Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.36 : จับผิด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2562 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.36 : จับผิด
แบบอักษร

บังอาจมาปล่อยให้ฉันรอทั้งคืน แล้วตัวเองก็หลับงั้นหรอออออ!!!! ยัยตัวแสบบบบบบบ!!!!! แต่เพราะนอนน้อยจนเคยชินรึไง ถึงยังตื่นมารอยัยนั่นในตอนเช้าได้ แต่มันใช่เวลามาทำเรื่องแบบนี้หรอ ผมขับรถพาร่างของตัวเองไปซื้อของที่ร้านขายยาทันที

ทั้งที่อยากเป็นเจ้าของเธอ แต่พ่อเธอขอมานี่

“ยาคุมฉุกเฉินครับ”

“ค่ะ” เภสัชกรมองหน้าผมอึ้งๆ

“ถุงยางด้วยได้ไหมครับ size 56 ขอบคุณครับ”

“ค่ะ”

ผมจ่ายตังแล้วขับรถกลับรีสอร์ตทันที เฮ้อออ ดีให้มากพอที่จะทำให้ลุงยอมรับ ต้องมากแค่ไหนเนี่ย ผมขับรถผ่านร้านสะดวกซื้อเลยแวะซื้อขนมไปให้ยัยลูกแมวด้วย ถ้าอยากกินช็อคโกแลตบนตัวเธอ ช็อคโกแลต มันจะหวานขึ้นไหมนะ อื้ม น่าสนใจ

ผมขับรถกลับมาที่รีสอร์ตก็เจอยัยลูกแมว ออกมากินข้าวเช้า ผมหรี่ตามองเธอ ก่อนจะร้องขอให้เธอให้เธอเข้ามาหาผมในห้อง

“อะ ห่างกัน 6 ชั่วโมง พ่อเธอให้ฉันปกป้องเธอนิ”

เธอก้มหน้าลงอ่านฉลาก

“ยาคุมฉุกเฉินหรอ ที่นายให้ไปตั้งแต่เช้า เพื่อซื้อยาให้ฉันหรอ”

“ก็รักเธอนิ ก็ต้องปกป้องเธอด้วย ต่อไปจะระวังกว่านี้ แล้วจะไม่โยนความรับผิดชอบนี้ให้เธออีก ขอโทษที่ปล่อยตามใจ”

“งั้นฉันกินเลยนะ แล้วอย่าลืม เตือนฉันกินอีกเม็ดด้วย กันลืม”

“อื้ม”

เอาเถอะ อยากจะโกรธที่ถูกเธอปล่อยให้รอ แต่มันโกรธไม่ลงเนี่ยสิ ผมหยิบช็อกโกแลตออกมาจากถุงขนม แล้วส่งที่เหลือให้เธอ

“ไรอะมีดึงออกด้วยหรอ ไม่ใช่ซื้อให้ฉันทั้งหมดหรอ งื้ออออ อยากกินช็อคโกแลต”

“ขอโทษที ฉันหวงของ แต่จะฉันจะยอมให้อันนึงก็ได้ ถ้ากินจากปากฉัน”

ผมหักช็อคโกแล็ต ตามรอยต่อให้ชิ้นมันเล็กลง แล้วงับไว้ในปาก แน่นอนมีหรอที่ยัยลูกแมวจะไม่กล้าเข้ามาเอา แถมเธอยังแถมรสจูบที่แสนหวานรสช็อกโกแลตให้ผมอีก

“เมื่อคืนเธอเบี้ยวนัดฉัน รู้ไหมฉันรอจนนอนไม่พอเลย เธอจะรับผิดชอบยังไง

“ขอโทษที เหนื่อยจนหลับเลย แล้วนายอยากได้อะไร” เธอทำหน้าสำนึกผิดได้น่ารักจัง ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากแกล้ง

ผมตบลงที่ตักเบาๆ เพื่อเรียกให้เธอมานั่ง ยกตรงนี้ให้เป็นที่นั่งประจำของเธอเลย ผมดึงร่างเล็กๆมานั่งลงบนตัก แล้วกอดเอาไว้

” เราไปเดทกัน “

“นายรู้จักคำนี้ด้วยหรอ นึกว่ารู้จักแค่เตียง”

ผมไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย หรือใช่???? [ ใครก็ได้บอกเสือที ว่าเค้าเป็นพวกวนเวียนกันเตียงจริงไหม ]

“ก็ฉันไม่เคยคบใครเกิน 1 อาทิตย์ ไม่เคยจำเป็นต้องเดทด้วยซ้ำ สอนฉันสิ แฟนเค้าทำกันยังไง” ผมใช้นิ้วเกี่ยวผมของเธอมาทัดหูเอาไว้

“นายจะมาถามคนที่ไม่เคยมีแฟนได้ยังไง นายแฟนคนแรกนะ” เธอหันมายิ้มให้ผม คิดถึงภาพคนเมื่อคืนไม่ออกเลย เมื่ออยู่กับผมเธอออกจะไร้เดียงสาขนาดนี้

ทำไมอยู่กับเธอแล้วผมอดใจไม่เคยไหวเลยนะ ทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้หื่นขนาดนั้น กับคนอื่นมันก็ไม่ได้เป็นนะ แต่พอมันเป็นเธอ มันดูถูกจริตอะ ภายนอกที่ดูใสๆ แต่พอโดนสัมผัส เธอกลับค่อยๆร้อนแรงขึ้นทีละนิด

“เสืออออ คิดอะไรอยู่ มันแข็งแล้ว”

“คิดเรื่องเธอไง ไปเถอะ ถ้าไม่ยังงั้น เราอาจจะจบลงที่เตียงอีก”

เพราะมันค้างมาตั้งแต่เมื่อคืนต่างหาก มันถึงขึ้นง่ายแบบนี้ เพราะใครกัน โหยแค่คิดก็ขึ้นละ อ๊ากกกกก พอเธอจะลุก ผมกลับรั้งลูกแมวของผมไว้

“เปลี่ยนใจละ เอาของเมื่อคืนออกก่อน ไม่งั้นมันหยุดคิดถึงเสียงของเธอไม่ได้เลย”

“เดี๋ยวไหนบอกเราจะไม่จบที่เตียงไง”

“โซฟาก็ได้ เปลี่ยนที่ก็ดีเหมือนกัน”

“เดี๋ยวๆๆๆๆ เสือออออออออออ อย่าถอดแรงได้ไหม เดี๋ยวชุดมันขาด”


Jaokha Say..........

นายมันร้ายกาจมาก จะไปเดทอะไร หมดแรงแล้ว ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนนักหนา กลัวไม่อิ่มรึไง พอตัวเองเสร็จก็อารมณ์ดีขึ้นมาเลย

“วันนี้เธอโคตรเซ็กซี่เลย ถ้าไม่ติดว่ามีนัดเดทกับแฟน นี่ไม่ได้ออกจากห้องเลยนะ”

เพี๊ยะ!!!! ฉันตีลงหน้าอกของคนที่ดูเหมือนจะอารมณ์ดีสุดๆไปเลย

“สวนสัตว์”

“หื้มมมม เมื่อกี้เธอว่ายังไงนะคะ”

“อยากไปสวนสัตว์ค่ะ ตรงนี้มันใกล้ๆนิ พาไปหน่อยสิ ได้ไหมคะ” ฉันอ้อนคนที่กอดร่างเล็กๆของฉันอยู่

“ค่ะ ทุกที่ ที่เธออยากไป”

วันนี้ฉันไปทำอะไรถูกใจขนาดนั้นเลยหรอ ตามใจดีจัง แถมอารมณ์ดีสุดๆไปเลย ลองดูดีกว่า

“เสือข๋า ใส่เสื้อผ้าให้เค้าหน่อยสิ เค้าหมดแรงจังเลย”

”งั้นนอนรอแปปนึง เสือไปหาเสื้อผ้าของเธอก่อน”

อีตานี่เป็นใคร!!!! นายไม่ใช่เสือของฉันแน่นอน ถ้าเป็นเสือของฉันจะต้องตอบว่า ‘ ขอโทษนะ ฉันทำเป็นแค่ถอด ‘ นายเป็นใคร!!!!!!!

กางเกงในค่อยๆถูกสอดเข้าปลายขาช้าๆ ใส่ให้จริงหรอ!!! ไม่ต้องๆ ฉันใส่เองก็ได้ ฉันแค่อยากลองใจดูเฉยๆ เสื้อผ้าถูกเค้าใส่ให้ครบทุกชิ้น แถมจัดแจงความเรียบร้อยให้เสร็จสรรพ รู้สึกดีเหมือนกันแฮะ

“รู้สึกดีอะ”

“ฉันอาจจะไม่ใช่แฟนที่ดีนัก แต่อดทนกับฉันหน่อยได้ไหม ให้ฉันทำความเข้าใจกับมันอีกนิด มันยากกว่าทำงานเยอะเลยเธอรู้ไหม” เค้าพูดพรางมองไปทางอื่น

อุ้ยตาย เค้ากำลังเขินหรอ เสือกำลังเขินหรอ!!!!

“ทำหน้าตกใจอะไร ไปได้แล้วไป ถ้ายังมองอีกจะไม่คุยด้วยแล้วนะ” คนตัวสูงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ตอนนี้กำลังประหม่า

นี่สิ ที่เค้าเรียกว่ามุ้งมิ้งที่แท้ทรู!!!!


ไทเกอร์พาฉันมาที่ Bonanza Exotic Zoo ซึ่งค่าเข้าก็ไม่ได้แพงอะไร แต่!!!! คุณชายเค้าเป็นคนที่โคตรรักสะอาดเลย แต่เพราะฉันอยากมา เค้าเลยพามา

เราเข้ามาที่แรก ก็เจอกับตัวอัลปาก้า ที่ยืนเรียงกันตาแป๋ว ถัดมาเป็นม้าแคระ ที่ตัวเตี้ยป้อมแต่น่ารักมาก ในความตัวเล็กของมัน มันกลับมีกล้ามเนื้อแน่นไปหมด

“น่ารักจังเลย ดูสิเสือ ม้าแคระล่ะ”

“สู้ฉันไม่ได้หรอก”

ฉันหันมองหน้าคนที่อิจฉาแม้กระทั่งม้า เราเดินกันไปเรื่อยๆ ดูสัตว์น้อยใหญ่ ถ่ายรูปเซลล์ฟี้กันตลอดทาง แลดูคุณชายจะไม่ได้โวยวายอะไร


หึ่งงงงงง หึ่งงงงงงงงงงง~*

เท้าของคนที่เดินมากับฉันหยุดชะงักทันที แต่หยุดทำไม ???

“มีอะไรรึป่าว”

“เจ้าข๋า เปลี่ยนทาง!!!”

เค้าเดินกลับไปทางเดิมทันที แต่พอกลับทางเดิมเค้ากลับแข็งทื่อ ซึ่งตรงนั้นไม่มีอะไรเลย นอกจากผึ้งเพียงแค่ตัวเดียว อย่าบอกนะว่า !!!

ฉันเดินไปจับแขนคนที่ยืนแข็งทื่อ เค้ากำลังขนแขนลุกกราว

ยิ่งผึ้งตัวนั้น บินเข้ามาใกล้เค้า เค้าพยายามเอียงตัวหลบน้อยๆ เหมือนกลัวว่าผึ้งมันจะรู้ตัวซะงั้น กลัวอะไรขนาดนี้ ตอนนี้คนขี้กลัว เหงือแตกออกมาเยอะมาก

อยากเห็นแววตาใต้แว่นนั่นจัง โอ้ยยยยย สงสาร

“ เดินมาเฉยๆ มันไม่ทำอะไรหรอก”

“ไม่ มันตามอะ”

เอ้า!!! กลัวจริงจังไปไหม ฉันเลยค่อยๆลากแขนคนตัวใหญ่ ให้ค่อยๆเดินออกมา แต่ผี้งก็เหมือนรู้ว่าเค้ากลัวเนอะ ยังบินตามมาไม่หยุด ไม่กลัวลูกปืน แต่กลัวผึ้งตัวนิดเดียว

กว่าจะผ่านมาได้ ไทเกอร์ก็หาที่นั่งพักทันที

“ตลก กลัวผึ้ง”

“ไม่ได้กลัวผึ้ง แต่ไม่ชอบแมลงทุกชนิดที่มันบินได้ ไม่ชอบเสียงปีกของมันขนลุก” คนขี้กลัวเริ่มวางท่าเก๊กๆ

“แต่มันไม่ได้ทำอะไรนายเลยนะ”

“แค่มันบิน มันก็ทำร้ายฉันละ ไม่จำเป็นต้องทำอะไรฉันเลย”

“เอ้ย!!! เสือผึ้งมาอีกแล้ว” ฉันแกล้งหลอกเค้า หวังว่าจะให้เค้ากลัว แต่กลับถูกเข้าดีดหน้าผากกลับมา

“ไม่เข้าใจรึไง ผึ้งไม่บิน ก็ไม่กลัว”

คนอะไร กลัวอะไรแปลกๆ แล้วแบบทำไมไม่กลัวนก นกก็บิน ไม่เห็นเข้าใจความกลัวของอีตานี่เลย เค้าถึงบอกว่าคนรวยชอบมีความกลัวแปลกๆ


เราเดินดูสัตว์ในสวนสัตว์กันต่อ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เหมือนตัวเองได้รู้จักเค้าอีกนิด ใต้ความดุร้าย กลับเป็นคนขี้กลัวกว่าที่คิด ใต้ความเอาแต่ใจ แต่ที่จริงเค้ายอมรับฟังคนอื่นมากกว่าที่คิด ใต้ความเจนจัด กลัวดูไร้เดียงสากว่าที่คิด

ฉันเดินจับมือเค้าเดินดูนู่น นี่ไปเรื่อยๆ

“ทำไมเสือถึงชอบแมว”

“เพราะมันมีความเป็นเอกเทศ อยากทำอะไรก็ทำ ในความน่ารัก มันมีความร้ายซ้อนอยู่ มันเป็นสัตว์ที่อยากได้ไรแล้วพยายามอะ ที่สำคัญมันอ้อนเก่ง แต่ฉันเลี้ยงแมวไม่ได้ เพราะแพ้ขนมัน ฉันเลยเลี้ยงเธอแทนไง” มือใหญ่ๆขยี้หัวของฉันเบาๆ

ฉันหยุดขาที่ก้าวเดินเอาดื้อๆ ทำให้คนที่เดินจูงมือของฉันต้องหันกลับมามอง

“นายพร้อมจะรับเลี้ยงแมวตัวนี้ไปตลอดชีวิตไหมคะ” ฉันถามคนข้างหน้า

“อ้อนเก่งรึป่าว”

“อยู่ที่เจ้านายทำตัวดีรึป่าว” ฉันยิ้มเจ้าเล่ห์ให้คนตรงหน้า

แล้วคนยิ้มยากก็ยิ้มออกมา มันไม่บ่อยนักที่เราจะออกมาทำแบบนี้ ทุกครั้งที่เค้ายิ้ม มันทำให้หัวใจของฉันเต้นรัว ฉันมองคนตรงหน้าเพื่อขอคำตอบ

“จะทำตัวดี ไม่นอกใจเลย”

“ฉันก็มีเจ้านายได้แค่คนเดียวค่ะ เพราะอย่างงั้น รักฉันนานๆนะคะ”

“ตลอดชีวิตเลย” คนที่พูดยิ้มพร้อมหลยตาน้อยๆ พอเค้าเขินมันเลยพาฉันเขินไปด้วย

เราเดินไปพร้อมๆกันบนถนน ฉันไม่รู้ว่าเค้าจะรักฉันนานแค่ไหน แต่ที่แน่ๆ ฉันรักเค้า


Ben Say............

“กรี๊ดดดดดดด!!!!! อีหรั่ง แกจะพาฉันเล่นรถไฟเหาะ ทุกสวนสนุกไม่ได้นะ!!!! กรี๊ดดดดดดดดด”

“วู้วววววววว สุดยอดดดด”

เมื่อรถไฟเหอะจอดลง ผมหันไปมองเมียเมีย ที่ถึงกับเดินเซเลย

“ลิซมันยังมีอีกอันนะ”

“ไหว้ล่ะ ไม่เอาแล้ว แค่นี้จะอ้วกอยู่แล้ว จะสุดเหวี่ยงอะไรทุกสวนสนุก เอาเบาๆซอล์ฟได้ไหม แบบไอ้ม้าหมุน ชิงช้าสวรรค์ไรเงี่ย”

ช่วงนี้เธอดีขึ้นเยอะแล้ว ดูเหมือนจะเข้าใจมากขึ้น ผมได้แต่บอกเธอว่า เค้าจะต้แงมาอีกแน่ ถ้าเค้ารู้ว่าแม่ของเค้ารักเค้ามากขนาดนี้ ผมพยายามพาเธอไปในที่ต่างๆ เพื่อให้เธอได้เจอบรรยากาศใหม่ๆ สิ่งที่เธอเจอในบ้านของเธอ มันรุนแรงเหลือเกิน แม้ตอนนี้พ่อของเธอจะเป็นบุคคลอันตรายเข้าประเทศไม่ได้ แต่พอเธอจิตตก เธอจะกลัวพ่อเธอเข้ามาทำร้ายอยู่ตลอด เธอบอกแค่ว่าไม่อยากเห็นผมโดนกระทืบอีกแล้ว อุจาดลูกตา

“บ้านผีสิงไหม”

“มันซอล์ฟตรงไหนวะ ไม่เอา เมียกลัวผี!!!!”

“ฝรั่งห่าไรกลัวผีวะ ปะๆๆๆ “

“อีหรั่งงงงงงงงงงงง”

ผมจะไม่ปล่อยให้เธอเจอเรื่องร้ายๆคนเดียวอีกแล้ว ผมไม่ได้รวยเท่าพ่อเธอ แต่ผมจะไม่ยอมให้เธอลำบากหรอก


Kim Say..........

“ เมย์จ๋า ลูกไม่อยู่”

“นอนอยู่นี่ไงคะ”

“อันนี้พี่ไม่นับ ขอกอดหน่อย” ผมคว้าเอวของเมียเข้ามากอด

พอเมียมีลูกเนี่ย นมที่เคยใหญ่อยู่แล้ว ตอนนี้ใหญ่ขึ้นอีก อยากพาไปเธอไปช๊อปปิ้งบ้างนะเนี่ย สงสารเหมือนกันน้า เธออยู่แต่บ้านทุกวัน ครั้งนี้ก็ถือว่าหาเรื่องพาเธอมาเที่ยวคลายเครียดบ้าง

“บ้านพี่ พี่จะยกให้เจ้าคุณนะ”

“บ้า ไม่ได้นะคะ คุณเจ้าข๋าเกลียดเมย์แน่”

“ไม่ว่าหรอก ยัยหนูแต่งงานไป คงไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าพี่ตายไปเมย์จะเลี้ยงลูกยังไง เมย์ควรจะไปหัดทำงานที่บริษัทเอาไว้บ้าง เอาไว้รอเจ้าคุณเข้าโรงเรียนก่อนก็ได้ พี่ไม่ใช่หนุ่มๆแล้ว พี่อยากให้เมย์ทำเป็น อยากให้เมยมีอาชีพ ถ้าเกิดพี่เป็นอะไรไป เมย์จะได้เลี้ยงลูกไม่ลำบาก”

“อย่าพูดแบบนี้นะคะ พี่พูดอะไร เมย์ฟังพี่หมด เพราะเมย์เกียรติเพราะพี่เป็นสามี แต่เมย์จะไม่ให้อภัยเลย ถ้าพี่พูดเรื่องตายอีก”

“อะๆ ขอโทษๆ พี่แค่อยากให้เมย์กับลูกไม่ลำบาก ไม่อยากให้เมย์ไปทำงานที่แบบนั้นอีก เมียพี่เอ็กซ์แตกขนาดนี้”

“ลูกหลับ สักทีดีไหมคะ ไม่ได้ทำมาอาทิตย์นึงแล้ว”

“โหยยยย รอจนแทบไม่ไหวแล้ว ทุกวันนี้พี่อย่างกับคนอดอยากปากแห้ง มีเมียแต่ได้แค่มอง”

ผมมองหญิงสาวตรงหน้าค่อยๆถอดเสื้อออกช้าๆ

“นมคัดจังเลย”

“เรื่องนี้พี่จัดการได้”

ผมงัดเต้าแล้วครอบปากลงทันที เพื่อลิ้มรสน้ำนมอุ่นๆจากอกๆ


ตึ๊งตึงงงง~ ตึ๊งตึง~ เสียงออดหน้าห้องพักของเราดังขึ้น ทำไมไม่พาไปให้นานหน่อยยยยย แกสอบตำแหน่งลูกเขยของฉัน ไม่ผ่านไอ้เสืออออออ โทษฐานพาลูกฉันมาส่งไม่รู้จากเวลา

เมย์รีบดึงเต้าออกจากปากผมทันที ก่อนจะรีบจัดแจงใส่เสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย ผมรีบออกไปเปิดประตูให้คนที่มากดออดทันที

“พ่อคะ ทำไมนานจัง หนูกับเสือรอตั้งนานแหนะ”

ไอ้เสือมองหน้าผม ก่อจะยิ้มออกมาบางๆ

“เจ้าข๋า ฉันว่าเธอไปอยู่ห้องฉันดีกว่า”

ผมยกนิ้วโป้ง เป็นการส่งสัญญาณว่าเยี่ยมมาก

“แต่ แต่ๆ อยากอาบน้ำอะ”

“เดี๋ยวค่อยอาบ ที่ห้องฉันมีขนม”

ดี!!!

“ก็ได้”

“แค่กินขนมพอนะ” ผมพูดดักคอเอาไว้ก่อน

“ให้เวลา แค่ 3 ชั่วโมงนะครับ ใช้เวลาให้คุ้มค่าด้วย”

“ขอบใจ”

ต้องแบบนี้สิ ค่อยคุยกันได้หน่อย


Tiger Say...........

ผมให้เค้า 3 ชั่วโมง ผมก็ได้ 3 ชั่วโมงเหมือนกัน พอกันทีงานรีบ ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ให้คนตรงหน้า ที่ผมลากกลับห้องตัวเองมาด้วย แต่ดูเหมือนเธอจะไม่เต็มใจนัก หึ...

“ทำไมทำหน้าบูด”

“ป่าว”

“ที่จริงฉันสิควรจะหงุดหงิด ยัยดีไซเนอร์เบี้ยวส่งงานฉันอีกแล้ว”

“ใจเย็นๆ เค้าอาจจะมีอะไรที่ทำให้เค้าส่งไม่ได้ก็ได้”

งั้นหรอ??? แล้วอะไร

“ที่จริงนายควรจะหาคนใหม่ ไว้ก็ดีนะ เค้าเป็นฟรีแลนซ์จะไปตอนไหนก็ได้”

อะ!!!!

“ว่าแต่ เธอรู้ได้ยังไงว่าเค้าเป็นฟรีแลนซ์”


image

ความคิดเห็น