stay here

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.3 แค่ผมได้เห็นรอยยิ้มของเธอ

ชื่อตอน : ep.3 แค่ผมได้เห็นรอยยิ้มของเธอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2562 10:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ep.3 แค่ผมได้เห็นรอยยิ้มของเธอ
แบบอักษร

image


#ต่อ

หลังจากที่ผมได้ยินพี่พีชคุยโทรศัพท์กับแฟน ผมก็พอจะเดาเรื่องราวและประติดประต่อกันได้ ณ ตอนนี้พี่พีชก็ยังคงนั่งเงียบภายในรถ เงียบจนได้ยินเสียงหายใจของคนสองคน

ต่อ : พี่โอเคใช่มั้ยครับ

พีช : มั้ง ถอนหายใจ

ต่อ : ผมเห็นพี่ถอนหายใจหลายรอบแล้วนะ มีอะไรคุยกับผมได้นะ ดีกว่าเก็บไว้คนเดียว ผมเนี่ยเป็นผู้รับฟังที่ดีแล้วก็เก็บความลับเก่งสุดๆไปเลย ยิ้ม เพราะเขาไม่อยากเห็นใบหน้าสวยๆหม่นไปด้วยความเศร้า

พีช : เฮ้อออ พี่ไม่รู้อ่ะ พี่รู้สึกว่าพี่เอมีอะไรปิดพี่อยู่ เหมือนเขายังมีความลับกับพี่ แต่พีาก็ไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเขาเลยนะ

ต่อ : พี่ลองเปิดใจคุยกันรึยัง ผมว่ามันอาจช่วยให้ดีขึ้นนะ (ชายหนุ่มพูดปลอบหญิงสาวเพราะไม่อยากให้คิดมาก ทั้งๆที่ในใจเขาอยากจะให้เธอเลิกกันด้วยซ้ำ)

พีช : ไม่มีประโยชน์หรอก ในเมื่อเขาไม่ยอมเปิดใจกับพี่ จนพี่ชินชากับเรื่องพวกนี่ไปแล้วล่ะ

ต่อ : เอ่ออ แล้วทำไมพี่ไม่เลิก คนเราคบกันถ้าไม่มีความสุข หรือยังมีความลับต่อกันมันมีแต่ความระแวง มันจะมีความสุขได้ยังไง

พีช : นั่นสินะ พี่พยายามเลิกกับพี่เอหลายครั้งแล้ว แต่พอพีาเอเขามาง้อพี่ ทำดีกับพี่ พี่ก็ใจอ่อนทุกครั้ง บางทีพี่ก็ตั้งคำถามกับตัวเองนะ ว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้มันใช่ความรักหรือป่าว

ต่อ : ร้องไห้ป่ะเนี่ย ผมปลอบคนไม่เป็นนะพี่ หน้าสวยๆของพี่ไม่เหมาะสำหรับน้ำตาหรอกนะ ผมชอบเวลาที่พี่ยิ้มมากกว่า ผมว่ามันทำให้โลกสดใสขึ้นมา ไม่เชื่อพี่ลองยิ้มดูสิ

พีช : ยิ้ม ไอ้บ้าเพ้อเจ้อใหญ่เเล้ว ไปกลับๆได้แล้ว

ต่อ : เออผมมีที่นึงอยากพา ผมว่ามันต้องช่วยพี่ได้มากแน่ๆ เชื่อมือผม ไปป่ะ

พีช : ไปไหนนน นี่จะไม่กลับบ้านรึไง

ต่อ : เออน่าาาา ไปถึงพี่ก็รู้เองแหละ

พีช : เออๆ ไปก็ไป

ต่อ : เยส!!

วันนี้มันวันอะไรก็ไม่รู้ รถติดโคตรๆเลย นานกี่ชั่วโมงไม่รู้จนคนข้างๆผมหลับไป ผมตั้งใจพาพี่พีชมาสวนสนุก เวลาที่ผมมีเรื่องไม่สบายใจผมชอบมาที่นี่ เพราะทุกคนที่มาเที่ยวที่นี่จะยิ้มดีใจและสนุกกันทุกคน จนมันทำให้ผมเผลอยิ้มตามไปด้วย

ณ สวนสนุก

ต่อ : พี่พีชๆพี่ ถึงแล้ว พี่ตื่นๆ

พีช : อื้อออ ถึงแล้วหรอ ห๊าววว ที่ไหนเนี่ย

ต่อ : ผมไม่พาพี่ไปขายหรอกน่า ลงมาเร็ว พร้อมเปิดประตูให้

พีช : สวนสนุก? พาพี่มาที่นี่ทำไม

ต่อ : พี่ลองมองคนที่เขามาที่นี่นะ ทุกคนยิ้มมีรวามสุขและแฮปปี้กับการมาที่นี่ ผมว่ามันน่าจะช่วยให้พี่อารมณ์ดีขึ้นนะ

พีช : แต่ดูพี่แต่งตัวมาสิ มันเหมาะกับการที่พี่จะมาทำอะไรที่นี่งั้นหรอ

ต่อ : งั้นพี่รอผมที่นี่แปบนคง เดี๋ยวผมมา อย่าหนีผมกลับล่ะ

พีช : อ่ะๆ จะทำอะไรก็ทำเถอะ

ต่อ : เดี๋ยวผมมานะพี่

ผมมาซื้อรองเท้าที่ริดว่าพี่พีชน่าจะใส่แล้วสบายเท้าที่สุด เพราะดูจากรองเท้าที่พี่พีชใส่มานั้นมันคงไม่สะดวกเท่าไหร่

ต่อ : พี่พีชผมมาแล้วพี่ อ่ะนี่ผมซื้อน้ำมาให้

แล้วนี่ผมหารองเท้าให้พี่ได้ละ พี่จะได้ใส่สบายเท้า มาครับเดี๋ยวผมใส่ให้

พีช : เห้ยไม่ต้อง พี่ใส่เองได้ ไม่ต้องๆ

ต่อ : ไม่เป็นไร ผมพาพี่มาผมต้องรับผิดชอบพี่ พร้อมก้มใส่รองเท้าให้หญิงสาว

เนี่ยนะ รองเท้าบางคู่มันอาจจะสวยหรู แต่พอใส่เข้าจริงๆมันอาจจะไม่สบายเท้า มันอาจจะทำให้เท้าเราเจ็บจนเป็นแผล ต่างจากบางคู่ที่หน้าตาธรรมดาอาจจะไม่ได้มีราคาแพง แต่ใส่แล้วมันทำให้เราสบายเท้า ไม่เจ็บ ทำให้เราสบายและเราจะไม่ระแวงว่าเท้าเราจะเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า อ่ะ เสร็จพอดีเลย พร้อมยัง

พีช : เงียบ เขาครุ่นคิดกับคำพูดของเด็กหนุ่มที่พูดออกมา

ต่อ : พี่พีช เสร็จแล้วพี่

พีช : หะ ห๊ะ เสร็จแล้วหรอ งั้นก็ไปเลยป่ะ




คำพูดบางคำที่พูดออกมา มันอาจจะมีอะไรอยู่ในนั้นของเด็กหนุ่มที่ต้องการจะสื่อออกมา เขาจะสามารถเอาชนะใจพีชได้มั้ยนะ?

สนุกไม่สนุกยังไงติชมได้นะคะ จะได้มีกำลังใจที่จะเขียนต่อ จะได้เอาไปปรับให้ถูกใจนักอ่าน

#ม่านหมอน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น