email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) เข้ามาอ่านกันเยอะๆน๊า รักทุกคนค่ะ

ชื่อตอน : BAD GUY ..... 9 {100%}

คำค้น : วิศวกรรมโยธา , ฟิวเจอร์ , นินาว , สองแสบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2563 21:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD GUY ..... 9 {100%}
แบบอักษร

 

 

 

“แล้วมึงว่ามันสมควรไหม ที่เธอต้องไปหาไอ้ห่าฟิล์มมันอ่ะ ” 

ยิ่งพูดถึงไอ้ฟิล์มอารมณ์ผมก็ยิ่งประทุขึ้นมาเรื่อยๆ เมื่อก่อนผมเคยมีเรื่องกับมันเลยทำให้ปัจจุบันนี้ผมไม่ชอบหน้ามันอย่างแรง 

“จะมีผู้หญิงคนไหนบ้างว่ะที่จะกล้าเข้าไปตอนที่มึงเอากับคนอื่นอยู่ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นแฟนมึงก็เถอะ ยางอายเขายังมี ไม่ได้เหมือนยัยริสานั่น หน้าไม่อายสัส เอากับคนอื่นไปทั่ว แล้วมึงก็ยังไปเอากันอีก ก็ถามจริงๆนะฟิวเจอร์แล้วมึงแน่ใจได้ยังไงว่า นินาวเขาจะไปหาไอ้ฟิล์มจริงๆ ไม่ใช่แค่ต้องการพูดประชดมึงหรือไง คิดบ้างสิว่ะ แล้วนินาวเขาไม่ไปหายัยอายย์หรอว่ะ” มันก็จริงอย่างที่ไอ้โฟสส์มันพูดนะ ถึงผมจะพูดประชดเรื่องของแฟนเก่าเธออยู่บ่อยครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยโต้ตอบมีเพียงเหตุการณ์เมื่อคืนเท่านั้นที่เธอเอ่ยประชดถึงผู้ชายคนอื่น ยิ่งเพื่อนพูดผมยิ่งรู้สึกว่าผมทำเกินไปหรือเปล่า 

“ก็นินาวเขาบอกกูว่าไปหามันจริงๆเมื่อคืน” 

ผมยังยืนยันกับความรู้สึกของตัวเองว่าเธอไม่ได้พูดประชดเหมือนที่เพื่อนผมบอก แถมผมยังรู้สึกอีกว่าสายตาของนินาวมันไม่เหมือนเดิมแล้ว 

“ถามหน่อยเหอะที่พูดๆกันหนะก็คงเป็นตอนที่ทะเลาะกันไหม อีกอย่างแล้วมึงก็เชื่อเขา!  ทั้งๆที่เขาก็ไม่เคยโกหกมึง เขาอาจจะแค่ประชดมึงก็ได้นะเว้ย ถ้ากูเดานะเวลาทะเลาะกันมึงจะชอบพูดถึงไอ้ฟิล์มตลอดใช่ไหมหละ ประชดประชันเขาทั้งๆที่สองคนนั่นก็เลิกกันเป็นชาติแล้ว แถมมึงก็ยังคบกับเขาเป็นปีอีกด้วย งี่เง่าเอาแต่ใจที่สุดเลยมึงหละ นิสัยแบบนี้ไม่เคยแก้หายสักที สักวันเถอะ มึงจะรู้สึกเองกูบอกเลย แถมรู้สึกกว่าตอนนี้อีก ” 

“เออ ชั่งแม่งเหอะ แค่มีกูคนเดียวมันจะตายหรอว่ะ น่าเบื่อชิบหายแม่ง” ผมไม่ตอบมันตรงๆ เลยเลือกที่จะพูดตามนิสัยปากร้ายออกไป ใครจะไปกันหละว่ายิ่งมันพูดผมยิ่งรู้สึกแถมรู้สึกมากกว่าเดิมอีก แต่มันก็ยังไม่ใช่ความรักหรอกนะผมว่า 

“ถ้ามึงเบื่อก็แค่เลิกสมัยก่อนก็ทำออกจะบ่อยนี่ แถมบางคนยังไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ  คนอย่างมึงหาผู้หญิงใหม่ได้สบายอยู่แล้ว พวกผู้หญิงคงเข้าคิวยาวเป็นหางว่าวแน่ แถมมึงไม่ได้รักนินาวด้วยหนิ มันจะไปยากอะไร” มันพูดจี้ใจดำผม มันสองคนเคยบอกว่าผมอาจจะรักนินาวไปแล้วก็ได้ แต่ผมไม่เชื่อหรอกว่าผมจะรักเธอจริงๆ ก็อาจจะแค่ยังหลงใหลในรูปร่างอันเย้ายวนของเธอ ถ้าเบื่อเดี๋ยวก็คงเลิกไปเอง 

“กูไม่เลิก ไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาเอานินาวไปจากกูได้แน่ ถ้ามันกล้ามันได้ไม่ตายดีแน่ ถึงกูจะไม่ได้รักแต่นินาวรักกู” ผมเชื่อมั่นในความรักที่เธอแสดงออกมาถึงเธอจะไม่เคยพูดมันออกมาก็ตาม แต่การกระทำ และแววตาที่สื่อมาถึงผมมันบ่งบอกมาหมดแล้ว 

“ไอ้ชั่ว! เห็นแก่ตัวชิบหาย! เลว! นิสัยแม่งเหี้ยจริงๆว่ะ” ไอ้โฟสส์ตะโกนขึ้นมาอย่างเหลืออด ส่วนไอ้ทามม์ก็มองผมนิ่งๆ แต่มันคงได้ผมในใจไปเรียบร้อยแล้ว 

“มึงด่ากูทำไมไอ้โฟสส์ กูเพื่อนมึงนะเว้ย” 

“ก็เพราะมึงเป็นเพื่อนกูไงกูถึงกล้าด่ากล้าพูด แต่มันก็ไม่เคยซึมเข้าหัวมึงหรอก เพราะมึงมันงี่เง่าเอาแต่ใจมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เฮ้อ ฟิวเจอร์กูอยากจะเตือนอะไรมึงไว้นะ ถ้าวันหนึ่งนินาวเขาทนสันดานเหี้ยๆของมึงไม่ไหวขึ้นมา กูเชื่อเลยว่าเขาพร้อมที่จะไปจากมึงทันที กูบอกเลย เมื่อถึงเวลานั้น มึงจะไปยื้อเขาไว้ไม่ได้ เพราะความรู้สึกของผู้หญิงหนะถ้ารักจะรักมากแต่ถ้าเกลียดขึ้นมาแม้แต่เงามึงเขาก็ขยะแขยง ”  โฟสส์มันพูดออกมาแบบนี้  ทำไมหัวใจผมมันสั่นไหวแปลกๆ คล้ายมาใครเอาอะไรมาบีบมันอย่างแรง เพียงแค่ผมคิดตามที่เพื่อนบอก แล้วเมื่อถึงเวลานั้นผมจะทำอะไรได้งั้นหรอ 

“พอๆๆ มึงสองคนหนะเดี๋ยวก็ทะเลาะกันจริงๆ ไปๆแยกย้ายกลับห้องของตัวเอง ตอนเย็นเจอกันที่ผับห้ามเลท ห้ามสายไม่งั้นโดนฟูลช๊อต ” ไอ้ทามม์เข้าไปหาไอ้โฟสส์ไม่ให้มาต่อยผม ผมไม่โกรธเพื่อนหรอกเพราะผมเป็นอย่างเพื่อนบอกจริงๆนั่นแหละ แต่ยังไงก็ตาม ไม่มีทาง ผมไม่เชื่อที่เพื่อนพูดหรอกยังไงนินาวก็รักผมไม่มีวันหนีไปไหนแน่นอน ผมมั่นใจแบบนั้น 

ผับ T 23.00 PM 

“เฮ้ ฟิวเจอร์ทางนี้เว้ยมึง” ผมหันไปตามเสียงเรียกของไอ้ทามม์ ที่ตอนนี้มันนั่งอยู่โซนวีไอพีที่เป็นโซนประจำของพวกเราและสามารถมองเห็นทุกคนได้ทั่ว 360 องศา 

“เอาไรมึง” มันถามผมทันทีที่ผมนั่งลง ก่อนจะมองไปเรื่อยเปื่อย จนไปสะดุดกับผู้หญิงคนหนึ่งที่คล้ายนินาวมาก ผมสะบัดหัวไปมาคงเพราะทั้งวันคิดถึงเรื่องของเธอมากเกินไปจนมองเห็นคนอื่นเป็นเธอไปหมด 

“เหล้าเพียว” ผมตอบมันสั้นๆ พอเหล้ามาผมก็ยกดื่มทันที แล้วก็มองหาเหยื่อไปรอบๆ สักพักก็เจอสายตาสาวสวยเซ็กซี่คนหนึ่ง ที่มองก็รู้ว่าคงหมดไปหลายล้านเลยหละ ฮึ ท่าทางแบบนี้ที่ทำเหมือนเป็นคนขี้อายแต่ที่จริงนั้นผมดูออกหมดแหละ ทั้งที่ข้างในอยากได้ผมจนตัวสั่นกันหมด ฮึ ผู้หญิงก็เหมือนกันหมด ไร้ยางอาย แรด ร่าน เห็นแก่เงิน เป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่ของผู้ชายอย่างเราๆ แต่วันนี้ผมแค่จะมาดื่ม ไม่อยากจะไปต่อกับใครที่ไหน เพราะความจริงแล้ว พอผมกลับห้องไปนินาวก็ยังไม่กลับมาเงาก็ไม่เจอ โทรหาก็ไม่รับนานๆไปก็ปิดเครื่องหนีผมไปเลย พอจะถามเพื่อนเธอ ทุกคนก็เหมือนไม่อยากจะคุยกับผมนัก 

“พี่ฟิวเจอร์ขา” ผ่านไปสักพักก็มีเสียงเรียก ผมจึงหันไปตามเสียงก็เจอกับ ริสาที่เดินตรงมาหาผมด้วยชุดเดรสสีดำสุดสั้น  ที่ไม่ปิดอะไรไม่มิดเลย เธอนั่งลงข้างๆผมอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ เพราะในผับทุกสายตาไม่ว่าจะผู้ชายหรือผู้หญิงมองผมที่ผม เกือบทุกคนในมหาลัยจะรู้จักผมในนามเดือนมหาลัยสมัยปีหนึ่ง แต่ถึงจะได้รางวัลใช่ว่าผมจะต้องสุภาพอ่อนหวาน มันไม่ใช่ นี่แหละคือตัวตนของผม 

“อุ๊ย สวัสดีคะ พี่ทามม์พี่โฟสส์ นึกว่าพี่ฟิวเจอร์นั่งอยู่คนเดียวเลยไม่ได้ทันมองว่าพวกพี่ก็นั่งอยู่ตรงนี้ด้วย” พูดเสร็จเธอก็ยิ้มหวานให้เพื่อนผม คงเพราะคิดว่าเพื่อนผมจะชอบหละสิ ฮึ บอกเลยว่ามันไม่เอาคนแบบนี้หรอก มันเคยห้ามผมแล้ว ผมไม่ฟังเอง แต่ตอนนี้ผมเริ่มจะรำคาญแล้วหละ ก็คงเหมือนกับผู้หญิงข้ามคืนที่ผมเคยเจอมา ได้แค่ครั้งเดียวก็เบื่อแล้ว แล้วที่สำคัญ ริสา เปเนคนมาตามติอผมเองและเราก็เคยตกลงกันแล้วว่าจะไม่ยุ่งเรื่องของกันและกัน มีความสุขกันทั้งสองฝ่ายก็จบ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะทำเกินข้อตกลงไปเยอะ แล้วอีกไม่นานได้หายไปจากสารระบบผมแน่นอน 

“ครับ” มันสองคนตอบสั้นๆ เพราะมันไม่ชอบริสาแต่แรกอยู่แล้ว สำหรับผมริสาคือคู่นอนเท่านั้น แบบนี้ผมไม่เอามาเป็นแม่ของลูกหรอก เห็นแบบนี้ผมก็เลือกอยู่หรอกนะ ขืนหาลูกสะใภ้แบบนี้ไปให้พ่อกับแม่ มีหวังโดนดีดออกจากตระกูลแถมยังถูกดีดออกจากกองมรดกแน่นอน 

“พี่ฟิวเจอร์คะริสามีเรื่องจะต้องบอกพี่หนะค่ะ มันอาจจะเชื่อยากนะคะเพราะริสาเป็นคนนอก ไม่อยากจะก้าวก่ายอะไรแบบนี้เลย” เธอหันมาพูดกับผมพร้อมกับมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที จนผมต้องมองเธอนิ่งๆอย่างต้องการคำตอบ มาพูดให้อยากรู้แล้วก็เล่นตัวไม่ยอมพูดเนี้ยนะ เฮอะร้ายหน้าซื่อหนะสิไม่ว่า ผมรู้ว่าเมื่อคืนมันไม่สมควรที่ผมจะเอาใครไปที่ห้องทั้งๆที่มีคนอยู่ด้วย แต่ริสาเธอขอติดมาด้วยเพราะมีเรื่องจะพูดกับผม ผมเลยยอมให้มาด้วย แต่พูดไปพูดมามันก็เลยเถิด จนทำให้นินาวกับผมทะเลาะกัน ผมมันก็ผู้ชายเถอะโดนยั่วนิดหน่อยมันก็พร้อมแล้ว แต่ใช่ว่าจะไม่ป้องกันนะ ผู้หญิงแบบริสาผมเจอมาเยอะพวกล่าแต้มอะไรแบบนี้ เราตกลงกันแล้วว่าจะต้องมีแค่เซ็กเท่านั้นไม่มีนออกเหนือจากนี้ แต่ดูจากตอนนี้เธอคงทะนงตัวเองว่าสำคัญสินะ บอกเลยว่าเธอไม่มีทางได้เป็นแน่นอน 

“เรื่องอะไร” ผมถามเธอออกไป แล้วยกแก้วในมือกระดกจนหมด มองไปรอบๆ สายตาเชิญชวนของสาวๆมากหน้าหลายตาส่งมาให้ผมก็มองผ่านไปแค่นั้น เพราะในหัวตอนนี้มันยังคงวนเวียนแต่เรื่องของนินาวคนเดียว จนน่ารำคาญ 

“เรื่องของพี่นินาว” เรื่องของนินาวอย่างนั้นหรอ เธอไปรู้ไปเห็นอะไรมากันแน่ 

“คือวันนี้ริสาเห็นพี่นินาวไปที่คณะริสาด้วยค่ะ ตอนแรกริสากะว่าจะเข้าไปทักทายนะคะ ว่าพี่เขามาทำอะไร แต่อยู่ๆริสาก็เห็นพี่นินาวเดินออกไปกับรุ่นพี่ผู้ชาย เรียนป.โทคณะริสาเองด้วย พี่คนนั้นเขายังหล่อมากอีกต่างหากแถมขึ้นรถไปด้วยกันด้วยนะคะ” เฮอะ ที่แท้ที่ไม่มาเรียนวันนี้นี่ก็เพราะว่าไปหาผู้ชายมางั้นสิ นินาว เธอกล้ามากที่กล้าสวมเขาให้ฉัน แล้วทำอะไรลับหลังฉันโดยที่ไม่บอกคอยดูผมของการกระทำตัวเองได้เลย 

“เอ๊ะ พี่นินาวไม่บอกพี่ฟิวเจอร์หรอคะ ว่าจะไปหาผู้ชายคนนั้นถึงคณะ” ยิ่งริสาพล่ามออกมาความโกรธที่ผมมันมีอยู่ยิ่งเริ่มปะทุขึ้นไปอีก ผมรู้ว่าเวลานี้ผมไม่ควรเชื่ออะไรถ้าไม่ได้ถามเจ้าตัวเองแต่นินาวคงจะประชดผมแน่ แต่สิ่งที่ริสาพูดมามันก็อาจจะจริง ผมรู้ว่าเธออิจฉานินาวแต่ผมก็ไม่เข้าใจหรอกว่าความริษยาของผู้หญิงนี่มันเป็นยังไง แต่เรื่องนี้ถ้าไม่มีมูลริสาเธอคงไม่เอามาบอกผมหรอก และพร้อมที่จะระเบิดออกมา อารมณ์แบบนี้ของผมมันมีไม่กี่เรื่องหรอกที่จะเกิดขึ้น และหนึ่งในนั้นก็คือเรื่องของนินาว รวมอยู่ในนั้นด้วย 

“ไม่” 

“ริสาว่า พี่นินาวอาจจะไปคุยธุระด้วยกันก็ได้นะคะ พี่ฟิวเจอร์อย่าคิดมากเลย พี่นินาวเป็นคนสวยหุ่นดี ผู้ชายในมหาลัยชอบเยอะ ในคณะริสาเนี่ยชอบพี่นินาวเกือบหมดเลย ริสาไม่อยากพูดหรอกค่ะว่าบางครั้งก็เห็นพี่นินาวอยู่กับผู้ชายคนนี้มาหลายครั้งแล้ว” มันจะมากไปแล้วนะ นินาวเธอกล้ามากเลยนะ 

“เฮ้ยๆๆ ทำไมคนที่เต้นอยู่กลางฟลอคุ้นๆว่ะฟิวเจอร์ มึงหันไปดูดิ๊ ใช่เมียมึงหรือเปล่า” ผมหันไปตามที่ไอ้ทามม์มันบอก นั่นมันนินาวนี่ ! ผู้หญิงที่ตอนแรกผมเดินเข้ามาแล้วมองว่าเหมือนเธอคือตัวเธอนั่นเอง แต่ทำไมเธอถึงมาผับได้ ถึงว่าหละโทรไปก็ไม่รับห้องก็ไม่ยอมกลับ ตั้งแต่เราทะเลาะกัน ตอนนี้ความโกรธผมมันเพิ่มมากขึ้นไปเรื่อยๆ เพราะสิ่งที่เธอใส่มันเป็นสิ่งที่ผมเคยห้ามมาโดยตลอดในเรื่องการแต่งตัว แต่ใส่ช้อปกับกางเกงยีนส์คนอื่นก็มองเธอเยอะแล้วนี่อะไรใส่เดรสเกาะอกสีเลือดนกสุดสั้นแค่คืบ ยิ่งสีแบบนี้ผิวเนียนละเอียดของนินาวยิ่งน่าเย้ายวนเข้าไปอีก ข้างบนก็โน้มต่ำลงมาเรื่อยๆจนเห็นเนินอกอวบขาวนั่น แถมข้างล่างยิ่งเธอขยับไปตามช่วงจังหวะดนตรีมันก็ยิ่งเห็นขาเรียวเนียนขาวนั่นสูงขึ้นไปอีก คนอื่นใส่ผมก็มองแหละ แต่นี่กลับเป็นนินาวเธอเป็นแฟนของผม ผมไม่อยากให้ใครมามองเธอทั้งนั้น ดูแหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้สนใจสายตาหื่นๆของพวกผู้ชายทั้งผับ มีแต่เต้นเอาๆอย่างสนุกสนานอยู่กลางฟลอไม่สนใจใครทั้งนั้นทั้งๆที่ผู้ชายที่อยู่ในผับนี้ก็แม่งมองเธอกันหมด ยอมรับแหละว่าท่าเต้นมันโคตรจะเซ็กซี่ โคตรยั่วเลย แต่ของแบบนี้มันควรให้ผมเห็นคนเดียวนะเว้ย 

“นั่นนินาวหนิ ทำไมถึงมาที่นี่ได้ว่ะ มึงให้มาได้หรอก กูเห็นมึงหวงเขาอย่างกับอะไร” เพื่อนผมมันหันมาทำหน้าสงสัยว่าผมอนุญาตให้มาหรือเปล่า ซึ่งคำตอบของผมคือไม่มีทาง ผมไม่เคยอยากให้นินาวมาที่นี่ เพราะมาแล้วมันก็จะเป็นแบบนี้ไงหละ หงุดหงิดชิบหายเลย แต่ประเด็นอยู่ตรงที่ว่านินาวมานี่ได้ยังไง แล้วก็มีอีกหนึ่งคำถามผุดขึ้นมาว่าแล้วเธอมากับใครกันแน่ 

“เดี๋ยวกูมา” ผมกระดกเหล้าหมดแก้วก่อนจะสะบัดริสาออกจากตัวอย่างแรงแล้วหันไปบอกเพื่อน ก่อนจะเดินตรงไปกลางฟลอที่ตอนนี้ผู้คนทั้งชายและหญิงกำลังโยกย้ายส่ายเอวเต้นกันอย่างเมามันส์ ผู้คนเบียดเสียดผมผมไม่สนใจ คนที่ผมให้ความสนใจมากที่สุดตอนนี้ก็คือยัยแฟนจอมดื้อของผมคนเดียวเท่านั้น 

“นินาว!” 

ผมตะโกนเรียกเธอแข่งกับเสียงเพลงที่ดังขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอกลับไม่ได้ยินที่ผมเรียกและเต้นอย่างเมามันส์ โยกย้ายส่ายสะโพกสวยไปมาให้พวกผู้ชายมองตาเป็นมัน ผมกำลังจะถึงนินาวอยู่แล้ว จู่ๆก็มีไอ้ผู้ชายคนหนึ่งท่าทางจะเป็นฝรั่งแถมยังหล่ออีกต่างหาก แม่งอยู่ๆเดินเข้าไปใกล้แล้วทำท่าจะโอบเอวนินาว เลือดขึ้นหน้าผมทันที เลยรีบเดินไปดึงตัวนินาวให้ออกห่างจากมันและจัดการมันจนมันล้มลงกลางฟลอ คนที่อยู่ตรงนั้นก็กรีดร้องอย่างตกใจแต่ผมหาได้สนใจไม่ ผมรีบเดินไปโอบนินาวไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของแถมเจ้าตัวยังเมาไม่รู้เรื่องอีก นี่นินาวกินเหล้าด้วยหรอเนี่ยทั้งๆที่ความจริงเธอไม่เคยแตะมันเลยด้วยซ้ำ 

“มึงต่อยกูทำไมว่ะ” ไอ้ฝรั่งนั่นโวยวายทันทีที่ลุกขึ้นได้ พร้อมกับจะตั้งท่าเข้ามาซัดผม แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะถิ่นนี้มันถิ่นผม ความจริงผับนี้มันก็เป็นของผมครึ่งหนึ่งนั่นแหละ ผมหุ้นกับพี่ชายผม 

“กูต่อยมึงเพราะมึงกำลังจะทำอะไรหละห่ะ นี่เมียกูมึงอย่ามายุ่ง ต่อไปอย่ามาเสือกอีก ไม่งั้นเงาหัวมึงจะหาย!” ผมพูดอย่างกักเก็บอารมณ์ของตัวเองไว้อย่างนิ่งๆ ถ้ามันขยับเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว ผมบอกเลยว่างานนี้มีเลือด 

“กูทำอะไร เปล่าซะหน่อย” มันทำหน้าตากวนอวัยวะเบื้องล่างมา ไอ้ฝรั่งนี่วอนโดนมาก 

“มึง!” ผมกำลังจะเข้าไปต่อยมันอีกครั้ง แต่คนที่อยู่ในอ้อมกอดผมตอนนี้ก็กำลังพยายามดิ้นหนีอ้อมกอดผม เพื่อที่ให้ตัวเองหลุดออกจากกอดของผม แถมยังเงยหน้าขึ้นมามองตาผมอย่างยั่วยวน จนผมต้องยอมให้ไอ้ฝรั่งนั่นเดินหนีไป แล้วหันมาจัดการกับคนที่ผมกอดไว้อยู่ตอนนี้ 

“ปล่อยนาจามากอดทำมาย มันอึดอาดดดด จา ปายเต้นนนนน” ขึ้เมาแล้วแถมยังขี้ดื้ออีก กลิ่นเหล้าที่ออกมาจากลมหายใจเธอบ่งบอกว่าเธอกินมาไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นผมกลับมองว่ามันยิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้ตัวนินาวเพิ่มมากขึ้น 

“อยู่นิ่งๆจะพากลับห้อง เมามากแล้วนะ แล้วนี่มากลับใคร!” ผมตะคอกใส่เธอ เพราะเธอทำอะไรโดยที่ไม่บอกผม ทั้งเรื่องมาผับแล้วก็เรื่องที่ไปหาไอ้รุ่นพี่อะไรนั่นอีก มันเลยทำให้ผมยับยั้งอารมณ์ไม่ได้ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว