เจ้าชิบะ

ฝากสนับสนุนนิยายด้วยนะคะ

รักร้ายๆ ของผู้ชายอันตราย# 6

ชื่อตอน : รักร้ายๆ ของผู้ชายอันตราย# 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.6k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2562 23:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายๆ ของผู้ชายอันตราย# 6
แบบอักษร

6

 

 

 

 

 

“ไอ้พีค ปล่อย..กูเจ็บ!” เพลิงโวยวายขณะดึงแขนยื้อตัวเองไม่ให้เดินตามพีคที่กระชากแขนเพลิงให้เดินตามเข้าไปข้างในร้านที่ยังไม่เปิดให้บริการ

“มึงเลิกสำออยแล้วเดินตามกูมาดีๆได้มั้ย จะยื้อทำเหี้ยอะไร!”

พีคยังคงดึงดันให้เพลิงที่ขัดขืนเดินตามเข้าไป อารมณ์ของพีคตอนนี้ค่อนข้างฉุนเฉียว ทำให้มือที่จับแขนเพลิงถูกบีบแรงกว่าทุกที เพลิงเบ๊หน้าด้วยความเจ็บสลับกับขาที่ก้าวแต่ละครั้งทำท่าเหมือนจะล้มเพราะเดินตามพีคไม่ทัน จนกระทั่งพีคพาเพลิงขึ้นมาที่ห้องทำงานของเขา ก่อนจะเหวี่ยงเพลิงล้มลงไปที่โซฟา เพลิงผวาเมื่อสัมผัสถึงโซฟาที่เคยเกิดเรื่องที่ไม่น่าจดจำ เหมือนรู้ว่าวินาทีนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เพลิงรีบดันร่างตัวเองลุกแล้ววิ่งสวนพีคไปที่ประตู แต่ถูกพีคคว้าเส้นผมเอาไว้พร้อมดึงเข้าหาตัว

“โอ๊ยยย! ไอ้เหี้ยพีค! ปล่อยกู!” เพลิงร้องออกมาทันทีที่ถูกพีคจับ

“อย่าหาเรื่องเจ็บตัว ไอ้เพลิง” พีคพูดเสียงเข้ม มองเพลิงด้วยสายตาดุดัน โดยที่เพลิงพยายามแกะมือของพีคออกจากผม แต่พีคยังคงจิกไว้แน่น

“อึ่ก! ไหนว่ามึงไม่พิศวาสผู้ชายไง แล้วพากูมาที่นี่ทำไม” เพลิงเสียงเริ่มสั่นเครือ เพราะเส้นผมที่ถูกจิกเริ่มทำให้เจ็บหนังหัวมาก

“แล้วหมาตัวไหนมันทำให้กูโมโหวะ! เสือกสร้างเรื่องไว้มึงก็ต้องรับผิดชอบ” พีคว่าเสียงดุ ไม่สบอารมณ์ที่เพลิงเอาเรื่องในรถมาเถียง

“แต่กูไม่ต้องการแบบนี้ อึ่ก..กูยอมให้มึงกระทืบกูตาย ยังดีกว่าถูกมึงหยามศักดิ์ศรีกู ทุกวันนี้กูแทบไม่เหลืออะไรให้ภาคภูมิใจแล้วรู้มั้ย ขอร้องล่ะ ปล่อยกูไปเถอะ จะกระทืบกูก็ได้ แต่กูไม่ขอแบบนี้”

เพลิงลดโทนเสียงลงยอมอ่อนข้อเพื่อเลี่ยงการทะเลาะแล้วถูกพีคทำอะไร พีคมองเพลิงนิ่ง คลายมือที่จิกเส้นผมของเพลิง แต่มือยังไม่ปล่อยไปไหน เพลิงแอบโล่งใจที่พีคยอมเข้าใจแล้วปล่อยเขา พักหายใจได้ไม่ถึงห้าวิ เพลิงกลับสะดุ้งตกใจเมื่อพีคปล่อยมือจากผมของเพลิงไปจับแขนแล้วลากไปที่โซฟา โดยที่รอบนี้พีคเป็นคนนั่งพิงโซฟาแล้วจับเพลิงขึ้นนั่งตักและเพราะถูกกระชากลงมานั่งกระทันหัน ทำให้เพลิงหน้าทิ่มฟุบเข้ากับไหล่กว้างของพีคก่อนจะดันร่างตัวเองออก แต่ก็ถูกมือแกร่งโอบเอวไว้ไม่ให้ลุกไปไหน

“นี่มึง..!” เพลิงเตรียมโวยวายแต่ถูกพีคพูดแทรกขึ้นมาก่อน

“คิดว่าพูดแค่นั้นแล้วกูจะยอมหรอ ถ้าคิดจะอ้อนขอร้องก็ไปหัดเรียนให้มันเซียนกว่านี้นะ แต่ตอนนี้มึงต้องช่วยกูระบายไอ้นี่ให้กูก่อน” พีคพูดชี้ลงไปยังแท่งร้อนที่กำลังตื่นตัวขึ้นมา เพลิงหน้าขึ้นสีหน้าเจือนเพราะไม่คิดว่าพีคจะตื่นตัวเร็วขนาดนี้

 

 

 

// เหี้ย ไปเกิดอารมณ์ตอนไหนวะ // เพลิงว่าออกมาในใจ

 

 

 

“อ๊ะ..” เพลิงร้องสะดุ้งอย่างลืมตัวเมื่อพีคโน้มตัวใช้ฟันกัดเข้าที่ซอกคอจนเกิดรอย เพลิงรีบหุบปากดันอกแกร่งของพีคให้ออกจากตัวเขา แต่พีคที่ตัวใหญ่และแรงเยอะกว่าโอบเอวเพลิงแน่น ส่วนมืออีกข้างขึ้นไปจับท้ายทอยเอาไว้ไม่ให้หนีไปได้ พีคยังคงซุกไซร้ซอกคอของเพลิงพร้อมแอบยกยิ้มพอใจที่เพลิงหลุดเสียงร้องออกมาเอง

“ไอ้พีค..ปล่อย กูไม่เอาแบบนี้..อึ่ก..โอ๊ย!”  เพลิงดิ้นทั้งยังใช้มือดันอกแกร่งของพีค แต่กลับถูกพีคกัดทับที่เดิมและแรงกว่าเดิมจนเพลิงเผลอร้องออกมาอีกรอบ ซึ่งรอบนี้มีความเจ็บปนเข้ามา เพลิงรู้สึกแสบรอยกัดเมื่อพีคเลียทับลงไปอีกรอบราวกับเลียเลือดที่ซึมออก พีคผละจากซอกคอเพลิงแล้วเงยหน้าไปมองเพลิงด้วยสายตายียวน

“ถ้ามึงไม่เลิกดิ้น กูก็จะกัดมึงอยู่แบบนี้แหละ แต่ถ้าอยากได้รอยฟันทั้งตัว จะดิ้นต่อกูก็ไม่ว่านะ หึหึ” พีคพูดหัวเราะขำในลำคอเมื่อเห็นว่าเพลิงมีสีหน้าที่เจือนลงมาอย่างเห็นได้ชัด มือที่พยายามดันอกเขากลับหยุดนิ่งตาม ซึ่งนั่นก็ทำให้พีคพอใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะสอดมือเข้าไปในเสื้อลูบไล้แผนหลังเนียนของเพลิง เพลิงกลับมาสะดุ้งเฮือกอีกครั้งพร้อมคิ้วที่เริ่มขมวดติดกันอย่างไม่ชอบใจ

“ถอดเสื้อซะ เกะกะ”

“ห๊ะ มึงว่าไงนะ” เพลิงตกใจที่จู่ๆพีคก็พูดขึ้นมา

“กูบอกให้ถอดก็ถอด ถอดกางเกงด้วยก็ดี จะได้ไม่ต้องถอดอีกรอบ” พีคสั่งเพลิง ยอมปล่อยมือที่เกาะกุมตัวเพลิงเอาไว้ ก่อนจะถอดเสื้อตัวเองออกโดยที่เพลิงยังนั่งอยู่บนตัก เพลิงหันหน้าหนีทันทีเมื่อเห็นอกเปลือยของพีค

“มึงจะถอดมั้ยห๊ะไอ้เพลิง อย่าให้กูต้องรอ” พีคเสียงขุ่นเมื่อเห็นว่าเพลิงยังนั่งอยู่ที่เดิม

“แล้วทำไมกูต้องทำตามที่มึงสั่งด้วย ถ้ามึงอยาก มึงก็ไปหาคนอื่นดิวะ” เพลิงเถียงพีคกลับ หน้ายังคงหันหนีไปทางอื่น

“แล้วมึงคิดว่าในนี้มีใครมั้ยล่ะ นอกจากมึงและกู ถ้ามี ไหนเรียกให้กูทีซิ เพราะเท่าที่กูจำได้ ร้านกูเปิดบ่ายสาม ไม่ใช่เที่ยง กว่าคนจะเข้ามาก็นู่น บ่ายสอง แล้วทีนี่มึงลองนึกดูซิ ว่าใครตอนนี้เหมาะที่จะทำหน้าที่นี้ที่สุด” พีคพูดยิ้มร้ายราวกับผู้ชนะที่ทำให้เพลิงไม่สามารถปฎิเสธแล้วหนีไปได้ เพลิงหันมามองพีคขบฟันแน่น จ้องพีคด้วยสายตาเคืองขุ่น ก่อนจะลงจากตัวพีคไปถอดเสื้อและกางเกงออกจนเหลือเพียงบ็อกเซอร์เท่านั้น พีคตบขาตัวเองเรียกเพลิงให้ขึ้นมานั่นบนตักเหมือนเดิม เพลิงถอนหายใจหนัก ขบฟันแน่นก่อนจะยอมกลับไปนั่งตักพีคเหมือนเดิม

“ดีมาก อย่างนี้ค่อยเลี้ยงเชื่องหน่อย” พีคพูดออกมาขำๆ พลางขยี้หัวเพลิง

“กูไม่ใช่หมา เลิกขยี้หัวกูสักที” เพลิงปัดมือพีคทิ้ง ซึ่งพีคก็ไม่ได้ว่าอะไรที่เพลิงปัดมือเขาออกแรง แทบยังแอบขำกับท่าทีต่อต้านของเพลิง

พีคไม่รอช้าโน้มตัวใช้ปากกดเม้นเข้าที่ซอกคอเพลิงเหมือนเดิม มือเริ่มลูบไล้ผิวขาวเนียนก่อนนิ้วโป้งจะเข้าไปสะกิดหยอกล้อกับยอดอกทั้งสองข้างจนชูตั้งขึ้นมา เพลิงเบ๊หน้าด้วยความรู้สึกวูบวาบในช่องท้อง พลางนึกว่าทำไมร่างกายตัวเองถึงได้รู้สึกไวกว่าเดิมทั้งที่ไม่ได้ถูกยากระตุ้นเหมือนวันนั้น พีคไล่เลียผิวขาวของเพลิงพร้อมดูดเม้มไปทั่ว ยิ่งเมื่อพีคกดปากเลียเข้าที่ยอดอกพร้อมขบฟันกัดคลึง โดยมืออีกข้างกำลังหยอกล้อกับยอดอกอีกข้าง เพลิงก็เผลอแอ่นตัวเม้มปากด้วยความเสียวซ้าน

“อืออ..อ๊ะ..” เพลิงเผลอร้องครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว พร้อมเลียเม้มริมฝีปากที่แห้งผาก ตัวเริ่มสั่นเทาเพราะการตื่นตัวจากช่วงล่าง  พีคเห็นว่าเพลิงเริ่มมีอารมณ์บ้างแล้ว จึงใช้มือสอดเข้าไปในบ็อกเซอร์ลูบไล้แล้วบีบบั้นท้ายของเพลิงอยู่สักพักขณะที่ยังดูดเม้มผิวของเพลิงไปทั่ว ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปช่องทางรัก

“อ๊ะ..อื๊ออ..ไอ้พีค..ไม่เอา” เพลิงว่าเสียงสั่นหายใจไม่ทั่วท้อง มือที่จับไหล่พีคเริ่มจิกลงผิวพร้อมฟุบหน้าลงเข้ากับไหล่กว้าง พีคขยับนิ้วเข้าออกก่อนจะใส่นิ้วเพิ่มเข้าไปอีกนิ้ว เสียงหอบหายใจของเพลิงข้างหูยิ่งทำให้พีคยิ่งมีอารมณ์มากขึ้น พีคเห็นว่าช่องทางหลังของเพลิงพร้อมแล้ว พีครูดซิบกางเกงออก เผยให้เห็นแท่งร้อนที่พร้อมใช้งานเต็มที่

“ยกตัวขึ้น” พีคพูดสั่งเพลิง เพลิงเงยหน้ามองพีคด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ใจก็อายที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่ก็ต้องยอมทำเมื่อพีคส่งสายตาดุๆแกมบังคับ จนเพลิงยกสะโพกขึ้นตามที่พีคบอก

“ทีนี่ก็กดตัวลงมาซะ”

“ห๊ะ” เพลิงเบิกตากว้างหน้าแดงกว่าเดิม เพลิงเลิกลักทำตัวไม่ถูกโดยเฉพาะเมื่อแท่งร้อนของพีคจ่ออยู่ด้านล่าง พีคตวัดสายตามองเพลิงดุ ก่อนจะถอนหายใจหนักออกมาเมื่อเพลิงไม่ยอมกดลงมา

“กูสั่งให้กดลงมา หรืออยากโดนกูกระแทกเข้าไปห๊ะ ชอบแบบเจ็บตัวหรือไง” พีคว่าเสียงดุ ทำให้เพลิงต้องยอมกดตัวลงมา เมื่อแท่งร้อนของพีคจ่อเข้ามาได้ในได้เพียงนิดเดียว เพลิงกัดปากเบ๊หน้าด้วยความเจ็บ แม้พีคจะช่วยให้มันคุ้นเคยด้วยนิ้วก่อนหน้านี้แล้ว แต่เพลิงก็ยังไม่ชินอยู่เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามา พีคใช้มือประคองบั้นท้ายเพลิงพยุงตัวให้เพลิงค่อยๆกดตัวลงไป

“อืมม..อย่าเกร็งนะมึง” พีคครางเสียงแหบผลา ก่อนแท่งร้อนจะใส่เข้าไปในตัวเพลิงเกือบมิด ช่องทางรักของเพลิงตอดรัดแท่งร้อนแน่นจนพีครู้สึกเสียวร้อนไปทั่วแท่งร้อน

“ทีนี้ก็ขยับตัวให้กู” พีคเริ่มสั่งอีกครั้ง

“มะ..มึงว่าไงนะ” คราวนี้เพลิงแทบสติหลุด มองพีคไม่อย่างเชื่อในสิ่งที่พีคพูด แต่พีคกลับยกยิ้มมุมปาก กระแทกสะโพกตัวเองไปทีนึงจนเพลิงเผลอร้องออกมา

“อ๊ะ! ไอ้เหี้ยพีค” เพลิงเบ๊หน้าจุกเมื่อพีคกระแทกเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว พีคยิ้มชอบใจ ก่อนจะนั่งมองหน้าเพลิงด้วยสายตายียวนบังคับให้เพลิงขยับตัว

“อยากเสร็จเร็วก็รีบทำซะ แต่ถ้าไม่ก็อยู่แบบนี้แหละ กูทนได้” พีคพูดขู่ยกยิ้มร้ายมองเพลิง

เพลิงย่นคิ้วชักสีหน้าอย่างปิดไม่มิด แต่ก็ยอมทำเมื่อรู้สึกอยากปลดปล่อยแล้วรีบออกไปจากนี้เร็วๆ เพลิงเริ่มขยับตัวขึ้นลงตามที่พีคบอก พีคจับสะโพกเพลิงช่วยพยุงเพื่อไม่ให้เพลิงกระแทกลงไปจนเจ็บช่องทางรักมาก ก่อนมือข้างนึงจะเลื้อยไปโอบแผ่นหลังแล้วสัมผัสลูบไล้ไปทั่ว มืออีกข้างก็เลื้อยไปสัมผัสบีบคลึงบั้นท้ายของเพลิง ริมฝีปากกลับไปทำหน้าที่ดูดเม้มผิวขาวและยอดอกเหมือนเดิมพร้อมขบฟันกัดประทับลงบนผิวเนียน

“อ๊ะ..อื๊ออ..อื๊ออ..อึ่ก” เพลิงครางออกมาในลำคอ รู้สึกเจ็บเสียดอยู่บ้างอาจจะไม่หนักเท่าครั้งก่อน แถมยังมีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อยากจะยอมรับ เพลิงเร่งขยับขึ้นลง แขนเข้าไปโอบไหล่กว้างจิกแผ่นหลังของพีคพร้อมฟุบหน้าลงกับไหล่ด้วยความเสียวซ้านช่องทางรัก พีคเองก็ช่วยเร่งกระแทกสะโพกรัว ความคับและตอดรัดแน่นทำให้พีคแทบอยากครอบครองร่างกายนี้

“ซี๊ดด..มึงแม่งตอดแน่นดีฉิบหาย..อืมม..ดีกว่าผู้หญิงอีก..” พีคครางออกมาอย่างสุขสม มือลูบท้ายทอยเพลิง ปากดูดซับไหล่จนเกิดรอยพร้อมมืออีกข้างที่ล้วงสอดเข้าไปในบ็อกเซอร์ ก่อนจะช่วยขยับแก่นกายของเพลิงที่ใกล้เสร็จเต็มที

“อ๊ะ..อ๊ะ..อ๊าา..เบา..” เพลิงร้องออกมา เมื่อพีคกระแทกสะโพกเน้นเข้าไปจนรู้สึกจุก

“ฮืมม..ซี๊ดด..” พีคยังคงเร่งสะโพกรัวไม่หยุดและใกล้ปลดปล่อยเต็มที เสียงหายใจแหบผลาดังสลับกับเพลิงทั่วห้อง ทำให้พีคแทบคลั่ง เพลิงดันตัวออกมาจากไหล่ หายใจเข้าออกทางปากกอบโกยอากาศที่ถูกพีคเร่งอัดสะโพกจนหายใจไม่ทัน

“อ๊าา..อ๊าา..อื๊ออ” เพลิงเริ่มทนไม่ไหว หลับตาปี๋อย่างสุดเสียว เมื่อพีคขยับแก่นกายรูดขึ้นลงจนใกล้เสร็จเต็มที พีคมองเพลิงด้วยสายตาโลมเลียร่างกายร่วมถึงใบหน้า พีคเลียริมฝีปากมองหน้าเพลิงแล้วเน้นสะโพกกรแทกให้แรงขึ้น เพราะพีคก็ใกล้เสร็จเต็มที

“อ๊ะ..อ๊าาาาา” เพลิงกระตุกตัวเกร็งก่อนที่น้ำรักจะปลดออกมาเปราะเปื้อนบนมือพีค พีคเองเมื่อเห็นเพลิงเสร็จ จึงรีบเร่งสะโพกถี่ ก่อนจะปลดน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในตัวเพลิงบ้าง

“อืมม..อาาา..” พีคปลดน้ำรักเข้าตัวเพลิง ก่อนจะกอดรับตัวเพลิงที่เอนตัวฟุบกับไหล่ของเขา พร้อมเสียงหายใจหอบหนักอยู่ข้างหู พีคเองก็หายใจไม่ต่างกันมาก พีคยกยิ้มขำถามเพลิง เมื่อเห็นว่าคนบนตัวดูเหนื่อยหอบหมดสภาพ

“ไรวะ แค่นี้เหนื่อยแล้วหรอ” พีคยิ้มขำ ในขณะที่เพลิงยังฟุบหน้าลงกับไหล่

“ไอ้เหี้ย..เพราะมึงนั้นแหละ พอใจมึงหรือยัง” เพลิงว่าเสียงหอบ แต่ก็มีแรงพอที่จะทำให้ฟังคนรู้ได้ว่าเพลิงโกรธอยู่ พีคเลิกคิ้วเหล่มองคนที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะยิ้มร้ายอีกที เพราพีคคิดว่าแค่นี้มันยังไม่พอ

“ยังไม่พอว่ะ มันยังไม่ได้ครึ่งที่กูอยากเลย” พีคตอบกลับเพลิง

“มึงว่าไงนะ!” คราวนี้เพลิงเด้งตัวออกมองพีคอย่างอึ้งๆ เพราะไม่คิดว่าะพีคจะต่ออีกรอบ แต่จากที่มองตาพีคแล้ว เพลิงถึงได้รู้ว่าพีคพูดจริง พีคจับตัวเพลิงนอนระนาบกับโซฟาโดยที่แท่งร้อนยังเสียบอยู่กับช่องทางรักของเพลิง เพลิงเริ่มรู้สึกได้ว่าแท่งร้อนของพีคกลับมาแข็งอีกรอบ เพลิงรีบสายหน้าหนีไม่ยอม เขาเหนื่อยกับรอบเมื่อกี้แล้ว

“ไม่ไม่ไม่! ไม่เอานะมึง กูไม่ไหวแล้ว” เพลิงสายหน้าระรัว ดันอกแกร่งของพีคให้ลุกออกไป แต่มีหรือที่พีคจะฟัง พีคสอดมือเข้าใต้ขาเพลิง ก่อนจะกระแทกสะโพกเข้าอีกครั้ง

“อ๊าาาา..ไม่เอา..” เพลิงครางลั่นเมื่อพีคกระแทกสะโพกเน้นเข้ามา เพลิงเบ๊หน้าจุกทันที พีคโน้มตัวก้มหน้ากระซิบข้างหูเพลิงอย่างอารมณ์ดี โดยที่คนฟังแทบบ้า

“จนกว่าร้านจะเปิด ช่วยอยู่ให้กูเอาถึงตอนนั้นหน่อยละกัน หึหึ” พีคพูดหัวเราะในลำคอ

“ไม่เอา! เอาของมึงออกไปเดี๋ยวนี้!” เพลิงโวยวายทั้งทุบทั้งดันอกพีคอย่างหวาดหวั่น

“เสียใจ กูกำลังได้ที่เลยว่ะ” พีคไม่ฟังที่เพลิงพูด ก่อนเพลิงจะถูกพีคจับบรรเลงรักต่ออีกหลายยก จนกว่าจะถึงช่วงเวลาที่ร้านเปิด และกว่าจะถึงตอนนั้น ร่างกายเพลิงก็ช้ำไปทั้งตัวเพราะถูกบทรักของพีคเข้าไปเต็มๆ

 

 

**************************************

 

 

14.50 น.

 

 

“เฮ้ย ตายยังวะ” พีคนั่งสะกิดแก้มเพลิงที่นอนนิ่งหันหัวมาทางเขาหลังจากพีคทำความสะอาดตัวเองเสร็จ  ยังดีพีคเอาเสื้อของเขามาคลุมตัวเพลิงไว้เพื่อไม่ให้เพลิงหนาวแอร์ตาย เพลิงเหลือบมองพีคตาแข็ง ก่อนจะหันไปกัดนิ้วพีคที่จิ้มแก้มตัวเอง แต่พีคมือไวกว่าชักกลับยกยิ้มหัวเราะขึ้นมา

“หึหึ มึงนี้เหมือนหมาชะมัด ดีนะกูฉีดยาให้มึงแล้ว” พีคหัวเราะออกมา มองเพลิงด้วยสายตายียวนกวนตีน

“หมาพ่อมึงดิ แล้วนั้นก็ไม่ใช่เข็มด้วย สัด” เพลิงไม่ตลกด้วย ทำท่าจะลุกดันตัวเองขึ้นมานั่ง แต่ความล้าในร่างกายทำให้แขนสั่นลื่นล้มไปนอนอีกที

“หึ ทีครั้งแรกที่โดนกูเอามึงยังมีแรงหนีอยู่เลย ทำไมตอนนี้ถึงได้สั่นหน้าทิ่มลงไปนอนได้ล่ะ หืม?” พีคยังคงพูดแหยเพลิงเล่น ตอนนี้พีคกลับมาอารมณ์ดีลืมเรื่องที่ทะเลาะกันในรถไปตอนแรกแล้ว

“สัด ตอนนั้นกูมีเวลาพักมั้ย ไม่ใช่พึ่งถูก...แบบนี้” เพลิงพูดไม่เต็มเสียงนัก พีคยกยิ้มขำที่เห็นว่าเพลิงยังคงอายแลักระดากปากอยู่

พีคลุกจากโซฟาไปที่ตู้เก็บของหลังโต๊ะทำงาน ซึ่งในนั้นมีเสื้อยืดสำรองเตรียมไว้อยู่ พีคหยิบขึ้นมาใส่ ก่อนจะโทรหาใครบางคนให้เอาเสื้อมาให้อีกตัว พีคกลับมานั่งดูเอกสารของตัวเองต่อ และเหลือบมองเพลิงเป็นพักๆ เพลิงพยายามดันตัวเองลุกยืน และในจังหวะที่ลุกยืนได้ ขากลับสั่นพับล่วงไปนั่งกับพื้น พีคแอบตกใจ แต่ก็รีบปรับสีหน้าเป็นปกติเมื่อเพลิงตวัดสายตามองเขา

“โง่” พีคว่าออกมา ซึ่งเพลิงก็ย่นคิ้วชูนิ้วกลางไปให้ พีคนั่งขำในลำคอ ก่อนจะลุกเดินไปหาเพลิง

เพลิงแทบผวานึกว่าพีคจะเข้ามาทำร้ายตัวเองหลังด่าด้วยนิ้วกลาง แต่พีคไม่ได้เข้ามาทำร้ายแต่อย่างใด พีคเดินเข้ามาใช้แขนช้อนร่างเพลิงอุ้มขึ้นมา เพลิงเบิกตากว้างตกใจเมื่อถูกพีคอุ้มเขาในท่าเจ้าสาว มือไม้เก้กังไม่รู้จะจับอะไรของเพลิง ทำให้พีคแกล้งทำท่าจะปล่อยเพลิงร่วงลงไป จนเพลิงต้องรับโอบคอพีคไว้แน่น เพราะยังจำความรู้สึกก้นกระแทกตอนลุกยืนได้อยู่

“มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย! กูร่วงไปจะว่าไง” เพลิงโวยวายมองพีคคาดโทษ แต่พีคไม่ได้มีท่าทีอะไรออกมานอกจากใบหน้าที่แปะคำว่ากวนตีน

“แล้วร่วงมั้ยล่ะ หึหึ สภาพมึงนี่อนาจจริงจริ๊ง” พีคว่าพลางขำไป ก่อนจะพาเพลิงเดินผ่านโต๊ะทำงานของตัวเอง

“นี่มึงจะพากูไปไหน” เพลิงถามพีคอย่างหวาดหวั่น

“อาบน้ำ เลอะขนาดนี้ยังอยากออกไปไหนด้วยสภาพนี้หรือไง” พีคถามกลับ ก่อนจะเปิดประตูพาเพลิงเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัว พีคพาเพลิงวางไว้ที่พื้นห้องน้ำแล้วเปิดฝักบัวราดลงบนตัวเพลิงทันที เพลิงสะดุ้งเมื่อถูกน้ำเย็นโดนตัว

“ไอ้พีค น้ำมันเย็น!” เพลิงโวยทันทีหลังจากถูกพีคแกล้ง

“อ่าวหรอ โทษๆ กูลืมเปิดน้ำอุ่น” พีคเอื้อมมือไปเปิดเครื่องทำน้ำอุ่น ใช้มือวัดอุณภูมิน้ำว่าอุ่นพอหรือยัง ก่อนจะยื่นฝักบัวให้เพลิงถือ “เอา อาบเองซะ เดี๋ยวเสื้อกูเปียก กูขี้เกียจเปลี่ยนใหม่ ..เสร็จแล้วเรียกกูด้วย”

เพลิงกระชากฝักบัวจากมือพีคมาอย่างหน้าบึ้งๆ พีคสายหัวหน่อยๆ ก่อนจะเดินปิดประตูห้องน้ำออกไป ปล่อยให้เพลิงอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายอยู่ในห้องน้ำอย่างยากลำบาก โดยเฉพาะช่องทางรัก ที่ดูจะเจ็บเป็นพิเศษเมื่อถูกน้ำแล้วต้องเข้าไปทำความสะอาดตรงนั้น

ส่วนพีคเดินออกมาเคลียร์เอกสารราคาสินค้าและรายได้ร้านต่อ ก่อนจะเงยหน้ามองเมื่อมีใครบางคนเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา

“ไง วันนี้พาใครมาเล่นที่ห้องอีกล่ะ ถึงได้ให้กูเอาเสื้อผ้ามาให้ตัวแต่หัววันเชียว” ณดลเดินยิ้มเข้ามาพร้อมถุงเสื้อผ้าที่พีควานให้เอาขึ้นมาให้

“แล้วไหนชุดพ่อครัว ทำไมถึงเอาถุงเสื้อผ้าผู้หญิงมาให้กู” พีคถาม ขณะมองถุงเสื้อผ้าที่เพื่อนตัวเองถือมา พีคพอจะเข้าใจว่าทำไมณดลถึงเอาเสื้อผู้หญิงมา เพราะปกติก่อนจะเจอเพลิง พีคมักจะพาผู้หญิงมาฟัดในนี้บ่อย แต่เป็นช่วงที่ร้านเปิดอยู่เท่านั้น ถ้าเกินเวลาเขาจะพาไปต่อที่อื่น

“ก็อยู่ในนี้แหละ ไซต์ตามที่มึงบอกเป๊ะ ชุดที่เหลือก็แค่ติดมือมาเผื่อเลือก แต่กูส่งสัย ทำไมถึงให้เอาชุดเด็กฝึกงานมา ผู้หญิงที่มึงเอามาตัวใหญ่ขนาดต้องใส่ชุดพวกนี้เลยหรอวะ” ณดลถามอย่างสงสัย พีคยิ้มขึ้นพร้อมเบนสายตาไปที่โซฟาที่มีกองเสื้อกระจายอยู่บนพื้นสลับกับมองณดล คนถูกมองรีบหันหน้ามองตามสายตาที่พีคส่งไป ก่อนจะอ้าปากอ๋อขึ้นมาอย่างเข้าใจ

“เดี๋ยวนี้มึงหาวิธีแก้เซ็งข้ามมาไกลขนาดนี้เลยหรอวะ กูไม่คิดว่ามึงจะติดใจ” ณดลถามพลางยิ้มล้อเลียนพีค พีคเองก็ไม่ได้ใส่ใจ กลับยิ้มตอบอย่างสนุก

“แค่ไอ้หมอนี่คนเดียวเท่านั้นแหละ มันมีอะไรให้กูแก้เซ็งได้เยอะ เดี๋ยวเบื่อกูก็ไปเอาผู้หญิงเหมือนเดิมนั้นแหละ” พีคตอบกลับเพื่อน ส่วนณดลก็ไม่ได้คิดอะไร คงคิดเหมือนทุกทีคือเพื่อนเขาเป็นพวกขี้เบื่อ คงหาคนมาระบายอารมณ์แก้เซ็งอย่างทุกที แม้จะไม่ค่อยบ่อยเพราะพีคต้องทำงานและดูแลลูกน้องที่บ้าน ไหนจะน้องสาวที่อยู่อีกบ้าน

“งั้นกูไปดูงานต่อแล้วกัน ส่วนมึงก็อย่าติดเด็กนั่่นบ่อยจนกู่ไม่กลับล่ะ ไปล่ะ” ณดลแอบแซวเพื่อนแถมเตือนนิดหน่อย พีคยิ้มโบกมือไล่อีกฝ่าย ก่อนจะกลับมาทำงานต่อ พลางนึกถึงเรื่องที่พูดเมื่อกี้ไปเรื่อย

 

 

// ใครจะไปติดกัน กูยังชอบนมผู้หญิงอยู่เว้ย // พีคคิดในใจ เตือนตัวเอง

 

“ไอ้…พีค..”

 

// ไอ้เด็กนั่นมันก็แค่เด็กปากดี ที่เสือกหาเรื่องใส่ตัวเท่านั้นแหละ //

 

 

“ไอ้พีค! กูหนาว!”

เสียงตะโกนจากในห้องน้ำทำให้พีคสะดุ้ง นึกขึ้นได้ว่าในห้องน้ำมีใครบางคนอยู่ พีครีบลุกหยิบชุดและผ้าเช็ดตัวเดินเปิดประตูเข้าไป ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นเพลิงนุ่งผ้าเช็ดตัวอยู่บนฝาชักโครก

“มึงเอาผ้าเช็ดตัวมาจากไหน” พีคอดถามไม่ได้ ในเมื่อตัวเขาเองก็ถือผ้าเช็ดตัวอยู่ในมือ เพลิงไม่พูดแต่ชี้นิ้วไปทางราวแขวนผ้าตรงผนังใกล้อ่างล้างหน้า พีคนึกขึ้นได้แล้วลืมไปเลยว่าตัวเองเคยแขวนผ้าไว้ตรงนั้น

“ไหนเสื้อกู เอามา” เพลิงแบมือขอเสื้อ พีควางชุดที่หอพลาสติกใส่บนมือเพลิง เพลิงขมวดคิ้วสลับกับมองพีคอย่างสงสัย และอดที่จะถามไม่ได้ “นี่มึงจะให้กูไปทำงานเลยหรอ”

“มึงใส่ไปก่อนเถอะ กูไม่มีเสื้อตัวอื่นให้เปลี่ยน ส่วนเสื้อมึงก็เลอะนอนอยู่กับพื้น ถ้าไม่อายก็เอาไปใส่ต่อก็ได้” พีคพูดพลางยกยิ้ม เพลิงถอนหายใจก่อนจะไล่พีคให้ออกไปข้างนอก พีคยอมออกไปง่ายๆ ก่อนจะเดินไปเก็บเสื้อผ้าที่นอนเกลื่อนพื้นใส่ลงในถุงที่ณดลให้ไว้ก่อนหน้านี้

เพลิงแต่งเป็นชุดฝึกงานออกมาก่อนจะค่อยๆเดินไปนั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานพีค ไม่กล้าที่จะแตะโซฟาที่พึ่งผ่านอะไรมาเป็นชั่วโมง พีคมองเพลิงสักพักก่อนจะถือถุงไปวางไว้ข้างตู้เก็บของ แล้วกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม เพลิงและพีคตอนนี้นั่งหันหน้าเข้าหากัน แต่เพลิงเลือกที่จะหลบสายตาพีคหันไปมองอย่างอื่น

“วันนี้มึงทำงานไหวมั้ย” พีคถามทำลายความเงียบ

“ไหว” เพลิงตอบพีคห้วน แต่ยังคงย่นคิ้วมองไปทางอื่น พีคหัวเราะในลำคอที่เพลิงแสดงความอวดเก่งออกมา

“ไหวเนี่ย เดินไหวใช่มั้ย หึหึ” พีคว่าหัวเราะขำในลำคอ เพลิงรีบหันไปมองพีคอย่างเอาเรื่องปนอายที่พีคหยิบเอาเรื่องที่เพลิงเดินไม่ไหวมาแซว

“กูอึดกว่าที่มึงคิดแล้วกัน” เพลิงเถียงกลับหน้าบึ้ง

“หรอ แล้วใครกันที่บอกไม่ไหวแล้วหลังจากโดนไปแค่ครั้งแรก” คราวนี้พีคแซวพร้อมยิ้มขำออกมาอย่างชัดเจน เพลิงหน้าเจือนทันทีที่ถูกเอาเรื่องนั้นมาล้อ

“มันคนละเรื่องมั้ยล่ะ!”เพลิงโวยเสียงแข็ง ไม่ชอบเอาซะเลยที่เหมือนถูกพีคปั่นหัวเล่นอยู่ตลอดแบบนี้ พีคมองหน้าเพลิงด้วยสายตาสนุกที่แกล้งเพลิงได้สำเร็จ พีคไม่อยากคิดหรอก แต่ตัวเองแอบเหมือนโรคจิตที่ชอบเห็นเพลิงโวยวายอารมณ์เสีย

“หึหึ งั้นมึงก็อยู่ในนี้ไปก่อนแล้วกัน หกโมงแล้วค่อยลงไปทำงาน ถ้าลงไปสภาพนี้คนข้างล่างคงตกใจ” พีคบอกเพลิงก่อนจะก้มไปทำงานต่อ

“กูไปทำงานสายเชฟจะไม่ว่าอะไรใช่มั้ย” เพลิงถามพีคเสียงอุบอิบ จนพีคต้องเหลือบขึ้นไปมองแปปนึง

“ไม่ว่า เดี๋ยวกูโทรไปบอกข้างล่างเองว่ามึงเข้าสาย” พีคตอบเพลิงแล้วก้มหน้าไปทำงานต่อ เพลิงพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ตัวเองที่พีคเอามาวางไว้ให้ตอนเอาถุงเสื้อไปเก็บ

เพลิงนั่งสไลด์โทรศัพท์ไปเรื่อย ดูนู่นดีนี้ไปเรื่อยอย่างเบื่อหน่าย ก่อนสายตาจะไปสะดุดกับแอพที่หน้าจอหลังเพลิงกดออกจากเฟสบุ๊ค เพลิงเหลือบพีคแปปนึง เช็คให้แน่ใจว่าพีคคงไม่สนใจตัวเองแน่ๆ ก่อนจะใช้ขาดันเก้าอี้เลื่อนไปติดกำแพงกระจกของออฟฟิศ ที่ตอนนี้มีผ้าม่านปรับแสงของออฟฟิศปิดกระจกไว้อยู่ เมื่อเห็นว่าไกลจากพีคและลดเสียงพอดีแล้ว เพลิงจึงเปิดเกมบางอย่างขึ้นมาเล่น

พีคนั่งทำงานอยู่สักพักขมวดคิ้วเป็นปมอย่างสงสัยเมื่อได้ยินเสียงดังจากโทรศัพท์เพลิงมาเป็นพักๆ ตอนแรกคิดว่าเพลิงคงดูหนังดูอะไรเรื่อยเปื่อย แต่พักหลังพีคกลับคิดว่าไม่ใช่ เพราะได้ยินเหมือนเพลิงด่าและสบทอะไรบางอย่างออกมา บวกกับเสียงที่เหมือนปืน

 

/  ปัง! ปัง! /

 

พีคเงยหน้าขึ้นไปมองเพลิงที่ตอนนี้ตัวอยู่ติดกระจกนั่งเอนหลังไปกับเก้าอี้ แทมสีหน้ายังดูจริงจังบวกกับนิ้มที่จิ้มกับโทรศัพท์รัวๆ พีคเลิกคิ้วมองเพลิงสักพัก ก่อนจะเห็นเพลิงขยับตัวร้อง yes ออกมาอย่างลืมตัวว่าตอนนี้สะโพกตัวเองไม่ค่อยดี ทำให้เพลิงเกิดเจ็บช่องทางหลังแล้วเบ๊หน้าออกมาด้วยความเจ็บ พีคยิ้มขำก่อนจะถามเพลิงขึ้น จนเพลิงแอบสะดุ้งไปนิดนึงด้วยความตกใจ

“นั่นมึงทำอะไรอยู่” พีคถามพลางปรับสีหน้านิ่ง

“เอ่อ..เล่นเกม..” เพลิงตอบเสียงเบา เหมือนจะเกร็งๆด้วยซ้ำที่ถูกพีคส่งสายตาดุๆมา

“นี่คือมึงว่างจนต้องเล่นเกมเลยถูกมั้ย” พีคยังคงถามต่อ

“แล้วจะให้กูทำอะไรอ่ะ กูต้องอยู่ในนี้ตั้งหลายชั่วโมง” เพลิงว่าออกมา ต้องการสื่อให้พีครู้ว่าตัวเองเบื่อ

“งั้นมึงมาช่วยกูเคลียร์เอกสาร เกมมึงมันเสียงดัง” พีคว่าไม่จริงจังนัก แต่เพลิงย่นคิ้วทำหน้าบึ้งใส่

“ก็กูไม่มีหูฟัง มึงมีมั้ยล่ะ” เพลิงถาม

“มี”

“ยืมหน่อย” เพลิงแบมือของพีคนิ่ง พีคมองเพลิงแทบส่ายหน้าเมื่อเห็นว่าเพลิงติดเกม ไม่ยอมช่วยเขาทำเอกสาร พีคแกล้งไม่ให้เพลิงยืมหูฟัง อยากจะรู้ว่าเพลิงจะทำไงต่อ

“มึงมาช่วยกูทำงานเดี๋ยวนี้ แล้วรีบปิดเกมนั้นด้วย” พีคแอบว่าเสียงดุ

“ไม่ได้ๆ กูต้องโดดร่มแล้ว!” เพลิงหันหน้าหนีพีค ก่อนจะก้มไปสนใจเกมบนโทรศัพท์ต่อ พีคถอนหายใจแรงพลางเอามือเสยผมอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะเรียกเพลิงอีกรอบ

“ไอ้เพลิง”

เงียบ พีคมองเพลิงนิ่งเมื่อเห็นว่าเพลิงสนใจเกมในมือจนเหมือนลืมไปแล้วว่าเขานั่งอยู่ในห้อง พีคยิ้มอ่อนมองเพลิงแล้วเรียกอีกครั้ง “ไอ้เพลิง!”

“แตก!” เพลิงพูดแทรกกลับจนพีคต้องถอนให้ใจแรงกว่าเดิม แถมยังเริ่มหงุดหงิด

“นี่มึงเล่นเกมไรของมึงวะ ถึงเงยหน้ามาคุยกับกูไม่ได้” พีคถามอีกรอบ อยากรู้ด้วยว่าเพลิงเล่นเกมอะไร

“pubg ..อ้าว เป๋าสาม..”

 

/  i got supplies (มีของ) /

 

พีคมองเพลิงนิ่ง ตอบเขาไม่ถึงวิก็กลับไปสนใจเกม พีคเปิดลิ้นชักใต้โต๊ะ ก่อนจะหยิบหูฟังเดินไปที่เพลิงด้วยอารมณ์หงุดหงิด พีคยืนมองเกมในมือเพลิงนิ่ง

“ไอ้เพลิง” พีคลองเรียกเพลิงครั้งสุดท้าย เพลิงจะยังสนใจมั้ยถ้าเขายังยืนอยู่ข้างๆ

“ห๊ะ?... เฮ้ยเจอรถ..”

โอเค พีคได้คำตอบจากเพลิงเรียบร้อย ความหงุดหงิดในตอนแรกระเบิดออกมาทันที

“มึงเอาไปเลยไปหูฟังน่ะ!” พีคตะโกนเสียงแข็งใส่เพลิงอย่างเหลืออด

“เอามา” เพลิงก้มหน้าแบมือขอหูฟังจากพีค โดยที่มืออีกข้างยังคงขยับเกมอยู่

 

// ไอ้เด็กนี่!! //

**************************************

โกรธที่ถูกเด็กเมินหรอแก ฉันจะเห็นใจหรือขำดี

เรื่องนี้ยังมีเด็กติดเกมนะจ๊ะ มุมน้อยๆของนางเพลิง

แต่งเอ็นซียังมึนๆอยู่ ผิดพลาดขออภัยด้วยน้าา

ฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

อาจลงช้าบ้างเพราะติดงาน แต่จะไม่ให้เกินอาทิตย์แน่จ้าา

#เจ้าชิบะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น