Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

​ตอนที่ 7 ของตอบแทน

ชื่อตอน : ​ตอนที่ 7 ของตอบแทน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 728

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2562 20:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ตอนที่ 7 ของตอบแทน
แบบอักษร

​ตอนที่ 7 ของตอบแทน 

“ริวคะ ริว” มิกิตะโกนเรียกริวจากในห้องน้ำ เธอเปิดประตูโผล่หน้าออกมา 

“ว่าไงครับ เรียกผมอยากให้อาบน้ำให้หรอ” ริวเอ่ยแซว 

“เปล่าซะหน่อย ริวไม่ได้เอาผ้าเช็ดตัวให้มิกิ หยิบให้หน่อยได้ไหมค๊า” มิกิเอ่ยบอกออกไปเสียงอ้อนๆ 

“อ๊ะ คุณสระผมด้วยหรอ” ริวเอ่ยถาม 

“ดึกแล้ว นอนตอนหัวยังไม่แห้งเดี๋ยวไม่สบาย รีบออกมาเลยเดี๋ยวผมเช็ดหัวให้” ริวเอ่ยบอก 

“ริวคะ ชุดนอน?” มิกิเอ่ยถาม 

“เอ่อ จริงด้วยผมลืมไปเลย อุตส่าห์ให้คุณฮารุโกะเอาเสื้อผ้าของผู้หญิงมาให้นึกว่าครบหมดแล้วซะอีก งั้นพันผ้าเช็ดตัวออกมาก่อนเดี๋ยวผมดูชุดให้” ริวเอ่ยบอก 

“ตะ แต่ มิกิอาย” มิกิผู้ซึ่งไม่เคยเผยเรือนร่างให้ผู้ชายดูถึงขนาดนี้ก็เอ่ยขึ้นอย่างเขินอาย 

“อายหรอ” ริวแซวขณะที่หน้ามิกิเห่อแดง 

เขาดึงตัวมิกิออกมาจากห้องน้ำ พร้อมกับจุ๊บปากไป 1 ที 

“ที่รักคร๊าบบ เดี๋ยวก็ชิน” ริวบอกสั้นห้วนจบประโยค 

“คนบ้า ไหนว่าจะเช็ดผมให้ให้ไวเลยค่ะ มิกิง่วงแล้ว” มิกิเอ่ยบอก 

ในขณะที่ริวนั่งเช็ดผมและเป่าผมให้มิกิ  หัวมิกิที่โคลงเคลงไปมาก็ไม่อาจทำอะไรมิกิได้ เพียงไม่นานเธอก็เคลิ้มหลับลงในทันที 

“ที่รัก อย่าเพิ่งหลับซิคะ ผมยังไม่แห้งเลย” ริวปลุก ขณะที่เธอนอนซบลงบนตักของเขา 

กลางดึกคืนนั้น 

ตามถนนที่มีเพียงแสงไฟ ติดบ้างดับบ้าง มิกิกำลังเดินไปหาริว แต่แล้วจู่ๆ ก็มีหมอกควันปกคลุมจนเธอมองแทบไม่เห็นทาง เธอเดินฝ่าม่านหมอกไปเรื่อยๆ  ตึก ตึก ...ตึก ตึก เสียงเหมือนคนเดินตามเธอมา เธอได้ยินดังนั้นก็เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น แต่เสียงนั้นก็ยังตามเธอมาอยู่ดี มิกิตัดสินใจวิ่งไปข้างหน้าอย่างเร็ว แต่แล้วก็มีชายชกรรจ์ กลุ่มหนึ่งมาขวางเธอเอาไว้ มิกิหันหลังกลับกำลังจะก้าวขาวิ่งหนี ก็มีอีกกลุ่มมาสกัดเธอไว้เช่นกัน ซ้ายขวาหน้าหลังตอนนี้ห้อมล้อมไปด้วยเหล่าชายชกรรจ์ 

“อย่านะ” มิกิร้องตะโกนขึ้น 

“จับมัน” เสียงของใครคนหนึ่งสั่งการออกมา แล้วทั้งหมดก็กระชับวงล้อมเข้ามาหมายจะจับเธอ 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ริว ช่วยมิกิด้วย” เธอกรีดร้องเสียงดัง พร้อมกับตะโกนชื่อริวออกมา 

ริวที่นอนหลับอยู่ลืมตาตื่นขึ้น มองไปยังเตียงที่มิกินอน เห็นเธอดิ้นพล่าน พร้อมกับตะโกนเรียกชื่อเขาไม่ขาดปาก ร่างกายมิกิชุ่มไปด้วยเหงื่อแม้แอร์ที่เปิดจะเย็นจัดก็ตาม  ริวรีบตรงไปยังเตียงพร้อมกับเขย่าร่างของมิกิ 

“มิกิ เป็นอะไร ตื่น!!  มิกิตื่น!!! “ ริวเขย่าร่างเธอพร้อมกับดึงเธอเข้ามากอด 

มิกิลืมตามขึ้น สวมกอดริวในทันที 

“ฮือออออ ช่วยมิกิด้วย เขาจะจับมิกิไป ฮืออออ” เธอยังคงร้องไห้และซบเขา 

“ใคร ไม่มี ผมอยู่นี่ ใครจะจับมิกิไปได้ครับ” ริวกอดมิกิที่กำลังขวัญเสีย 

“มี จริงๆ มีคนจับมิกิไปจริงๆ ตอนเด็ก” เธอเผลอหลุดปากจนได้ 

หลังจากที่ริวกอดเธออยู่แบบนั้นจนเธอสงบลง 

“ไหนเล่ามาซิใครจับมิกิไป แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ” ริวเอ่ยถามเสียงห่วงใยเป็นที่สุด 

“ตอนเด็กๆ มิกิเคยถูกจับไปเรียกค่าไถ่ มันขังมิกิไว้ในห้องหรือกล่องไม่รู้ มันมืดมาก มองไม่เห็นอะไรเลย มิกิกลัว ตะโกนเรียกก็ไม่มีใครมาช่วย ผ่านไปกี่วันไม่รู้ เช้าสายบ่ายเย็นไม่รู้ แล้วจู่ ๆ ก็มีคนใจดีเอาขนมปังมาให้ในความมืดเขาส่งใส่มือให้มิกิ จำได้ว่ามิกิได้กินประมาณ 6 ก้อน ก็ไม่รู้กี่วัน” เธอยังคงเล่าต่อ 

“แล้วหลังจากนั้นมิกิออกมาได้ไงคะ” ริวเอ่ยถาม 

“อยู่ ๆ ก็มีคนมาเปิดประตู แล้วพามิกิมาส่งที่โรงพยาบาล” มิกิรู้แค่นี้เอง 

น้ำตาของมิกิเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง 

“มิกิกลัว ริวอย่าทิ้งมิกินะคะ” หญิงสาวกอดรัดเขาแนบแน่น 

“ผมจะไม่ทิ้งมิกิไปไหน ผมสัญญา” ริวบอกออกไป พร้อมกับปลอบขวัญคนรัก 

“นอนต่อนะคะ” ริวเอ่ยบอก 

“แล้วริวหละคะ” มิกิเอ่ยถาม 

“ผมจะไปนอนตรงโน้น” เขาบุ้ยหน้าไปที่ sofa bed ไม่ไกลจากเตียง 

“ริวนอนกับมิกิบนเตียงนี้ก็ได้ มิกิไม่อยากนอนคนเดียวนะคะ น๊า” มิกิเริ่มอ้อน แล้วริวจะทนไหวได้ยังไง 

เขาล้มตัวลงนอนและดึงมิกิเข้ามากอดไว้ จนเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้งไปพร้อมกัน 

เช้าวันรุ่งขึ้น 

มิกิที่ขยับตัวก่อนเพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรมาดุนดันอยู่ที่หน้าขาเธอ  เธอเงยหน้ามองริวที่ยังหลับอยู่ แต่ที่ตื่นก่อนคือน้องชายของริวนั่นเอง 

“ริวตื่น” มิกิปลุกริว  ริวยังคงแกล้งหลับต่อทั้งที่จริงเขาเนี่ยตื่นนานแล้วแต่ยังไม่อยากจะปล่อยอ้อมกอดนี้ไปเท่านั้นเอง 

“ริว ถ้าไม่ตื่นน้องชายริวหักแน่” มิกิเอ่ยแบบคาดโทษ ทีเล่นทีจริง 

“ยังไม่ตื่นใช่ไหม นี่แหนะ” จากนั้นมิกิก็เอาหมอนฟาดลงไปที่น้องชายเขาทันที 

“อุ๊บ!!!! มิกิ ทำแบบนี้อีกถ้ามันเป็นอย่างอื่นแล้วหักจริงจะทำไง”  ริวเอ่ยถาม 

พร้อมกับจับมือเธอไว้ 

“ดีหักไปเลย แกล้งมิกิก่อน” มิกิเอ่ยบอก 

“เอาคืนหรอ ได้!!” ว่าแล้วริวก็จับมิกิพาดบ่าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทันที 

“ปล่อยมิกิลงนะ มิกิขอโทษ ริวขา.....” มิกิอ้อนริวทันที ที่โดนพาดบ่า 

“ริวจับมิกิโยนลงอ่างน้ำที่เปิดน้ำไว้เต็ม” 

“ตูม!!! ฮ่าๆๆๆๆๆ” ริวหัวเราะที่ได้แกล้งมิกิอีกครั้ง 

“ริว!!! มิกิเปียกหมดเลยดูซิเพิ่งสระผมเมื่อคืน “ มิกิบ่นกลับเริ่มจะงอนเขาแล้ว 

ริวที่เริ่มเห็นมิกิงอน ใจก็อยากแกล้งต่อแต่กลัวว่าถ้าแกล้งต่อไปจากงอนจะกลายเป็นโกรธ แล้วคืนนี้อาจจะอดนอนกอดก็เป็นได้ 

“โอ๋ๆๆๆๆ ไม่แกล้งแล้วครับ มามะ ขอจูบที” ว่าแล้วริวก็ก้าวลงไปในอ่างพร้อมกับอ้าแขนไปดึงมิกิเข้ามากอดพร้อมกับจูบขอโทษเธอออกไป 

ทั้งสองตะคองกอดกันแช่น้ำอยู่แบบนั้นนานเกือบชั่วโมง 

“วันนี้มิกิมีเคสผ่าตัดตอน 11 โมง คงจะยาวถึงบ่าย” มิกิเอ่ยบอกตารางงาน 

“ผมมีประชุมตอน 10 โมง เกี่ยวกับคอลเลคชั่นหน้าหนาวที่ใกล้จะมาถึง แต่ผมอยากให้มิกิช่วยเลือกแบบจัง เอาไงดี” ริวเอ่ยบอกเพราะแบรนด์ผู้หญิงเขาเปิดไลน์ผลิตขึ้นมาเพื่อคนรักอย่างมิกิโดยแท้ จึงอยากให้เธอมีส่วนร่วมแสดงความคิดเห็น 

“บริษัทของริว ไม่เห็นต้องให้มิกิไปยุ่งด้วยเลย” มิกิเอ่ยบอก 

“ได้ไง อีกหน่อยมาเป็นนายหญิงแล้ว ยังไงมิกิก็ต้องมาช่วยดูแลเหมือนกัน” ริวเอ่ยบอกออกไปอย่างปกติ 

แต่มิกิที่ได้ฟังถึงกับหน้าแดงทันที กับคำว่า “นายหญิง” 

“มิกิ เราย้ายมาอยู่ด้วยกันได้ไหม” ริวเอ่ยถาม 

“ผมอยากมีมิกินอนอยู่ข้างๆ ตื่นเช้ามาเห็นมิกิ ก่อนนอนก็เห็นมิกิ แล้วก็ได้กอดมิกิด้วยทุกคืน” ริวเริ่มอ้อน พร้อมกับเอาคางไปวางบนบ่าของเธอ 

“ขอคุณป๋าก่อน” มิกิตอบแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบสายตาเขา 

“อืม จริงซินะต้องขอคุณป๋าก่อน” ริมพูดแผ่วเบา 

“เอาไงดี บอกว่าได้มิกิเป็นเมียแล้วเลยอยากให้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้ดีไหม” ริวเอ่ยถามแบบสนุกปาก 

“เพี๊ยะ!!!  บ้าหรอ ขืนบอกคุณป๋าแบบนั้นมิกิโดนเก็บตัวแน่” มิกิเอ่ยบอก 

“ไม่แน่น๊า คุณป๋าอาจจะรีบยกผมเลยก็ได้” ริวเอ่ยบอกอีกครั้ง พร้อมกับหันตัวมิกิเข้ามาหา เขาค่อยๆ โน้มตัวไปประทับริมฝีปากอวบอิ่มนั้น มือของริวค่อยๆ ลูบไล้ร่างกายของมิกิช้าๆ ไล่จากท่อนแขนไปหน้าอก แล้วกำลังจะเลื่อนลงไปอีก  แต่มิกิจับมือนั้นไว้ 

“เดี๋ยวไม่สมจริงนะ” ริวเอ่ยบอก 

“ต้องขนาดนั้นเลย” มิกิเอ่ยถามแบบน่ารัก 

“งั้นซิ นะคร้าบบบ น๊า..........” ริวออดอ้อน 

“แต่มิกิมีผ่าตัดตอนเช้าลืมแล้วหรอคะ ไว้คืนนี้ละกันนะ” มิกิเอ่ยบอก เธอคิดว่าเธอพร้อมแล้วที่จะฝากชีวิตไว้กับผู้ชายคนนี้ 

ริวที่ได้ฟัง ดี๊ด๊าเป็นเด็กๆ 

“ดีใจขนาดนั้นเลยหรอคะ” มิกิเอ่ยถามพร้อมกับขบขันกับท่าดีใจเป็นเด็กๆ ของริว 

“แน่หละ จะมีเมียทั้งที จะไม่ให้ดีใจได้ไง” ริวตอบกลับอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับระดมจุ๊บเธอไปทั่วใบหน้า 

“แต่ต้องป้องกันนะคะ” มิกิเบรกไว้ก่อน 

“ผมป้องกันได้แต่มิกิต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่กินยาคุม” ริวต่อรอง 

“รับปากว่าจะไม่เผลอ?” มิกิยื่นข้อเสนอ 

“รับปากครับที่รักของผม” ริวรีบตอบในทันที 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น