Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ตอนที่ 8 ชีวิตใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 ชีวิตใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 823

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2562 21:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 ชีวิตใหม่
แบบอักษร

 

ตอนที่ 8 ชีวิตใหม่ 

วันนี้ริวพามิกิมาที่คลับเฮ้าส์ เขาเปิดมินิคอนเสิร์ตให้กับนักเปียนโนที่มีความติส (เล่นๆ แล้วเลิกตอนไหนกะได้งี้) ในระหว่างที่ดนตรีกำลังบรรเลงไปอย่างเพลิดเพลิน 

Rrrrrr 

โทรศัพท์มือถือของมิกิดังขึ้น เธอลุกออกจากที่ตรงนั้นไปยังมุมที่เงียบ 

“คุณหมอมิยูกิคะ รถพยาบาลขอส่งตัวคนไข้ใกล้คลอดค่ะ” 

“กี่วีคแล้ว” มิกิถามกลับ 

“ไม่ทราบเลยค่ะ ไม่มีการฝากท้อง” 

“เคสไม่ฝากท้องหรอ” มิกิเอ่ยขึ้นเบาๆ 

“ไม่รับมา 2 โรงพยาบาลแล้วค่ะ เราจะทำยังไงดีคะคุณหมอ” ปลายสายเอ่ยปรึกษา 

“เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวมิกิจะเข้าไปนะคะ ฝากถาม NICU ด้วยว่ามีเตียงว่างไหม”  (NICU = Neonatal Intersive Care Unit หน่วยอภิบาลทารกแรกเกิดวิกฤติ) 

ริวที่เดินตามมาเอยถาม 

“จะไปไหนครับ” 

“ขอโทษนะคะริว คนจะคลอดลูก รอไม่ได้ค่ะ” ริวไปส่งมิกิหน่อยนะคะ แล้วมิกิก็รีบวิ่งออกไปทันที 

ระหว่างที่หมอมิยูกิเดินถึงหวอด หมอเวรกำลังโทรคุยกับรถฉุกเฉิน 

“หาโรงพยาบาลอื่นได้ไหมคะ เตียงเด็กแรกเกิดที่นี่เต็มแล้ว” 

“ชิโมยะ เดี๋ยวหมอคุยเอง” มิกิเอ่ยขึ้นพร้อมกับรับสายต่อจากเธอ 

“เปลี่ยนคนถือสายนะคะ เจ็บท้องเป็นยังไงบ้าง” มิกิเอ่ยถามปลายสาย 

“ตอนนี้เจ็บถี่น้อยกว่าสี่นาทีแล้วครับ ยังไม่มีที่ไหนรับเลยครับ ให้เราทำยังไงดี” เจ้าหน้าที่รถฉุกเฉินเอ่ยถาม 

“เดี๋ยวขอเช็คตารางผ่าตัดสักครู่นะคะ” หลังจากที่มิกิ ตรวจเช็คแล้ว 

“งั้นก็ไม่มีปัญหา ส่งเคสมาได้เลยค่ะ”  มิกิเอ่ยบอกเจ้าหน้าที่ออกไป 

หมอเวรในหวอดถึงกับร้องลั่น 

“คุณซาโอริ เคสนี้อาจต้องผ่าคลอดก็ได้ รบกวนเตรียมตัวด้วยนะคะ” มิกิหันไปคุยกับคุณพยาบาลเวร 

“ติดต่อจองห้องผ่าตัด แล้วให้หมอดมยาสลบสแตนด์บายไว้ด้วย 

“คุณหมอมิยูกิ เคสนี้ไม่มีประวัติการรักษาจะรับไว้จริงหรอคะ” หมอชิโมยะเอ่ยถาม 

“คุณชิโมยะ รบกวนติดต่อห้องแล็บ เตรียมขอผลแล็บด่วนด้วยนะคะ” มิกิสั่งการเพื่อเตรียมความพร้อม 

“ตรวจเลือดหรอ เดี๋ยวค่ะ ถ้าเกิดอะไรขึ้น มันจะรบกวนคุณแม่ที่มาคลอดคนอื่น ๆ นะคะ” หมอชิโมยะแย้ง 

“แต่ว่า ...เด็กที่จะเกิดมาน่ะ เขาไม่รู้เรื่องด้วยสักหน่อยจริงไหมคะ” หมอมิยูกิพูดออกไปพร้อมกับทำหน้าแบ๊วใส่ 

“คุณมายูมิ รบกวนติดต่อสังคมสงเคราะห์ด้วยนะคะ” 

@ ที่หออภิบาลทารกแรกเกิดวิกฤติ (NICU) 

Rrrrrr 

“ NICU ค่ะ” พยาบาลผู้รับสายกล่าว 

“สักครู่นะคะ” 

“คุณหมอฮาชิคะ แผนกสูติฯ โทรมาค่ะ” พยาบาลเอ่ยบอก 

กุมารแพทย์ ด้านทารกแรกเกิด หัวหน้า NICU นายแพทย์ ฮาชิ ทาคาชิ 

“ฮาชิพูดครับ” เขาเดินมารับสาย 

“มิยูกิค่ะ เรากำลังจะรับเคสที่ไม่เคยฝากท้อง ช่วยเตรียมพร้อมด้วยนะคะ” 

“เข้าใจแล้วครับ” หมอฮาชิรับเรื่อง จากนั้นก็วางสายไป 

“อย่าบอกนะครับ..ว่าเราจะรับเคสไม่ฝากท้อง” แพทย์ประจำบ้าน NICU กาวะเรียว เอ่ยถาม 

“แต่เราไม่มีตู้ว่างแล้วนะครับ” หมายถึงตู้ incubator ตู้ปรับอุณหภูมิที่ทารกอยู่ 

“เอาตู้แบบเคลื่อนที่ได้ออกมา ถ้าจำเป็นเราจะได้ส่งเด็กไปโรงพยาบาลอื่น” หมอฮาชิเอ่ยบอก 

“แต่มันเสี่ยงไปนะครับ” หมอเรียวเอ่ยแย้ง 

“ทำคลอดเคสที่ไม่มีประวัติฝากท้องเลยเนี่ย ถ้าเกิดเป็นเคสติดเชื้อจะไม่แพร่เชื้อไปใหญ่เหรอครับ” หมอเรียวเริ่มเสียงดัง 

“หมอเรียว เริ่มโวยวายใหญ่แล้ว เด็กๆ จะตกใจกันหมด” 

@ในห้องผ่าตัด 

พยาบาลเดินเข้ามา 

“หมอโซเรียวยะคะ มีเคสด่วนไม่ฝากท้องมาค่ะ” พยาบาลคนนั้นแจ้ง 

แผนกสูตินารีแพทย์ โซเรียวยะ คันจิ 

“ไม่ฝากท้องอย่างนั้นหรอ” หมอโซเรียวยะ ถามออกไป 

“ค่ะ” 

“หมอฟุคิชิมะ เราต้องเร่งมือแล้ว” หมอโซเรียวยะ เอ่ยบอกผู้ช่วย 

คุณแม่ที่ตั้งท้อง โดยไม่มีประวัติการไปฝากครรภ์เลย เราจะเรียกเคสนี้ว่า no ANC (ANC = antenatal care การดูแลก่อนเกิด หมายถึงการฝากครรภ์) 

คุณแม่เหล่านั้นอาจจะมีภาวะแทรกซ้อนเช่น เด็กที่คลอดก่อนกำหนดและภาวะพร่องออกซิเจนของเด็ก ไม่ใช่แค่ความเสี่ยงเรื่องนี้ แต่ถ้าคุณแม่มีการติดเชื้ออันตรายอย่างอื่น เช่นไวรัสตับอักเสบหรือเอดส์ ก็มีความเสี่ยงที่เด็กจะติดเชื้อไปด้วย 

ในขณะที่รถฉุกเฉินแล่นเข้ามาในโรงพยาบาลและจอดเทียบที่หน้าห้องฉุกเฉิน 

มิยูกิพร้อมทีมพยาบาลยืนรอรับเคสอยู่ 

“เจ็บห่างประมาณ 2-3 นาทีครับ” เจ้าหน้าที่รถฉุกเฉินกล่าว 

“ฉันหมอมิยูกิ เป็นหมอสูตินะคะ ขออนุญาตตรวจหน่อยนะ” มิยูกิแจ้งแก่คนไข้ตามขั้นตอน 

มิยูกิทำการจับที่ท้อง พร้อมกับพยาบาลเอาเครื่องอัลตราซาวน์มาเช็ค 

“น้ำคร่ำออกไปเกือบหมดแล้ว” มิกิเอ่ยบอก 

“ขอตรวจหน่อยนะคะ” 

“ขาออกมาข้างนอก สายสะดือโผล่” มิกิเอ่ยแจ้ง 

“มายูมิ น้ำคร่ำมันเหลือน้อย สายสะดือเลยพันกับขา ต้องผ่าเลย แจ้งกับห้องผ่าตัดด่วน” มิกิแจ้งกับพยาบาลให้ทราบในทันที 

 

 

“ชิโมยะเอามือมา” แล้วมิยูกิก็จับมือผู้ช่วย 

“เอามือดันเด็กเอาไว้นะ” มิยูกิเอ่ยบอก 

“ได้แล้วค่ะ...น่ากลัวชะมัด” 

“ดันไว้ตำแหน่งนี้นะ ห้ามให้เด็กออกมา ห้ามปล่อยมือนะ” มิยูกิออกคำสั่ง 

จากนั้นมิยูกิก็เดินมาดูคุณแม่ พร้อมกับร้องเรียก 

“คุณแม่ สายสะดือมันถูกกด น้องเลยไม่มีเลือดไปเลี้ยง ตอนนี้น้องกำลังทรมาน เพื่อช่วยให้น้องออกมาได้สะดวก ขออนุญาตผ่าคลอดนะคะ” มิยูกิแจ้งอาการของทารกให้กับคุณแม่ได้ทราบ พร้อมขออนุญาตเพื่อทำการผ่าตัดอย่างเร่งด่วน 

ในขณะที่มิยูกิกำลังทำหน้าที่ ริวจังที่นั่งรออยู่ที่โถงชั้นล่าง กำลังคุยโทรศัพท์กับซาอิอยู่ 

“อืม ไม่รู้จะเสร็จเมื่อไหร่” ในระหว่างที่เขากำลังคุยกับเพื่อนๆ อีก 3 หนุ่ม ก็ได้ยินเสียงโวยวาย เขาหันไปมอง เห็นมิกิของเขากับกำลังเข็นเตียงคนไข้พร้อมกับมีหมอผู้ช่วยที่โวยวายเสียงดัง 

เขาได้แต่ยืนตะลึงเพราะไม่เคยเป็นมิยูกิทำงานและไม่เคยเห็นคนที่ใกล้คลอดแบบนี้มาก่อน 

@หน้าห้องผ่าตัด 

“หมอชิโมยะ ใส่ถุงมือสเตอร์ไรด์สองชั้นนะ เผื่อมีโรคติดเชื้อ” หมอมิยูกิเอ่ยแจ้งผู้ช่วย 

“มีเคสไม่ฝากท้องหรอ” หมอดมยาสลบเอ่ยถาม 

“ค่ะ ต้องผ่าฉุกเฉิน รบกวนด้วยนะคะ” มิยูกิเอ่ยออกไป 

ในห้องผ่าตัดเมื่อทีมแพทย์ทุกฝ่ายมากันครบแล้ว 

“หมอคะ รีบหน่อย ชีพจรเด็กกำลังเต้นช้าลง” 

คนที่กำลังจับตัวเด็กไว้ แจ้ง 

“เอาละนะ จะเอาเด็กออกมาภายใน 1 นาที” มิยูกิแจ้งทีมแพทย์ 

“อีกนิดเดียว เจอขาแล้ว อ๊า.... ออกมาแล้ว” 

“ยินดีต้อนรับจ้า” ทีมแพทย์ในห้องผ่าตัดพูดออกมาพร้อมกัน 

“หมอชิโมยะ ตัดสายสะดือ” หมอผู้ช่วยที่ยืนอึ้งอยู่  จนหมอมิกิต้องพูดอีกครั้ง 

“เอ่อ ค่ะๆ” 

หลังจากที่มิยูกิยกตัวเด็กออก พร้อมกับสายสะดือที่ถูกตัดแล้ว เด็กทารกเพิ่งคลอด ก็ถูกต้องไปยังทีมแพทย์จาก NICU ทันที 

“ดูดน้ำคร่ำออกจากปากด้วย” หมอฮาชิเอ่ยบอกกับหมอเรียว 

“ครับ” 

“แล้วเสียงเด็กก็ร้องออกมา” ทุกคนมีแต่รอยยิ้มกันทั่วห้อง 

เมื่อเวลาผ่านไป หมอวิสัญญี ก็ปลุกผู้เป็นแม่ของเด็กให้ตื่น 

แล้วหมอจากห้อง NICU ก็อุ้มเด็กมา 

“ยินดีด้วยนะครับ เป็นเด็กผู้หญิง” คุณหมอมิยูกิเอ่ยบอก 

ผู้เป็นแม่หันกลับมามอง แล้วหันกลับไป ไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้า ทำให้หมอมิยูกิและท่านอื่นๆ มองอย่างสงสัย 

“แต่น้องยังตัวเล็กไปหน่อย เราต้องให้อยู่ห้องทารกแรกเกิดก่อนนะครับ” หมอฮาชิแจ้งแม่เด็ก 

คนเป็นแม่ที่กำลังนอนหลับอยู่ที่ห้องพักฟื้น ตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเด็กทารกกำลังร้อง เธอกำลังนึกย้อนเหตุการณ์เลวร้ายต่างๆ ที่ผ่านมา ตั้งแต่เธอเด็กๆ ที่น้องชายร้องไห้ คนเป็นแม่โวยวายต่อหน้าเธอ หรือแม้แต่ตอนที่เธอบอกกับผู้ชายคนนึงว่าเธอห้องแล้วเขาก็ไม่รับผิดชอบอีกทั้งยังเดินหน้าและไม่ติดต่อกลับมา 

“ขอโทษนะคะ ฉันมูอิ นักสงคมสงเคราะห์ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ” 

มูอิเอ่ยกับคนเป็นแม่ที่หันหน้าหนีเธอตลอดเวลา 

@ ทางเดินห้องโถง 

“ผลการตรวจเลือดออกมาแล้วเธอไม่ติดเชื้อค่ะ แต่เราจะแยกเธอไว้ก่อนสักสองถึงสามวัน” ผู้ช่วยแจ้งแกมิยูกิ 

“อือ” เธอรับรู้สั้น ๆ 

“เธอจะทำยังไงกับเด็กคะ ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมไม่ไปฝากท้อง” 

“ก็ยังดีไม่ใช่หรอ ที่เด็กคลอดออกมาปลอดภัย” เสียงของใครคนนึงดังขึ้น 

“โอ๊ะ!!” มิยูกิตกใจ 

“มัตสึซัง ทำไมยังอยู่นี่อยู่คะ” มิกิเอ่ยถาม 

“เอ่อไม่ทราบว่าคุณคือใครเหรอคะ” หมอผู้ช่วยเอ่ยถามขึ้น 

“ฉันหรอ เป็นผู้หญิงในอดีตของหมอมิยูกิ” พร้อมกับเดินไปนั่งบนตักเธอ ประหนึ่งคู่เลสเบี้ยน 

“อย่าทำให้คนอื่นเข้าใจผิดซิคะ” มิกิหัวเราะขบขัน 

“มัตซึซัง เป็นพยาบาล ตอนฉันเป็นเทรนแพทย์ประจำบ้านก็ได้เขาช่วยดูแล 

แผนกสูตินารีเวช พยาบาลผดุงครรภ์ มัตซึ มิรุโกะ 

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”  มัตซึซังแนะนำตัวกับผู้ช่วยของมิกิ 

“ยิ้ม หมอสูติต้องยิ้มเข้าไว้” เธอเอ่ยบอกพร้อมกับหยิกแก้มหมอผู้ช่วยเบาๆ 

“ฉันจะเริ่มงานที่นี่ตั้งแต่พรุ่งนี้ ท่านผอ.จ้างฉันมา” เธอหันกลับมาพูดกับมิกิอีกครั้ง 

หมอโซเรียวยะเดินออกมา 

“ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ ถ้าช้าไปนิดเดียวแม่เด็กเป็นอะไรไปทำยังไง 

“โธ่!! โซเรียวขา..... มันเร่งด่วนจริงๆ อย่าโกรธมิกิเลยนะคะ” เธอใช้วิธีอ้อนให้เขาไม่โกรธเธอประหนึ่งคนรัก 

“ดีนะที่ครั้งนี้ไม่เป็นอะไรแต่คราวหน้าอย่าเป็นอย่างนี้อีกนะ” เขาเจอเธออ้อนไปก็เอ็นดูอย่างพี่ชายจนทำให้โกรธเธอไม่ลง 

“อ๊ะ แม่เด็กว่าไงบ้างคะคุณมูอิ” มิกิเอ่ยถามนักสังคมสงเคราะห์ 

“ยังไม่ค่อยจะยอมพูดอะไรเลยค่ะ คงต้องให้เวลาอีกสักหน่อย” มูอิบอก 

“คุณแม่ชื่อ นัตซึโกะ เดือนที่ผ่านมานอนอยู่ในเน็ตคาเฟ่” 

“นอนในเน็ตค่าเฟ่ ทั้งเดือนเลยเนี่ยนะ” 

“เหมือนว่าเขาขนข้างของไปอยู่เลยละค่ะ” 

“เขาทำงานอะไรคะ” มิยูกิถาม 

“ทำพาร์ทไทม์รายวันนะ”  มูอิตอบ 

“เธอไม่มีใครให้พึ่งเลยหรือคะ แล้วพ่อเด็กหละ” มิยูกิถามต่อ 

“ไม่ยอมพูดถึงพ่อของเด็กเลยค่ะ ครอบครัวตัวเองก็ไม่พูดถึง” 

“เป็นคนท้องจรจัด เคสมีปัญหาสุดๆเลย” โซเรียวยะเอ่ยขึ้น 

“จรจัด...ไม่เห็นต้องใช้คำแรงขนาดนี้เลย เรียวยะ” มัตซึซังเอ่ยขึ้น 

“มิกิ อย่าให้เดือดร้อนคนไข้คนอื่นล่ะ” โซเรียวยะเอ่ยบอกแล้วเดินจากไป 

“อะไรของเขา ทำไมเป็นคนเย็นชาแบบนี้ไปได้” มัตซึซังเอ่ยขึ้นตามหลัง หลังจากที่โซเรียวยะเดินจากไปแล้ว 

“ยังไม่ต้องเร่งเธอก็ได้ค่ะ ยังไงก็ต้องนอนโรงพยาบาลต่ออีกหน่อยอยู่แล้ว” 

“งั้นเดี๋ยวฉันจะมาคุยกับเธอใหม่” 

“ค่ะขอบคุณมากค่ะ” 

แล้วทั้งหมดก็แยกย้าย 

มิยูกิที่กำลังจะเดินกลับออกไปเรียกรถ เธอเห็นริวจังนั่งอยู่ ก็ทำหน้าสงสัย 

“ริวคะ ทำไมมาอยู่นี่ได้หละ” มิกิเอ่ยขึ้นพร้อมกับลงไปนั่งบนตักของริว 

“ผมรอที่รักอยู่ไงครับ รอสัญญาคืนนี้ของเรา” ริวกระซิบบอกเบาๆ 

มิกิก้มหน้าเขินอายจนแก้มแดงไปหมด ริวแทบจะอดใจไม่ไหวอยากฟัดเธอซะตรงนี้ให้ได้ 

“กลับบ้านกันเถอะ” แล้วเขาก็จูงมือมิกิเดินไปขึ้นรถกลับบ้าน 

“””””””””””””””””””””””” 

ติชมกันได้นะคะ ถ้าชอบให้ใจกันหน่อยน๊า 

Cr. เคสคนไข้จากซีรี่ญี่ปุ่นเรื่อง Kounodori 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น