facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่-17- .....(FREE)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2563 16:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่-17- .....(FREE)
แบบอักษร

ตอนที่-17- 

..... 

"พี่โอม หนูดาเอาอันนี้ อันนี้ อันนี้ ค่ะ"ญาลินดาเงยหน้าขึ้นมาชี้ที่เมนูอาหารตามที่เธออยากทาน 

"อันนี้นะครับ"โอมรีบละจากหน้าของชายที่อายุมากกว่ามาสนใจสิ่งที่ญาลินดาชี้ให้ดูด้วยรอยยิ้ม 

"อาโจจะทานอะไรคะ"โจอาร์ยกยิ้มมองหน้าของบริกรหนุ่มที่พวงตำแหน่งลูกเจ้าของร้าน 

"อะไรก็ได้ที่หนูดาคิดว่าอาทานได้"โจอาร์กระชับวงแขนให้แน่นขึ้นมองหน้าของเด็กสาวที่อยู่ในวงแขนตน 

"เอาอันนี้นะคะ ไม่เผ็ดไม่เปรี้ยว ไม่หวานเกินไป รสชาติอร่อย ข้าว2จาน น้ำเปล่าค่ะ"เธอไม่ได้สังเกตสีหน้าหรือท่าทางของใคร เลยไม่รู้ว่ามีกระแสไฟพุ่งออกมาจากตาของทั้งสองคน 

"เอาที่หนูลินดาบอกเลยค่ะ"โจอาร์ส่งยิ้มให้ญาลินดาเงยหน้าขึ้นไปมองเด็กหนุ่มอีกคนอย่างเหนือกว่า โอมทำแค่เพียงเดินกลับมาที่เดิมมองทั้งสองคนนั่งจู๋จี๋กัน 

"คุณอาค่ะหนูดาโทรหาผักบุ้งนะ" 

"ค่ะ"โจอาร์ตอบรับมองไปรอบ 

"ผักบุ้งไปทะเลกัน" 

(ไปทะเล) 

"ใช่ ไปนะ ไปเที่ยวไงที่ผักบุ้งบอกว่าจะไป ไปนะผักบุ้ง" 

(อื้ม ไปก็ไปเดี๋ยวบุ้งกลับบ้านก่อนนะจะไปเก็บกระเป๋า) 

"เจอกันที่ห้องหนูดานะ" 

"อาโจมองอะไรคะ"เธอเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าหันไปมองหน้าเพื่อนแม่ของเธอ แต่โจอาร์มองไปรอบๆ ทำให้เธอต้องร้องถามและมองตาม 

"ร้านนี้อาเคยมาทานครั้งหนึ่งกับลูกค้า วันที่เจอหนูดากับหนุ่มนั้น" 

"หึงหนูดาหรอค่ะ"เธอแกล้งถามพร้อมทั้งลอยหน้าลอยตามองสบตาของคุณอาไปด้วย 

"ทั้งหึง ทั้งหวง ไม่หึงอาคงไม่ไปอยู่ที่ห้องหนูดา"โจอาร์พูดอย่างไม่ปกปิดมองหน้าของญาลินดาลึกซึ้ง 

"หนูดาคิดว่ามาเอาของ"เมื่อเจอคำพูดตรงๆ อีกทั้งหน้าตาที่คนอายุมากกว่าส่งมา ญาลินดาก็ทำได้แค่หลบสายตาแสร้งหันไปมองทางอื่น ในใจเธอทั้งเต้นแรงและพองโต 

"หากหนูดาทำให้อาหึงอีกอาจะทำให้เดินไม่ได้ไปหลายวันเลย"โจอาร์แกล้งพูดขู่เสียงเบาข้างใบหูเล็ก ทำญาลินดาหน้าเห่อร้อนยิ่งกว่าเดิม 

โจอาร์จงใจพาญาลินดามาที่ร้านนี้เพราะอยากจะให้แมวที่จ้องจะขโมยรู้ว่า สาวน้อยคนนี้มีเจ้าของแล้วนั้นก็คือตน จะได้ไม่ต้องคิดมายุ่งกับของ ของตนอีก พูดง่ายๆ คืออย่าคิดหวัง 

. 

. 

ทะเล 

"ทะเล หนูดา ทะเล"เด็กสาวรีบวิ่งลงมาจากรถสูดกลิ่นไอของทะเลพร้อมร้องเรียกเพื่อนของเธอไปด้วย 

"ผักบุ้งทำอย่างกับไม่เคยมา" 

"เปล่าเคยมา แต่ที่นี่ไม่เคยมา สวยมาก ยิ่งตอนกลางคืนยิ่งสวย"เธอดี้ด้าดีใจมองไปรอบๆ ทำเอาญาลินดายิ้มขำหันหน้าไปมองสปอนเซอร์รายใหญ่ เห็นคนแก่ทั้งสองคนกำลังยิ้มขำกับความร่าเริงของเพื่อนเธอ 

"เข้าบ้านเถอะอากาศหนาว"โจอาร์เดินมาโอบไหล่ของญาลินดาให้เดินตามตนเข้าไปในบ้านพักตากอากาศที่ตนเป็นคนซื้อไว้นานแล้วแต่ไม่เคยมาพักสักครั้งเพราะมาที่ไทยทีไรก็จะอยู่แต่เมืองหลวง หรือที่ไหนก็ได้ที่แม่ดอกดาหลาของตนอยู่ 

"แล้วเราจะไปทานอาหารทะเลไหมอะ"ผักบุ้งเหมือนรีบเดินมาหาญาลินดาเธอถามพร้อมทั้งทำหน้าออดอ้อนเพื่อนสาวคล้ายกับว่าจะให้ลองอ้อนคุณอาดู 

"ทานสิ เอเดนบอกให้คนตั้งโต๊ะได้แล้ว"โจอาร์หันไปตอบเด็กสาว แล้วจึงหันไปสั่งลูกน้องคนสนิท 

"หนูผักบุ้งอยากจะไปช่วยอาไหม"คนแก่อารมณ์ดีถามเด็กสาวด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม 

"ไม่ค่ะ"เธอพูดแค่เพียงคำสั้นๆ คำเดียวแล้วรีบเดินเข้าไปในตัวบ้านทำเอาคนแก่อารมณ์ดียิ้มเก้อ 

"อย่าถือสาผักบุ้งเลยนะคะ แต่หนูดาก็ไม่ค่อยเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้"ญาลินดารีบแจงแทนเพื่อนเพราะไม่อยากจะให้ใครเข้าใจเพื่อนเธอผิด พร้อมทั้งทำหน้าสงสัยกับอาการของเพื่อนเธอที่ไม่บ่อยนักที่จะเห็นงอนแบบนี้ 

"ผมผิดเองแหละครับ"เอเดนเดินคอตกเข้าไปในตัวบ้าน 

"อะไร หรือหนูดาพลาดอะไร"ญาลินดาไม่เข้าใจและสงสัยแค่โดนผักบุ้งเชิดใส่ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้น หันมามองหน้าของโจอาร์ทำเพียงแค่ยิ้มไม่ได้ช่วยเธอคิดอะไรเลยคุณอา 

. 

. 

หลังมื้อค่ำ 

"ผักบุ้งนอนกับหนูดา" 

"อื้อ"ทั้งสองสาวหันมายิ้มให้กันและกำลังจะเดินไปชั้นบนที่พวกเธอก็ไม่รู้ว่าห้องไหน ทำเอาคนแก่รักเด็กเกิดอาการแขนกระตุกดึงรั้งตัวของเด็กสาววัยขบเผาะเอาไว้ 

"หนูดาจะปล่อยให้อานอนเหงาคนเดียวหรอคะ" 

"ก็คุณอาเอเดนไงคะ"นิ้วเรียวชี้ไปทางผู้ร่วมรายการที่ตอนนี้ทำหน้าบอกบุญไม่รับ จนเธอกลัวตอนหัวค่ำยังทำหน้าน่าสงสารอยู่เลยทำไมตอนนี้ไหงทำหน้าตาอย่างนี้แถมมองหน้าเพื่อนเธออย่างไม่วางตา 

ผักบุ้งสิไม่เห็นกลัวอะไรแถมยังลอยหน้าลอยตาไม่สนใจอะไรเลย 

"ที่นี่มีกี่ห้องค่ะ" 

"4ห้อง"โจอาร์ตอบเด็กสาวที่มีนามว่าผักบุ้ง 

"งั้นเอางี้ผักบุ้งนอนคนเดียวก็ได้ค่ะ"เธอเลือกเองเสร็จสับเดินขึ้นไปด้านบนไม่สนใจใคร ทำญาลินดามองตาม 

"ตกลงจะนอนกับอาโจไหมคะ" 

".........ไม่เอา"ญาลินดาส่ายหน้า แต่มีหรือที่โจอาร์จะยอม คนแก่รักเด็กรวบตัวเด็กสาวขึ้นพาดบ่าเดินไปห้องที่ตนให้คนเตรียมเอาไว้ให้ซึ่งอยู่คนละโซนกับที่ผักบุ้งเดินไปเมื่อกี้ ญาลินดากลัวตกได้แต่อยู่นิ่งๆ จะเหลือก็แต่เอเดนที่เดินไปคนละโซนกับเจ้านาย ใครจะปล่อยให้เด็กดื้อได้ทำตามใจสงสัยจะจำไม่ได้ว่าฤทธิ์คนแก่เป็นยังไง 

. 

. 

วันต่อมา 

"ทำไมเดินแบบนั้นละผักบุ้ง" 

"ฮะ เออะ เตะขาเตียงอะดิ"ผักบุ้งอึกอักตอบเพื่อนเธอไม่เต็มเสียงนัก 

"ไหน"ด้วยความเป็นห่วงเพื่อน ญาลินดารีบวางมีดที่เธอใช้หันผักเดินตรงมาที่เพื่อนสาวของเธอ 

"ไม่ต้อง นั่งพักก็หาย"ผักบุ้งเบี่ยงตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใกล้ๆ แต่ยิ่งนั่งยิ่งเจ็บ จึงรีบลุกเดินไปนอนลงบนโซฟาดีกว่า 

"แล้วคนอื่นไปไหนอะ" 

"ไม่รู้ดิตื่นมาก็ไม่เห็น ผักบุ้งกินข้าวผัดกัน ใกล้เที่ยงล่ะเดียวอาโจก็คงกลับ"ญาลินดาตอบเพื่อนสาวของเธอพร้อมทั้งชวนทานอาหารที่กำลังจะทำ เธอก็ไม่รู้ว่าอาโจไปไหนตื่นมาก็ไม่เห็นแล้ว ถามคนดูแลบ้านก็บอกว่าไปธุระ 

"เอาดิเดี๋ยวบุ้งช่วย"เธอได้ยินเรื่องกินทีไรต้องดีใจจนลืมเจ็บทุกที 

"ไม่เป็นไร นั่งไปเถอะดาทำเอง" 

"ไม่เอา" 

"งั้นเอางี้หนูดาแกะกุ้ง ผักบุ้งหันผัก"เธอห้ามเพื่อนเธอไม่ได้จึงเสนอแบบนี้เดินตรงไปหาเพื่อนเธอพร้อมทั้งวางของในมือนั้นก็คือผักมีดและเขียง นั่งหันจะได้ไม่ต้องยืนให้เจ็บเท้า 

 

ผ่านไปสักพัก 

 

"สงสัยคงมากันแล้ว แต่ทำไมมีเสียงผู้หญิง" 

เสียงของผักบุ้งทำญาลินดาสงสัย เด็กสาวละมือจากกุ้งตัวใหญ่เดินออกมาด้านนอกทางห้องครัวทั้งที่ยังไม่ได้ถอดผ้ากันเปื้อน ซึ่งผักบุ้งเองก็เดินตามมาเช่นกันเธอเองก็ลืมว่ายังไม่ได้วางมีดจะเดินกลับไปเก็บก็กลัวเสียเวลา แถมสภาพก็ไม่ค่อยเอื้ออำนวยเท่าไหร่ 

"ใครอะนมใหญ่มาก" 

"กิ๊กคุณอามั้ง"ญาลินดาตอบเพื่อนของเธอแต่จ้องโจอาร์อย่างไม่วางตา 

"ถามเลย หนูดา"เธอเองก็อยากจะรู้ 

"ไม่บอกก็ต้องถามอยู่แล้ว"ญาลินดาหันไปบอกเพื่อนของเธอ เห็นว่าเพื่อนสาวของเธอพยักหน้าให้รัวๆ 

"ใครหรอค่ะคุณอา"เธอฉีกยิ้มกว้าง 

โจอาร์หันไปมองทางต้นเสียงเห็นว่าญาลินดากำลังยืนมองตนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มชวนสยอง ข้างกายมีเพื่อนเด็กสาวอีกคนที่เป็นเพื่อนรักของเธอยืนถือมีดทำครัวขนาดพอดีมืออยู่ 

"ดูก็รู้ว่าไม่น่าไว้ใจ"เสียงของผักบุ้งที่กระซิบอยู่ข้างใบหูของญาลินดาทำเธอยิ้มค้าง ลองเป็นอย่างที่เพื่อนเธอพูดละก็จะไม่คุยด้วยจริงๆ เผลอเป็นไม่ได้อยู่กับผู้หญิงตลอด 

เพียงแค่ไม่ถึงนาที เธอรอให้คุณอาตอบไม่ไหว รำคาญสายตาแม่สาวเจ้าคนนั้น มองก็รู้ว่าคิดอะไร 

"ไม่ตอบก็ไม่เป็นไรค่ะเชิญตามสบาย"เธอสะบัดบ๊อบมองแรงใส่เพื่อนแม่ของเธอรวมถึงแม่สาวเจ้าหุ่นเพรียวนมซะบึ้มคนนั้นด้วย 

 

เวลาต่อมา 

"บุ้งเดินไหวเปล่า"เธอถามเพื่อนของเธอในขณะที่ขับรถอยู่ 

"ไหว เราจะไปไหนกันอะ"ผักบุ้งคิดว่าไม่ไหวก็ต้องไหว เพราะเธอก็เบื่อที่จะเจอหน้าคนบางคนแหมครบคู่เลยนะเจ้านายคนลูกน้องคน 

"ไปหาอะไรกินอะดิ" 

"แล้วอาโจอาร์อะ"ผักบุ้งคิดว่าถามไปงั้นแหละ เพื่อนเธอทำตอนกำลังโมโหแน่นอน 

"เขาคงไปกินกับแม่สาวสวยนมใหญ่นั้นแล้วแหละ สนใจทำไม ชิ"ญาลินดาพูดเหมือนไม่สนอะไรแต่ภายในใจร้อนรุ่มไปหมด คอยดูนะถ้าทำจริงจะไม่สนใจ ที่เสียไปก็จะคิดว่าทำบุญ 

-------------------- 

เอาจริงแล้ว ใคร555 ถึงทีอาโจต้องง้อหนูดาบ้างแล้วล่ะ 

ไม่รู้จะตั้งชื่อตอนว่าอะไร 

ความคิดเห็น