อนาคตหมา

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนาจา '3'

ชื่อตอน : [ Episode 23 ] : Dirty party 100%

คำค้น : the mission sniper 23

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 668

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2562 10:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ Episode 23 ] : Dirty party 100%
แบบอักษร

​บทที่ 23

Dirty party


"กระสุนที่ใช้คือจุดห้าสิบบีเอ็มจี หมอนี่มีปืนของกองทัพได้ยังไงกัน?" เอียนขมวดคิ้วจนผูกกันเป็นปม ความสงสัยเคลือบแคลงในใจเขาเหลือเกิน เจ้าหน้าที่ฟิลลิปและลูกทีมอีกแปดคนพึ่งถูกพบศพได้ไม่นาน ศพจมอยู่ใต้หิมะ กว่าจะขุดเจอทั้งหมดก็ปาไปหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ศพของทุกคนถูกส่งไปชันสูตรเพื่อตรวจสอบ และผลการชันสูตรที่ออกมาก็ไม่ค่อยน่าพอใจเท่าไหร่นัก

ฟิลลิป สวอน คือเพื่อนร่วมงานของเอียน พวกเขาเคยลงภาคสนามด้วยกันหลายครั้ง ถึงแม้ฟิลลิปจะบุ่มบ่าม ไม่มีความละเอียดละออเท่าเขา แต่ก็เป็นเจ้าหน้าที่ที่มีความสามารถในการตามรอยอย่างน่าเหลือเชื่อ ขาดบุคลากรคุณภาพไปแบบนี้รัฐบาลคงไม่อยู่เฉย

เอียนไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น การตายของฟิลลิปเป็นเพราะเจ้าตัวขาดความรอบคอบเอง แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะยอมรามือจากคดีนี้....

คนผิวสีพ่นลมหายใจออกมาหน่ายๆ เปิดแฟ้มข้อมูลของผู้ก่อการร้ายทั้งสามดูสลับกันไปมา ถ้ารัฐบาลคิดจะจัดการอีธานจริงๆต้องสาวให้ถึงตัวโกสต์ก่อน มาเฟียรัฐเซียมีเบื้องลึกเบื้องหลังมากมาย ไม่ว่ายังไงก็นั่งนับประวัติดำที่อีกฝ่ายก่อไม่หมดแน่ๆ

ทางด้านลีโอ หลังจากกลับมาจากไซบีเรียแล้ว เขาก็ถูกโอดินเรียกพบอย่างกะทันหัน ลางสังหรณ์สัมผัสได้ลางๆว่ากำลังจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นและมันก็เป็นตามนั้นจริงๆ....

โอดินตบโต๊ะดังปัง ดวงหน้าเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด เขาไม่เคยเห็นนายจ้างโกรธขนาดนี้มาก่อนจึงยอมยืนนิ่งรอคำบริภาษจากอีกฝ่าย ลำขาเหยียดตรง มือประสานกอบกุมกันด้านหน้า "นายทำงานให้ใครกันแน่ ลีโอ เรนเดล!" น้ำเสียงที่ตวาดออกมามีแต่ความคุกรุ่น ลีโอเข้าใจคำถามนั่นทันที

โอดินรู้เรื่องที่เขาทำงานกับอีธานแล้ว

"......."

"ฉันถาม นายตอบ!!" ใจเขาเต้นระส่ำระส่ายไม่เป็นจังหวะ สิ่งที่องค์กรเกลียดที่สุดคือพวกทรยศ หักหลัง เขาเองก็ไม่แน่ใจนักว่าตนถูกจัดอยู่ในคนประเภทไหน

ลีโอสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดออกมาทั้งหมดในครั้งเดียว "สิ่งที่ผมทำอยู่ตอนนี้ก็เพื่อองค์กร การช่วยอีธานจัดการกับโกสต์และซีไอเอถือว่าเป็นเรื่องสำคัญ บอสลองคิดดูสิครับ ถ้าเกิดอีธานโดนจับ รอยต่อที่สำคัญก็จะโยงมาถึงตัวเราได้ และยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหตุการณ์หลังจากนั้น นอกจากองค์กรเราจะไม่ปลอดภัยแล้วยังเสี่ยงต่อการถูกศัตรูตามล่า....นี่ไม่ใช่แค่ครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ผมอยากลองให้บอสคิดดูให้มากๆ เราสามารถช่วยเบลดได้และนั่นก็หมายถึงเบลดจะช่วยเราด้วยเช่นกัน" พออธิบายเหตุผลจบ โอดินดูเหมือนจะลดโทสะลงเล็กน้อย

ลีโอรู้มาตลอดว่าช่วงนี้องค์กรของเขาเองก็ใช่ว่าจะสงบ ถ้าพวกเขาหันมาเป็นพันธมิตรกับเบลด แก๊งมาเฟียคู่อริก็จะไม่กล้ามาสร้างความวุ่นวาย นอกจากจะได้ปราการชั้นดีแล้วยังได้ผลประโยชน์ทางการค้าอีกด้วย

"ที่นายกำลังพยายามจะบอกก็คือ ให้องค์กรเราจับมือกับเบลดอย่างงั้นหรอ?" ชายวัยกลางคนค่อยๆประสานมือเข้าหากัน ทว่าในอีกไม่กี่วินาทีต่อมาก็เหมือนมีอะไรไปสะกิดต่อมความอดทนของโอดินเข้า

"หึ! เป็นไปไม่ได้หรอก ถึงเรายินดีจะผูกพันธมิตรด้วย แต่องค์กรเอสซีเอก็มีเรื่องบาดหมางกับเบลดมานาน เราไม่สามารถเปลี่ยนความสัมพันธ์ได้ภายในสองสามวันหรอกนะ" เขาพยักหน้าเข้าใจทุกอย่างที่โอดินพูด

ลีโอหยิบกล่องเหล็กออกมาพร้อมกุญแจวางไว้บนโต๊ะของโอดิน ชายกลางคนมีท่าทีสนอกสนใจกล่องใบนั้น แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการมากมาย "อะไร" อีกฝ่ายถาม มือปืนหนุ่มยกยิ้มขึ้นนิดๆก่อนจะไขข้อสงสัยของนายจ้างทันควัน

"กล่องของออสติส อีธานให้บอสเป็นคนตัดสินใจว่าจะทำลายหรือจะเปิดดูของข้างในครับ"

"ออสติส? มีชัม ลี ออสติส?"

"ครับท่าน"

โอดินเหลือบตาลงมองกล่องด้านหน้าตน กล่องของออสติสมีความหมายสำหรับอีธานมากในตอนนี้ สิ่งที่ลีโอพูดนั่นหมายถึงอีธานกำลังให้เขาเลือก ระหว่างทำลายกล่องเพื่อตัดขาดสัมพันธภาพอย่างไร้เยื่อไย หรือจะยอมไขกล่องเพื่อร่วมมือค้นหาความลับของโกสต์

เป็นการตัดสินใจทียากลำบาก ตัวเลือกทั้งสองมีผลดีและผลเสียแตกต่างกัน ถ้าเขาเลือกไม่ดีอาจจะทำให้ตัวเขาและลูกชาย รวมถึงองค์กรเอสซีเอตกอยู่ในอันตราย

"ถ้าฉันไม่เลือกล่ะ"

"ยังไม่ต้องตอบคำถามตอนนี้หรอกครับบอส หมอนั่นให้เวลาสามวัน บอสยังมีเวลาให้ได้ไตร่ตรองนะครับ" ลีโอพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มชวนน่าฟัง บางทีอีธานอาจจะคิดถูกที่ยอมให้เขามาพูดเรื่องนี้กับนายจ้างด้วยตัวเอง ที่เขายังสามารถยืนอยู่ตรงหน้าอีกฝ่ายได้นั่นหมายถึงโอดินยังคงมีความไว้เนื้อเชื่อใจกันอยู่

เรื่องความลับที่เขาทำงานให้อีธานต้องมีสักวันที่ถูกเปิดเผย เขาเตรียมตัวรับมือกับสถานการณ์ฉุกละหุกมาตลอด และมันก็เป็นเหตุผลอีกข้อว่าทำไมอีธานถึงไม่ยอมเปิดกล่องนั่นและให้เขานำมันกลับมาด้วย

"อืม....ขอฉันถามอะไรอย่างได้มั้ย" ในเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยปากขอถึงขนาดนี้ มีหรือที่เขาจะปฏิเสธ

"ได้ครับบอส"

"นายกับอีธาน....ไปถึงขั้นไหนแล้ว" คนถูกถามชะงักงัน คิดไม่ถึงจริงๆว่าโอดินจะถามอะไรแบบนี้ ทว่าเขาคงได้แต่ตอบว่า "ไม่มากครับ"

จู่ๆโอดินพลันมีสีหน้าจริงจังขึ้นมา "ฉันขอเตือนอะไรนายไว้หน่อยนะ ลีโอ" เจ้าของชื่อเงียบ เงี่ยหูฟังสิ่งที่นายจ้างของตนกำลังจะพูดต่อจากนี้

"อย่าหลงรักอีธานเด็ดขาด" น้ำเสียงแผ่วเบาลงราวกับจะให้ได้ยินกันแค่สองคน ลีโอเบิกตากว้างทำสีหน้าสับสนระคนตกใจ

"แค่นี้แหละที่อยากพูด ตอนนี้นายไปได้" โอดินเอ่ยปากพร้อมกับโบกมือไล่เป็นนัยว่าให้ออกไปได้แล้ว

เขาขานรับก่อนจะหมุนตัวหันหลังเดินออกจากห้องไป ต้องยอมรับกลายๆว่าเขาไม่เคยคิดมากเท่านี้มาก่อน ที่โอดินพูดมันหมายความว่าอะไร? ห้ามหลงรักอีธานอย่างงั้นหรอ

เป็นข้อห้ามที่เขาทำไม่ได้เลยจริงๆ....



♜ THE MISSION SNIPER ♜



ชายหนุ่มเกี่ยวรั้งให้อีกฝ่ายโน้มตัวลงมารับจุมพิต ลิ้นร้อนเลียเบาๆที่ริมฝีปากเป็นเชิงขออนุญาตก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปสำรวจภายใน มือของอีธานที่กดท้ายทอยเขาอยู่เปลี่ยนเป็นขยุ้มเรือนผมสีอ่อนแทน เขาเอียงหน้าปรับองศาเล็กน้อยเพื่อให้สัมผัสนี้ลึกล้ำมากขึ้น ลิ้นร้อนตวัดพันเกี่ยวกันอยู่เนิ่นนานจนมือไม้รู้สึกอ่อนระทวยไปหมดถึงยอมผละออก

ลีโอพรมจูบไปทั่วใบหน้าหล่อราวกับคิดถึงและคะนึงหาอยู่เสมอ กายทั้งสองแนบชิดติดจนไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน แก้มก้นของเขาถูกอีธานบีบคลึงอย่างหยอกล้อ

"ทะลึ่ง" เอ่ยปากเอ็ดเบาๆแต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไร

"ไม่อยากทำจริงๆหรอ" อีกฝ่ายโน้มตัวลงจุมพิตที่หน้าผากเขา น้ำเสียงทุ้มติดแหบพร่าเล็กน้อย

"คุณพึ่งทำไปเมื่อวานเองนะ ที่รัก" คำเรียกแปลกใหม่ทำให้อีีธานเลิกคิ้วขึ้น ลีโออดหัวเราะให้กับปฏิกิริยาของคนตรงหน้าไม่ได้

"ทำอีกได้" เขาส่ายหน้าให้พร้อมกับยกยิ้มไปด้วย ตอนนี้พวกเขาอยู่ข้างนอกและกำลังทำภารกิจสำคัญอยู่แต่จู่ๆอีธานก็ลากเขาเข้ามาในห้องน้ำ สภาพเลยเป็นอย่างที่เห็น

ถึงจะแปลกใจไปหน่อยก็ตาม แต่เขาก็ชอบมุมนี้ของอีกฝ่ายเหมือนกัน "รอกลับคอนโดคุณก่อน" เขาดึงคอเสื้อให้อีธานโน้มตัวลงมารับจูบอีกรอบ แต่คราวนี้ไม่มีการจาบจ้วงใดๆทั้งสิ้น

มือปืนหนุ่มผละออกและรีบเดินออกจากห้องน้ำเพื่อเข้าไปในงานอีกรอบ ต้องขออธิบายก่อนว่าพวกเขากำลังตามหาเหยื่อของโกสต์ในงานวันเกิดของวิลเลี่ยม ซึ่งรายนั้นได้ส่งการ์ดเชิญมาก่อนอยู่แล้วกอปรกับข้อความของโกสต์ที่บอกใบ้ว่าศพต่อไปจะอยู่ในงานเลี้ยงนี้ พวกเขาจึงจำใจต้องมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

ลีโอเหลือบสายตาไปเห็นร่างของชายวัยกลางคนไกลๆ วิลเลี่ยมกำลังเดินถือแก้วแชมเปญมาทางนี้

"อ่า....ให้ตายเถอะ" เขาลอบพึมพำกับตัวเอง

เขาล่ะไม่อยากเจอหมอนี่เลยจริงๆ!

"สวัสดีตอนค่ำครับคุณแบรนโด แล้วก็ลีโอ" วิลเลี่ยมพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่ทันทีที่สายตาเหลือบไปเห็นริมฝีปากบวมช้ำของลีโอนัยน์ตากลับไม่ยิ้มตาม อีกฝ่ายแค่เข้ามาทักทายตามมารยาทเท่านั้น

"อืม" อีธานครางเสียงต่ำตอบ

"ดีครับ คุณวิลเลี่ยม" แค่เรียกชื่อก็รู้สึกกระดากปากจะตายอยู่แล้ว ทำไมโกสต์ถึงต้องเลือกเหยื่อในงานนี้ด้วย!

"ไม่เจอกันนานเลยนะครับ" วิลเลี่ยมว่าพร้อมขำไปพลาง เขาล่ะอยากจะตอกกลับไปว่าจริงๆก็ไม่ได้อยากเจอ

เหมือนวิลเลี่ยมจะรับรู้ว่าบรรยากาศมันเริ่มอึดอัดแปลกๆจึงกวักมือเรียกพนักงานให้นำแชมเปญมาสองแก้ว

เขาและอีธานรับแก้วมาถือไว้ในมือ "ไหนๆก็มาทั้งที ชนแก้วกันหน่อย" วิลเลี่ยมพูดพร้อมกับชูแก้วขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขากับอีธานจะยกแก้วขึ้นชนด้วยตามมารยาท ลีโอยกแก้วแชมเปญขึ้นดื่มเล็กน้อยพอเป็นพิธี

"ตอนช่วงดึกๆกว่านี้หน่อยจะมีปาร์ตี้เปลื้องผ้า ผมอยากให้พวกคุณอดทนรอความสนุกสักนิด"

พรวด!

ในขณะที่กำลังดื่ม จู่ๆคำพูดของวิลเลี่ยมก็ดันไปสะกิดต่อมอารมณ์เขาเข้าจนเผลอพ่นแชมเปญที่พึ่งดื่ม "เอ่อ....ขอโทษครับ" ถึงกระนั้นก็ยังเอ่ยคำขอโทษก่อนจะยื่นผ้าเช็ดให้อีกฝ่ายที่รับเคราะห์กรรมไปเต็มๆ

ปาร์ตี้เปลื้องผ้า? เอ่อ....ก็ดูเหมาะกับวิลเลี่ยมดี

วิลเลี่ยมยกยิ้มขึ้นน้อยๆ แต่ในสายตาเขารอยยิ้มนั้นช่างดูบิดเบี้ยว อีกฝ่ายรับผ้ามาเช็ดแชมเปญที่หน้า "ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ" ถ้าเขาบอกว่าตั้งใจล่ะ?

เขาขำกลบเกลื่อนความคิดร้ายๆของตัวเอง มางานแบบนี้มีแต่ต้องสวมหน้ากากเข้าหากัน ใครที่เผลอหันหลังจะโดนคมมีดแทงไม่รู้ตัว....

หลังจากยืนคุยกันอยู่สักพักวิลเลี่ยมก็ขอตัวไปต้อนรับแขกที่มาใหม่ก่อน ลีโอแทบจะดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่แต่ถูกอีธานส่งสายตาเตือนอย่างไม่จริงจังนัก

"ร้ายไม่เบา"

"จะถือว่าเป็นคำชมนะครับ"


------ 50% ------


"Hi~ Ethan" เสียงใสๆดังแว่วมาแต่ไกลพร้อมกับร่างอ้อนแอ้นของหญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปสีแดงสด ใบหน้าถูกแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอาง ผู้ชายในงานเกือบทุกคนยังต้องเหลียวหลังมอง เพราะเธอสวยมากจริงๆ

"ใครหรอ อีธาน" ลีโอกระซิบถามเสียงแผ่ว ในขณะที่จ้องมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่วางตา

คนถูกถามถอนหายใจออกมาก่อนจะยอมบอก "อดีตคู่หมั้น"

"Oh...."

นัยน์ตาสีอำพันตวัดมองอดีตคู่หมั้นที่ถือวิสาสะมาเกาะแกะแขนเขา เธอยกมือขึ้นหยิกแก้มมาเฟียหนุ่มด้วยความหมั่นไส้ ลีโอยืนดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตะลึง ทว่าอีธานกลับชะงักงันเล็กน้อยก่อนจะปัดมือเธอออก

"เจสสิก้า" อีธานพูดเสียงแข็งหวังจะเตือนคนตรงหน้า แต่เธอหาได้สลดใจไม่ ยังคงเกาะแกะแขนแกร่งอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งสายตาดันเหลือบไปเห็นเจ้าของเรือนผมสีอ่อน นัยน์ตาสีน้ำทะเลช่างดูมีเสน่ห์เหลือร้าย ถึงค่อยๆยอมคลายมือออกแล้วหันไปควงแขนลีโอแทน

"อุ้ย....คนนี้คือใครหรอคะ อีธาน"

คนถูกถามทำเพียงส่งสายตาดุๆให้ เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวไม่ยอมตอบจึงหันไปถามลีโอ "ผมลีโอ เรนเดล เป็นบอดีการ์ดส่วนตัวของคุณอีธานครับ" พูดพลางค่อยๆแกะมือของหญิงสาวออกจากแขนของเขาอย่างระมัดระวัง

ลีโอเองก็พอจะรู้ว่าตอนนี้สถานะของตนกับอีธานนั้นเปิดเผยไม่ได้ เพราะพวกเขาเป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่ และอีกเหตุผลคือ เขาไม่ต้องการเป็นตัวถ่วงขัดแข้งขัดขาอีธาน

เจสสิก้าลากเสียงอ๋อยาวๆ ก่อนจะหันไปมองใบหน้าเรียบเฉยของอีธานอีกรอบ อีกฝ่ายดูไม่ค่อยสนใจเธอสักเท่าไหร่ เธอถอนหายใจ "ตั้งแต่อยู่ที่รัฐเซียจนถึงตอนนี้คุณก็ยังน่าเบื่อเหมือนเดิม"

"เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงยกเลิกหมั้นกับคุณน่ะ อีธาน" เธอพูดพร้อมกับสยายผมออก

"คุณมันก็ดีแค่เซ็กส์"

มาเฟียหนุ่มนิ่งงัน ไม่คิดจะโต้ตอบ แต่กลับพุ่งเข้าไปคว้าข้อมือของลีโอแล้วออกแรงดึงให้เดินตาม อีธานรู้สึกรำคาญผู้หญิงคนนี้เสียเต็มประดา

"อย่าเดินหนีฉันนะ!" เจสสิก้าก้าวขายาวๆมากั้นทางเดินด้านหน้าไว้ เธอยกยิ้มมุมปาก คว้าแก้วน้ำที่บริกรชายมาสาดใส่หน้าอีธาน

ในความคิดของลีโอรู้สึกว่าฉากนี้มันเหมือนกับ...เมียหลวงจับได้ว่าสามีมีชู้

อีธานคลายข้อมือเขาออก นัยน์ตาสีอำพันฉายแววคุกรุ่น ดูก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังโมโห ผู้หญิงคนนี้ไม่คิดจะรักชีวิตตัวเองหน่อยรึไง?

มือหนาคว้าหมับเข้าที่คอระหง ออกแรงบีบจนหญิงสาวตัวลอย "อย่ามายุ่มย่าม" อีธานเค้นเสียงรอดไรฟัน ใบหน้าสวยเหยเกเพราะขาดอากาศหายใจ ตอนนี้คนในงานเริ่มให้ความสนใจตรงจุดที่พวกเขายืนอยู่ เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ลีโอกลัวว่าอีธานจะเผลอบีบจนคอของเจสสิก้าหักจริงๆจึงสะกิดห้าม อีกฝ่ายเหลือบมามองตาขวางแต่ก็ยอมปล่อยมือจากคอหญิงสาว คนโดนประทุษร้ายนั่งขาพับอยู่กับพื้นพร้อมไอค่อกแค่ก ใบหน้าของเธอแดงก่ำ สายตาดูน่ากลัวขึ้นมาทันควัน

การกระเมื่อครู่คือคำเตือนว่าเจสสิก้ากำลังล้ำเส้นอีธาน

....ถึงจะเป็นอดีตคู่หมั้นแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่ตายด้วยน้ำมือคนตรงหน้า

ท้ายที่สุดพวกเขาก็เดินเลี่ยงออกมาจากบริเวณนั้นได้สักที ไม่มีคำพูดใดเอ่ยออกจากปากอีธานอีก เจ้าตัวกำลังหงุดหงิดได้ที่ "อีธาน" ลีโอเอ่ยเรียกคนข้างกายเสียงแผ่วราวกับกลัวว่าจะไปสะกิดต่อมอารมณ์เข้า

คนถูกเรียกหันมามองด้วยสายตาที่อ่อนลง

"มีอะไร"

"ผมจะขึ้นไปดูชั้นสอง คุณรออยู่ตรงนี้นะ"

"อืม"

สิ้นคำขานรับ เขาก็เดินสวนทางตรงข้ามกับอีธานโดยใช้นิ้วก้อยสะกิดที่มืออีกฝ่ายเบาๆเป็นการปลอบใจ จากนั้นขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง แขกส่วนมากที่มางานจะอยู่ชั้นล่างหรือไม่ก็ที่สระน้ำ งานวันเกิดของวิลเลี่ยมค่อนข้างเป็นสถานที่เปิด คนไม่มีบัตรก็สามารถเข้ามาได้ แต่ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะกล้าเข้ามาอยู่ในดงมาเฟียรึเปล่า

ทันใดนั้นบรรยากาศในงานก็เปลี่ยนมามืดสลัว เสียงเพลงดังกระหึ่มปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของมนุษย์ เขาไล่สายตาหาร่างสูงที่คุ้นตาด้านล่าง เมื่อเห็นว่ายังอยู่ดีก็เบาใจได้หน่อย

ลีโอสาวเท้าตามทางเดินเรื่อยๆ แต่ก็ต้องชะงักงันเพราะมีมือมาจับหมับที่ไหล่ เขาหันไปมองตรงๆ "หืม มิสเตอร์คาร์ลอส?" เอ่ยชื่อเรียกเจ้าของร่างนั้นเบาๆ คาร์ลอส เอลสัน มาในชุดใส่สบาย เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนสองเม็ดกับกางเกงยีนส์ขาด

"ไงครับ ลีโอ เรนเดล" ชายหนุ่มเอ่ยทักทายเจ้าของเรือนผมสีอ่อน

"ไม่เจอกันนานเลยนะครับ"

"อ่า....นั่นสินะ"

"คิดถึงผมรึเปล่าล่ะ" น้ำเสียงหยอกล้อเป็นกันเองสุดๆทำเอาเรนเดลเลิกคิ้วสูง

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของลีโอ เจ้าตัวถึงหัวเราะออกมาพร้อมตบบ่าเขาเสียยกใหญ่ "ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นน่ะ" เขาห่อไหล่ลงเล็กน้อย เหลือบตามองไปยังด้านล่าง

อีธานไม่อยู่แล้ว....

"ว่าแต่ คุณขึ้นมาทำอะไรหรอ"

"ผมไม่ชอบที่คนเยอะน่ะ" ลีโอโกหกหน้าตาย

"หือ? อย่าพูดแบบนั้นสิครับ เรามาสนุกกันดีกว่า ปาร์ตี้ใกล้จะเริ่มแล้วล่ะ" เอลสันพูดพร้อมกับเดินจูงมือพาเขาลงไป

"ปาร์ตี้?" ปาร์ตี้ที่ว่านี่คงไม่ใช่....

"คุณไม่รู้หรอ" อ่า เขาพอจะเดาออกแล้วล่ะว่ามันคืออะไร แต่แค่ไม่อยากยอมรับเท่านั้นเอง

พอเห็นเขาเงียบ คาร์ลอสก็โคลงศีรษะอย่างหน่ายใจ "อะไรกัน ไฮไลท์หลักของงานนี้เลยนะ!"

"ปาร์ตี้เปลื้องผ้าไงล่ะ! ที่ผมมาก็เพราะแบบนี้แหละ" เจ้าตัวพูดแล้วก็นึกขำนัก ลีโอเองก็พึ่งรู้ว่าคาร์ลอสเป็นคนแบบนี้หรอกหรอ

"ไฮ!~ เอลสัน อุ้ย! คนข้างๆนั่นใครน่ะ เด็กใหม่นายหรอ" เสียงแหลมจี๊ดจนบาดหูดังขึ้นแทรกระหว่างบทสนทนา มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับหอมแก้มซ้ายขวาของคาร์ลอส ริมฝีปากสีแดงสดยกยิ้มมุมปาก

เธอย่างก้าวเข้ามาหาเขา ยกแขนขึ้นคล้องคอของลีโอข้างนึงส่วนอีกข้างบังคับดึงมือเขาให้สัมผัสความใหญ่โตของหน้าอก

โอ้....พระเจ้า

ราวกับโดนฟ้าผ่าก็ไม่ปาน เขารีบชักมือออกทันควัน ใจเย็นลีโอ ใจเย็น...

เธอขำขึ้นมาเบาๆ "เด็กนายนี่ใสซื่อจังนะ คาร์ลอส" เขาล่ะอยากจะเถียงกลับไปจริงๆ เขาไม่ได้ใสสักหน่อย! เชื่อเถอะ ร้อยทั้งร้อยถ้าเจออะไรแบบนี้เข้าก็ต้องชักมือออกเผื่อไว้ก่อน

"นั่นน่ะสิ" แทนที่หมอนั่นจะปฏิเสธ กลับยอมรับหน้าตาเฉย

ลีโอกระแอมไอกลบเกลื่อน "ผมขอตัวก่อนนะครับ" พยายามเลี่ยงสถานการณ์ชวนน่าอึดอัดออกมา ทว่าคาร์ลอสกลับรั้งเขาไว้ สุดท้ายก็ต้องมาติดแหง็กอยู่กับชายหนุ่มเหมือนเดิม อีกฝ่ายพาเขาเดินไปที่สระน้ำ ระหว่างทางก็มีคนเข้ามาทักทายตลอด

อย่างกับวันรวมญาติ....

พอมาถึงขอบสระ เอลสันก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกตามด้วยยีนส์ขาดจนเหลือเพียงบ๊อกเซอร์ตัวเดียว จากนั้นก็กระโดดลงไปในสระ มัดกล้ามที่เรียงตัวอย่างสวยงามทำให้เขาเผลอจ้องมองอย่างไม่วางตา เหมือนคนถูกมองจะรับรู้สายตาคู่นั้นได้ถึงฉุดยื้อ พยายามจะดึงเขาให้ลงมาด้วย

ยื้อกันไปมาพักใหญ่ จนกระทั่งคาร์ลอสตัดสินใจตะโกนเรียกหนุ่มสาวแถวนั้นให้มาช่วย ตัวเขาถูกผลักลงสระก่อนที่คนกลุ่มนั้นจะโดดตามมา ร่างกายเขาโดนเบียดจนแทบไม่เหลือช่องว่าง ลีโอเสยผมที่เปียกโชกของตนขึ้น สักพักก็มีมือคู่หนึ่งจับขวดเหล้ามากรอกปากเขา บังคับให้ดื่มอย่างเอาเป็นเอาตาย

เขาปัดมือคู่นั้นทิ้งก่อนจะถูกมอมเมาด้วยค็อกเทลอีกหลายแก้วจนรู้สึกว่าใบหน้าตัวเองนั้นร้อนฉ่า เขายันตัวขึ้นจากน้ำ คาร์ลอสเองก็ตามขึ้นมาเช่นกัน "โอเครึเปล่า"

"อ่า...อืม" ครางเสียงอย่างแผ่วเบาพร้อมกับโบกมือไปมาบอกเป็นนัยว่าไม่เป็นไร ถึงจริงๆแทบจะยืนไม่อยู่แล้วก็ตาม

"อย่าครางเสียงต่ำแบบนั้นสิ ผมคิดดีไม่ได้เลย" เอลสันพูดแล้วก็ขำ ก่อนจะหามคนตรงหน้าเข้าไปในงานอีกรอบ ตอนนี้ตัวลีโอเปียกโชกจนเสื้อที่ใส่มาแนบลู่ตามสัดส่วนได้รูป ความบางของเสื้อทำให้เห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

คาร์ลอสพาเขาเดินมายังห้องเปลี่ยนชุด เจ้าตัวโยนเสื้อผ้ามาให้ "เปลี่ยนชุดก่อน แล้วออกไปเจอกันด้านนอก" ลีโอพยักหน้า แล้วเริ่มจัดการเปลี่ยนชุดให้ตัวเองด้วยความทุลักทุเล พอเปลี่ยนเสร็จก็เดินออกไปด้านนอกตามที่คาร์ลอสบอก

อีกฝ่ายเองก็กลับมาใส่เสื้อดังเดิมแล้วเหมือนกัน

ชายหนุ่มจูงมือเขาเข้าไปในงานอีกรอบ ลีโอสงสัยนักว่าค่ำคืนนี้มันจะจบลงเมื่อไหร่ "ชนแก้วๆ" เอลสันถือแก้วไวน์มาสองใบ เขายื่นมือรับและดื่มรวดจนเดียวหมด

เสียงเพลงบีทหนักเริ่มทำให้เขาควบคุมสติตัวเองไม่อยู่ ร่างกายโยกย้ายตามจังหวะ พออีกฝ่ายเห็นว่าเขาเริ่มมีอารมณ์คล้อยตามถึงได้เขยิบตัวเข้ามาใกล้ ฉวยโอกาสลูบไล้สะโพกได้รูปไปด้วย

"อืม ขยับอย่างนั้นแหละ" คำพูดที่ติดส่อไปทาง18+ดังขึ้นข้างใบหู ยอมรับกลายๆว่ากายเนื้อที่เบียดกันไปมาอยู่เป็นระยะทำให้เขาคล้อยตามได้ไม่ยาก

สติเขากำลังจะแตกกระเจิง

มือหนาค่อยๆลูบไล้ปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นแรก ตอนนี้เสื้อของเขาถูกคาร์ลอสถอดออกไปแล้ว ผิวกายสัมผัสกับความร้อนรุ่มของมือที่ลากผ่านทำเอาขนลุกชัน เอลสันจับสะโพกของเขาโยกคลอเคลียกับส่วนโป่งนูนใต้เนื้อผ้าตามจังหวะ สันจมูกโด่งกดลงสูดดมกลิ่นไอหอมจางๆจากเรือนผมสีอ่อน

นี่สิ ถึงจะเรียกว่าปาร์ตี้เปลื้องผ้าของจริง

สาวสวยบางคนถือแก้วเข้ามาเต้นตรงหน้าพวกเขาเป็นระยะ แอลกอฮอล์ถูกส่งเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่า

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ทั้งเสื้อและกางเกงถูกถอดออกไป กลายเป็นว่าตอนนี้บนตัวเขามีบ๊อกเซอร์ที่เป็นปราการชั้นสุดท้าย

ริมฝีปากหนาโน้มลงมาบดเบียดบนริมฝีปากเขา สัมผัสหยุ่นของลิ้นสากรุกล้ำเข้ามาภายใน เสียงดูดอันน่าอายถูกกลบทับโดยเสียงเพลงหมด คาร์ลอสเชยคางเขาให้ตนสามารถรุกล้ำเข้าไปได้ลึกขึ้น

ระหว่างที่กำลังคล้อยตามจูบลึกล้ำของคนตรงหน้า จู่ๆตัวเขาก็โดนกระชากจากด้านหลัง ทำให้ต้องถอนจูบออก กายสั่นไหวน้อยๆเพราะหายใจไม่ทัน

นัยน์ตาหยาดเยิ้มมองขึ้นสบตาคนด้านหลัง "อีธาน..." ครางชื่ออีกฝ่ายออกมาอย่างแผ่วเบา

"เล่นสนุกพอรึยัง" น้ำเสียงโหดๆดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศครื้นเครง คนโดนถามยืนโงนเงนไปมา ลีโอได้แต่ส่งเสียงอื้ออึงในลำคอ แต่สิ่งที่อีกคนได้ยินมันกลับเป็นเพียงเสียงครางต่ำ

ถึงในงานจะมืดแต่เขาก็พอเห็นใบหน้าหล่อคมคายได้ เป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปทำให้ส่วนที่ถูกอีธานสัมผัสไวต่อความรู้สึกเป็นพิเศษ อีธานค้อมตัวลงมากระซิบข้างหูให้ได้ยินแค่สองคน

"กลับเมื่อไหร่ ฉันจะลงโทษนาย"

สิ้นคำก็หันไปส่งสายตาเชือดเฉือนให้คาร์ลอส พร้อมขยับปากพูดไม่มีเสียง *'He is mine'* เอลสันเลิกคิ้วสูง เจ้าตัวไม่คิดว่าอีธานจะเป็นพวกหวงของถึงขั้นนี้

ชายหนุ่มยกมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นสัญญาณว่ายอมแพ้ ถึงจะอยากลองชิมเจ้าของนัยน์ตาสีน้ำทะเลมากแค่ไหน ถ้าเป็นของรักของหวงของอีธาน เขาก็ไม่คิดจะลองดีด้วยหรอกนะ




#talk

กลับมาต่อแล้วค่าาา ตอนนี้ก็ยาวๆไปเนอะ><

หลังจากคาร์ลอสไม่ได้ออกฉากนานก็จัดให้นางสักหน่อย~ หมาแอบเห็นคอมเม้นบางท่านเชียร์ให้คาร์ลอสคู่กะโอเว่นด้วยแหละ งานนี้เรือผีก็มา55555

ปล. หมาแอบเปลี่ยนชื่อตอนนิดนึง พอดีเผลอใช้ชื่อตอนสลับกัน.-.

ความคิดเห็น