อะตอมส์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกการอ่าน ทุกยอดวิว ทุกยอดเหรียญ ทุกยอดกุญแจนะคะ ขอบคุณรีดที่เข้ามาอ่านนิยายทุกคน 😘😘😘 มีอะไรติดต่อสอบถามหรือทักพูดคุยได้ที่เพจนะคะ (เพจ : น่านเจ้า นิยายรักดราม่า/อีโรติค)

4. ความหื่นเป็นเหตุ

ชื่อตอน : 4. ความหื่นเป็นเหตุ

คำค้น : ความหื่นเป็นเหตุ, เพื่อนรักเตียงร้อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.6k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2562 12:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4. ความหื่นเป็นเหตุ
แบบอักษร

​Raywat talk

​"พอผมเดินออกมาจากไอ้นนท์และหนิงได้ ผมก็ดันมาเห็นนางมันจู๋จี๋อยู่กับแฟนของมัน ผมหงุดหงิดครับบอกเลย ถ้าเป็นเหมือนทุกครั้งผมเดินเข้าไปขวางแล้ว​แต่ตอนนี้นางมันโกรธผมอยู่ ผมจึงทำอะไรไม่ได้ ขนาดผมเดินเข้าไปใกล้ๆมันยังทำเป็นไม่เห็นเลยครับ ผมทรมานครับกับการไม่ได้อยู่ใกล้มันแค่วันเดียว ทรมานแทบอยากจะเป็นบ้า ผมจะต้องทำยังไงดี"**

​///

​"อ้าว เร มารอนางหรอ"เป็นเสียงของซันที่เป็นฝ่ายทักขึ้นเมื่อเห็นเรวัตยืนมองเขากับนราอยู่นานแล้ว

"เอ่อ ครับ ใกล้จะถึงเวลาเรียนแล้ว ผมเลยรอยัยนางขึ้นไปพร้อมกันครับ"เรวัตเมื่อโดนถามขึ้นโดยไม่ได้ตั้งตัวก็ตอบกลับไปอย่างสุภาพกับซันที่เป็นรุ่นพี่ แม้ในใจตอนนี้อยากจะไปดึงมือนราออกจากมือของซันมาจับไว้เองก็ตาม แต่ทว่า...

'​การจะแย่งแฟนของเขา มาเป็นเมียของตัวเองมันต้องใจเย็นๆกับแฟนเขาไว้ก่อน กูได้นางเป็นเมียเมื่อไหร่ กูไม่ไว้หน้ามึงแน่' เรวัตคิดแล้วหัวเราะในใจจนเผลอยิ้มออกมา

​"พี่ซันคะ ขึ้นไปส่งนางได้ไหมคะ" นรารีบอ้อนแฟนของตัวเอง เพราะเธอยังไม่พร้อมที่จะไปกับเรวัตตอนนี้ หน้าเรวัตเธอยังแทบไม่กล้ามอง

"อ้าว ทำไมล่ะ ทุกวันก็เห็นไปด้วยกันตลอด ทะเลาะอะไรกันรึเปล่า"ซันถามอย่างสงสัย

"เอ่อ...คือไอ้นางมันงอลผมที่ผมแอบเอาลิปสติกตัวโปรดของมันมาทาน่ะครับพี่ซัน"เรวัตรีบแถกับซันทันที เพราะนี่จะเป็นทางเดียวที่จะทำให้เขากับนราได้คุยกันในวันนี้

"อะไรนะ ฮ่าๆ นี่งอลกันกับเรื่องแค่นี้นะหรอ นางก็แบ่งๆเพื่อนเขาใช้บ้างสิคะ ถ้าหมดเดี๋ยวพี่ซื้อให้ใหม่" ซันขำออกมาทันทีเมื่อได้รู้เหตุผลที่แฟนของตัวเองกับเพื่อนของแฟนทะเลาะกันอย่างไม่ได้สงสัยอะไร เพราะเขาเองเชื่อใจนราและคิดว่าเรวัตเป็นเพื่อนสนิทของนราแถมยังคิดว่าเรวัตไม่ได้ชอบผู้หญิง ซึ่งข้อนี้ เขาคิดผิดมหันต์!!!

"แต่พี่ซันคะ..."นราตั้งท่าจะขัด

"ไอ้นาง ไปกันเถอะเดี๋ยวไม่ทันนะมึง" เรวัตรีบเดินไปดึงมือนราเดินตัวปลิวไปด้วย จนคนที่ถูกดึงหน้าง้ำค้ำงอ เธอก็เพิ่งจะรู้ว่าเพื่อนที่เธอสนิทมานานอย่างเรวัตจะแถได้ขนาดนี้

"ไอ้เร ปล่อยกูนะ"

"กูไม่ปล่อยจนกว่ามึงจะคุยกับกูเหมือนเดิม"

"แล้วกูไม่เหมือนเดิมตรงไหน"พูดขณะที่เชิดหน้าไปทางอื่น

"ขนาดหน้ามึงยังไม่ยอมมองกูเลย มึงคิดว่ามันเหมือนเดิมไหมล่ะ"

"แล้วมึงจะให้กูทำยังไง ก็ดูที่มึงทำกับกูสิ"

"มึงโกรธกูมากขนาดนั้นเลยหรอวะนาง ความเป็นเพื่อนของเรามันจะจบลงเพราะเรื่องแค่นี้จริงๆหรอวะ หรือมึงเกลียดกูไปแล้ว"เรวัตเล่นบทดราม่าใส่เพื่อนสาวอีกครั้งทำให้นรานิ่งงันแล้วหันมามองหน้าเรวัตทันที

"ไม่นะ กูไม่ได้เกลียดมึง และกูก็ไม่ยอมให้ความเป็นเพื่อนของเรามันจบลงแน่ๆ แต่กูแค่ยังไม่อยากมองหน้ามึง กูรู้สึกแปลกๆ มันยังไม่ชิน"นราอธิบาย

"กูขอโทษ งั้นกูจะไม่ทำแบบนั้นอีก มึงอย่าโกรธอย่าหลบหน้ากูอีกเลยนะ"เรวัตจับมือนราไว้แล้วทำเสียงอ้อนแสดงสายตาจริงจังให้อีกฝ่ายได้เห็น

"อือ ก็ได้ กูไม่หลบหน้ามึงก็ได้ กูจะพยายามทำใจให้ชินที่มีเพื่อนหื่นๆแบบมึงเอง"นราจับมือเพื่อนของตัวเองคืนบ้าง

"ฮ่าๆๆ ขอบใจมึงมากนะนาง กูรักมึงที่สุดเลย"เรวัตกอดหมับเพื่อนสาวด้วยความดีใจแต่ยังไม่วายสูดกลิ่นเรือนกายและกลิ่นผมของเพื่อนสาวเข้าเต็มปอด '​สดชื่นจัง'

"เออ ก็มึงเป็นเพื่อนกูไง ปล่อยกูได้แล้ว"เรวัตรีบปล่อยทันทีที่นราบอก เดี๋ยวขัดใจอะไรเธออีกเขาเองที่จะแย่

"แต่ที่มึงบอกจะทำใจให้ชินนี่คือ มึงจะช่วยกูแบบเมื่อคืนหรอ" เรวัตถามเพื่อนสาวเสียงกรุ้มกริ่มทำให้นราหน้าแดงปั่งขึ้นอีกรอบ

"ไอ้บ้านี่ ไปเรียนได้แล้ว"นราไม่ตอบแต่กลับเดินนำเพื่อนขึ้นตึกเรียนไปอย่างไว 

​Raywat talk

**​"**​ยัยนั่นเดินขึ้นตึกไปแล้วครับ ถ้าให้เดามันคงกำลังอายผม แต่ผมได้ยินไม่ผิดใช่ไหมครับที่นางมันบอกจะทำใจให้ชิน ที่มันพูดมามันหมายความว่ามันจะยอมให้ผมทำเหมือนเมื่อคืนอีกใช่ไหมครับ ผมว่าจริงๆมันอาจจะกำลังติดใจน้องชายผมอยู่ก็ได้ เพราะที่ดูๆแล้วไอ้นางมันไม่ได้โกรธผมอะไรนักหนา แต่ที่มันหลบหน้าเพราะมันยังอายผมต่างหาก งั้นก็เข้าทางผมเลยล่ะสิครับ คืนนี้พ่อจะได้จัดให้ติดใจจนร้องหาทุกคืนเลย"

​"นาง รอกูด้วย"เรวัตรีบวิ่งตามหลังนราขึ้นตึกไปจนถึงห้องเรียนแล้วนั่งลงข้างๆกันเหมือนอย่างเคย

"เคลียร์กันได้แล้วหรอวะ กูว่าแล้วว่ามึงสองตัวมันงอลกันได้ไม่เกินครึ่งวัน" หนิงเอ่ยแซว

"กูเป็นคนเว้ย เรียกซะเป็นตัวเลย"นราตอบกลับหนิงอย่างแกล้งงอล

"กว่าจะง้อได้ ง่ายซะที่ไหนล่ะ" เรวัตพูดพลางมองหน้านราอย่างมีความสุข เพราะมันไม่มีอะไรจะสุขได้เท่าการได้อยู่ใกล้ๆกับนราแล้ว

"ยิ้มปริ่มเชียวนะไอ้เร เห็นตอนเที่ยงยังหน้าบูดหน้าบึ้งอยู่เลย แหม..เห็นแล้วหมั่นไส้"นนท์พูดล้อเพื่อนแกมประชด 

"แล้วพวกมึงงอลกันเรื่องอะไรวะ" เป็นหนิงที่ถามขึ้นแต่คำถามนั้นมันกลับทำให้ทั้งเรวัตและนราเงียบกันทั้งคู่ แถมยังทำให้นราหน้าแดงขึ้นมาอีกครั้ง

"อ้าว แล้วก็พากันเงียบ เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับเพื่อนแล้วหรอวะ แล้วไอ้นางทำไมมึงหน้าแดงล่ะเป็นอะไรของมึง ไม่สบายรึไง หึ"นนท์ถามอย่างสงสัยและเป็นห่วงแถมยังเอามือมาอังหน้าผากนราดู แต่นั่นมันทำให้เพื่อนชายอีกคนอย่างเรวัตรีบปัดมือของนนท์ออกจากหน้าผากนราทันที

"ไอ้เชื้ยเร มึงจะมาปัดมือกูทำไมวะ แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้รึไง มึงชักจะหวงไอ้นางมากเกินไปแล้วนะ"

"หวงเหิงอะไรวะ กูเห็นยุงในแขนมึงกูเลยช่วยตบออก"เรวัตปฏิเสธปัดๆไปและอาจารย์ก็เข้ามาสอนพอดี ทำให้พวกนั้นไม่ได้ซักไซร้สงสัยอะไรอีก

///

"ป่ะ กลับบ้านกัน" เรวัตจูงมือนราไปขึ้นรถหลังจากเรียนเสร็จ

"เดี๋ยว กูโทรบอกพี่ซันก่อนว่ากูจะกลับกับมึง"

"ทำไมต้องโทรอ่ะ ทุกวันไม่เห็นจะโทร"เรวัตถามไปอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์

"ก็เมื่อเช้ากูบอกพี่เขาไว้ว่าจะให้ไปส่ง แต่ตอนนี้กูจะกลับกับมึงกูก็ต้องโทรบอกเขาสิ"นราอธิบายกับเพื่อนชายแล้วก็กดโทรศัพท์คุยกับแฟนของเธอพอคุยเสร็จเรวัตก็รีบขับรถออกไปทันที

"แวะกินอะไรไหม"เรวัตหันมาถามนรา แต่สายตาดันเหลือบจ้องอยู่กับหน้าอกดูมๆที่ดันเสื้อนักศึกษาของเธอออกมา แล้วเผลอกลืนน้ำลาย อึก! ลงคอ

"ไม่อ่ะ อยากนอน"

"งั้นนอนเลย ถึงคอนโดเดี๋ยวปลุก"

"งืม"นราตอบกลับแล้วทำท่าจะหลับตาลงแต่เรวัตกลับเรียกไว้อีก

"นาง"

"หึ มีอะไรอีก"

"คืนนี้เดี๋ยวกูไปช่วยติวหนังสือให้มึงนะ"



##ฮั่นแน่ พี่เรของเรามีแผนอะไรดีๆอยู่แน่ๆ  ฝากรอติดตามกันตอนต่อไปเน้อ ใครที่เข้ามาอ่านฝากกดติดตาม กดไลค์ กดคอมเม้นต์ให้ด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้พี่เรกับพี่นางและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนร้า



ความคิดเห็น