดีไหมคะ”

“ที่นี่เลยแล้วกัน” ตอนนี้ผมทนไม่ไหวแล้วนิ

ผมรูดแพนดี้ตัวน้อยของเธอออก อ๊ากกกกกกกก ข้างนอกพนักอยู่เต็มเลย มันจะต้องมีแน่ๆคนที่จะต้องมาขัดจังหวะเรา

“กลับบ้านกันดีกว่าค่ะ ข้างนอกคนเยอะไป”

“จูบให้ฉันทีได้ไหมคะ ตรงนั้น” สายตายั่วยวนของยัยลูกแมวเอาผมปฏิเสธไม่ได้เลย

ผมประทับริมฝีปากลงบนเนินสวาท ที่แค่มอง มันก็มีน้ำเอ่อนองเต็มไปหมด

“อ่าาาาาห์ ที่รัก ” มือเล็กๆกำลังกดหัวเอาไว้แน่น แต่เธอร้องดังเกินไป

“เธอร้องดังไป”

“ขอโทษค่ะ ขอกางเกงในด้วยค่ะ เราไปต่อที่บ้านก็ได้”

ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอ

“ทำโทษที่เธอเบาเสียงไม่ได้ ฉันจะยึดกางเกงในนี้ไว้ก่อน”

image


ตอนหน้าจบค่ะ

ความคิดเห็น