Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.38 : สัญญาใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2562 10:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.38 : สัญญาใจ
แบบอักษร

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมจะควงยัยลูกแมวออกงาน งานนี้จะขาดเธอไม่ได้ เพราะมันเป็นงานเปิดตัวสินค้า คอลเลคชั่นใหม่ ที่เธอนั้นเป็นคนออกแบบนิ งานนี้จะขาดใครก็ได้ที่ไม่ใช่เธอ ผมให้บัตรเชิญลุงคิม คุณซัน ให้มาที่งานด้วย ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าเธอทำอะไรได้

“ดูดีไหม”

“สวยที่สุดแล้ว มั่นใจหน่อย เป็นแฟนฉันมันชวนประหม่า ขนาดนั้นเลยหรอ” มองบอกคนที่เอาหมุนซ้าย หมุนขวามาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

“ใช่ แบบว่าแบบ ออกงานคนเยอะๆ แบบว่ามันไม่ชินเลยอะ”

ให้ตายเถอะ จะสั่นอะไรขนาดนี้ ผมกุมมือเธอเบาๆ เพราะบอกเธอว่ามันต้องโอเค เมื่อเราเข้ามาถึงงาน คนที่มาร่วมงานเยอะแยะมากมายจริงๆ งานเซ็ทนี้ได้ไอดอลชื่อดังมากมายมาใส่เดินแฟชั่นให้เรา

“ฟรีแลนซ์ของคุณทำดีนะคะ อย่างน้อยก็ทำให้คุณยังมีงาน 30 ปี Ulzzz ได้”

เสียงของใครบางคนทำให้ผมต้องหันไปดู มันเป็นเสียงของดีไซน์เนอร์คนเก่า ที่มาพร้อมกับขู่แข่งทางการค้าของเรา ดอกไม้ช่อใหญ่ถูกส่งมาถึงผม เพื่อแสดงความยินดี นักข่าวมากมายถ่ายรูปภาพที่โคตรน่าประทับใจ ราวกลับมันเป็นเรื่องน่าสนใจ ชิ๊ สร้างภาพสิ้นดี

“ดีครับ อย่างน้อยก็ทำงานถูกใจ” ผมยิ้มให้สองคนตรงตรงหน้า

“เด็กคุณสวยนะครับ ดูเด็กไปหน่อย นึกว่าคุณจะชอบนางแบบซะอีก” ชายตาตี่เอ่ยชมยัยลูกแมวที่อยู่ข้างผม แต่มันพูดออกมามันดูไม่เหมือนคำชมเท่าไหร่

“ว่าที่ภรรยาครับ ได้โปรดให้เกียรติด้วย”

ผมพาเธอมานั่งที่เก้าด้านหน้าสุด เพื่อให้เธอได้เห็นงานของตัวเองได้ชัดที่สุด ผมแค่ไม่อยากให้เธอคิดว่าเธอทำงานอยู่ในเงามึดแล้วจะไม่มีใครเห็น ผมอยากให้เธอรู้ว่าผมเห็น


Jaokha Say..........

ฉันนั่งลงระหว่างพ่อของฉันกับม้าของไทเกอร์ เมื่อนั่งลงม้าก็สวมกอดทันที ฉันยกมือไหวผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่ตรงนี้ รวมทั้งลุงซันกับน้าซีด้วย มากันครบเลย

“คิดถึงจังเลย” ม้าดึงฉันเข้ามากอดแล้วหอมเบาๆที่แก้มทั้งสองข้าง

“ไม่กอดพ่อเค้าบ้างหรอคะ”

“ทำอะไรควรจะเกรงใจเมียเด็กที่บ้านบ้าง” เสียงแขวะของคนเป็นสามี ทำให้ฉันอยากหาปุ่มกดไลค์ที่สุด เมียเด็กของตัวเองก็ยังเลี้ยงลูกอยู่ที่บ้าน เกรงใจหน่อยค่ะพ่อ

ผู้ใหญ่ทักทายกันพอหอมปากหอมคอ ดูเหมือนม๊าของไทเกอร์จะรู้จักกับลุงซันเป็นอย่างดี มีการทักทายถามสารทุกข์สุขดิบ

“หรือจะขอแต่งงาน” ลุงซันพูดขึ้นมาลอยๆ แต่ทำให้พ่อของฉันหันขวับทันที

ใช่หรอ จะเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานเลยหรอ กลางงานแบบนี้อะนะ

“ถ้ามันกล้ามาขอ ฉันจะตบกระบานมันกลางงานตัวเองเลย”

“จะตบลูกเค้า เกรงใจพ่อเค้าที่นั่งอยู่นี่หน่อย รู้รึป่าว พี่หนะแก่แล้วนะ ใครจะดูแลลูกพี่ ไม่ยกให้ตอนนี้จะยกให้ตอนไหน”

ลุงซันขำเบาๆจากคำพูดของป๊าของไทเกอร์


ไม่นานไฟในฮอล์ก็หรี่ลง สปอร์ตไลท์ส่องสว่างไปทั้งเวที เสียงของดนตรีที่นำด้วยเสียงไวโอลิน ทำให้เรารู้สึกถึงความเร่าร้อนภแล้วเปลี่ยนเป็นจังหวะที่ดูสนุกสนาน

แล้วนางแบบก็เดินออกมาในชุดแฟชั่นลายดอกไม้ ที่เน้นไปทางชมพู ม่วง พีช ขาว เน้นความสดใส คนทำแพทเทิร์นเค้าทำออกมาได้จริงๆ พอมาอยู่ในตัวนางแบบมันดูสวยมากจริงๆ สวยจังเลยนะ

พอเปลี่ยนเซ็ทใหม่ ดนตรีก็เปลี่ยนตาม ฉันนั่งมองนางแบบที่เดินไป เดินมา ก็อดยิ้มไม่ได้ มันเหมือนแม่ที่ได้เห็นลูกของตัวเองได้เฉิดฉายอยู่บนรันเวย์ แล้วผู้คนมากมายก็กำลังชื่นชมมันอยู่ คนอื่นๆจะชอบมันไหมนะ

“สวยไหมคะพ่อ”

“ก็สวยนะ ดูสมเป็น Ulzzz อะ แต่มันเป็น Ulzzz ในแบบที่มินิทเคยใส่ถ่ายนะ ตั้งแต่ดีไซน์เนอร์คนเก่าลาวงการไป ก็ไม่เคยเห็น Ulzzz ทำงานแนวนี้ออกออกมาอีกเลย พ่อเลยบอกมันสมเป็น Ulzzzอะ”

ดีใจจัง อย่าน้อยใครไม่ชอบ แต่พ่อฉันก็ชอบอะนะ

พอถึงช่วงสุดท้ายที่เป็นฟินาเล่ เสือเดินออกมาพร้อมนางแบบสาวสวย ในชุดเดรสดอกคามีเลีย ที่ฉันเคยใส่

“ที่จริงคนที่ต้องควงเสือออกมา ปกติจะเป็นดีไซน์เนอร์จ๊ะ แต่ดีไซน์เนอร์ของเราลึกลับเหลือเกิน” ม้าของไทเกอร์พูดขึ้นมาให้ฉันฟัง

งั้นหรอคะ แต่หนูคงได้แค่นั่งตรงนี้ เสียงปรบมือเกรียวกราว แสดงความยินดีกับความสำเร็จ ทำไมฉันถึงต้องแอบรู้สึกดีใจแบบนี้ด้วยนะ หัวใจที่เต้นตึกตัก กำลังบอกว่าฉันยินดีกับความสำเร็จนี้

[ ขอบคุณครับ แต่ความสำเร็จนี้ไม่ใช่ของผมครับ มันเป็นของเธอ ] เสียงของไทเกอร์บนเวที ทำให้เสียงทุกอย่างในห้องนั้นเงียบลง

ไฟสปอร์ตไลท์ถูกสาดมาที่ฉัน จนคนหมดต้องหันมามองฉันเป็นตาเดียว ม้าของเสือสะกิดให้ฉันยืนขึ้น ฉันยืนตามที่ม้าบอกเพราะกำลังตกใจ และทำตัวไม่ถูกกับเรื่องที่เกิดขึ้น

[ ขอเสียงปรบมือให้ดีไซน์เนอร์ของผมด้วยครับ ]

ไทเกอร์กระโดดลงเวทีมาพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ แล้วส่งมันมาให้ฉัน ดอกคามิเลียสีแดงช่อใหญ่ กับชายตรงหน้าในชุดสูทสีขาว มันช่างตัดกันดีจริงๆ ไม่เห็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลย ทำอะไรไม่ถูกเลย ทำยังไงดี

“งานนี้ไม่ใช่ของฉัน แต่มันเป็นของเธอตั้งแต่แรก” รอยยิ้มของส่งตรงหน้าที่ยิ้มมาให้ฉัน มันทำให้ฉันสงสัย

“นายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ตั้งแต่เห็นเธอวาดดอกคามิเลียตอนไปเลี้ยงเด็กที่ด้อยโอกาส”

ตั้งแต่แรกเลยนิหว่า ทำไมไม่บอกล่ะ ฉันรับดอกไม้จากไทเกอร์ เสียงปรบมือก็ดังขึ้นอีก ฉันเลยหันไปขอบคุณทุกคนที่ปรบมือให้ก่อนจะนั่งลง

“เฮ้ออออ.....ตกใจนึกว่ามันจะขอแต่งงาน” พ่อถอนหายใจออกมา

“เค้าขออยู่ รู้ไหมความหมายของดอกคามิเลียในประเทศอังกฤษเค้าว่ายังไง”

“ว่ายังไงคะลุงซัน”

“โชคชะตาของฉันอยู่ในมือเธอแล้ว มันเป็นดอกไม้ที่เค้าใช้ขอแต่งงาน” ลุงซันหันมายิ้มให้ฉัน

ฉันเลยมองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน

“อยากกอดจังเลย”

“คนเยอะนะ” ถึงจะพูดอย่างงั้น แต่เค้ากลับอ้าแขนรอฉัน แบบนี้แสดงว่ากอดได้สินะ

ฉันโผลเข้ากอดคนตรงหน้า แม้แสงไฟจากแฟลชจะสาดมาที่เรา แต่ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอายเลย ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริงๆ

คนตรงหน้าคุกเข่าลง เพื่อให้ความสูง ไม่ต่างระดับจากพ่อฉันนัก

“ลูกลุงเก่งมากจริงๆนะครับ และจะไปได้ไกลมาก ถ้าเธอต้องการ ผมพร้อมจะผลักดันเธอไปตลอดชีวิต บนเวทีลุงก็เห็นแล้ว มันเป็นฝีมือของเธอทั้งหมดเลย”

ผลักดันไปตลอดชีวิตหรอ

“Ulzzz ตอนนี้ก็เหมือนเรือที่ไม่มีคนพาย ต้องมีเธอนะครับ เรือของผมถึงจะสมบูรณ์”

“Ulzzz หรือ แก อย่าแถให้มากนัก สีข้างจะถลอกแล้ว”

“ทั้ง2อย่าง นะครับ พ่อตา”

พ่อตางั้นหรอ แต่พ่อเงียบ ยอมให้เรียกก็แสดงว่าไม่ปฏิเสธสินะ

“เรื่องงาน ถามเจ้าข๋าเอาเอง เรื่องแก ยังไม่ยกให้ จนกว่าแกจะยอมทำตามข้อตกลง”

“แกแล้วเล่นตัวเก่งชิบเป๋ง ท่าเยอะ ส่วนหนูเจ้าข๋า หนูเก่งมาก ถ้าหนูได้ทำจริงจัง ลุงว่าหนูไปได้ไกลกว่านี้อีก เรือจะสมบูรณ์ต้องมีคนพาย คนนึงเป็นเรือแล้ว หนูจะยอมเป็นคนพายให้เค้าไหม เค้าขอขนาดนี้แล้ว” ลุงซันขยิบตาให้ฉัน ก่อนจะพี่จะพาน้าซีเดินออกไป

ฉันหันมามองหน้าเรือของฉัน ที่กำลังทำหน้าออดอ้อนขอคำตอบ

“ค่าแรงคิดยังไง”

“ทั้งหมดของเงินเดือนฉัน”

“งั้นฉันเอาแค่ครึ่งนึงพอ เพราะจะทำแค่ 3 วัน แล้วอีก 2 วันฉันจะกลับมาทำกับพ่อ ฉันไม่อยู่คนแก่แถวนี้จะเหงา ร้องไห้ขี้มูกโป่ง” ฉันหันไปมองหน้าพ่อ

“การที่แกได้เติบโตขึ้น มีหรอที่พ่อจะไม่ยินดี การที่แกทำงานกับ Ulzzz คนทั้งโลกจะรู้จักแก แกไม่ต้องห่วงพ่อเลย พ่อยินดี”

“ขอบคุณนะคะ แต่เอาที่หนูบอก งานของหนูไม่ต้องทำทุกวันก็ได้ ถ้าแค่จะจ้างหนูมานั่งมองหน้า แค่อาทิตย์ละ 3 วันก็พอแล้ว” ซันซบลงที่ไหล่พ่อเบาๆ

“เสือ เดี๋ยวม้า กับป๊าไปส่งแขกให้”

ไทเกอร์พยักหน้ารับ

“ที่รัก ฉันขอไปขอบคุณแขกก่อนนะ เดี๋ยวรีบมาหาค่ะ”


พอเสือลุกขึ้น ที่คนรอจะเข้ามาทันทายเค้า ก็กรูเข้ามาทันที สาวสวย นางแบบ ต่างตรงเข้ามาเค้าทันที

“แกไหวหรอ มันสาวเพียบเลยนะ”

“ทำไมพี่เมย์ถึงเอาพ่ออยู่คะ”

“ป่าว พ่ออยากจะหยุดเอง ตั้งแต่คิดว่าตัวเองจะไม่ป้องกันแล้ว เค้าเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ไม่พูดเรื่องแต่งงานให้พ่อรู้สึกสยอง”

“มันก็มีเหตุผล ที่เสือจะร้องเหมียวๆนั่นแหละค่ะ”

“มันเคยร้องเหมียวๆด้วยหรอ”

ฉันพยักหน้า แล้วพ่อก็หัวเราะขึ้นมา

หนูรักเค้าจริงๆนะพ่อ อย่าตั้งข้อตกลงให้ยากนัก พ่อก็เห็นคนอื่นแทบจะเอาลูกใส่พานถวายให้เลย ฉันได้แต่พูดในใจ


Tiger Say...........

ผมมาส่งยัยลูกแมวที่บ้าน แต่ดูเหมือนว่าที่พ่อตาผม มีอะไรที่จะคุยด้วย เลยยอมให้ผมเข้าไปในบ้าน ซึ่งมันเป็นครั้งแรก ปกติจะไล่มากกว่าต้อนรับ

“นั่งสิ”

“ครับ” ผมนั่งลงอีกฝั่งของโต๊ะอาหาร

“ขอบคุณสำหรับงานวันนี้ ฉันเองก็เพิ่งจะรู้ ว่าลูกฉันทำอะไรได้ เอาเถอะ นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันอยากพูด เรื่องที่ฉันจะพูดคือ 1 ปี ส่งลูกฉันกลับบ้านก่อน 1 ทุ่ม ห้ามค้าง ห้ามจิ้ม ห้ามพาเข้าบ้าน ห้ามล่วงเกินแม้แต่นิดเดียว วันหยุดอยากมาหา ให้มาหาที่นี่”

“เดี๋ยวๆๆ 1 ปีเลยนะลุง”

“ไม่มีอะไรเลย สัญญาใจล้วนๆ แต่ถ้าแกทำได้ ฉันยกให้ แค่นี้แหละที่จะพูด แกจะยอมรับก็ได้ฉันไม่บังคับ อย่างที่บอก ถ้าทำได้ ก็ยกขันหมากมาได้เลย”

“เริ่มเลยไหมครับ”

“ก็ตามใจสิ”

แต่ 1 ปี ที่จะไม่แตะต้องเธอเลย มันยากมากนะ เห็นเธอทุกวัน แต่ได้แค่มองงั้นหรอ บททดสอบอะไรวะ ทดสอบความอดทนหรอ แต่ถ้าทำได้ก็ยกขันหมากมาเลย โอ้ยยยย!!!! แบบนี้เหมือนเค้ารู้อยู่แล้วว่าผมทำไม่ได้แน่ๆ

ความคิดเห็น