Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.32 : เผด็จศึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2562 01:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.32 : เผด็จศึก
แบบอักษร

พวกเรากว้านซื้อหุ้นของ The M อย่างเงียบๆ จนตอนนี้เราถือหุ้นของ The M เกือบจะ 25% แล้ว ซึ่งมันตีเป็นเงินมูลค่ามหาศาลจริงๆ แต่จะให้มากกว่าริชาร์ดที่ถือหุ้น 40%ได้ มันยังอีกไกลพอสมควร เราต้องทวีคลื่นในแง่ลบของ The Mให้มากว่านี้ก่อน เพื่อให้ผู้ถือหุ้นรายเล็กๆ ปล่อยหุ้นออกมา

มันเป็นการลงทุนที่เทหมดหน้าตักของเรา เราจะก้าวพลาดแม้แต่ก้าวเดียวไม่ได้เลย เรากระจายการซื้อหุ้นโดยการใช้ชื่อคนอื่น เพื่อให้การซื้อขายหุ้นกระจายออกไป ไม่ตกอยู่ที่ใครคนเดียว และที่สำคัญไม่มีชื่อผมเลย

เพราะผมจะเอาตัวเองมาเป็นตัวล่อไม่ได้ มันอันตรายเกินไป

“ไอ้หรั่ง ถ้ามึงเป็นลิชาร์จ มึงจะคิดว่ามันจะให้ราคาคลิปนี้เท่าไหร่”

“เป็นเงินหรอ หรือเป็นอะไร”

“อะไรก็ได้ ในชีวิตที่ริชาร์ดจะให้ได้อะ”

“น่าอับอายขายขี้หน้า ไม่เข้าประเทศละมั้ง มึงจะเอาคลิปไว้แบล็คเมล์อยู่แล้วนิ ถามทำไม” หรั่งถามผมด้วยสีหน้างงงวย

“ไม่ใช่ แบล็คเมล์คือผลพลอยได้ และความสะใจแค่นั้น สิ่งที่กูต้องการคืออำนาจในการต่อรอง แล้วสิ่งแรกที่กูจะทำตอนนี้คือ หาข่าวก่อนว่ามันจะใช้เมียมึงไปผูกสัมพันธ์กับใคร เราจะขวางทุกครั้งไปไม่ได้ เราต้องเดินเกมส์ก่อน ตอนนี้จะเรียกความมั่นใจจากคู่ค้าได้ ต้องเป็นแบบระดับบิ๊กเลย ถ้าเมียมึงยอมแต่งกูก็ตาย ถ้าเมียมึงสู้ไหว เราก็รอดทั้งหมด”

“ แล้วมึงจะรู้ได้ยังไง”

“กูจะไปรู้ได้ยังไง แต่ถ้าอยากจะคุมเกมส์ เราต้องทำให้มันเกิดขึ้น”

“ยังไงวะ”

ผมต้องบีบให้ริชาร์ดออกมาเจอผมอีกครั้ง ในโมเม้นท์ที่จะทำให้เค้าชะล่าใจที่สุอ ต้องให้เค้าคุมเกมส์ก่อนเป็นอันดับแรก คุมเกมส์เพื่อจะตีเราที่พร้อมสุดๆ

“บีบให้มันออกมาหากูเอง”

ทางเลือกนี้แม่งโคตรอันตราย แต่ผมจะช้าไม่ได้ ถ้าผมปล่อยเวลาให้ริชาร์ดหาพันธมิตรได้ ผมอาจจะทำอย่างอื่นยากกว่านี้

“กูจะต้องบีบให้เค้ามาเจอกู ในที่สาธารณะ อย่างน้อยกูจะมั่นใจว่าปลอดภัย ส่วนมึงเชื่อมต่อ Gps กับโทรศัพท์ของกูไว้ เผื่อมีอะไรจะได้ไม่ต้องควานหา กูว่างานนี้ต้องมีคนเจ็บตัว”

“เออ อย่าทำอะไรที่มันบ้ามากนัก มึงตายได้นะ ไม่ใช่เล่นเกมที่ตายแล้วจะเกิดใหม่”

“ขึ้นหลังเสือแล้ว มันลงไม่ได้แล้วว่ะ”


Lisa Say..........

เพราะเรื่องที่พูดออกมาในการดูตัวครั้งนั้น ทำให้ฉันต้องมาอยู่ตรงนี้ ในห้องน้ำพร้อมกับที่ตรวจครรภ์มากมายหลายสิบยี่ห้อ และลูกน้องของพ่อที่นั่งรออยู่หน้าห้องน้ำ

ปัง!!ๆๆๆๆๆๆๆ เสียงประตูทำเอาฉันตกใจ

[ ได้ผลหรือยังครับคุณหนู ] เสียงตะโกนจากคนข้างนอกที่ทำเอาฉันต้องกำผลตรวจในมือไว้แน่น

2 ขีด จะตรวจอีกกี่อัน มันก็ขึ้น 2 ขีด ฉันจะทำยังไงดี หรั่งเสร็จข้างในทุกครั้ง แต่ฉันไม่คิดว่ามันจะติดง่ายแบบนี้ ถ้าพ่อรู้จะเกิดอะไรขึ้น

[ พวกมึงไขกุญแจเข้าไปเลย ]

ไม่ทันแล้ว ไม่ทันแล้วววววววว ประตูห้องน้ำถูกไขเข้ามา ทันทีที่เสียงรอดเข้ามา พอมีสีหน้าเคร่งเครียด เพราะตอนนี้พ่อโดนโจมตีจากหลายด้าน ไม่ใช่แค่ไทเกอร์ แต่ผู้ถือหุ้น และกระแสมากมายปากต่อปากทำให้เค้ากำลังแย่

ลูกน้องของพ่อเดินมาหยิบผลตรวจ ที่ฉันตรวจแล้ววางไว้ที่อ่างล้างหน้า

“ ท้องครับนาย”

พ่อตวัดสายตามองฉันดุๆ ความเกรี้ยวกราดจากแววตา มันทำให้ฉันรู้ว่า ฉันกำลังจะเจออะไร


เพี๊ยะ!!!!!! แรงตบจากคนที่ผิดหวัง การโดนทำร้ายร่างแต่ละครั้ง มันกับบันทอนความรักที่ฉันมีให้เค้าจนแทบไม่เหลือ มันเหลือแค่สถานะของคนที่ฉันต้องเรียกว่าพ่อเท่านั้น

“พรุ่งนี้ไปเอาไอ้มารหัวขนนี่ออกซะ”

เอาออกงั้นหรอ พ่อยังเหลือความเป็นคนอยู่รึป่าว พ่อบ้าไปแล้วหรอออออ!!!!!

“ไม่ค่ะ หนูจะเอาเค้าไว้!!!”


เพี๊ยะ!!!!!! แรงตบอีกครั้งมันทำให้ฉันเจ็บทั้งกายและใจ แล้วพ่อง้างมือจะตบอีกครั้ง

“เอาเลยค่ะ เอาเลย ตีให้ตาย หนูก็อยากจะรู้ว่า หนูกับพ่อ ใครมันจะเหลือความเป็นคนมากกว่ากัน” เกลียด เกลียดที่สุด ฉันจ้องคนเป็นพ่อด้วยสายตาที่แข็งกร้าว

“นายครับ!!!! คนจาก Ulzzz โทรมาครับ”

พ่อพยักหน้า แล้วหันมามองฉันอย่างคาดโทษ แววตาที่มองฉันมันไม่ใช่ตาที่พ่อมองลูกอีกแล้ว

“พรุ่งนี้พวกมึงเอาลิซ่าไปเอาเด็กออกซะ”

อยู่ไม่ได้แล้ว อยู่ไม่ได้อีกแล้ว ฉันจะทนอยู่ในบ้านหลังนี้อีกได้ยังไง ที่นี่มันนรกชัดๆ ฉันนั่งกอดเข้าก้มหน้าร้องไห้ นี่ลูกฉันนะ พ่อมีสิทธิ์อะไรเอาลูกฉันออก หรั่งรีบมาสักที ฉันไม่อยากจะอยู่ที่นี่อีกแล้ว แม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่อยาก

“คุณหนูของสาย ร้องไห้อีกแล้ว ไม่เอาแล้วค่ะ ไม่ร้องแล้วนะคะ โธ่ คุณท่าน ตบจนซ้ำไปหมด”

“ป้า หนูขอยืมโทรศัพท์อีกครั้งได้ไหม”

“แต่ แต่....”

“ถ้าป้าไม่เห็นแก่หนู แต่เห็แก่อีกหนึ่งชีวิตในตัวของหนูด้วยนะคะ หนูไม่ได้จะหนี หนูแค่อยากจะเล่าเรื่องนี้ให้ใครสักคนฟัง อย่าน้อยพ่อของลูกหนู ก็ต้องรู้ ว่าลูกจะไม่อยู่กับเราแล้ว”

ฉันก้มลงไปกอดเข่าร้องไห้อีกครั้ง ทำไมล่ะ พ่อไม่รักหนู หนูต้องไม่รักลูกของหนูด้วยรึยังไง ใจร้ายเกินไปแล้ว เด็กในท้องนี่หลานพ่อนะ

ป้าแม่บ้าน ส่งโทรศัพท์ให้ฉันด้วยความสงสาร ฉันกดโทรศัพท์โทรหาหรั่งทันที


[ 098372xxxx Calling...... ]**

สายสนทนา

“ หรั่งฉันจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ที่นี่มันนรกไม่ใช่บ้านสักนิด เค้ากำลังจะฆ่าลูกเรา เค้ากำลังจะให้ฉันฆ่าลูกของตัวเองหรั่ง ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว”

“ ฉันเกลียด ฉันอยากจะตายๆไปให้มันจบๆ ฉันอยากจะไปให้มันพ้นๆ” แล้วฉันก็ปล่อยออกมา ทุกอย่างที่ทนเข้มแข็งมันไม่มีอีกแล้ว

[ วันนี้ไทเกอร์ออกไปเจอพ่อเธอแล้ว ฉันขออีก 1 วัน ทนหน่อยนะ ถึงไปช่วยเธอออกมาตอนนี้ พ่อเธอก็จะจับตัวเธอกลับไปอีก ลูกเราจะยังเสี่ยงอยู่ดี ทนรอฉันอีก 1 วัน จะรับออกมาทั้งแม่และลูกเลย ]

“ ฮื้อออออออ ฮึก ฮึก ไม่ไหวแล้ว เค้าทำอย่างกับฉันไม่ใช่ลูก ทำเหมือนฉันเป็นอะไร”

[ รอก่อนนะลิซ ]

เสียงฝีเท้าของคนข้างนอกทำให้ฉันต้องหยุดบทสนทนา

“หรั่งฉันต้องว่างแล้ว”

จบการสนทนา

ฉันรีบส่งโทรศัพท์คืนป้าสาย แล้วนั่งกอดเข่าร้องไห้เหมือนเดิม

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!! ป้าสายเดินออกไปเปิดประตู ก็เจอลูกน้องพ่อยืนรออยู่

“ ป้าให้คุณหนูแต่งตัว นายจะพาออกไปเจอแขก “

“ แขกไหน Ulzzz หรอ “ ฉันถามสวนกลับไปทันที

“ ครับ ด่วนหน่อยนะครับ”

แค่ชื่อ Ulzzz ก็ทำให้ความหวังในนรกของฉันมันสว่างขึ้น ฉันรีบจัดการอาบน้ำแต่งตัวทันที แล้วแต่งตัวที่คิดว่าตัวเองจะทะมัดทะแมงที่สุดเผื่ออาจจะต้องหนี

ฉันเดินลงบันใดอย่างไม่อิดออด เหมือนทุกครั้ง

“มันยอมแพ้เราแล้ว โธ่เอ้ย เด็กอมมือ ริจะมาต่อต้านฉัน” พ่อคำรามเคล้นเสียงคุยกับลูกน้องคนสนิท

“มันแค่เด็กคนนึงจะสู้นายได้ยังไงครับ นายทั้งเก่ง ทั้งฉลาด”

“สอพอ” ฉันพูดลอยๆขึ้นมาด้วยความมั่นไส้

“มึงบอกพวกไอ้ดำเอาตัวแฟนเก่ามันมาด้วย กันไว้กลัวมันตุกติก แล้วไปเจอที่กันที่โกดังเก่าของเรา คิดจะเอาสื่อมาเล่นงานกูล่ะสิ นัดกูที่สาธารณะ กูจะเสี่ยงทำอะไรที่จะให้สื่อโจมตีกูอีกไม่ได้ละ”

เจ้าข๋าหรอ แผนจะล่มเพราะเจ้าข๋านี่แหละ แย่แล้ว ถ้าเจ้าข๋าถูกจับเป็นตัวประกัน เค้าจะต้องยอม ศิโรราบแน่ๆ แต่ถ้าฉันท้วงตอนนี้ พ่อต้องรู้แน่ว่ายัยเจ้าข๋านี้เป็นคนสำคัญ ทำยังไงดี เอายังไงดี

“ แล้วไหนบอกจะให้หนูดูตัว มีใครเค้าให้ดูตัวที่โกดัง”

“ถ้ามันยอมแต่ง มันก็รอด แต่ถ้ามันไม่ยอม ฉันจะอัดมัน จนกว่ามันจะยอม พร้อมให้มันรับลูกในท้องแกด้วย แค่นี้ก็วินๆทั้งคู่ ฉันคิดว่าแกจะไม่ทำฉันเสียงเรื่องหรอกนะ นังลูกไม่รักดี”

ฉันจำสภาพหรั่งที่โดนกระทืบวันนั้นได้ดี และไม่อยากให้มันเกิดขึ้นกับใครอีกก็ตาม แต่วันนี้มีบางอย่างไม่เหมือนเดิม คนข้างๆไม่เหมือนพ่อของฉันเลย ปกติพ่อจะไม่ทำอะไรที่ไม่ยั้งคิดแบบนี้ เหมือนกับความโกรธมันบังตา เพราะการสัมภาษณ์ของไทเกอร์วันนั้น ทำให้ The M มันกำลังสั่นคลอน เพราะภายนอกที่ดูไม่ได้เรื่อง แล้วเค้าก็ยอมรับออกมา ว่าเค้าไม่ได้เรื่องออกทีวีเลย แต่มันกลับทำให้สังคมสงสารและเข้าข้างเค้า จนจำเลยสังคมกลับตกเป็น The M แทน


เมื่อไปถึงโกดัง ลูกน้องของพ่อประมาณ 7-8 คน ตามเฝ้าในจุดต่างๆ เพื่อรอการมาของแขก แล้วไม่นาน รถของลูกน้องพ่อก็เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าโกดัง แล้วก็ลากผู้หญิงตัวเล็กลงมาจากรถ

นังนี่ไปทำอีท่าไหน ให้เค้าจับได้ย๊ะ!!!! โง่หรือไงหล่อน

“ ถึงเอาตัวฉันมา พวกแกก็ไม่ได้อะไร พวกแกจะเอาตัวฉันมาทำไม ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วยสักหน่อย”

“จุ๊ๆๆ สาวน้อย ฉันแค่เอาเธอมาเป็นพยาน ในการตอบรับการแต่งงานของลูกสาวฉันกับแฟนเก่าหนูต่างหาก “ ลูกน้องคนสนิทให้คนคุมตัวเจ้าข๋าเอาไว้ อย่าให้หนีไปได้

ฉันหันไปยิ้มส่ายหน้าเบาๆ ให้หญิงสาวตัวเล็ก

“ พวกมึงไปเอาโต๊ะมาตั้งดิ๊ กูจะคุยกับไอ้เด็กอมมือนั่น”

เฮ้อ จะเอาอะไรมากแลกนะ ถ้ามีตัวประกันถึง 2 ตัว

“พ่อคะ หนูว่าไม่เห็นมันต้องมีเลย พยาน”

“หุบปาก!!!!! แกมันมีความผิดเต็มไปหมด ไม่สิทธิ์ที่จะอ้าปากพูดอะไรทั้งนั้น”


เรื่องมันเริ่มวุ่นวายว่าที่ควรจะเป็น ตัวแปรสำคัญดันมาอยู่ที่นี่ ถ้าจะให้เค้าเลือกช่วย เค้าก็ต้องเลือกเจ้าข๋าแน่นอนอยู่แล้ว ฉันกำลังหวังอะไรอยู่ ความหวังที่มีทั้งหมด มันเริ่มเหมือนจะพังทลาย

ไม่นานรถเก๋งคันสีแดงก็ขับมาจอดหน้าโกดัง ชายร่างสูงค่อยๆเดินเข้ามาในโกดังช้าๆ สีหน้าของเค้าไม่ได้ดูตื่นตะหนกอะไรทั้งนั้น แต่กับนิ่งเฉย ราบเรียบจนเหมือนกับเค้ากำลังประเมินสถานการณ์


Tiger Say........

สิ่งที่ผิดแผนที่สุดของผม คือเจ้าข๋าอยู่ที่นี่ แต่มันก็ไม่ได้แย่นักหรอก ผมไม่เดินเข้าถ้ำเสือถ้าไม่มีแผน แล้วผมจะอุ้มลูกเสือออกไปได้ยังไงสองตัว คนอย่างผม ไม่เคยมีแค่แผนสอง ต้องมีแผนมากมายที่จะเป็นไปได้ ผมคิดตามหลักน่าจะเป็น ความน่าจะเป็นไปได้ คือการที่ริชาร์ดเปลี่ยนที่นัด เพราะมันอยู่ในที่แจ้ง มันต้องหาที่ลับที่ลับคุยแน่

และที่แน่นอนกว่าคือ มันต้องยึดโทรศัพท์ผม เพราะกลัวผมจะติดต่อกับคนภายนอก

“ไม่มีแอร์หรอครับ ดันเป็นคนขี้ร้อนซะด้วย”

ผมถอดเสื้อสูท ส่งให้ลูกนอกของริชาร์ด เพื่อให้โทรศัพท์มือถือ คงสภาพที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ต้น อยู่ในกระเป๋าเสื้อสูทแบบนั้น โดยไม่ถูกตรวจสอบ ให้คนที่จะเข้ามาช่วย ตรวจเจอ Gps ของผมได้

แล้วนั่งลงที่โต๊ะไม้กลมๆ ที่มีริชาร์ดนั่งที่ฝั่งตรงข้ามอยู่แล้ว

“เอาแฟนเก่าผมมาทำไม ผมนึกว่าเราจะคุยเรื่องของเราซะอีก”

“มีเธออยู่แล้วเราคุยกันไม่ได้รึไง”

แววตาโกรธเกรี้ยวมันกำลังบ่งบอกว่า มันไม่ได้เอาตัวเจ้าข๋ามาดีแน่ เฮ้อ.....

“ตอนนี้ผมแย่ ถ้า Ulzzz ผมอยากให้คุณยอมให้ ซับพลายเออร์ส่งของให้ Ulzzz เหมือนเดิม ผมไม่ได้อยากได้แฟรนไชส์อะไรทั้งนั้น ผมขอแค่นี้ครับ”

“พูดเพราะเชียว 51% สำหรับหุ้นของUlzzz แล้ว The M จะดันแบรนด์ของ Ulzzz ให้ดังขึ้นไปอีก แกจะได้บริหารเหมือนเดิม ถ้ายอมแต่งกับลูกฉัน”

“ถ้าผมยอมแต่ง Ulzzz จะต้องโดนสังคมว่าแน่”

ถ้าผมแต่งงาน ในสังคม Ulzzz จะยิ่งน่าสงสาร แต่ผมจะเป็นคนที่โคตรน่าสมเพช สิ่งที่ทำมามันจะจบ ความเจิดจ้าจะถูกคนเลิกสนใจมันที

“เอาไง แกริอาจจะมาเทียบรอยเท้าฉัน มันจะต้องเจ็บแบบนี้”

ผมกระตุกรอยยิ้มมุมปากออกมา

“งั้นเปลี่ยนเป็น 10% ดีกว่า”

“ถุ้ย เอามาทำไม เศษหุ้นแค่ 10% เศษเงินปันผล”

“10% ของ The M ผมขอเศษหุ้นนี้นะครับ 10% จากคุณ แลกกับการแต่งงานกับลูกสาวคุณ” ผมกระตุกยิ้มมุมปากให้คนตรงหน้า

“ฝันไม่ตื่นรึไง”

“เฮ้ออออออ แค่ 10% ไม่ทำให้ผมเป็นผู้บริหารบริษัทหรอกครับ”

ปัง!!!! ริชาร์ดตบโต๊ะด้วยความโกรธ

“อย่ามาอวดดีนัก เลือกเอาจะให้อีนี่กลับบ้าน หรือเป็นเมียลูกน้องกู”

ผมแสยะยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ถ้าแตะยัยลูกแมวของผมแม้แต่นิดเดียว เราจะได้เห็นดีกัน

“ผมมาเพื่อเจรจา การเจรการของผมครั้งนี้ผมเป็นคนแจงไพ่”

ผมควักโทรศัพท์เครื่องใหม่เอี่ยมอ่อง ออกจากกระเป๋ากางเกง แล้วโยนลงไปบนโต๊ะ เพื่อให้คนตรงหน้าได้คลิปอุบาทว์ของตัวเอง คนตรงหน้ามีสีหน้าตกใจอย่างมาก ตกใจตาโตเป็นไข่ห่าน

“อันนี้ผมให้คุณ ผมก๊อปปี้เอาไว้เยอะเลย”

“ไอ้ ไอ้ ไอ้” คนที่เห็นคลิปตัวเองแล้วทำอะไรไม่ถูก

“จุ๊ๆๆๆ อย่าขึ้นไอ้ มันดูไม่เป็นคนมีการศึกษา ซะเลย”

“มึงต้องการอะไร” เสียงคำรามในลำคอกดต่ำลง

“หุ้น 10%ของ The M แล้วก็ผู้หญิง 2 คนนั้น”

ริชาร์ดซุบซิบกับลูกน้อง แต่ไม่ต้องเดาก็รู้ ว่าพูดอะไร ปลายกระบอกปืนที่ถูกล้วงออกมาจากด้านหลัง ทำเอาหันมาทางผมทันที

“มึงอย่าเก๋ามาแค่คนเดียว” ลูกน้องของริชาร์ด คนที่กำลังหันปืนใส่ผมอยู่ พูดกับผมที่นั่งไขว่ห้างแล้วยิ้มให้คนที่เป็นนายอย่างไม่ได้แยแสกระบอกปืนที่หันมาหาผม

“เฮ้ออออออ เข้าใจสถานการณ์หน่อย”

มันเป็นฉากที่ผมบอกคนฝั่งผมแล้วว่ามันจะเกิดขึ้น แล้วมันก็ขึ้นจริง ผมบอกไปแล้วถ้ากระบอกปืนหันหาผมเมื่อไหร่ ให้รอสัญญาณจากผม แล้วยิงเลเซอ์แรงสูง แล้วเล็งไปที่หัวของริชาร์ดทันที

พอผมยกมือขึ้น แสงเลเซอร์ ที่คล้ายของปืนสไนเปอร์ ถูกส่องมาที่กลางหัวของริชาร์ดทันที ผมพอผมเอามือลง เลเซอร์ก็หายไป

“แรงปืนของเรามันต่างกัน” ผมยิ้มให้คนตรงหน้า ประหนึ่งว่ามันใจแน่นอนว่านี่คือเกมส์ของผม

คุณเคยได้ยินคำว่าโป๊กเกอร์เฟสไหม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ความมั่นใจของเรา จะทำให้ศัตรู ค่อยๆดรอปความมั่นใจของตัวเองลง

คนของผมจะไปมีได้ยังไงสไนเปอร์ แค่ของเล่นที่เอาหลอกคนแก่เท่านั้น ที่ตอนนี้คนแก่กำลังหน้าเสียทำอะไรไม่ถูก

“ผมไม่เคยแพ้ ผมไม่ได้แคร์ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว Ulzzz ของเรามีความสุขดี แค่ลมที่คุณเป่ามันไม่ทำให้เราสะเทือนหรอก แล้วผมก็ไม่ได้อยากจะดองกับคุณด้วย โอนหุ้นมาผม 10% แล้วผมสัญญาคลิปคุณจะเป็นความลับ ถ้าไม่อย่างงั้นผมจะลงคลิปขอบคุณในเว็ปต่างชาติ ที่ต่อให้คุณมีเงินแค่ไหน ก็จะเอามันออกไม่ได้ คลิปนี้จะส่งถึงผู้ถือหุ้นทุกคน รวมถึงตัวคุณเองด้วย”

“อ่อ แล้วอย่าคิดจะทำอะไรผมที่นี่ คนที่ถือคลิปทั้งหมดของผม จะพร้อมใจปล่อยคลิปพร้อมๆกัน อ่อแล้วก็ ผมชอบชุดที่คุณใส่ในคลิปนะ”

ผมแสยะยิ้ม ให้คนที่ตอนนี้หน้าเจือน จนไม่เหลือสี

“ผมไม่ใช่กระดุกให้คุณเคี้ยว ผมไม่เคยร้ายกับใคร แต่ถ้าคุณยังไม่หยุด เอกสารการลงทุนในธุรกิจสีเทาของคุณที่ผมมี มันจะถึงตำรวจทั้งหมด แล้วอย่าคิดจะใช้เงินซื้อ เพราะเงินของผมก็มี” แม้ตอนนี้ เงินที่ผมมี จะกว้านซื้อหุ้นของ The M ไปหมดแล้วก็เถอะ

ผมส่งยิ้มหวานให้คนที่ตอนนี้ แข็งทื่อจนทำอะไรไม่ถูกไปเสียแล้ว เป็นความแพนนิกอีกชนิด ที่ถ้ากระทืบผมก็กลัวตาย จะไม่ยอมทำตาม ก็จะโดนปล่อยคลิป หรือถ้าจะยิงผมเลย ก็จะไม่รู้ถึงคนที่ถือคลิปทั้งหมด จะทำยังไงนะลุง

ผมยิ้มให้คนตรงหน้า เป็นการขอคำตอบ

“เออ 10% ยังไงฉันก็นังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อยู่ดี”

ริชาร์ด โอนหุ้น 2ล้านจุดให้ผม ซึ่งมันเท่ากับ 10% ไม่ขาดไม่เกิน พอมีหลักฐานจากตลาดหลักทรัพย์ ผมเลยควักกระดาษที่พิมพ์แบบฟอร์มเรียบรอ รอเพียงรายเซ็นเท่านั้น เพื่อรเบประกัน แม้จริงๆแล้วผมให้ริชาร์ดโอนหุ้นผ่านพอร์ตอยู่แล้ว

“ยับนิดหน่อย แต่คงจะใช้ได้นะครับ” มันคือความเตรียมพร้อมของผมเลยนะเนี่ย

ใช่ผมไม่ได้ถือหุ้นของ The M แค่ 10% เค้าจะยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อยู่ แต่ครอบครัวผมถืออยู่ 25% +10% นี้ ผมจะขึ้นเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ The M ทันที

ลายเซ็นถูกเซ็นโดยไม่ตั้งใจนัก แต่ผมก็ขอบคุณพร้อมกับรอยยิ้มนะ ผมเป็นคนมีมารยาทอะ

“ ผมพา2สาวนี้ไปได้รึยังครับ”

“เอาไงครับนาย”

ไม่มีคำตอบใดจากคนเป็นนาย ผมเลยเดินนำออกออกจากโกดัง พร้อมกับหุ้น 10%ในมือ เสียงเงียบทำให้ผมเอะใจผมชลอการเดินลง

“พ่ออย่า!!!”

เสียงของลิซ่าทำเอาผมต้องหันไปมอง มันเป็นภาพลิซ่ากับดันแขนของคนที่เล็งปืนมาทางเจ้าข๋า แต่ต้องโดนแรงเหวี่ยงของแขนพ่อของเธอจนแทบไปชนกับโต๊ะ

“ถอยไปนังทรยศ!!!!! ”

ผมใช้ช่วงเวลาที่ชุลมุนวิ่งเอาตัวมาบังยัยลูกแมวของผมไว้

ปัง!!!!!!!!


image


อุ๊ป ดึกแล้ว เอาแค่นี้ก่อนเนอะ

ความคิดเห็น