ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 21 วิธีจีบสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 21 วิธีจีบสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 42

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2562 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 21 วิธีจีบสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 21 

วิธีจีบสุดซี๊ด


“ชิบหายแล้ว!!!!!!!!!!” อันดาอุทานออกมาในเช้าวันจันทร์ แล้ววิ่งหน้าตั้งเข้าไปในห้องน้องชาย

“เฮ้ย!!!!! เจ้! ทำไมไม่เคาะประตูก่อนเนี่ย” ออกัสที่สวมแต่บ๊อกเซอร์รีบดึงกางเกงสีครีมขึ้นสวมทันทีด้วยความตกใจ ส่วนอันดาก็วิ่งไปทั่วห้องของออกัสแล้วก็ทำหน้าเหวอหวา แล้วก็วิ่งออกไปโดยที่ไม่พูดอะไร

“อ้าว! ไปไหนอีกเนี่ย เดี๋ยวสิเจ้ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย” น้องชายจึงรีบสวมเสื้อผ้าให้รัดกุมแล้ววิ่งตามพี่สาวไปในทันที และเมื่อเขาเข้าไปยังห้องของอันดา ข้าวของมากมายก็กำลังถูกพี่สาวรื้อค้นอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนอันดาในตอนนี้ก็ผมยุ่งเหยิง

“เจ้! หาไรเนี่ย”

“ซวยแล้วออกัส มือถือฉัน เฮ้ย! ต้องทำหล่นตอนที่ไปช่วยไอ้อาร์มแน่ๆ” อันดานั่งลงบนเตียงด้วยความหงุดหงิด

“ฮะ! โทรศัพท์เจ้หาย ได้ไงอ่ะ”

“จะไปรู้เหรอ ตื่นเช้ามาก็ไม่เห็นแล้วเนี่ย เมื่อวานก็ยุ่งๆ ไม่ได้เล่นโทรศัพท์เลย” อันดาทำหน้าจะเป็นจะตายจนอยากจะฆ่าตัวเองทิ้ง

“ต้องเป็นตอนที่ชุลมุนกันแน่เลยเจ้ แต่ก็ช่างมันเถอะ ซื้อใหม่ ไม่งั้นก็เอาของฉันไปใช้ก่อนก็ได้” ออกัสยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้พี่สาวทันที

“เก็บไว้โทรหาไอ้ธีมเหอะ ฉันอ่ะไม่ได้โทรหาใครอยู่แล้ว แต่ที่จะบ้าตายเนี่ยก็เพราะว่าฉันสรุปโครงการเอาไว้ในนั้น และถ้าจะให้ฉันนั่งเขียนสรุปโครงการใหม่ เฮยยยยยยยยยย” อันดาตาเหลือกทันที

“งั้นเอาไงดีล่ะ ไปลองหาดูก่อนไหม เผื่อจะยังอยู่แถวๆนั้น”

“มันคงจะอยู่รอแกหรอก สนามกีฬาคนไปวิ่งทุกเช้า คงมีใครเก็บไปแล้วแหละ โอยๆๆ อยากจะบ้าตาย ทำไงดีเนี่ย” อันดายกมือขึ้นกุมหน้าตัวเองเอาไว้

“งั้น…เดี๋ยวฉันช่วยทำเอง ไม่ต้องเครียดน่าเจ้ เดี๋ยวลากแก๊งโฟลคมาช่วยด้วย” ออกัสปลอบ

“เออๆ ตามนั้นแล้วกัน แต่ว่ามันจะออกมาดีเหมือนเดิมไหมนะสิ เซ็งอ่ะ”

“เอาน่า ของมันหายไปแล้ว จะทำไงได้”

“เฮยยยยยย เสียดายว่ะ”

หลังจากที่ทุกคนกลับมาจากค่าย นักเรียนชั้น มอ.6 ก็กลับมาเรียนตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็คือรอยจ้ำเล็กๆที่ริมฝีปากและรอยถลอกที่ข้อศอกของออกัส ที่เกิดขึ้นที่สนามกีฬาวันก่อน และเป็นเรื่องที่โชคดีมากที่แม่ของออกัสยอมเชื่อว่ารอยพวกนี้เกิดมาจากการเข้าค่าย เพราะถ้าขืนรู้ว่าไปมีเรื่องชกต่อยมาล่ะก็….ได้ถูกกักบริเวณแน่ๆ

“ยังเจ็บอยู่ไหมเนี่ย” อันดาหันไปถาม

“นิดหน่อยอ่ะ แต่คงไม่เท่าไอ้อาร์มหรอก” ออกัสคิดถึงสภาพสะบักสะบอมของเพื่อนที่ถูกรุมซ้อมในวันนั้น

“หวังว่ามันคงไม่โดนแม่มันตีซ้ำอีกนะ” อันดาแอบห่วงอาร์มที่สภาพแบบนั้นเข้าบ้าน

“ไม่หรอก ก็เจ้บอกแม่มันว่ามันโดนโจรปล้นนิ ใช่ไหมล่ะ” อันดาลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท ว่าเธอโกหกแม่ของอาร์มไปว่าเขาโดนโจรทำร้าย…โกหกเองลืมเองซะงั้นอันดาเอ้ย!

“เฮ้ย! เดี๋ยวนะ นั่นมันอะไรอ่ะ” ออกัสอุทานออกมาเมื่อรถตู้สีดำของบ้านเลี้ยวไปจอดตรงหน้าโรงเรียน แต่ทว่า ข้างๆประตูโรงเรียนที่ทั้งสองเคยปีนหนีอยู่บ่อยๆ กลับมีรถสปอร์ตคันหนึ่งจอดอยู่ และถูกรุมล้อมด้วยสายตาของสาวๆเด็กโฟลคที่มองด้วยตาลุกวาว

“ใครอ่ะ!” อันดามองตามขณะที่ทั้งสองลงมาจากรถคันโต แต่ก่อนที่ทั้งสองจะเดินเข้าโรงเรียน ใครคนหนึ่งก็เปิดประตูรถคันนั้นออกมา และเผยให้เห็นหน้าขาวๆที่สะดุดตา ออกัสจึงกระทุ้งแขนพี่สาวทันที

“นั่นมัน…” อันดาพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะเจ้าของรถสปอร์ตคันนั้น คือไอ้นักเลงที่ทำร้ายเพื่อนของทั้งสองเมื่อวันก่อน และวันนี้มันยังมีหน้ามาโผล่ที่หน้าโฟลเบลอีกเหรอเนี่ย

ชายหนุ่มในชุดเด็กแฮฟเดินล้วงกระเป๋ากางเกงตรงมายังสองพี่น้องตัวแสบ อันดาจึงหันไปมองน้อง เพราะตอนนี้ทั้งสองคงสงสัยเหมือนๆกันว่า ผู้ชายเลวๆคนนี้มาที่นี่ทำไม มาหาเรื่องพวกเธออีกงั้นเหรอ เรื่องในวันนั้นมันยังไม่จบใช่ไหม หรือต้องให้เรื่องกลายเป็นเรื่องใหญ่ก่อนมันถึงจะยอมจบ

“หวัดดี” เด็กหนุ่มทักทายพร้อมกับยักคิ้วให้ทั้งสอง

“มาที่นี่ทำไม อย่าบอกนะว่าจะมาหาเรื่องกันอีกเนี่ย มันยังไม่จบใช่ไหมเรื่องนั้นน่ะ” อันดาถามออกไปตามตรง ทำให้ผู้ชายเบื้องหน้าอมยิ้ม

“เดี๋ยวนะ ทำไมเธอถึงมองฉันในแง่ร้ายนักล่ะ”

“แล้วจะให้ฉันมองนายในแง่ดีงั้นเหรอ ทั้งๆที่เมื่อวันก่อนนายพาเพื่อนกลุ่มใหญ่ลากตัวเพื่อนของฉันไปซ้อมอยู่เลย” อันดาอารมณ์คุกรุ่นขึ้นมาทันที

“เดี๋ยวสิ ใจเย็นๆ ฉันไม่ได้จะมาหาเรื่องเธอหรือทำให้เธออารมณ์เสียสักหน่อย ฉันมาดี”

“มาดี!!!! คนอย่างพวกแกเนี่ยนะมาดี” ออกัสสวนทันที เด็กหนุ่มคนนั้นจึงย่นคิ้วใส่

“นี่คงจะเป็นออกัสใช่ไหม ลูกพี่ลูกน้องของเธอ สองแสบประจำโฟลเบล” เด็กหนุ่มหน้าขาวพูดต่อ แต่สองพี่น้องตัวออก็ได้แต่ย่นคิ้วเป็นคำตอบ

“ตกลงนายมาที่นี่ทำไมไม่ทราบ ถ้าไม่ได้จะมาหาเรื่องพวกฉันก็ไม่เห็นว่านายจะมีความจำเป็นอะไรที่จะต้องถ่อมาถึงที่นี่” อันดาพูดต่อ

“อื่ม! งั้นฉันเข้าประเด็นเลยก็แล้วกัน ฉันชื่อ ทอย ยินดีที่ได้รู้จัก” คำพูดของเด็กหนุ่มเบื้องหน้าทำให้ออกัสและอันดาเหวอกิน

“ฮะ…”

“ก็บอกว่าชื่อทอยไง ยินดีที่ได้รู้จัก”

“แล้วนายจะบอกพวกฉันทำเพื่อ?” ออกัสเสริม

“ก็จะได้รู้จักกันไว้ไง เธอไม่อยากรู้จักฉันเหรอ” เด็กหนุ่มที่ชื่อทอยถามต่อ

“แล้วทำไมฉันต้องอยากรู้จักนายด้วยล่ะ” เด็กสาวหน้าสวยประจำโรงเรียนตอบไปตามตรง เพราะเธอไม่ได้อยากจะรู้จักคนพันธุ์นี้เลย ไม่เห็นน่าคบสักนิด แต่ทว่าทอยกลับอมยิ้มออกมาอีกครั้ง

“เพราะอะไรงั้นเหรอเธอถึงต้องรู้จักฉัน ก็เพราะว่า…ฉันอาจจะเป็นแฟนของเธอในอนาคตยังไงล่ะ” ทอยอมยิ้ม แต่อันดาตาเหลือกอีกครั้ง

“พูดบ้าอะไรของนายเนี่ย หมายความว่าไง ถ้านายจะยืนพูดอะไรไร้สาระแบบนี้ก็เชิญพูดไปคนเดียวเลยนะ เพราะฉันไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น” อันดาคว้าแขนน้องชายและก้าวเข้าโรงเรียนทันที ทิ้งให้เด็กหน้าขาวจากแฮฟเดร์มองตาม

“เฮ้! แล้วโทรศัพท์ไม่อยากได้คืนแล้วเหรอ!!!” เสียงตะโกนมาจากทางด้านหลังทำให้อันดาหยุดเดิน และเมื่อเธอหันกลับไป มือถือของเธอก็โชว์หลาอยู่ในมือของเจ้าบ้านั่น

“เอาคืนมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!!!” อันดาวิ่งกลับไปหาเขาทันที แต่ทอยกลับส่ายหน้า

“นั่นมันโทรศัพท์ของฉัน”

“รู้! แต่เธอทำมันหายไปแล้วนิ ตอนนี้มันก็เป็นของฉัน” ทอยพูดหน้าตาลอย และจ้องมองเด็กสาวหน้าสวยเบื้องหน้าพร้อมกับแผนการที่มีอยู่เต็มไปหมด

“นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่เนี่ย ว่ามาตามตรงเลยดีกว่า” อันดาเริ่มหัวเสีย ส่วนออกัสในตอนนี้ก็กำลังยืนอยู่ข้างๆธีมที่เพิ่งมาถึงโรงเรียน แล้วแฟนเขาก็เอาแต่ถามเรื่องรอยช้ำบนใบหน้าของเขา

“เอาตรงๆเลยนะ วันนี้ตอนเย็น ถ้าเธออยากได้มือถือของเธอคืน…ไปเดทกับฉัน”

“ฮะ!!!!”

“เอาไงล่ะ จะเดทไม่เดท” ทอยยักคิ้วอย่างเจ้าเล่ห์

“นายกำลังเล่นอะไรอยู่ไม่ทราบ”

“ฉันไม่เล่นอะไรเลย ตอนนี้ฉันกำลังจีบเธออยู่ไง ดูไม่ออกเหรอ”

“จีบ…นี่มันคือวิธีจีบของนายสินะ เอาโทรศัพท์ของคนอื่นไปแล้วบังคับให้เขาไปเดท โคตรแมนเลยว่ะ โคตรจริงใจด้วย” อันดาพูดประชดเต็มๆ

“ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะคิดยังไง แต่ที่แน่ๆ อีกไม่นานเธอก็ต้องมาเป็นแฟนของฉัน”

“หึๆ มั่นใจนักเหรอว่าจะทำได้” อันดาหัวเราะในลำคอ

“มั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์”

“แต่นายไม่ใช่สเปคของฉัน” อันดาพูดตัดบท

“ฉันจะทำให้ตัวเองกลายเป็นผู้ชายในสเปคของเธอให้ได้ คอยดูสิ” แววตามุ่งมั่นของบุคคลเบื้องหน้าทำให้อันดาเริ่มรำคาญ

“วันนี้ตอนเย็นฉันจะมารับ แล้วเราไปดินเนอร์กัน” พูดจบ เด็กหนุ่มบ้านรวยก็ขับรถสปอร์ตของตัวเองจากไป ทิ้งไว้ซึ่งความหนักใจให้กับอันดา


อ้าว! เดี๋ยวนะ

อะไรยังไงเนี่ย

อยู่ๆคนที่เคยเป็นคู่อริก็มาจีบอันดาซะงั้น

แปลกไปไหม? หรือว่าผู้ชายที่ชื่อทอย

มีแผนการอะไรไม่ดีอยู่ในใจ

ติดตามต่อตอนหน้าจ้า

^^

ปล.ตอนนี้ที่เพจของไรท์มีโปรโมชั่นงานสัปดาห์หนังสือ

มีหนังสือราคาพิเศษมากมาย เข้าไปส่องได้นะคะ ^^


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น