Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.30 : เหนืออำนาจ

ชื่อตอน : Ep.30 : เหนืออำนาจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2562 02:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.30 : เหนืออำนาจ
แบบอักษร

Jaokha Say...........

เรื่องบริษัทของเสือมันเริ่มใหญ่โต จนทำให้เราห่างเรากันมากขึ้น ก็เข้าใจว่าเค้าว่าเค้าต้องเจอเรื่องหนักหนาแค่ไหน แต่ฉันกลัว กลัวว่าเค้าจะเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงเกินไป

“เจ้าข๋า พ่อว่าเราโดนแล้วล่ะ” พ่อเดินมาหาฉันที่กำลังสเก็ตงาน เพื่อวางแผนจัดพร๊อพงานตัวต่อไป

“มีอะไรหรอคะ”

“เข้ามาคุยกับพ่อที่ห้องหน่อยสิ”

สีหน้าของพ่อไม่สู้ดีเลย ฉันเดินตามพ่อเข้าไปที่ห้องทำงาน ด้วยสีหน้าของมันทำเอาฉันใจไม่ดีเลย

“ มีอะไรพ่อ”

“เราโดนขอให้คว่ำบาตรUlzzz และพ่อเดาคู่ค้าของ Ulzzz หรือพวก ซัพพลายเออร์ของ Ulzzz คงจะโดนเหมือนกัน” พ่อพูดพรางทิ้งตัวลงพนักพิง

พ่อทำงานกับ Ulzzzมานานมาก นานกว่าอายุฉันซะอีก จะให้พ่อเลิกทำงานกับ Ulzzz พ่อคงจะตอบปฏิเสธไปแน่ๆ

“แล้วพ่อก็ตอบตกลงไปแล้วด้วย พ่อต้องรักษางานอื่นอีกหลายๆงานที่มีมูลค่ามากกว่าไว้”

ห๊ะ!!!!!! นี่คือสิ่งที่ฉันตกใจ ทำไมพ่อทำแบบนี้หล่ะ

“สงสัย Ulzzz จะเจอปัญหาใหญ่จริงๆแล้วแฮะ ทั้งข้างนอก และข้างใน ตอนนี้ที่บริษัทคงจะลุกเป็นไฟเลย ผ้าไม่ขายให้ หนังไม่ขายให้ จะเอาของที่ไหนผลิต ฝั่งนั้นมันกะเอาตายกันไปข้างเลยนะเนี่ย”

“แล้วเราจะทิ้งเค้าอีกหรอคะ”

“อย่าให้อารมณ์มาบดบังความจริง แกจะให้แฟนแกมาปกป้องแกแบบนี้ตลอดหรอ แกต้องปกป้องตัวเองด้วยเด็กโง่ แล้วพ่อก็ต้องทำหน้าที่ของพ่อ จริงๆเรากับ Ulzzz ไม่จำเป็นต้องถ่ายงานให้กันในนามบริษัทก็ได้ เข้าใจไหม แต่ถ้าเรายืนยัน ดึงดันจะเดินข้าง Ulzzz คนที่พังคือเรา ไม่ใช่ Ulzzz พ่อยังต้องดูแลพนักงานอีกเป็นสิบ พ่อเชื่อว่า ถ้าพ่อเล่าเรื่องนี้ให้ไอ้เติร์ดมันฟัง มันก็จะบอกให้พ่อทำแบบนี้”

“นั่นสินะคะ”

พ่อลูบหัวฉันเบาๆ เค้าปกป้องเราขนาดนี้ เพื่อไม่อยากให้บริษัทของพ่อโดนลูกหลง เราต้องอย่าทำให้เค้ารับมือสองทาง เพราะตอนนี้เค้าคงจะแย่มากกว่าเรามาก

“เราจะช่วยเค้าทางไหนได้บ้างคะพ่อ”

“เจ้าข๋า หนูต้องเทียบสเกลก่อน เราอะไม้ซีก Ulzzzไม้ซุง แต่คนที่ไอ้เสือมันงัดด้วย นั่นแบบบ้านเป็นหลังเลยนะ ลากฐานมั่นคง เจอพายุก็ไม่สั่นไหว เล่นตามเกมส์ไม่ได้อะ ยังไงก็พัง อื้มมมมม พ่อไม่ได้ชอบมันขนาดนั้นซะด้วย”

พ่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครสักคนนึง ที่จริงเดาไม่ยากหรอก ลุงซันแน่ พ่อมีเพื่อนสนิทแค่คนเดียว เพราะคนอื่นไม่คบพ่อฉันนะสิ

“เออ วันนี้โดนบอกให้ระงับการทำงานกับ Ulzzzว่ะ Ulzzzมีเรื่องกับพวก The M มึงคิดว่าจะจบเรื่องนี้ได้ไงวะ”

“ป่าวกูไม่ชอบมัน แต่กูแค่อยากจะรู้ ว่ามันไม่ใช่ง่ายเลยนะ นี่แม่งบอกเลิกลูกสาวกูละ”

ฉันทนไม่ไหว ขอพ่อคุยกับลุงซันเอง เพราะพ่อเอาแต่พูดเรื่องไร้สาระ พ่อทำท่าอิดออดจะไม่ให้ฉันเลยแย่งโทรศัพท์มาเลย

“ลุงซันมีวิธีช่วยเสือของหนูไหมคะ”

[ ลุงว่าเด็กคนนั้นคงคิดแผนไว้แล้ว ลุงดูนะสัมภาษณ์ที่เด็กคนนั้นลงไว้ทั้งทางทีวี และหนังสือ ลุงคิดว่าเค้ากำลังเล่นเกมส์ ]

“ เกมส์งั้นหรอคะ “

[ ใช่ เกมส์ที่จะมีเค้าเป็นคนแจกไพ่ แจกผิดก็ตายทั้งสนาม แต่ถ้าแจกถูกก็พลิกเกมส์ เค้าอาจจะเก่งกว่าที่หนูคิด ร้ายใช่เล่นเลยล่ะ ถ้าให้ลุงเลือกได้ คงไม่อยากเป็นศัตรูด้วย ถ้าเค้าผ่านพายุลูกนี้ได้ ต่อไปคงฆ่าไม่ตายแล้ว ]

[ อ่อ!!! แล้วอีกอย่างนะ จุดอ่อนของบุรุษคือสาวงาม แล้วหนูคือจุดอ่อน ดูแลตัวเองดีๆ เคยอ่านเรื่องรามเกียรติ์ไหม ทำไมทศกัณฐ์ต้องถอดหัวใจ อย่าให้ใครมาเอาหัวใจของเค้าไปได้ล่ะ ลุงคิดว่าเรื่องนี้ลุงไม่ต้องช่วยหรอก ]

“ ค่ะ หนูจะระวังตัวค่ะ “

จบการสนทนา

ฉันนั่งส่งโทรศัพท์คืนให้พ่อ ฉันคงช่วยได้เท่าได้ที่ช่วยสินะ ฉันเดินออกไปที่โต๊ะทำงานเพื่อหยิบสมุดสเก็ตอีกเล่มขึ้นมาดู


วันอาทิตย์ Lisa Say..........

“ แกมันเด็กเหลือขอ กลับบ้าน อย่าทำให้ฉันต้องอับอายขายขี้หน้ามากไปกว่านี้เลย”

“หนูไม่กลับบบบบบ!!!! ผัวหนูอยู่นี่ หนูจะอยู่ที่นี่ หนูเบื่อเป็นตุ๊กตาของพ่อแล้วปล๊อย!!!!!” คนเป็นพ่อฉุดกระชากลากแขนฉัน จนฉันไถลไปกับพื้น จนหรั่งที่อยู่ที่เค้าท์เตอร์ต้องรีบวิ่งมาดึงฉันเอาไว้

“คุณไม่ได้ยินรึไง ว่าเธออยากอยู่ที่นี่”

“พวกมึงทำให้ไอ้เหี้ยนี่ หุบปากทีซิ๊!!!!! “ คนของพ่อลากหรั่งออก แต่โดนพนักงานในร้านช่วยเอาไว้ แขกมากมายต่างตกใจ แล้วหนีออกนอกร้านกันหมด เพราะกลัวการมีเรื่องต่อยตี

“ ปล่อยหนู!!!” ฉันพยายามจะสะบัดแขนของพ่อออก

เพี๊ยะ!!!!~ แรงตบมหาศาลที่ทำเอาฉันกระเด็นไปติดโต๊ะอาหาร

“กลับไปกับฉัน แกจะมาอยู่กับไอ้กระจอกแบบนี้หรอ ไฝ่ต่ำ!!! จัดการมัน เอาอย่าให้มายุ่งกับลูกสาวกูได้อีก”

ฉันมองภาพหรั่งที่ถูกลูกน้องของพ่ออัดจนลงไปนอนกับพื้น ยิ่งเห็นก็ยิ่งทนไม่ไหว พนักงานของร้านถูกคนของพ่อกันเอาไว้ไม่ให้เข้ามาช่วย แม้ฉันจะอยากวิ่งเข้าไปช่วยก็ทำไม่ได้ ฉันต้องทนดูเค้าลุกขึ้นมาซ้ำแล้ว ซ้ำอีก ยิ่งลุกก็ยิ่งโดนกระทืบ จนลงไปนอนอีก

“ พอแล้วหรั่ง พอแล้ว เบนนนนนน พอแล้วววว!!!! “

ทนดูไม่ได้ ถึงจะบอกให้พอ เค้าก็ยังลุกขึ้นมา

“ พอเถอะ ฉันทนดูไม่ได้อีกแล้วววว....พออออ!!!! “


ฉันตัดสินใจยอมกลับไปกับพ่อ โดยขอร้องให้พ่อปล่อยหรั่งไป แน่นอนเค้าก็สั่งให้คนกระทืบอยู่แบบนั้น มันผิดที่ฉันเอง ที่ลืมไปว่าตัวเองเป็นสมบัติของพ่อ ไม่ใช่คน ฉันทนดูไม่ไหวเดินนำไปขึ้นรถของพ่อด้วยน้ำตา ทั้งเจ็บปวด การอยู่ด้วยกันในช่วยเวลาสั้นๆแต่มันดีมาก มันดีจนทำให้ฉันรู้สึกไม่อยากห่างจากเค้าไปเลย เค้าดูแลทุกอย่าง แม้จะปากหมา แต่มันกลับอบอุ่นกว่าที่พ่อแท้ๆของฉันให้ได้อีก

ไม่นานพ่อฉันก็เข้ามาในรถ

“พอใจพ่อแล้วสินะ ทำไมไม่ปล่อยให้หนูหายไปเล๊ย!!!!! ไหนๆหนูมันก็เป็นแค่สิ่งของงงง เอาหนูกลับมาทำไม!!!! “

เพี๊ยะ!!!! แรงจบที่ทำเอาฉันต้องเงียบแม้มันจะไม่ได้มากนัก เพราะในรถมันแคบทำให้แรงเหวี่ยงมันน้อยนิด แต่มันก็มากพอจะพิสูจน์ได้ว่า ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดอะไร

“แต่งงานซะ ฉันจะหาสามีให้แกเอง เอาที่สมกับแกมากกว่าไอ้กระจอกนั่น จะได้ลบความโสโครกของแกตอนนี้ลงได้บ้าง”

“มันผิดที่หนูเกิดมาเป็นลูกพ่อ พ่อมันไม่เคยมีหัวใจอยู่แล้ว” ฉันปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้ม

“ถ้าแกไม่ฉันลูกฉัน ป่านนี้ฉันจับแกขายซ่องไปแล้ว ถ้าจะร่านอยากมีผัวขนาดนี้”


Tiger Say.........

ผมได้รับโทรศัพท์จากเด็กในร้าน บอกว่าหรั่งถูกกระทืบปางตายอยู่ที่โรงพยาบาล สภาพยับเยินจนแทบจำไม่ได้เลย

“เฮียเค้าลุกจนนาทีสุดท้ายเลยครับ น่าสงสารมากเจ้เค้าทนดูไม่ได้ เลยยอมกลับไปพ่อเค้า”

ผมพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะเดินไปหาคนที่เอาแต่นั่งมองไปนอกหน้าต่าง

“กูได้แต่นอนมองเค้าโดนพ่อเค้าตบ แล้วลากตัวไปว่ะ แม่งเหี้ย ความรู้สึกกูแม่งเหี้ยมากตอนนี้”

“กูเข้าใจ มึงทำเต็มที่แล้ว”

“กูอยากทำได้ดีกว่านี้ มึงพ่อเค้าตบไม่ยั้งมือเลย เหี้ยจิตใจทำด้วยอะไรวะ ตบจนกระเด็นติดโต๊ะเลย”

ผมมองคนตรงที่โกรธจนสั่นไปทั้งตัว

“เราจะไปช่วยเมียมึงออกมาแน่ แต่ตอนนี้เอาให้หายเดี้ยงก่อน”

หรั่งมองหน้าผม ก่อนจะหันออกไปมองนอกหน้าต่างเหมือนเดิม มันนั่งเงียบอยู่นานมาก ซึ่งความเงียบไม่ใช่ตัวมันเลย

“กูได้คลิปมาละ เมื่อวาน คงจะตอนมึงโดนกระทืบนั่นแหละ กูจะให้มึงเก็บไว้ 1 กูจะส่งให้ทุกคนที่กูคิดว่าไว้ใจได้เก็บไว้ ก๊อปปี้มากเท่าไหร่ยิ่งดี งานนี้กูไม่ได้ทำคนเดียว”

“ไอ้เหี้ยแค่คลิปโป๊ นักธุรกิจที่ไหนเค้าก็ถ่ายกัน แค่เอากับหญิง คนดูไปเดี๋ยวก็ลืม”

“มึงดูก่อนเถอะ กูดูไปแค่ 2 นาทีอะ กูจะอ้วก”

ไอ้หรั่งทำหน้างง

“กูจ่ายไป 1ล้านนะ กูจะเอาแค่คลิปโป๊ธรรมดาหรอ ตอนแรกตกลงไว้ 5 แสน พอเห็นงานแล้ว พอใจมากเลยให้ทริปอีก 5 แสน” ผมส่งโทรศัพท์ของแพรให้หรั่งดู

“ถือให้กูด้วย กูแขนเดี้ยง”

“ต๊อด เฝ้าประตูที อย่าให้ใครเข้ามา” ผมสั่งให้เด็กในร้านของหรั่ง เฝ้าต้นทางไว้ ก่อนจะเปิดคลิปให้เพื่อนรักดูอีกครั้ง

เป็นคลิปของผู้หญิงในชุดหนัง เป็นผู้ชายที่สวมปลอกคอมีโซ่ล่ามคอเอาไว้ ร่างท้วมที่เปลือยเปล่า ที่กำลังโลมเลียเท้าให้ฝ่ายหญิงอย่างไร้อาย

“ไอ้เหี้ย!!!! พอปิด กูไม่ดูละ”

“เออ กูทนดูได้ไงไม่รู้ ตั้ง 2 นาที”

“มึงจะเอาไงต่อ”

“ตอนนี้บริษัทกูโดนเละ กูกับพ่อรู้ตัวก่อนตั้งแต่แรกว่ามันจะต้องไม้นี้แน่ เลยคุยกับพวกซัพพลายไว้ก่อนแล้ว ให้ตอบตกลงถ้ามีคนขอให้เลิกส่งของให้ Ulzzz เพื่อบริษัทพวกเค้าจะได้ไม่มีปัญหา แล้วค่อยส่งมาเงียบๆ แล้วทาง Ulzzz จะเล่นละคร ตบตาพวกนั้นเอง ว่าUlzzz เดือดร้อน ไม่สิให้ทุกคนเห็นว่าUlzzz กำลังแย่ ให้ทุกคนรู้ว่าเราถูกบีบจาก The M แล้ววันที่เรา Come Back เราแม่งจะโคตรสง่า แล้วคนที่แม่งจะโคตรแย่ ในสายตาคนอื่นๆ คือ The M โดนโซเชียลถล่มเมื่อไหร่ หุ้น The M ล่วงกราวแน่”

“ลึกล้ำสัสๆ”

“หุ้นมันล่วง คนถือหุ้นไม่ยอมหรอก มันจะทำยังไงกันนะ ถ้าโดนบีบจากภายใน” ผมเผลอยิ้มอย่างเจ้าเลห์ออกมา

“แล้วมึงถ่ายคลิปทำไม ถ้าแค่นี้มึงก็ชนะแล้ว”

“กูอยากมีอำนาจ เหนือคนที่มีอำนาจที่สุดไง กูจะเรียกลมเรียกฝน จากคนที่ให้กูได้”

“มึงพระเอกจริงปะเนี่ย ไหนมึงบอกจะหยุดถ้า พ่อลิซ่าเค้าหยุดไง”

“กูก็พูดไปอย่างงั้นอะ ไม่ไว้ใจเมียมึง ทำไมอะ ผิดหรอ คลิปนี้ห้ามใช้ เพราะมึงอาจจะถูกเค้าสั่งเก็บก็ได้ กูจะเป็นคนต่อรองเอง อยู่เฉยๆ อย่าทำอะไรทั้งสิ้น เดี๋ยวกูบอกเองว่าจะให้ทำอะไร อย่าเอาไพ่ตายไปเปิดกลางดงศัตรู”

มันพยักหน้ารับ

“เราจะพลาดไม่ได้ เพราะถ้ากูเดินผิด หรือพลาด นอกจากมึงจะไม่ได้เมียคืนแล้ว กูก็ต้องระเบิดตัวตายไปด้วย รอกูนิด รอเวลาของเรา รอวันที่ทุกอย่างพร้อมกว่านี้ก่อน กูเข้าใจการห่างเมียมันแย่แค่ไหน เชื่อเถอะว่ากูเข้าใจ”

มันพยักหน้ารับอีกครั้ง


หลังจากกลับมาจากเยี่ยมไอ้หรั่ง ผมก็ต้องเตรียมตัว ไปงานสัมภาษณ์ของทีวีช่องนึงทันที ผมไม่ใช่ดาราแต่เชื่อเถอะในวงการธุรกิจ คงไม่มีใครไม่รู้จักผมแล้ว ผมไม่ใช่คนตัวเล็กอีกแล้ว ผมหยิบสูทสีแดงสดมาใส่ เพื่อเวลาอยู่ในไฟ ผมจะเด่นที่สุด

“อามายด์ของแกบอก ดีไซน์เนอร์จะส่งงานผ่าน Email เท่านั้น เกลียดสีสูทแกจัง”

“ดึงดูดสายตาหน่อย อยากให้นักข่าว วิ่งเข้าหาทุกช่องทางอะป๊า ป๊าขอเบอร์ดีไซน์เนอร์โดยตรงให้หน่อยได้ไหม คนอะไรลึกลับจังวะ” ผมเผลอสบถออกมา

“อะจะถามให้ครับบอส ทำไมเหมือนโดนแกหลอกมาบริหารบริษัทตัวเองวะ”

“โธ่ป๊าาา นะครับ ช่วยผมหน่อย จะให้ผมทำงานทั้งที่แจ้ง ที่ลับ ทำทุกอย่างไม่ไหว พอมีป๊าดูสิงานผมไปเร็วเลย แล้วอีกอย่างผมไว้ใจป๊าที่สุด ไว้ใจมากกว่าตัวผมเองอีก”


เมื่อมาถึงสถานี

ชุดสีแดงเด่นมันรับแสงไฟดีจริงๆ ผมมาแสตนบายรอ เพื่อรับคิวจากสต๊าฟ ว่าเราต้องทำยังไงบ้าง โดยจะมีคำถาม 3-4 คำถามให้เราตอบ อะผมก็โอเค แต่พอถ่ายจริงๆไม่ใช่แบบนั้น ซึ่งมันเป็นรายการสดอีกต่างหาก ผมจะตอบพลาดไม่ได้เลย

พิธีกร : คุณคิดยังไงบ้างครับ ที่คนให้ความสนใจคุณขนาดนี้

“ผมก็ดีใจนะครับ ที่ได้เป็นไอดอลของใครหลายๆคนที่อยากประสบความสำเร็จ”

พิธีกร : จริงหรือไม่ครับ ที่บอกว่าตอนนี้ Ulzzz กำลังสั่นนะครับ

“ก็สั่นจริงๆครับ แต่ไม่ได้แย่มากนัก อาจจะดีไซน์เนอร์ที่หมดสัญญา แต่ไม่ได้แย่อะไรครับ”

พิธีกร : มีข่าวแว่วๆว่า ดีไซน์เนอร์คนเก่า บอกคุณขี้วีนมาก จะไม่ขอร่วมงานด้วยอีกแล้ว

“จริงครับ แต่ไม่อยากให้เรียกว่าวีนเลยครับ อยากให้มันว่ามันเป็นเรื่องผมเป็นตั้งใจทำงานมากดีกว่า เพราะผมจะคัดงานทุกชิ้นอย่างตั้งใจ ดูแลทุกขั้นตอนในการทำงาน แล้วบางทีผมอาจจะจริงจังไป”

พิธีกร : ทั้งเก่ง ทั้งหล่อแบบนี้ สาวๆ เป็นยังไงบ้างครับ

“ตอนนี้ผมโสดนะครับ ผมทำงานแทบทุกวัน ไม่มีวันหยุดเลย คงจะหาแฟนยากนิดนึงครับ”

พิธีกร : แบบนี้ก็แปลว่าไม่ได้ปิดโอกาสถ้าจะมีสาวเข้ามา ถูกไหมครับ

“ ครับ”

แล้วก็พักโฆษณา ไม่นานสต๊าฟ ก็ส่งสคริปอีกอันให้พิธีกร แม้พิธีกรจะทำหน้างงน้อยๆ แต่ก็พยักหน้ารับแต่โดยดี พอหมดเวลาพักเราก็สัมภาษณ์กันต่อ ทำไมผมถึงรู้สึก ต่อไปนี้เป็นของจริง

พิธีกร : เรากลับแล้วนะครับ กลับมาพบกับ ชายหนุ่มตอนนี้ที่เป็นสามีแห่งชาติ แถมยังเป็นที่จำตามองอย่างมากอีกด้วย ว่าที่เศรษฐีร้อยล้าน ที่อายุเพียงแค่ 25 ปี

พิธีกร : คุณไทเกอร์ มีข่าววงใน ว่าคุณกำลังมีปัญหากับ The M เพราะไม่ยอมแต่งงานกับลูกสาวนักลงทุนรายใหญ่อย่างริชาร์ด มิลเลอร์ จริงหรือไม่ครับ

“ครับ ที่จริงผมกับลิซ่า เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยเลย เราสนิทกันครับ จะให้แต่งงานกับเชื่อมธุรกิจคงจะเป็นการไม่ให้เกียรติเธอเกินไป”

อื้มมมมม ใครเป็นคนตั้งคำถามเนี่ย อย่างกับอยู่ใต้เตียงผมเลย

พิธีกร : แต่การปฏิเสธขอบคุณครั้งนี้ทำให้คุณถูกซัพพลายใหญ่น้อย ต่างพากันบอยคอทคุณ อันนี้จริงรึป่าว

“จริงครับ แต่มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น Ulzzz อีกไม่นานเราคงจะผ่านมันไปได้ มันเป็นเหมือนปัญหาที่ท้ายทายครับ ปัญหาจะทำให้เราแกร่งขึ้นทุกครั้งที่เราข้ามผ่าน ต่อให้เราไม่มีปัญหากับ The M แต่เป็นคนอื่น ผมก็พร้อมจะวิ่งชนทุกปัญหาแน่นอนครับ”

พวกนักข่าวนี่ทำงานดีกว่าที่คิดแฮะ

พิธีกร : ว้าวๆ เป็นประโยคที่ดีมากเลย

คำถามมากมายถูกยิงรัว ต่ออีกหลายคำถาม ผมตอบคำถามด้วยสีหน้าที่เศร้าลง1ระดับ ให้ความที่มันเป็นรายการสดทำงานให้เต็มที่ ก่อนจะยิ้มเจือนๆ น่าสงสารไปไหมนะ เดี๋ยวเกินงาม พอดีกว่า ผมหันไปยิ้มให้พิธีกร แล้วทำตัวปกติจนหมดรายการ

“พี่ขอโทษนะน้อง คำถามเค้าจี้มา”

“ครับ”

พี่พิธีกรแตะแขนผมเบาๆ เพื่อเป็นการปลอบใจ กว่าจะถ่ายเสร็จก็ 5 ทุ่ม ผมเลยขับรถกลับบ้านทันที รอดูกระแสสังคมดีกว่า ถ้าวันนี้จะให้ขอบคุณ คงจะต้องขอบคุณพิธีกร ที่ชงเก่งดีจริงๆ


ผมกลับมาเปิดทวิตเดอร์ตอนนี้ #Savetiger ติดอันดับ1 ไปเรียบร้อย ทุกกระแสเป็นการให้กำลังใจเราทั้งสิ้น สงสัยผมต้องออกงานเพื่อสักคมด้วยดีไหมนะ

[ ตอนสัมภาษณ์เห็นสามีทำหน้าเศร้าด้วย ]

[ ที่รัก สู้ๆ คุณผ่านได้ ]

[ เมียมโนก็เอา คนอะไรหน้าลากเข้าป่าเงาะ ]

[ ผมเจอ ไอ้เจ้าของ The ม ทุกวันเสาร์เลย ที่อ่าง ]

ผมนั่งไขว่ห้างที่โซฟา แล้วยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ หุ้นของ Ulzzz จะแข็งที่สุดในประวัติการก็ตอนนี้ พรุ่งนี้เราจะมาตีต่อ ให้มันตุบ


image


อย่าถามว่าง่วงไหม บอกเลยว่ามาก ตี 2 จ้า

แต่งออกมาทั้งหมด 3 ตอน

ตอนแรก ไม่พอใจ แต่งใหม่อีก จนมาจบแบบนี้ ขอโทษในความช้าค่ะ

ความคิดเห็น