Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.27 : Lisa

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2562 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.27 : Lisa
แบบอักษร

พ่ออะไร ลูกหายไปไม่เดือดร้อนเลยรึไง นี่เข้าวันที่2 ที่ลิซ่าอยู่กับหรั่ง แต่ทำไมพ่อเธอยังไม่ตามหา หรือพ่อเธอยังไม่ลนลานอีก ติดต่อลูกไม่ได้ 2 วัน เป็นพ่อคนอื่นป่านนี้ตามหาลูกไปแล้ว แต่นี่อะไร เงียบเป็นป่าช้า

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!!

“ เข้ามาครับ “

ชิม่อนเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับ แฟ้มเอกสาร 2 อัน ว้าวไวแฮะ งานที่ให้ไม่ได้ง่ายเลยนะ ตอนแรกคิดไว้ว่าจะ 1-2 อาทิตย์ นี่ 3 วันเสร็จแล้ว

“ อันนี้ที่ลุงเติร์ดให้พ่อผมหาข้อมูล”

แฟ้มอันใหญ่ถูกวางที่หน้าผม

“อันนี้ของผม ที่เฮียสั่ง ผมอาศัยดูจากการตลาดของขู่แข่งหลายๆเจ้า แล้วเอามาดันแปลงเป็นกลยุทธ์ของเราเฮีย” ชิม่อนพยายามอธิบาย สิ่งที่มันหาข้อมูลมา อย่างจริงจัง

“อืม กับมิลินไปถึงไหนแล้วล่ะ”

“เฮียผมอธิบายอยู่ ว่าแต่เฮียดูออกหรอ”

“ขอโทษที่ขัด แต่แกเครียดไป คนทำงานมีประสิทธิภาพ ไม่จำเป็นต้องเครียด แค่อยากช่วยรีแลกซ์” ผมยิ้มให้คนตรงหน้า ที่เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเครียดกับตัวเองมากขนาดไหน

ผมไม่ใช่คนใจร้ายขนาดนั้น

“ ขอโทษครับ ผมแค่เห็นว่าบริษัทเรากำลังมีปัญหา แถมมีแต่ปัญหาใหญ่ มันเลยยิ่งทำให้ผมอยากพิสูจน์ตัวเอง ไม่ได้ไม่เอาไหนอย่างที่พ่อผมพูด”

“มันไม่สนุกหรอกนะมึง เดินอยู่ในเงาพ่อตัวเอง ฉันก็เป็น แต่จำไว้งานเราทำเพื่อตัวเอง อยู่ที่นี่ฉันกับแกก็ยังเป็นพี่น้องกันอยู่ อย่าตีกรอบว่าตัวเองต้องทำได้ แต่ให้คิดว่าฉันทำได้ ฟังอาจจะดูเหมือนไม่ต่าง แต่ความสุขในการคิดมันต่างกัน”

“ฉันต้องทำได้ กับฉันทำได้ หรอเฮีย”

“เออ ตอนนี้แกเป็นฉันต้องทำได้อยู่ ถ้าแกทำได้ ความสุขในการทำงานมันจะเยอะขึ้นมากๆเลย รวมถึงประสิทธิภาพของการทำงานด้วย”

“ครับ”

“ที่นี่ให้ฉันบ้างานคนเดียวก็พอแล้ว” ผมยิ้มให้ชายหนุ่มที่ตอนนี้ดูจะคลายความเครียดลงบ้างแล้ว


“ ฝากบอกมิลิน ลงรับสมัครดีไซเนอร์ในโซเชี่ยลของเราทุกทาง ให้เปิดรับผลงานของนักศึกษาจบใหม่ทั้งหมด หรือใครก็ได้ให้ส่งแบบเข้ามา ไม่จำเป็นต้องเป็นมืออาชีพ ไม่ต้องเอาคนในวงการ ทำให้รู้ไปเลย Ulzzz มาถึงจุดนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องง้อใคร แต่ใครต่างหากที่ต้องง้อเรา”

“ ครับเฮีย”

ถ้ามันหายากนัก ไปเรียนออกแบบเองแม่งเลย มันจะติด ก็ติดที่ผมวาดแมวเป็นหมูได้นี่สิ ผมทิ้งตัวลงกับพนักพิงของเก้าอี้ทำงาน แล้วถอนหายใจเบาๆ

ผมเปิดแฟ้มอีกอันของที่พ่อของชิม่อนฝากมา แฟ้มอันใหญ่ที่มีกระดาษถูกหนีบเอาไว้หลายสิบแผ่น ว้าว ลุงเช่หาได้ขนาดนี้เลยหรอ

ผมเปิดแฟ้มในแต่งละหน้าช้าๆ มีทั้งรูป มีทั้งข้อมูล ว้าวววว !! ระดับริชาร์ด ชอบเที่ยวอาบอบนวดด้วยหรอเนี่ย เคยมีปัญหากับหมอนวดหลายครั้งเรื่องการใช้ความรุนแรง

อ่าาาา เคยติดต่อขอร่วมทำธุรกิจกับ The Amary แต่ถูกปฏิเสธ เป็นข่าวใหญ่ลงหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ ผมมองหาวันที่ของหนังสือพิมพ์ แต่นี่มันข่าว 15 ปีที่แล้ว ตอนที่ The M เพิ่งสร้างตัวสินะ ถ้าเทียบตอนนี้The Mก็ไปไกลแล้วนิ ไปไกลกว่า The Amary ด้วยซ้ำ แต่ถูกปฏิเสธแถมออกข่าวทุกฉบับแบบนี้น่าจะผูกใจเจ็บเหมือนกันนะ แล้วเรายังไปปฏิเสธเค้าที่ The Amary อีก เหมือนประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเลย

ร่วมลงทุนกับบริษัทใหญ่เล็กมากกว่า 100 บริษัท และห้างใหญ่ๆในกรุงเทพอีกหลายแห่ง ทำไมต้องร่วมลงทุนมากขนาดนี้ ยิ่งอ่านข้อมูลที่ได้มา มันก็ยิ่งน่าสงสัย แค่นี้เงินที่มีก็แทบใช้ไม่หมดแล้ว ผมพลิกกระดาษไปเรื่อยๆทีละหน้า แล้วศึกษาอย่างละเอียด


ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!!ๆๆๆๆๆๆๆ

เคาะขนาด ยังเกรงใจกันอยู่ไหมเนี่ย

“ เข้ามา!!! “

คุณธีระผู้จัดการฝ่ายการตลาดเปิดประตูเข้ามา พร้อมกับสีหน้าไม่พอใจ

“บอสให้ไอ้เด็ก...เอ่อ..ชิราวุธ ทำงานของผมหรอ”

“อ่อใช่ งานเค้าเสร็จแล้ว ผมยังรองานของคุณอยู่ ผมแค่ฝึกงานให้เด็ก แต่ผมรอของจริงของคุณอยู่” ผมยิ้มให้คนหน้าจนตาแทบปิด

จนคนตรงหน้าไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อ แค่นี้ก็รู้แล้วสินะ ผมรอเทียบงานคุณ กับเด็กฝึกงานอยู่ ตื่นตัวหน่อย คุณเป็นผู้จัดการนะ

“ภายในอาทิตย์นี้คงจะเสร็จทันนะ”

“ คะ..ครับ “

ขงเบ้งเคยบอกว่า การบริหาร คือการยืมมือคนอื่น ทำให้งานสำเสร็จ แต่ถ้าคนที่ผมมี ไม่มีคุณภาพพอ รอเงินเดือนอย่างเดียว งานผมจะมีประสิทธิ์ภาพได้ยังไง ผมก้มลงอ่านเอกสารต่อ โดยไม่สนใจคุณธีระอีก ทิ้งให้เค้าเหมือนอากาศธาตุแล้วเดินออกไปเอง

คิดถึงยัยลูกแมวจัง แต่ถ้างานยังเยอะแบบนี้ จะไปยังไง จะปลีกตัวยังไม่ได้เลย


ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!! อะไรอีกเนี่ย วันนี้ทุกคนเห็นห้องนี้เป็นอะไร

“เข้ามาครับ”

เลขาของผมวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น

“บอสคะ ทางห้าง T โทรมาบอกเราทำผิดสัญญา จะยกเลิกไม่ให้เราเปิด Shop ต่อค่ะ”

นี่มันกะจะเล่นผมทุกทางเลยรึไง

“ ครับ ผมจะไปคุยกับฝ่ายนู้นเอง ในวันพรุ่งนี้”

“ ค่ะ”

มันกะเล่นผมไม่ให้พักเลย นี่เพิ่งจะเคลียร์เรื่อธนาคารจบ ก็เจอเรื่องนี้อีก ผมอ่านเอกสารในมือต่อ แต่มันแทบจะไม่มีสมาธิเลย ผมต้องพัก ถ้าทำอะไรแบบไม่มีสติ เท่ากับผมแพ้ไปแล้วครึ่งตัว

ผมทิ้งตัวลงพนักพิงอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าแก้ปัญหาไม่ได้ แต่ผมแค่เหนื่อย อยากพักสักแปป อยากไปหาเจ้าข๋า แต่ผมจะดึงยัยนั่นเข้ามาเกี่ยวไม่ได้ ถ้าบริษัทเล็กๆของเธอเจอปัญหาเดียวกับผม คงต้องพังแน่ๆ คงต้องอดทน แม้อยากจะกอดเธอแค่ไหน


Ben Say..........

“ จะเที่ยวไหนอีก แค่นี้จะทั่วชลบุรีแล้วนะ”

“ อยากไปใส่ชุดบิกินีเดินบนหาด”

“ตลกปะเนี่ย!!”

“เอาจริง เอาสีแดงนะเอาแบบเดินไปทางไหนทุกคนต้องมองอะ” ผู้หญิงที่นั่งข้างๆผม เอ่ยออกมาก ด้วยสีหน้าไม่แยแสผมสักเท่าไหร่

“ แรด!!!! จะซื้อใช่ไหม ได้!!! เอาเดะ แต่ต้องไปแบบมีรอยดูดทั้งตัวนะ “

“ ไอ้หรั่ง ได้ทุเรศ นี่แกกะจะไม่ให้ฉันออกจากห้องเลยรึไง 2 วันนี้ฉันแทบไม่ได้ลงจากเตียงเลยนะ “

“ เวอร์ว่ะ ห้องน้ำก็ออกจะหลายครั้ง บนโต๊ะอีก ไม่ได้อยู่บนเตียงอย่างเดียวซะหน่อย”

ผ่ามือหนักๆตีลงที่แขนของผม

“ โอ้ยยยย!!! มือหรือตีนเนี่ย หนักชิบเป๋ง เอาไง...จะใส่อยู่ไหมบิกินี่ พ่อจะดูดให้แดงจนไม่กล้าออกจากห้องเลย”

หญิงสาวทำท่างอนสะบัดสะบิ้ง แต่งโป๊จนเคยชินอะเราอะ

“ถ้าอยากให้คนสนใจ แค่ผัวคนเดียวก็พอละ แค่นี้ก็สนใจที่สุดอยู่แล้ว”

“ไม่ต้องมาพูด เบื่อขี้หน้า เจอหน้าแกทั้งวัน รำคาญชิบเป๋ง” เอ้าอยากเอาจรวดตบปากนัก ทำไมหล่อนถึงได้ เอาแต่ใจแบบนี้

“ งั้นกลับบ้านจะไปส่ง”

“ไม่กลับ!!”

“จะเอาไงวะ บอกฉันทีสิจ๊ะเมียจ๋าาาาาาาาาา เอาใจไม่ถูกแล้ววว”

“กลับไปก็อยู่คนเดียว” เธอทำหน้าเศร้า จนเอาซะผมรู้สึกผิดเลย

ชิ๊ ยัยเด็กมีปัญหา

“มาอยู่กับฉันที่ร้านไหมล่ะ อาจจะไม่สบายเท่าคอนโดเธอ แต่บอกเลยไม่เหงา” เธอหันมามองหน้าผมน้อย สายตาที่ตอบทุกอย่างมันพาเอาผมเขินจนต้องหลบตาเหมือนกัน

“พูดจริงหรอ”

“ก็บอกไปแล้ว ว่าฉันรับผิดชอบไม่ได้คิดจะทิ้งขว้าง อีกอย่างเมียคนเดียวฉันเลี้ยงได้ ว่าแต่เธอเถอะ ชอบไอ้เสือนิ จะทนได้หรอเวลามันมาที่ร้าน”

ผมถามอะไรออกไป ถามคำถามที่ตัวผมเองไม่อยากได้ยินคำตอบ

“ไม่ต้องตอบก็ได้นะ ไม่ได้อยากได้ยินคำตอบอะ”

“แค่อิจฉาอะ ฉันแค่รู้สึกเสียหน้า แค่แค้นที่โดนปฏิเสธ แค่อยากจะทำให้เค้าแพ้ แค่อยากจะชนะผู้หญิงอีกคน แค่อยากเป็นที่หนึ่ง แค่อยากมีคนอิจฉาเหมือนที่คนอื่นอิจฉายัยเจ้าข๋า”

ผมดึงคนที่สารภาพทุกอย่างเข้ามากอด

“โง่ คนอะไรโง่ชิบเป๋ง มีสมองไว้กั้นหูหรอ” คำพูดของผมทำให้เธอพยายามดันผมออก

“ปล่อย!!!! ไอ้หรั่ง แกจะมาด่าฉันทำไม” เธอพยายามดิ้น

“ไม่หยุดดิ้นจะเอาอีกรอบนะ......ฉันบอกความคิดเธอมันโง่ คนแบบไอ้เสือ มันรักผู้หญิงได้แค่คนเดียว ถึงเธอจะพยายามแค่ไหน เธอก็ไม่มีวันใช่สำหรับไอ้เสือ จะไม่เสียใจหรอ คบกับคนที่ไม่ได้รักเรา”

“ อี๋!! แกจะบอกว่าแกรักฉันงั้นหรอ”

เธอทำปากเบะได้หน้าหมั่นไส้มาก

“ ไม่อะ แต่ก็ชอบ อะชอบมาก ตอนแรกก็ชอบหน้าตาอะ แต่ตอนนี้ก็อยากศึกษาอย่างอื่นด้วย ขอขายของหน่อย คบกับฉันเธอจะไม่ต้องพยายามอะ เพราะฉันจะยอมเป็นของเธอ อยากให้คนอิจฉา อิจฉาแน่ สาวในร้านนะ เพราฉันไม่กินลูกน้องตัวเอง แม้พวกเธอจะเสนอแค่ไหน แรดได้ แต่ถ้ามากไป ฉันปล้ำเลยนะ เพราะแสดงว่าเธอเริ่มคัน ฉันจะรักษาให้ ชีวิตฉันไม่ได้ยุ่งอะไรมากมาย มีเวลาให้เธอได้หมด ถ้าไม่ใช่วันเงินเดินออก”

“เลือกอะไรได้ โดนเอาจนพรุนแล้ว”

“หึยยย แค่2-3วัน มันไม่พรุนหรอกหน่า เธอยังไปหลอกหนุ่มๆได้อีกเยอะ ถ้ายังเอาไม่ถึงใจ เธอเลือกคนอื่นได้เลย” ผมมองตาหญิงสาวข้างหน้า ที่ทำท่าจะตีผมอีกแล้ว

“รอเจอคนที่เอามันส์กว่านี้ แล้วค่อยไปก็ได้”

เป็นการตอบรับการคบ ที่หน้าจับกดลงกับเตียง

“จะหาใหญ่เท่าพี่ ไม่มีอีกแล้ว”

“มั่นหน้ามั่นโหนก สรุปเมื่อไหร่จะเล่าว่าที่ลากฉันมาถึงชลบุรี เอามาทำไม เรียกค่าไถหรอ”

“ก็ประมาณนั้น แต่ตอนนี้มันไม่มีอะไรแล้วล่ะ ใช้ชีวิตปกติ”

“ ถ้าจะเรียกค่าไถ พ่อฉันไม่ยอมจ่ายหรอก ป่านนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำมั้ง ว่าฉันหายไป ขนาดวันที่ไปหาไทเกอร์ที่บ้าน พอรู้ว่าฉันโกหก ยังโดนตบจนหน้าสั่นเลย”

เด็กมีปัญหาจริงๆด้วยสินะ พ่อไม่รัก เลยขวนขวายหาความรักจากคนอื่นงั้นหรอ ทุกบ้านต่างมีปัญหาสินะ

“ถ้าฉันมีประโยชน์พ่อก็จะรัก แต่ถ้าไม่มีประโยชน์ก็จะถูกมองข้าม พ่ออะยังไม่มีธุรกิจสิ่งทอ เสื้อผ้า กระเป๋า เครื่องนุ่งห่มทั้งหลาย พ่อเห็นว่า Ulzzz ตอบโจทย์ แล้วน่าจะโตได้อีก ตอนแรกฉันเห็นว่าถ้าได้ไทเกอร์มามันก็โอเค แม่งดันโดนไอ้บ้ากามรวบหัวรวบหางอีก”

ไอ้บ้ากามงั้นหรอ!!!!!

“ไอ้บ้ากามนั่น ผัวเธอนะ”

“เออ ที่ตอนนี้กำลังจับนมฉันอยู่เนี่ย ไม่ให้เรียกไอ้บ้ากาม ให้เรียกอะไรวะ”

“ใหญ่ไง เห็นมันดันหน้าอกฉันอยู่ กลัวเมื่อยเลยช่วยประคองให้”

“ ไอ้บ้ากามเอ้ย!!!!”

“ ช่วยไอ้เสือมันหน่อยดิ ตอนนี้มันโดนพ่อเธอเล่นงานเละเลยนะ” ผมหอมแก้มคนตรงหน้าเบาๆ

“ จะเอาไรไปสู้ พ่อฉันมีอำนาจทางธุรกิจเยอะจะตาย ดันไปทำให้เค้าโกรธ”

“นะคะ แล้วผัวคนนี้จะจัดหนักให้ทุกคืนเลย” ผมเหวี่ยงเธอลงบนเตียง

“ไอ้หรั่งไม่เอาแล้ว!!!!”

“แค่กอดเฉยๆไม่ได้หรอ”

“กอดเฉยบ้าอะไร แกกำลังถอดเสื้อผ้าฉันอยู่ ไอ้หร่างงงงงงงงงงงงงง “

ความคิดเห็น