Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ตอนที่ 2 เดินหน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 เดินหน้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2562 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 เดินหน้า
แบบอักษร

ตอนที่ 2 เดินหน้า

เขาให้คนคอยรายงานความเคลื่อนไหวของหมอคนสวย วันนี้ครบ 1 เดือนแล้ว (เหมือนโรคจิตเนอะฮ่าๆๆ) และช่วงนี้งานที่เคร่งเครียดก็เริ่มจะเบาบางลง ริวจิโทรสั่งดอกไม้ให้ไปส่งคุณหมอคนสวย

“มาส่งดอกไม้ครับ.... คุณหมอมิยูกิ” พนักงานส่งดอกไม้เอ่ยชื่อ

“คุณหมอออกตรวจอยู่ค่ะ” พยาบาลที่เคาน์เตอร์แจ้ง พร้อมกับลงชื่อรับช่อดอกไม้ไว้

ใครกันน๊าส่งดอกไม้ให้คุณหมอ  เมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน คุณหมอก็เดินมาที่เคาน์เตอร์ พยาบาลจึงส่งดอกไม้ให้

“ดอกไม้สวยๆ ค่ะ มีบุคคลลึกลับส่งมาให้ค่ะ” คุณหมอรับมาแล้วเห็นการ์ดเล็กๆ เสียบอยู่ มีข้อความเขียนว่า “ดอกไม้สวย ๆ ในวันสดใส ขอเป็นกำลังใจให้คุณหมอแสนสวย” ลงชื่อ R

“ขอบคุณนะคะ” หมอเอ่ยขอบคุณพยาบาลและเดินออกไปพร้อมช่อดอกไม้

ใครกันน๊าส่งให้เธอ ...ริวส่งดอกไม้ให้เธอทุกวัน และทุกครั้งก็จะลงข้อความแบบนี้ในการ์ดเป็นประจำ ตลอดเวลา 1 เดือน  วันนี้ขึ้นเดือนที่ 2 ช่อดอกไม้ก็ยังได้รับเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือข้อความในการ์ดที่มีไอดีไลน์เพิ่มขึ้นมา

คุณหมอแอดไลน์ไปเพื่ออยากรู้ว่าเขาเป็นใคร

(Line)

มิยูกิ : สวัสดีค่ะ mr. R ใช่ไหม?”

Mr.R : J

มิยูกิ : ทำไมถึงส่งดอกไม้ให้ฉันคะ?”

Mr.R : :)

(โอ้ยจะกวนไปไหน) มิยูกิเริ่มฮึดฮัด

มิยูกิ : ถ้าไม่ตอบดีๆ จะเลิกคุยแล้วนะคะ

Mr.R : :)

เขาก็ยังส่งยิ้มแกล้งเธออยู่แบบนั้น จนหญิงสาวไม่ส่งข้อความอะไรกลับมาอีกเลย

Mr.R : โกรธหรอ?

Mr.R : อย่างอนเลยนะที่รัก  (เฮ้ย ชีไปเป็นที่รักเขาตั้งแต่เมื่อไหร่)

มิยูกิ : กะล่อน?  (ตรงๆ แต่โดน)

Mr.R : ใช้กับคุณคนเดียว

มิยูกิ : ถามจริง (เสียงสูงเข้าไว้)

Mr.R : จริงครับ

มิยูกิ : :) แต่ฉันคงเป็นที่รักของคุณไม่ได้

Mr.R: ทำไมครับ?

มิยูกิ : เพราะฉันมีคนในใจอยู่แล้วค่ะ

Mr.R [……….] หลังจากที่ริวอ่านประโยคนี้ซ้ำๆ หลายๆ ครั้ง เขานิ่งเงียบไป

มิยูกิ : ทำไมเงียบไปหละคะ เรายังเป็นเพื่อนกันได้นี่นา

Mr.R : เพื่อนผมมีเยอะแล้ว แต่สิ่งที่ผมไม่มีคือคนที่จะมาอยู่ข้างผมเท่านั้น

Mr.R : บอกได้ไหมครับว่า คนที่โชคดีคนนั้นเป็นใคร

มิยูกิ : มิกิก็ไม่รู้จักชื่อค่ะ เคยเจอกันแค่หนเดียวเอง เอาจริงๆ มิกิก็ไม่รู้จะไปตามหาเขาที่ไหนเหมือนกัน

Mr.R : อ้าว

มิยูกิ  : แต่ฉันเชื่อว่า ถ้าคนเราเป็นคู่กันแล้ววันนึงก็ต้องหากันเจอ จริงไหม J

Mr.R : เจอเขาที่ไหนครับ?

มิยูกิ : วันนั้นมิกิไปทานกาแฟกับเพื่อนแถวชิบูย่าค่ะ แล้วเขาก็เดินผ่านมิกิไป

ตึก ตึก ตึก เสียงหัวใจของ ริวตอนนี้แทบจะหลุดออกมาเต้นอยู่นอกตัว

Mr.R: คนนั้นที่ว่า รูปร่างหน้าตาเป็นยังไงคับ เล่าให้ฟังได้ไหม

มิยูกิ : ก็หล่อค่ะ หน้าตาดี สูง ดูอบอุ่น มิกิว่าคงจะโรแมนติคมาก ๆ เลย

ริวตอนนี้ยิ้มแก้มจะฉีกถึงใบหู

มิยูกิ : ว่าแต่คุณยังไม่บอก มิกิเลยว่าชื่ออะไร

Mr.R: ริวจิครับ

มิยูกิ : ได้เวลาออกตรวจคนไข้ช่วงบ่ายแล้ว มิกิขอตัวนะคะ


Ryu said:

ผมส่งดอกไม้ให้เธอตลอด 1 เดือน พร้อมกับให้คนเฝ้าติดตามและคอยรายงานความเคลื่อนไหว ภาพที่ส่งมาให้ผม ทำให้จิตใจของผมสงบ เย็น อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เหมือนเธอเป็นน้ำทิพย์ที่ทำให้ผมใจเย็นลงได้ คงแปลกใจซินะครับ ใช่ครับ!! เมื่อก่อนผมเป็นคนเงียบๆ ใจร้อน ต่อหน้าไม่พูดครับ ถ้ามีอะไรมาสะกิด ผมลงมือเลย ไม่ถามด้วยว่าทำไมอะไรยังไง ซัดก่อนเลยว่ากัน เลขาผมโดนบ่อยเรื่องโบกหัว แต่หลังจากที่ผมเจอเธอวันนั้น ไม่รู้ทำไม ทำให้ผมใจเย็นลงได้ แต่เรื่องความเงียบ มันเป็นปกติครับ ถ้าผมพูด บอกได้เลยคำพูดผมเป็นดั่งทอง เพื่อนผมมันว่างี้ครับ ฮ่าๆๆๆๆ แต่ที่จริงแล้วผมชอบพูดคุยนะ แต่กับแค่คนที่สนิทด้วย

กลับมาที่เธอกันต่อ หลังจากที่ผมเทียวส่งดอกไม้ไปให้ ผมก็คิดว่าน่าจะถึงเวลาต้องคุยกันหน่อยแล้ว ผมเลยใส่ไอดีไลน์ลงไป วัดดวงกันไปเลยเธอจะแอดมาหาผมไหม

แน่นอนว่าตลอดวันตั้งแต่ผมสั่งดอกไม้ไป ผมเฝ้ารอไอคอน friend มีการแจ้งเตือน

คุณเขาก็ใจดีนะครับกว่าจะแจ้งเตือนมา วันรุ่งขึ้นตอนเช้าแหนะ นึกว่าจะกินสมหวังเสียแล้ว (งงไหม ที่จริงมันคือแห้วนั่นแหละ) ผมก็ดีใจซิครับรออะไรกดรับเธอในทันที แล้วเธอก็ทักมาหาผมก่อน โอ้ยอยากจะกวาดห้องให้เรียบด้วยความดีใจ

ผมได้แต่บอกตัวเองซ้ำๆ ว่า ใจเย็นไว้ไอ้ริว ใจเย็น


มิยูกิ Said:

ฉันชื่อมิยูกิ หรือเรียกสั้นๆ ว่ามิกิค่ะ เป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ ด้วยความที่ฉันเป็นลูกคนเล็กจึงถูกเลี้ยงดูดั่งไข่ในหิน มิกิมีพี่ชายทั้งหมด 4 คนค่ะ ชุนจิ ยูจิ ซาจิ เมจิ และมิยูกิ ธุรกิจของที่บ้านฉันทำโรงพยาบาลรวมถึงบ่อน้ำมันและคลับเฮ้าส์สถานบันเทิงยามค่ำคืนหลายแห่ง ที่ตอนนี้พี่ๆ ฉันเป็นคนบริหาร  พี่ชายคนที่ 3 เมจิ คุมแทนขุดเจาะน้ำมันค่ะ ส่วนชุนจิ ยูจิ บริหารโรงพยาบาล  ซาจิ บริหารคลับเฮ้าส์ กับ ส่วนฉัน แต่ถึงแม้ทุกคนมีหน้าที่หลัก สุดท้ายแล้วทุกคนก็ต้องมาช่วยกันดูแลสถานบันเทิงต่างๆ ของคุณป๋าอยู่ดี ด้วยความที่คุณป๋ามีทั้งผู้ประสงค์ดีและประสงค์ร้ายอยู่รอบตัว ตอนเด็กฉันเคยถูกจับไปเรียกค่าไถ่ค่ะ หลังจากนั้นมาคุณป๋าเลยต้องแปลงโฉมฉันตลอดเวลาให้ดูสวยน้อย หรือเรียกได้ว่า หมาเมิน เรียนก็โรงเรียนหญิงล้วน เพิ่งจะให้เรียกสหศึกษาก็เมื่อเข้ามหาวิทยาลัย และเพิ่งให้เห็นโลกกว้างเมื่อทำงานเป็นหมอ ฉันเพิ่งจบได้เพียง 1 ปีค่ะ และมาเป็นหมอฝึกหัดอยู่ที่โรงพยาบาล คุณป๋าให้ฉันใช้นามสกุลของคุณแม่ในการเข้าทำงาน แน่นอน เอกสารต่างๆ ไม่ใช่ปัญหาสำคัญ เพราะมีเพียงหัวหน้าฝ่ายบุคคลเท่านั้นที่รับรู้เรื่องนี้เพราะคุณป๋าเรียกไปแถลงไข และก็ได้รับความร่วมมืออย่างดี  ประวัติคร่าวๆ ของมิกิก็มีแค่นี้ค่ะ กลับมาเรื่องหัวใจกันเนอะ

ฉันได้รับช่อดอกไม้จากใครสักคนที่ไม่รู้ว่าใครเป็นเวลาอยู่ประมาณ1 เดือน จนมีข้อความเพิ่มเติมเป็นไอดีไลน์แนบมา  ครั้นจะรีบรับแอดเลยก็กลัวว่าจะใจง่าย ทิ้งเวลาสักนิดค่อยแอดไปก็วันรุ่งขึ้นนั่นแหละค่ะ  ไม่เสียหายนี่นาที่จะมีเพื่อนใหม่ แต่กระนั้น ใจของฉันมันให้ใครบางคนไปแล้ว  เอาจริงๆ วันนั้นฉันไปทานขนมกับเพื่อน ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาคนนั้นหรอกนะคะ ร้านที่ไปก็มารู้ทีหลังว่าเจ้าของร้านเป็นเพื่อนของ ซาจิ พี่ชายฉัน เคยเห็นหน้ากัน ครั้ง 2 ครั้งที่บ้าน แต่ไม่เคยรู้เกี่ยวกับอาชีพการงานของเขาหรอกค่ะ หลังจากที่รอขนมมาเสิร์ฟก็พอดีกับแก๊งมังกรไฟเดินมา 4 หนุ่มจตุรเทพ ความหล่อทิ่มซะจะตกเก้าอี้ เดินธรรมดาก็แทบจะตายละ วันนั้นแต่งเต็มยศมาก สูท อย่างดีจากแบรนด์ชั้นนำ เดินเรียงหน้ากระดานประหนึ่งนายแบบจาก cat walk  สายตาเจ้ากรรมก็ไปสะดุดหินก้อนใหญ่ ที่สูงประมาณ 180 กว่าเข้าให้ ฉันไม่รู้หรอกนะพวกเขาชื่ออะไรกันบ้าง แน่นอนเข้าเป็นหนุ่มป๊อปแห่งชิบูย่า ทำไมฉันจะไม่รู้จัก ฉันหมายมั่น 1 ในแก๊ง 4 หนุ่มมังกรไฟมาแต่ที่ฉันไม่รู้คือ ใครเป็นใครแค่นั้น ก็เพราะตอนเด็กฉันเคยถูกลักพาตัว ทำให้คุณป๋าโคตรหวงและห่วงไม่แม้แต่จะให้ผู้ชายเข้าใกล้ ตอนเด็กก็จับแปลงโฉมซะเอาว่า “หมาเมิน” เรียนก็สตรีล้วน แต่ดีหน่อยที่พอเข้ามหาวิทยาลัยถึงได้เป็นแบบสหศึกษา แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คนที่จะเข้ามาชะตาเป็นเพื่อนของฉันได้ คุณป๋าเช็คแล้วเช็คอีกสกรีนแล้วสกรีนอีก ฉันก็ได้แต่ขอโทษขอโพยเพื่อนๆ ในกลุ่มไป ตลอด 6 ปีเต็มที่เรียนแพทย์ คุณป๋าทั้งหวงและห่วงในคราวเดียวกัน ส่งรถรับส่งรวมถึงบอดี้การ์ดเฝ้าตลอดจนฉันแทบกระดิกไปไหนไม่เลย   

“ริวจิ เซอิ ฮามะ เทนจิ 4 หนุ่มแก๊งมังกรไฟ” เพื่อนฉันกระซิบบอกแค่นั้น ฉันไม่รู้หรอกชื่อพวกนี้คือใครบ้าง สายตาเจ้ากรรมของฉันดันไปสะดุดอยู่แค่คนเดียว หมดกัน ฉันละสายตาจากเขาคนนั้นไม่ได้ พวกเขาเดินเข้ามาใกล้ ใกล้ และฉันกับเขาก็ประสานสายตากันเหมือนมีไฟสปาร์คถึงกัน  ฆ่าควักหัวใจฉันออกมาดูได้เลยว่า เต้นเร็วยิ่งกว่ากลองก็ใจฉันนี่หละ Love at first sight เรียกแบบนั้นก็ได้นะ ฉันยอม มันลืมไม่ลงจริงๆ ใบหน้าของเขา ฉันไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพวกเขา แต่ฉันเชื่อแค่ว่า ถ้าพรหมลิขิตมีจริงจะนำพาให้เรามาพบกันอีกครั้งแน่นอน พอฉันแอดไลน์ไป ก็ทักเขาเล็กน้อยพอเป็นพิธี เขาตอบกลับฉันถามไป คุยไปได้สักพักท่าทางเหมือนจะจีบ ฉันเลยรีบดักทางว่ามีคนของใจอยู่แล้ว แต่ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะว่า MR.R กับ ริวจิแห่งแก๊งมังกรไฟจะเป็นคนเดียวกัน พอฉันถามชื่อเขาไป เขาตอบกลับว่าชื่อริวจิ ฉันยังนึกขำอยู่เลย คนเราอะไรจะชื่อเหมือนกันโดยบังเอิญขนาดนี้ แต่ตอนนั้นใจฉันกระตุกแปลกๆ มีลางสังเห่า เอ้ย สังหรณ์ว่าจะเป็นคนเดียวกัน ไม่รู้อะไรดลใจให้คิดแบบนั้น หลังจากวันนั้นเราสองคนก็คุยผ่านทางไลน์กันเรื่อยมาจนเขาทักเอ่ยขึ้นมาว่า

(Line)

MR.R : มิกิ เสาร์นี้ว่างไหมครับ?

มิยูกิ : ลงเวรตอน 11 โมงค่ะ บ่ายว่าง

MR.R : งั้นไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันนะครับ

มิยูกิ : ค่ะ :) แต่มิกิต้องขออนุญาตคุณป๋าก่อนนะ

MR.R : ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นผมจัดการเอง

มิกิดีใจมาก ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก จะได้เจอหน้าสักที เธอได้แต่หวังว่าจะเป็นคนที่เธอคิดไว้ พร้อมกับสงสัยว่า จัดการเองของ MR.R คือยังไง

วันเสาร์มิกิทำงานด้วยใจไม่เป็นสุขเลย อยากให้ถึงเวลานัดเร็วๆ วันนี้มิกิเตรียมชุดสวยน่ารัก มาเปลี่ยนเพื่อไปทานข้าวกับ MR.R


มิยูกิ Said:

ลืมบอกไปค่ะ จู่ ๆ ในตอนเย็นของวันนั้นบนโต๊ะอาหารที่บ้าน คุณป๋าก็พูดขึ้นว่า

“มิกิ วันเสาร์เลิกงานแล้วไปทานกลางวันกับลูกชายตระกูล เอมะด้วยนะ แต่งตัวสวยๆ หละ” แล้วคุณป๋าก็ยิ้มน้อยๆให้

“เอ๋!!!  แต่....หนู” ยังไม่ทันที่มิกิจะพูดอะไร

“ไม่ต้องสงสัยไปตามที่ป๋าบอกนั่นแหละ”

“เอ่อ ค่ะ”

เป็นการจบบทสนทนาที่สั้นง่ายและกระชับ แต่ฉันนี่ซิ งงเด้ ๆ ทำไงดีหละ ฉันมีนัดกับ MR.R หรือว่าริวจิที่ฉันคุยกับ คุณชายตระกูล เอมะ จะคนเดียวกันเนี่ย ตายๆๆๆๆๆๆ ฉันจะทำยังไงดี ตื่นเต้นชะมัด (แรดไปไหมเรา) ดี๊ด๊ามาก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น