goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทุกสิ่งเพื่อเธอ

ชื่อตอน : ทุกสิ่งเพื่อเธอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 596

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2562 15:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทุกสิ่งเพื่อเธอ
แบบอักษร

ใจกลางกรุงมาดริดเมืองของอารยธรรมทั้งใหม่และเก่าสร้างความแปลกตาแปลกใจให้กับป้าเนียนและนุ่นทั้งสองไม่เคยเที่ยวต่างประเทศสร้างความตื่นตาตื่นใจตั้งแต่บนเครื่องบินทั้งสองสนุกสนานอยู่ตลอดเวลา แรกๆ ป้าเนียนก็กลัวเพราะไม่เคยขึ้นเครื่องบิน

“นังนุ่นเครื่องบิน มันสบายดีเนอะไม่เหมือนกับรถทัวร์ที่บ้านเราเลย ขนาดอยู่บนฟ้ายังรู้สึกนิ่ง”

“ป้า นี่เครื่องบินนะป้าเอาไปเทียบกับรถทัวร์99 บ้านเราได้ไง”

“อ้าว ฉันก็เปรียบเทียบเฉยๆ แกนี่น่ะนังนุ่น ฟังอะไรให้มันดีๆ เวลาไปเรียนหมอแล้วมันจะลำบากเกิดไปจ่ายยูกยาให้เขาผิดเขาจะได้ด่าแกให้”

“โอ๊ยๆ ป้า ฉันพึ่งสอบติดป้าก็ด่าฉันไปจนถึงเรียนจบเลยเหรอ แต่ก็ไม่เป็นไรนะป้า ยังไงคนไข้คนแรกที่จะรักษาและจ่ายยาก่อนจะไปเป็นหมอจริงๆ ฉันกะว่าจะจ่ายยา ฉีดยาให้ป้าก่อน ถ้าป้าไม่เป็นอะไรก็แสดงว่าฉันสำเร็จการศึกษาแล้ว”

“นังนุ่น!!!! แกพูดแบบนี้ แกต้องการให้ฉันไปเป็นอะไร น่ะ ไอ้ ไอ้ อะไรวะ หนู หนู”

“นี่หละน๊า ไม่เรียนหนังสือรีบออกมาทำงานก่อนถึงไม่รู้อะไร เขาเรียกว่าหนูทดลองยาจ้ะป้า”

แพรรัมภาที่ฟังป้ากับหลานทะเลาะกันทุกวัน นิดๆหน่อยก็เอาเห็นแบบนี้ทั้งสองรักกันมาก เธอรู้ว่านุ่นชอบแหย่ให้ป้าเนียนโกรธ

เมื่อทั้งหมดเดินทางเพื่อไปยังบ้านของลูอิสที่เขาไม่ค่อยจะกลับไปแต่เขานั้นได้โทรบอกป้ามาเรียไว้แล้วว่าแพรรัมภาจะมาพักรักษาตัวที่นี่

“ทำไม มือเย็นจังที่รัก คุณหนาวหรือเปล่า”

“ไม่คะ บีมแค่ตื่นเต้นเฉยๆ ที่ได้กลับมาที่สเปนอีกครั้งแล้วป้ามาเรียดุหรือเปล่าคะ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า อย่าบอกที่มือเย็นแบบนี้ คือกลัวป้ามาเรียเหรอที่รัก”

“เปล่า ก็แค่คิดว่าป้ามาเรียของคุณเขาจะดุไหมก็แค่นั้นเอง คุณนี่จะหัวเราะทำไม”

“ที่รัก ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นครับ ป้ามาเรียเป็นใจดี น่ารักมากๆ ผมบอกเลย”

ลูอิสจับมือของแพรรัมภาไว้ จนเข้ามาในบริเวณบ้านของเขา

“โอ้โห้!!!! ป้านี้มันวังชัดๆ เขาไม่เรียกว่าบ้านแล้วนะคะนี่”

เสียงของนุ่นที่ดังลอยมา พร้อมกับชี้ให้ป้าเนียนที่ดูจะไม่ต่างกันเท่าไหร่ป้ากับหลาน

จนมาถึงบริเวณหน้าบ้านก็มี คนออกมายืนรอต้อนรับทันทีที่รถจอดสนิท ลูอิสก้าวลงมาก่อนคนแรก เพื่อเตรียมรับแพรรัมภาให้ลงจากรถ ซึ่งเขาได้จัดหาซื้อรถรุ่นพิเศษสำหรับไว้รองรับคนที่ป่วยเดินไม่ได้ทุกอย่างเขาได้เปลี่ยนและให้ทางนี้เตรียมไว้หมดแล้ว ทันทีที่ป้ามาเรียเห็นเธอรับรู้ได้ถึงความรักของคุณลูอิสที่มีต่อผู้หญิงที่กำลังจะก้าวมาเป็นมาดามที่นี้

ลูอิสที่ย้ายแพรรัมภาลงจากรถได้แล้วก็จัดแจงผ้าคลุมเอาไว้ให้เธอ

“ขอบคุณคะ” แพรรัมภาส่งยิ้มอ่อนๆไปให้กับเขา และมองไปยังผู้หญิงที่มีอายุอยู่ข้างๆ เธิรับรู้ได้ว่าต้องเป็นคุณป้ามาเรียแน่นอน

“สวัสดีคะ หนูชื่อแพรรัมภานะคะ”

ป้ามาเรียที่เห็นใบหน้าแล้วเธอรับรู้ได้ทันทีว่า ทำไมคุณลูอิสถึงได้รักและทะนุถนอมเธอมากๆ

“สวัสดีคะ คุณบีมเป็นยังไงบ้างคะเดินทางเหนื่อยไหม”

ป้ามาเรียที่ส่งยิ้มมาแล้วเดินเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับจับมือของแพรรัมภาด้วยความรัก ป้ามาเรียมองถัดออกไปก็เจอป้าเนียนและนุ่นท่านถึงส่งยิ้มและกล่าวทักทายอย่างเป็นกันเอง

เมื่อทุกคนได้รู้จักกันแล้วต่างพากันเข้ายังในบ้านซึ่งมันไม่อาจจะเรียกบ้านได้เลยมันใหญ่และอลังการมากๆ

“คุณลูอิสคะ พาคุณแพรรัมภาขึ้นไปพักที่ห้องก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวกระเป๋าเสื้อผ้าพวกนี้ให้เด็กๆจัดการเอาขึ้นไปเก็บให้คะ ส่วนป้าเนียนและนิ่มตามมาทางนี้คะเดี๋ยวจะพาไปยังห้องพักนะคะ”

ลูอิสพยักหน้าเป็นการรับรู้ก่อนที่จะกลับมาเข้าให้ช่างเข้ามาปรับปรุงทุกอย่างเพื่อแพรรัมภาให้สะดวกต่อการใช้ชีวิตประจำวันของเธอ เพื่อที่เธอจะได้ไม่รู้สึกว่าเป็นภาระของใครซึ่งคนป่วยประเภทนี้ต้องระวังปัญหาโรคซึมเศร้าด้วยเช่นกัน

“เดี๋ยวผมพาคุณไปดูห้องของเรานะครับ ผมทำทุกอย่างเพื่อคุณโดยเฉพาะนะที่รัก”

แพรรัมภามองสิ่งต่างๆ ภายในบ้านของเขามันช่างหรูหราและมีความไฮเทคมากๆ และที่สำคัญมีลิฟต์เพื่อจะขึ้นไปยังชั้นสอง บ้านของพ่อเธอว่าใหญ่แล้วนี้มหญ่มากกว่าของพ่อเธอเป็น 3 เท่า ถ้าเดินรอบๆ บ้านคงจะเหนื่อยตายเลย

ลูอิสได้เข็นรถเข็นของแพรรัมภาเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวทีี่ถูกปรับให้เข้ากับการใช้ชีวิตประจำวันของผู้ป่วยทั้งปุ่มกด จนกระทั่งมาถึงบริเวณหน้าห้องแพรรัมภาคิดว่าน่าจะเป็นห้องนอนทันทีที่เขาเปิดประตู แพรรัมภารู้สึกชอบและหลงรักห้องนี้ทันทีมันสวยงาม มากๆ เธอไม่เคยคิดว่าจะมีห้องแบบนี้

“คุณคะ ห้องนี้มีมาก่อนหน้านี้แล้วหรือว่าพึ่งทำใหม่คะ”

“คุณชอบไหมครับ ห้องนี้ผมทำการปรับปรุงทุกๆ อย่างภายในบ้านนี้ใหม่หมด เพื่อที่คุณจะได้รู้สึกดีและไม่คิดมาก”

“คุณปรับปรุงทั้งหมดนี้ มันต้องใช้เงินมากมายมหาศาลแน่นอนคุณคะมันมากไปหรือเปล่า”

ลูอิสได้ฟังเขาก็พาเธอเข็นเข้าไปยังส่วนที่เขาได้จัดเตรียมเอาไว้ให้เธอโดยเฉพาะ ซึ่งเขาคิดว่าเธอจะต้องชอบมากกว่าสิ่งที่เห็น ณ ตอนนี้ทันทีที่เข้าเปิดประตูอีกบานเธอก็เจอเข้าสวนที่อยู่บนบ้านซึ่งมีดอกไม้หลายสายพันธ์ุพากันออกสวยงามและที่สำคัญที่ทำให้คนอย่างแพรรัมภาถึงกับต้องหลั่งน้ำตาคือสวนดอกเดซี่ ดอกไม้ที่เขาเคยถามมันได้ถูกนำมาจัดสวนไปได้อย่างลงตัวที่สุด

“คุณ คุณ บีมไม่รู้จะพูดมันออกมายังไงสำหรับคุณแค่คำว่าขอบคุณมันคงจะไม่พอ”

ลูอิสที่นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ พร้อมกับจุมพิตไปที่หน้าผากของคนรักสิ่งที่เขาทำทั้งหมดเขารู้สึกมีความสุขมากๆ

“ที่รัก สิ่งที่ผมทำมันขึ้นมาให้กับคุณ ผมรู้ว่าคุณต้องชอบหากคุณอยากจะตอบแทนผม ผมขอแค่ให้คุณเข้มแข็งอยู่ที่นี่อย่างมีความสุข และคุณต้องพยายามรักษาตัวเองเพื่อวันหนึ่งคุณจะได้กลับมาเดินอีกครั้ง หากแม้ว่าวันหนึ่งคุณไม่สามารถกลับมาเดินได้ผมก็ไม่ซีเรียส เพียงแค่ผมยังมีคุณในทุกๆ วันก็พอ ผมคนนี้สามารถดูแลคุณได้อยู่แล้วครับ”

ลูอิสให้คำสัญญากับคนตรงหน้า ส่วนแพรรัมภา เธอรู้สึกตื้นตันภายในใจไปทั้งหมด เธอยอมรับว่าเธอโชคดีมากๆ ที่มีเขาในวันที่ชีวิตของเธอเจอมรสุมที่เลวร้ายอย่างที่เป็นอยู่

ลูอิสเข็นรถพาเดินชมสวนของเขาที่จัดทำมันขึ้นเพื่อเธอ เขานั่งออกแบบเกือบจะครึ่งเดือนกว่าจะได้สวนแบบนี้เจมส์คือคนที่คอยเข้ามาดูแลรายละเอียดต่างๆ แทนเขาทั้งหมดซึ่งจริงแล้วเขาต้องขอบใจลูกเขามากๆ เจมส์ช่วยแบ่งเบางานของเขาได้เกือบทุกเรื่อง ไม่เคยบ่นหรือต่อว่าอะไรเขาเลยถึงแม้งานที่ทำมันจะมากมายก็ตาม

แพรรัมภามองไปรอบๆ มันสวยงาม ลูอิสพาเธอไปดูดอกเดซี่ที่แข่งกันเบ่งบานเต็มไปหมด

“ที่รักผมรู้นะ ว่าคุณได้ออกแบบจิลเวอรี่เต็มไป คุณอย่าพึ่งท้อนะครับถึงแม้คุณจะนั่งอยู่บนรถเข็นนี่แต่คุณยังมีสมองและสองมือผมเชื่อว่าคุณจะต้องโด่งดังแน่นอนครับ”

“คุณ!!!! คุณยังไม่ลืมมันอีกเหรอคะเรื่องนี้”

“ไม่ครับ ไม่มีเรื่องไหนของคุณที่ผมจะลืมผมพร้อมจะช่วยคุณทุกๆ อย่าง เออ...ผมลืมบอกไปผมได้นัดหมอเพื่อดูอาการของคุณอีกที หมอคนนี้เขาบอกว่าเก่งมากๆ เราจะได้ปรึกษาความเป็นไปได้ในการรักษาคุณในครั้งนี้”

ลูอิสเข็นรถให้แพรรัมภามองดูรอบๆ ให้สมกับสิ่งที่เขาลงทุนทำมันเพื่อเธอ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น