Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 start……..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2562 09:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 start……..
แบบอักษร

ตอนที่ 3 start……..

11 โมงตรง รถหรูสีดำ มาเทียบอยู่หน้าประตูโรงพยาบาล

“คุณหนูมิกิเชิญครับ” ท่าทางชายหนุ่มใส่สูทสีดำ ยืนรออยู่หน้าประตูรถ พูดขึ้นพร้อมกับผายมือเชื้อเชิญและเปิดประตูให้นั่ง

“เอ่อ...ค่ะ” ฉันตอบกลับไป เห็นแล้วหละว่ามีใครคนนึงนั่งอยู่ แต่ไม่เห็นหน้า ในขณะที่กำลังจะก้าวขึ้นรถ ฉันก้มหน้าเข้าไปมอง เท่านั้นแหละ (อาการสตั๊นมันเป็นอย่างนี้นี่เอง) คุณคร้า เหมือนโดนสาปเป็นหินเลยหละคร้า  ก็จะอะไร คุณชายตระกูลเอมะ ที่ว่าก็คือริวจิ คนเดียวกับที่ฉันหลงรักตั้งแต่แรกพบในวันนั้น อยากจะกรี๊ดให้สุดฟ้า  ฉันทำได้แค่ข่มใจเอาไว้และสงวนท่าที

“สวัสดีค่ะ” มิกิทักทายออกไป

“...........” ไม่มีสัญญาณตอบรับ 

ขุ่นพระที่ฉันทำอะไรผิดไปหรือไงเนี่ย มิกิพูดขึ้นกับตัวเองในใจ ทำไมเขาเงียบได้ขนาดนี้ ฮัลโหล!!! คุณใช่คนเดียวกับที่คุยไลน์กับฉันไหม เธออยากจะตะโกนถามออกไปดังๆ  แล้วจู่ๆ เสียงสวรรค์ก็ประทานพรมา

“อยากทานอะไร”  ริวจิขยับปากถาม (ดอกพิกุลแทบร่วง)

“บอกตรงๆ นะคะ ตอนนี้มิกิเพลียร์นิดหน่อย อีกอย่างเพิ่งออกเวร ยังคิดอะไรไม่ออกเลย” มิกิตอบออกไปพร้อมส่งสายตาอ้อนๆ

“อืม....” แล้วเขาก็หันไปคุยอะไรสักอย่างกับคนขับรถ

ในขณะรถเคลื่อนตัวออกไปช้าๆ มิกิที่โดนแอร์เป่าหน้ากำลังเคลิ้มตาใกล้จะปิดเต็มทน และเพียงไม่นาน เธอก็เข้าสู่นิทรา ระหว่างที่รถแล่นไปเธอก็หัวสั่นคลอนไปซ้ายบ้างขวาบ้าง ริวจินั่งมองภาพตรงหน้าอย่างเอ็นดูปนขำ

Ryu said:

จะไม่ให้ผมขำยังไงหละ ก็เธอไม่ได้คีฟลุคเลย ง่วงก็บอกว่าง่วง แถมตอนหลับ มีเสียงกรนเล็กๆ เล็ดลอดออกมา นั่งหลับหัวสั่นหัวคลอนทั้งที่รถก็ไม่ได้ขับเร็วอะไร บางทีก็จะไปโขกกับกระจกรถ บางทีก็จะเซซบมาที่ผม ผมก็เลยจัดการอุทิศตักของผมที่สาวๆ หมายปองให้เธอหนุนนอนอย่างสบายใจ วันนี้เธอแต่งตัวสวยมากในสายตาผม แต่หน้าอกหน้าใจเธอยามนอนเนี่ยแทบจะล้นออกมา (อืมมมม ถ้าได้ขยำสักหน่อยคงจะดี) ความคิดเรื่องแบบนี้มาได้ไงเนี่ย ผมก็ไม่เข้าใจตัวเอง ผมรู้แต่ว่า ผู้หญิงตรงหน้าทำให้ผมอยากกอด อยากหอมเธอตลอดเวลา ถ้าเป็นไปได้มันคงจะดีไม่น้อย 

ตลอด 2 ชั่วโมงกับการอุทิศขาผมให้เธอนอนหนุนตัก ผมก็ไม่รู้นะว่าผมทนได้ยังไง เพราะปกติผมไม่ชอบที่จะรออะไรนานๆ แต่ผมยอมรอเธอเพื่อให้เธอได้พักผ่อนเต็มที่

.................ผ่านไป 2 ชั่วโมง..............

มิกิเริ่มขยับตัวค่อยๆ ลืมตา ทำไมรถมันแปลกๆ เธอคิดในใจ  เมื่อปรับระยะสายตาได้ปกติแล้วก็ตกใจที่มีใครคนนึงอยู่ใกล้ๆ มือของเขาวางไว้บนหัวของมิกิ เธอค่อยๆ เอามือเอื้อมไปจับ

“ว๊ายยยยย” มิกิกระเด้งตัวขึ้น โดยไม่ทันระวังกระโปรงเธอเปิดมาเกือบเห็นแพนตี้ตัวน้อย ขาขาวๆ ของเธอในตอนนี้ ทำให้ริวถึงกับต้องกลืนน้ำลายระลอกใหญ่ลงคอ

“นั่งดีๆ” ริวเอยบอกออกไป

“เอ่อ มิกิขอโทษค่ะเผลอหลับไปได้ยังไง”

“ไม่เป็นไรเธอบอกแล้วว่าเพลียร์  ฉันหิวละไปหาอะไรทานกัน”  

“ค่ะ” แล้วมิกิก็จัดการกับเสื้อผ้าและผมเผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย

“โอ๊ะ!!! แสบ แสบตา” มิกิที่จู่ๆ ร้องออกมาเกิดระคายเคืองตาขึ้นมา เธอพยายามขยี้ตาเพื่อให้อะไรที่ติดอยู่ออก

ริวตกใจรีบคว้ามือเธอไว้ “อยู่นิ่งๆ”  มิกิยังคงดิ้นต่อไป

“ถ้าไม่อยู่นิ่งๆ ฉันจูบเธอแน่” ริวขู่ เพราะไม่อยากให้เธอขยี้ตาแบบที่ทำอยู่  ซึ่งมันก็ได้ผล มิกิหยุดทุกอย่างในทันที

“อยู่เฉยๆ เดี๋ยวดูให้” แล้วริวก็โน้มหน้าเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับปล่อยลมหายใจเบาๆ ไปที่บริเวณดวงตา

ในขณะที่ริวโน้มหน้าเข้าไปใกล้เธอ ใจของเขาก็เต้นไม่เป็นจังหวะ เขาอยากหยุดโลกทั้งใบไว้เพียงเท่านี้จริงๆ ผิวเนียนขาว แก้มนวลเนียน แทบอดใจไม่ไหว

“ฟอด....” เขาขโมยหอมแก้มเธอจนได้ 

“ทีหลังอย่าขยี้ตาแบบนี้อีกรู้ไหม” เขาพูดออกไปด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก

“ริว....... ขอบคุณนะคะ ...........ฟอด” มิกิเอ่ยขอบคุณพร้อมกับรางวัลให้กับริวอย่างเคยชิน

“อุ๊ย!! มิกิขอโทษค่ะ ลืมตัว” เธอบอกออกไปพร้อมกับงมหน้าบดบังความเขินอาย

“ไม่เป็นไร แต่ห้ามทำแบบนี้กับใครอีกเข้าใจไหม” ริวหันหน้ามาบอกพร้อมกับยิ้มน้อยๆ และจับหัวเธอโยกเบาๆ อย่างเอ็นดู

มิยูกิ Said:

ตาบ้าจะรู้ไหม คำพูดและการกระทำของนายมันทำให้ฉันหวั่นไหวแค่ไหน ถ้าไม่ติดว่าเพิ่งรู้จักกันแล้วฉันเผลอทำเปิ่นออกไป รับรองได้แก้มนายช้ำแน่

Ryu said:

รางวัลงั้นหรอ  เธอจะรู้ไหมว่าที่เธอทำเมื่อกี้มันน่ารักและทำให้ใจผมสั่นแค่ไหน  ใจเย็นๆ ไว้ไอ้ริว อย่าเพิ่งรุก เดี๋ยวกระต่ายจะตื่น ผมนี่อยากจะบอกใจตัวเองมากว่า ก่อนกระต่ายตื่น น้องชายตื่นก่อนแล้ว มีอย่างที่ไหน แค่หอมแก้ม ตัวผมนี่แทบจะระเบิด ทั้งที่ก็โดนสาวที่คลับเฮ้าส์หอมแก้มก็บ่อยยังไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลย

เมื่อจัดการกับดวงตาของเธอเรียบร้อย เธอก็ขยับไปแทบจะสิงเข้าไปในประตูด้านที่เธอนั่ง

แก้มที่มีสีชมพูระเรื่อนิดๆ อาการเขินอายที่ปรากฏ ริวแทบอยากจะดึงเธอมากอดให้รู้แล้วรู้รอดไป

รถแล่นออกมาจากจุดที่พักรถเมื่อสักครู่ได้ประมาณ 10 นาที ร้านอาหารที่มีผู้คนแวะเวียนเข้ามาไม่ขาดสาย

“สวัสดีครับคุณริว ที่พิเศษจองไว้ให้เรียบร้อยแล้วครับเชิญทางนี้” บริกรเอ่ยทักริวแล้วเดินนำไปยังโต๊ะที่จองไว้

มันเป็นห้องที่ปิดทึบแต่ไม่อึดอัด ความเป็นส่วนตัวถ้าไม่กดเรียกอาหารจัดเตรียมไว้บนโต๊ะเรียบร้อย สวยงาม


มิกิที่เดินตามมาเห็นถึงกับร้องว้าว

“น่าทานจังเลยค่ะริว หรือว่ามิกิหิวกันแน่เนี่ย” พร้อมกับทำเสียงอ้อน จนคนฟังนึกเอ็นดู

“หิวก็ทานเลยไม่ต้องเกรงใจ”  ริวเอ่ยบอก

“งั้นมิกิลงมือเลยนะคะ” จากนั้นมิกิก็ลงมือทานโดยมีริวนั่งมองเธอไม่วางตา

มิกิทานได้แบบที่ทำให้คนอยู่ด้วยรู้สึกว่าอาหารตรงหน้ามันอร่อยมาก เธอคีบซูชิส่งให้ริว

“อ้า.................” มิกิอยากป้อนริว แต่หิวส่ายหน้าเพราะเห็นเธอทานอย่างอร่อยแล้วก็พาลให้อิ่มไปด้วย

“อ้าปากหน่อยน๊า มิกิป้อนค่ะ” มิกิพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนจนคนตรงหน้าต้องยอมทำตาม

ริวนั่งมองมิกิทานอาหารตรงหน้าจานแล้วจานเล่า อย่างเพลิดเพลิน เขาอมยิ้มไปกับทุกท่วงท่าของหญิงสาวตรงหน้า

หลังจากอาหารตรงหน้าหมดแลง พร้อมกับหญิงสาวที่นอนแผ่ลงบนเสื่อที่ปูพื้น

“อ้า............. มิกิอิ่มจังเลย” มิกิที่ไม่มีเก็บอาการใดๆ ทั้งสิ้น ทุกอย่างเป็นธรรมชาติและตัวตนของเธอ

ริวรู้สึกชอบที่เธอไม่มาแอ๊บใส ใส่เข้า ไม่ต้องปั้นแต่งใดๆ แบบนี้ซิที่เขาชอบ

“อยากทานอะไรอีกไหมคะ” ริวเอ่ยถาม

มิกิที่นอนทำตาปริบๆ หันมามองริว ที่ตอนนี้มีแต่รอยยิ้มอยู่บนใบหน้าเขา

“ถ้าบอกอยากทานริว ริวจะให้ไหม” อุ๊บ!!! มิกิเธอพลาดแล้ว สิ่งที่เธอคิดดันหลุดปากออกไป

ริวถึงกับหัวเราะเสียงดังออกมา  พร้อมกับลูบหัวเธอเบาๆ

เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่อยู่ด้วยกัน ริวกับมิกิรู้สึกเหมือนว่าสนิทกันมาหลายสิบปี

มิกิสามารถเป็นตัวของตัวเองได้โดยไม่ต้องปั้นแต่งและริวยินดีรับหรือหัวเราะไปกับสิ่งที่เธอเผยออกมา

“มิกิอยากทานขนมหวานค่ะ แต่ก่อนอื่น ...........จุ๊บ!! ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้นะคะ” จุ๊บที่ให้คือรางวัลให้กับริว เล่นเอาเขาไปไม่เป็นเลยทีเดียว

มิยูกิ Said:

มิกิเป็นพวกชอบสกินชิปค่ะ ดีใจก็กอด ทำดีก็ให้จุ๊บเป็นรางวัล แต่ก็ไม่ได้จุ๊บพล่ำเพรื่อนะคะ เฉพาะคนที่สนิทแต่กับผู้ชายแล้วที่ไม่ใช่คุณป๋ากับพี่ชาย ก็มีริวเป็นคนแรกที่ทำ แล้วก็ทำเพราะรู้สึกอยากทำด้วย เลยทำออกไป แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะมองว่าเราบ้าหรือเปล่า แต่ก็อยากทำจริงๆ

Ryu said :

2 ครั้งแล้วนะ วันนี้เธอหอมแก้มผม 2 ครั้งแล้ว ผมตกใจนะ คือปกติก็ไม่ค่อยมีใครทำอะไรแบบนี้ แล้วยิ่งเพิ่งเคยเจอกันและเธอก็เป็นผู้หญิง แต่ผมก็ชอบนะที่เธอแสดงออก แต่ก็ไม่รู้ว่าทำแบบนี้กับใครที่ไหนบ่อยแค่ไหน นี่ผมต้องเริ่มระวังเธอแล้วหรือเปล่า...ฮ่าๆๆๆๆ

“มิกิครับ” ริวเรียกชื่อเธอ

“คุณทำแบบนี้กับทุกคนไหม” ริวเอ่ยถาม

“เอ่อ ...ขอโทษค่ะ ถ้าริวไม่ชอบมิกิจะไม่ทำอีก” มิกิเอ่ยตอบ

“ไม่ตรงคำถามนะสาวน้อย” เขามองเธอด้วยสายตาเอ็นดู

“ปกติก็แค่คนในครอบครัว มามี้ คุณป๋าและพี่ๆ ส่วนเอ่อ ผู้ชายคนอื่นไม่เคยค่ะ” มิกิตอบไปอย่างซื่อๆ

“ฮ่าๆๆๆๆ ต่อไปกับผู้ชายคนอื่นก็ห้ามเข้าใจไหม” ริวเอ่ยบอกพร้อมส่งสายตาหวานเยิ้มให้กับหญิงสาว

“เอ่อ...ค่ะ”

“มิกิครับ” ริวเรียกชื่อเธออีกครั้ง

“คุณจะให้เกียรติคบกับผมได้ไหม” ริวถามออกไปเพราะใจสั่งมาเขาอยากกอดผู้หญิงตรงหน้าจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

“เอ่อ.....................” มิกิได้แต่ก้มหน้าลงด้วยความเขิน พร้อมกับแก้มที่เริ่มเปลี่ยนสี

“ค่ะ” นั่นเป็นคำตอบของมิกิ เพียงแค่นี้ ร่างของมิกิก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวใหญ่ในทันที พร้อมกับกระแทกจากริมฝีปากของเจ้าของอ้อมกอดบนหัวเธอ

“บอกไว้ก่อนผมขี้หึงแล้วก็ขี้หวงมากด้วย” ริวเอ่ยบอก

มิกิไม่พูดอะไรได้แต่ยิ้มหวานพร้อมแก้มที่แดงปลั่งยิ่งกว่ามะเขือเทศสุก

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

นี่มิกิใจง่ายหรือไรท์ใจเร็วไปกันแน่เนี่ย เพิ่งตอนที่ 3 ตกลงคบกันละ เฮ้อ เอาน่าๆ ให้ได้อมยิ้มแล้วกันเนอะ มาติดตามกันค่ะ ริวจิหัวหน้าแก๊งมังกรไฟ คุณชายแห่งเอมะ จะ so sweet สักแค่ไหน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น