ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE ME 3: [คิริน ❤ ภัทธิรา] เธอรักน้องชาย เขาก็รักน้องสาว...NC 100%

ชื่อตอน : HATE ME 3: [คิริน ❤ ภัทธิรา] เธอรักน้องชาย เขาก็รักน้องสาว...NC 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2562 22:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE ME 3: [คิริน ❤ ภัทธิรา] เธอรักน้องชาย เขาก็รักน้องสาว...NC 100%
แบบอักษร

HATE ME 3: เธอรักน้องชาย เขาก็รักน้องสาว...


หลังจากงานมอเตอร์โชว์เสร็จสิ้นลงแล้ว...


ภิชญ์เดินสะพายกระเป๋ากล้องมาตามทางยาวของลานจอดรถด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์เสียเท่าไหร่ ก็วันนี้เขาตั้งใจว่าจะชวนอินทุกรออกเดทและจะขอคยเป็นแฟนแบบจริงๆจังๆเสียที แต่ทว่าไอ้พี่ชายเย็นชาอย่างภาคย์ดันมาปาดหน้าไปเสียดื้อๆ แล้วเขาจะทำยังไงได้เพราะดูอินทุกรก็มีใจให้พี่ชายของเขาแถมผู้ใหญ่ยังให้หมั้นหมายกันอีก แบบนี้เรียกว่าแพ้พี่ชายตัวเองแบบราบคาบ


รู้แล้วว่าอาการอกหักมันเป็นแบบนี้นี่เอง...


เฮ่อ !


เสียงถอนหายดังมาเบาๆในขณะที่เขาเดินมาหยุดตรงหน้ารถ แอสตัน มาร์ติน ดีบี11​ ของตัวเอง ช่วงที่ภิชญ์กำลังใช้ความเงียบอยู่กับตัวเองอยู่นั้น...


"ไม่เจอกันตั้งนานนะคะน้องภิชญ์ หล่อขึ้นเป็นกองเลยนะ" เสียงทักทายแบบนี้ไม่ต้องเดาก็รู้เลยว่าเป็นเสียงของลิลียา


ภิชญ์หันไปหาเจ้าของเสียงแล้วเลิกคิ้ว "อ้าว! คุณสำลี"


"ลิลีค่ะ!" นางเอกสาวกรอกตาด้วยความหมั่นไส้ เพราะยัยนางแบบเมย์รินคนเดียวเลยทำให้คนอื่นไากันเรียกเธอว่าสำลีเสียหมด "วันนี้น้องภิชญ์พอจะว่างไหมคะ? พอดีพี่อยากจะให้ช่วยถ่ายภาพสินค้าให้หน่อยน่ะค่ะ คิดราคาเท่าไหร่คะ?"


ภิชญ์ได้ยินดังนั้นก็ตะลึงงันไปสักครู่ใหญ่ๆ เขามองคนตรงหน้าและพยายามอ่านแววตาว่าเธอมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ "นี่คุณสำลีจะทำธุรกิจหรอครับเนี่ย ขายอะไรล่ะเผื่อผมจะได้คิดคอนเทนท์ให้ด้วย"


"ก็ขาย..."


ตุบ !!


อั่ก! ฟุบ!!


ร่างของภิชญ์ล้มฟุบไปนอนกับพื้น ลิลียาเอามือป้องปากด้วยความตกใจก่อนจะเหยียดยิ้มอย่างสะใจอีกครั้ง ร่างเพรียวระหงเดินเข้าร่างของคนที่กำลังสลบจากแรงกระแทกเมื่อสักคู่นี้ มือเรียวค้นหาโทรศัพท์ของภิชญ์จนเจอและเอานิ้มโป้งของเขาแสกนเพื่อปลดล็อกในทันที "ปากดีทั้งบ้าน เอ่อ...แล้วคุณคีย์จะให้ทำยังไงต่อ?"


ธามส่งไม้เบสบอลให้คนที่อยู่ด้านหลัง สายตาของเขานิ่งไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใดทั้งนั้น "หมดหน้าที่ของเธอแล้ว นี่เป็นเช็คที่คุณคีย์ฝากเอาไว้ให้ อยากได้เท่าไหร่ก็ใส่ตัวเลขลงไปได้เลย" ลิลียาแววตาลุกวาวในทันที นางเอกสาวรับเช็คแผ่นนั้นมาด้วยอาการมือสั่นอย่างเก็นได้ชัด เธอคงได้ใช้ชีวิตอย่างสบายโดยที่ไม่ต้องรับงานอีกนานเลยทีเดียว ธามให้คนที่อยู่ด้านหลังเอาตัวของภิชญ์ไปขึ้นรถที่เตรียมเอาไว้ก่อนจะหันมาทางลิลียาอีกครั้ง "แล้วเรื่องผู้หญิงที่ชื่อภัทธิราล่ะ จัดการไปถึงไหนแล้ว"


"ไม่ต้องห่วง อีกสักพักนังนั่นได้ถึงมือคุณคีย์แน่นอน" ลิลียาตอบกลับด้วยความมั่นใจ


ธามผงกหัวเล็กน้อย "รีบๆเข้าล่ะ คุณคีย์อยู่ในรถและไม่ชอบรออะไรนานๆ"


ลิลียาไม่เข้าใจว่าทำไมคิรินถึงต้องการสองพี่น้องนี้มาก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พร้อมที่จะเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงเพราะค่าตอบแทนที่ได้มานั้นช่างคุ้มค่าเสียเหลือเกิน นางเอกสาวเข้าพยายามเข้าข้อความทางไลน์แต่ภิชญ์กลับล็อกรหัสผ่านเอาไว้เสียนี่...แล้วไอ้คนแบบนี้จะใช้อะไรตั้งรหัส


"หึ! อย่างลิลียาจะมาเสียเวลากับเรื่องแบบนี้น่ะหรอ?" รอยยิ้มร้ายยังคงแสดงออกมา เธอจัดการส่งข้อความมือถือไปที่เบอร์ของภัทธิราถี่ๆ การทำแบบนี้ยังไงอีกฝ่ายก็ต้องเป็นกังวลจนอยู่กับที่ไม่ได้แน่นอน


########


อีกด้านหนึ่ง...


ภัทธิราได้รับข้อความที่เธอเชื่อสนิทว่ามาจากภิชญ์ก็รีบมายังลานจอดรถในทันที หญิงสาวเดินมาท่ามกลางความเงียบจนกระทั่งมาถึงบริเวณที่รถของภิชญ์จอดอยู่แต่กลับไม่พบแม้แต่เงาของน้องชาย เธอเดินวนไปรอบๆพร้อมโทรออกหาเขาไปด้วย


"ให้พี่มาเอาของกลับบ้านแล้วตอนนี้อยู่ไหนล่ะ?" ภัทธิราบ่นทันทีเมื่อปลายทางรับสาย


​"อยู่ข้างหลัง!!"

ควับ !!


ภัทธิราย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อเสียงที่ได้ยินไม่ใช่เสียงของน้องชายเธอ หญิงสาวหันหลังไปก็เห็นชายร่างสูงสวมชุดสูทกำลังจ้องมองมาที่เธอ ซึ่งเธอจำเขาได้...ด้านหลังของเขามีรถตู้คันสีดำจอดเปิดประตูเอาไว้อยู่โดยมีร่างของภิชญ์กำลังหมดสติอยู่ในนั้น "คุณ... นี่จะทำอะไรน้องชายฉันน่ะ!!"


คิรินกดวางสายแล้วยกยิ้มเยือกเย็น "ถ้าไม่อยากให้มันตายก็มากับผมซะดีๆ"


"ไม่! ถ้าคุณทำอะไรน้องชายฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจ"


แกร็กๆ


ปืนขนาดพอดีมือของคิรินถูกนำออกมาแล้วจ่อไปที่ตัวของภิชญ์ ภัทธิราเบิกตากว้างด้วยความตกใจแต่ก็พยายามใช้สติควบคุมอารมณ์ตัวเองเอาไว้ "เป็นพี่สาวที่รักน้องชายมากจริงๆนะ เอาเป็นว่าถ้าคนสวยขยับตัวแม้เพียงเล็กน้อย ชะตาของไอ้ภิชญ์มันจะขาดทันที"


"....."


"ถ้าอยากรู้ว่าทำไมก็มาด้วยกันซะ อย่าให้ต้องหมดความอดทน" น้ำเสียงทุ้มเย็นทำเอาภัทธิรารู้สึกหวาดหวั่นอยู่ภายใน คิรินเข้าถึงตัวเธอแล้วแย่งโทรศัพท์ของเธอได้ก่อนจะโยนมันลงพื้นจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ร่างบางถูกกระชากพาตัวขึ้นไปยังรถตู้คันนั้นโดยที่ไม่รู้เลยว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นอีก


######


K Play Cas.


เวลาผ่านไปนานนับชั่วโมงจนกระทั่งภิชญ์เริ่มรู้สึกตัว ช่างภาพหนุ่มค่อยๆลืมตาขึ้นก็เห็นว่าตัวเองถูกมัดติดกับเก้าอี้โดยที่ตรงหน้ามีโทรทัศน์ขนาดใหญ่กำลังฉายคลิปของวีณาวนไปเรื่อยๆ ในคลิปนั้นมีแต่คนเรียกชื่อเขาอยู่บ่อยครั้งจนเหมือนกับว่าเขาอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย 


"อะไรวะเนี่ย!!"


"ภิชญ์!" เสียงแผ่วเบาเรียกความสนใจจากภิชญ์ได้อยู่มาก


ชายหนุ่มค่อยๆแพลนสายตาไปทางด้านซ้าย เขาเห็นภัทธิรากำลังยืนมองเขาด้วยความผิดหวัง "พี่ภัทร! เกิดอะไรขึ้น แล้วเรามาอยู่ที่นี่กันได้ยังไงครับ?"


"ถ้าความจำของมึงเสื่อมเดี๋ยวกูจะช่วยรื้อฟื้นให้ก็แล้วกัน" คิรินเดินมาตรงหน้าแล้วโยนรูปภาพทั้งใหม่ใส่หน้าของภิชญ์ในทันที ไม่นานก็มีธามและอานัสก็นำร่างของชายเจ้าของเว็บอนาจารมาอยู่ข้างๆเชลยในตอนนี้ "ไอ้นี่เป็นคนขายคลิปให้มึงใช่ไหม?"


"ชะ ใช่ ใช่..คนนี้แหละ"


ภิชญ์มองทุกสิ่งอย่างพิจารณา "ขายห่าอะไรวะ!? แล้วพวกมึงเป็นใครเนี่ย!"


"กูก็พี่ชายของวีณาไง!! และไอ้นี่เป็นคนซื้อคลิปมึงไปโพสต์ในเว็บ ทีนี้มึงจำได้หรือยังวะ!!?" คิรินชกเข้าไปที่ใบหน้าของภิชญ์เต็มแรง ภัทธิราเห็นดังนั้นก็รีบเข้ามาขวางเพื่อป้องกันน้องชายเอาไว้ "หึ! คนสวยเห็นหรือยังว่าน้องชายสุดที่รักเนี่ยมันเลวขนาดไหน ก็เห็นในคลิปแล้วนี่ยังจะปกป้องมันอีกทำไม?"


"อั่ก กูไม่ได้ทำอะไรวีณาทั้งนั้นแหละ!" ภิชญ์ตะคอกกลับด้วยความเจ็บแสบบนใบหน้า "พี่...พี่ภัทรเชื่อผมนะ เรื่องนี้ผมอธิบายได้"


คิรินหัวเราะดังลั่นราวกับคนเสียสติ เขาใช้ปืนจ่อที่หัวของภิชญ์อีกครั้งท่ามกลางเสียงกรีดร้องของภัทธิรา "อธิบายหรอ? มึงจะอธิบายอะไรในเมื่อทุกอย่างมันชัดเจนว่ามึงเป็นคนทำ มึงเป็นต้นเหตุที่ทำให้วีณาต้องตาย...เพราะมึงกูถึงต้องสูญเสียน้องสาวสุดที่รักของกู วีณากำลังจะมีอนาคตที่ดีแต่ต้องมาพังเพราะคนระยำอย่างมึง!" ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าลึกๆเขาเดินวนรอบสองพี่สองช้าๆ "ไม่ใช่แค่มึงนะ ไอ้เวรทุกตัวที่มันอยู่ในคลิปนี่กูก็จะลากมันลงนรกไปพร้อมกับมึงด้วย"


"มึงก็ฟังกูก่อนสิวะ!!"


"พอเถอะภิชญ์!" ภัทธิรารู้ดีว่าน้ำเชี่ยวไม่ควรเอาเรือเข้าไปขวาง เธอเข้ามาคุกเข่าลงอ้อนวอนกับคนที่กำลังโกรธอยู่ในตอนนี้ "จะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ขออย่างเดียว...ปล่อยน้องฉันไปเถอะ เพราะถ้าภิชญ์ผิดจริงๆก็ควรให้กฎหมายลงโทษ ฉันจะพาน้องฉันไปส่งตำรวจเอง"


"เหอะ! ถ้าตำรวจเอาผิดมันได้จริงๆก็คงไม่ต้องเอาตัวมันมาที่นี่หรอก!" คิรินย่อตัวลงโดยที่มือของเขาสัมผัสไปทั่วใบหน้าเนียนสวยนั่น เขาเชยคางมนของเธอขึ้นมาแล้วกระซิบเบาๆ "ว่าแต่...คนสวยทำได้ทุกอย่างจริงๆน่ะหรอ?"


"อึก" ภัทธิรากลืนน้ำลายฝืดคือแต่ก็พยายามที่จะข่มความกลัวของตัวเองไว้ อีกคนยิ่งได้ใจก็กระซิบบอกความต้องการของตัวเองยิ่งทำให้เธอรู้สึกมืดแปดด้านไปหมด 


"ตามใจนะ ถ้าสนองความต้องการของผม อาจจะทำให้ผมเปลี่ยนใจไม่ฆ่าไอ้เลวนี่ตอนนี้ก็ได้นะ" อะไรมันจะเจ็บปวดกว่ากันสำหรับการที่ภิชญ์ได้รับรู้ว่าพี่สาวของตัวเองถูกเขาย่ำยีโดยที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้ แบบนี้แหละมันจะได้รู้สึกถึงการตกนรกทั้งเป็นนั้นเป็นแบบไหน "ว่ายังไงล่ะคนสวย มันจะอยู่หรือตายขึ้นอยู่กับคำตอบหลังจากนี้"


"กะ...ก็ได้ ฉันยอมแล้วก็ได้ แต่ต้องปล่อยน้องชายฉันนะ!!" คิรินพอใจกับคำตอบที่ได้รับ เขากระชากร่างเล็กเข้ามาในอ้อมแขนโดยที่ไม่คิดออมแรงเลยสักนิด ภิชญ์เห็นดังนั้นก็โกรธจนหน้าแดง...ช่างภาพหนุ่มพยายามดิ้นเพื่อหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์ให้เขาหลุดจากพันธนาการตรงนี้


"อย่านะเว้ย!! พี่ภัทรไม่เกี่ยว จะทำอะไรก็มาลงที่กูนี่!!"


"กูจัดการมึงแน่!! มึงไม่ต้องกลัวว่ามึงจะรอด!!" คิรินบังคับพาภัทธิราเข้ายังห้องพักด้านหลังโดยที่ประตูก็จงใจที่จะปิดไม่สนิทเสียด้วย


แม้จะโกรธมาแค่ไหนแต่ภิชญ์ก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว... แค่ตัวเองเขายังไม่สามารถต่อสู้เอาตัวรอดได้เลยนับประสาอะไรกับการจะปกป้องพี่สาว


เขามันห่วยแตกสมกับที่ใครๆบอกจริงๆ


ด้านในห้อง...


ร่างของภัทธิราถูกเหวี่ยงกระแทกลงไปยังบนที่นอนกว้าง หญิงสาวหันมองผู้ชายที่กำลังคลืบคลานเข้ามาเธอด้วยความหวาดหวั่น ร่างขอเธอถูกตราตรึงเอาไว้ด้วยท่อนแขนอันทรงพลังและแววตาวาวโรจน์นั้นจ้องเขม็งราวกับว่าจะฉีกเนื้อเธอเสียไม่ได้


"ถ้าจะโทษก็โทษที่ไอ้ภิชญ์มันนะ อยากรู้ความรู้สึกของน้องสาวผมในตอนนั้นไหมล่ะ?"


"จะทำอะไรก็ทำ!! ถ้ามันจะทำให้คุณดึงสติมาได้บ้าง"


"หึ! ปากดีแบบนี้ก็อยากจะรู้เหมือนกันนะว่าอย่างอื่นจะดีด้วยหรือเปล่า"


แควก !!


กรี๊ดดดด


คิรินออกแรงฉีกชุดเดรสของภัทธิราจนขาดวิ่น หญิงสาวพยายามปัดป้องตัวเองแต่เธอก็แพ้แรงของเขาอยู่ดี...มือเรียวตวัดฟาดเข้าที่ใบหน้าของเขาเต็มแรงจนเกิดเป็นรอยริ้ว คิรินเริ่มหงุดหงิดจึงใช้สองมือจับไปที่ใบหน้าเรียวได้รูปแล้วก้มลงประทับริมฝีปากลงไปพร้อมออกแรงบดขยี้อย่างบ้าระห่ำจนเธอหมดแรงแล้วสงบลง ริมฝีปากอิ่มเม้มเรียวเป็นเส้นตรง สองมือจิกเล็บฝังเข้าไปที่ไหล่กว้างเมื่อชายหนุ่มใช้มือล้วงเข้าไปสัมผัสที่จุดอ่อนไหวของเธอใต้ร่มผ้า 


พึ่บ !!


ร่างกายของเธอพยายามต่อต้านและไม่โอนอ่อนไปตามแต่ที่ใจของเขาต้องการ ตอนนี้อาภรณ์บนกายสาวขาดสะบั้นไม่หลงเหลืออะไรปกปิดไว้ คิรินยิ้มเหี้ยมแล้วจึงถอดกางเกงของตัวเองออกจนหมดแล้วก้มลงใช้สันจมูกสูดดมกลิ่นกายของเธอ ภายใต้ความอ่อนหวานกลับซ่อนความเย้ายวนชวนน่าสัมผัสเช่นนี้นี่เอง...ชายหนุ่มที่เข้าใกล้ถึงได้ปารถนาในตัวเธอเป็นอย่างมาก



“อื้ม!” เสียงครางฮึมในลำคอของเขากำลังบอกถึงความหวาน ลิ้นร้อนตวัดเลยยอดสีทับทิมราวกับจะกลืนกินเสียให้ได้ ทรวงอกขาวอวบขนาดล้นมือแบบนี้เธอซ่อนมันจากสายตาผู้คนได้อย่างไรกันนะ ร่างงามสั่นกระเส่าไปด้วยความเสียวซ่าน เนื้อนวลขาวแดงระเรื่อไปทั้งตัว ตอนนี้เขาเองก็รีบปลดเครื่องแต่งกายของตนเองออกจนไม่เหลือสักชิ้นแล้วเช่นกัน


“กรี๊ดดด อย่า!”


“ไม่ทันแล้วล่ะ น้องภัทรคนสวย!!!” เขาสอดเมือเข้าไปในเนินสาว คนอย่างเขาไม่เคยได้สัมผัสกับคนที่ไม่มีความด่างพร้อยเช่นนี้มาก่อน "สาวบริสุทธิ์หรือเนี่ย หึ เก็บมาไว้ทำไมจนป่านนี้ล่ะหืม?"


“มะ ไม่นะ อย่า อึก เจ็บ”


“แค่นิ้วมันยังไม่เจ็บมากขนาดนั้นหรอก อีกเดี๋ยวจะได้สัมผัสความเจ็บมากกว่านี้”


สวบ !!


กรี๊ดดดดด


คิรินสอดใส่ตัวตนเข้าไปในกลางกายสาวและไม่ใส่ใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร  เขาเริ่มขยับร่างกายโดยสาดใส่ความเคียดแค้นไว้ในตัวเธอทั้งหมดรวมถึงไม่คิดที่จะป้องกันใดๆเอาไว้ด้วย


“โอววว รสสาวบริสุทธิ์มันเป็นแบบนี้นี่เอง อื้มม”


“อะ อึก”  ภัทธิราทุบอกเขารัวๆ ตอนนี้เธอเจ็บจนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆอยู่แล้ว “ละ เลว” 


เนินสาวของเจ้าหล่อนตอดรัดจานชายหนุ่มรู้สึกทรมาน ความคับแน่นภายกำลังเร่งรัดให้เขาปลดปล่อยไวขึ้น แต่ใช่ว่าจะยอมเสียเมื่อไหร่ เขาอยากให้เธอได้รับรู้ถึงความรู้สึกทรมานมากยิ่งขึ้น คิรินที่มีแต่ไฟแค้นสุมทรวงจนหน้ามืดตามัวไม่ได้สนเรื่องศีลธรรมเลยแม้แต่น้อย เขาคิดอย่างเดียวก็คือ...น้องสาวเขาได้รับมาอย่างไรเธอก็ต้องรับไปแบบนั้นเช่นกัน


“อาส์ แน่นดีจริงๆ ซี๊ดด”


“เจ็บ อื้อ ออกไป นะ เจ็บ ฮะ ฮึก!!"


พั่บ พั่บ พั่บ !!


เสียงเนื้อกระทบกันเป็นช่วงๆสร้างความเร้าใจให้คนที่กำลังคุมเกมส์ในตอนนี้เป็นอย่างมาก เมื่อใกล้ถึงฝั่งก็เร่งจังหวะอีกครั้ง สองมือรั้งสะโพกกลมสวยแล้วเลยผมที่กำลังปกปิดใบหน้าให้การมองเห็นชัดเจนขึ้น


คิรินพยายามเร่งเร้าและบังคับให้เธอเรียกชื่อของเขาในระหว่างที่กิจกรรมนี้ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ผู้หญิงคนนี้แม้จะอ่อนหวานแต่ก็ดื้อรั้นพอตัว แม้ปากจะบอกว่ายอมทำอะไรก็ได้เพื่อให้น้องชายตัวเองรอดแต่พอเอาเข้าจริงๆ...เธอกลับต่อต้านจนเขาเริ่มอารมณ์เสีย


"อาาา เก็บเสียง อื้ม ให้ได้ตลอดนะ ซี้ดดด"


"อึก อะ อื้อ" ภัทธิราเอามือปิดปากตัวเองเอาไว้ไม่ให้มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกมา ตอนนี้เธอทรมานเหลือเกิน เมื่อไหร่ฝันร้ายอันนี้จะจบลงเสียที "กรี๊ดดด เจ็บ อึก พอ พอแล้ว ฮือๆ"


"โอวว สวรรค์ของผมยังไม่จบ อะ หรอกนะ ซี๊ดด"


คิรินใช้แรงกายทั้งหมดที่มีกระแทกกระทั้นร่างบางราวกับว่าเธอเป็นตุ๊กตาไร้ซึ่งความรู้สึก นานนับชั่วโมงจนเขารู้สึกอิ่มเอมกับการได้ปลดปล่อยอารมณ์ใส่ตัวเธอ ไม่นานก็ปล่อยให้เธอได้เป็นอิสระ...จังหวะที่ถอดกลางกายของตัวเองออกมาก็ได้เห็นคราบเลือดที่ปรากฏขึ้นมา ภัทธิราเริ่มฟื้นพลังกายก็รีบดึงผ้าห่มมาปิดกายตัวเองเอาไว้พร้อมกับสะกดกลั้นเสียงสะอื้นของเธอ


"จะรีบไปไหนล่ะ?" คิรินคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ "ผมยังไม่สั่งให้ไปเลยนะ"


"คุณได้สิ่งที่คุณต้องการแล้ว ปล่อยฉันกับน้องชายฉันเดี๋ยวนี้!" ภัทธิราน้ำตาคลอแต่ก็ยังเย่อหยิ่งพอตัว เธอเชิดหน้าขึ้นแล้วสะแขนออกเต็มแรง "ช่วยรักษาคำพูดด้วย"


"ปล่อยก็ได้ แต่ไม่ตลอดไปหรอก" เขารวบตัวหญิงสาวมาไว้ในอ้อมแขนของตัวเองอีกครั้ง "ลองมาคิดๆดูอีกที มันจะดีกว่าไหมถ้าไอ้ภิชญ์มันจะได้ผมเป็นพี่เขย แบบนี้คงสะใจไม่น้อยเลยนะ"


"ฉันไม่อยากเกี่ยวดองอะไรกับคุณทั้งนั้น !! ปล่อย!!"


"เสียใจนะคนสวยเพราะผม ไม่สิ!! พี่ติดใจเข้าแล้วล่ะ ไม่มีทางรอดไปไหนได้ทั้งนั้น" เขาเขี่ยปอยผมของเธอเบาๆ "เรามาทำข้อตกลงกันใหม่ดีไหม? รับรองว่าถ้าภัทรยอมรับเงื่อนไข โทษตายของไอ้ภิชญ์อาจจะยกเว้นให้ก็ได้"


_____________________________________________________ 100 % ___________________________________________


มาแล้วจ้าาาา 

หายไปหลายวันเพราะงานเยอะจริงๆ วันนี้เคลียร์เสร็จก็รีบมาให้เลย

อย่าเพิ่งหนีไรท์กันนะจ๊าาา

อ่อ...อย่าลืมไปโหลดฟรี E Book ของพี่ภาคย์กับน้องไออุ่นกันนะ และรีวิวด้วยว่า...

ระหว่างพี่ภาคย์ และ พี่ปวัน ถ้าเลือกได้อยากได้ใครเป็นสามีกันเอ่ย...บอกเหตุผลด้วยนาจาาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}