Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.25 : รุก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2562 15:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.25 : รุก
แบบอักษร

วันนี้ยัยตัวแสบทำเอาซะผมจุกเลยตั้งแต่เช้า คำว่าเลิกกันให้โลกรู้เป็นแบบนี้เอง เธอโพสต์ลง Facebook พร้อมรูปคู่กับผู้ชายคนใหม่ โดยให้สเตตัสว่า [ ก็แค่เลิก ก็แค่กลับมารักตัวเอง ] เหอะๆ ให้ตายเถอะ

แกร๊กกก ~* เสียงเปิดประตูของใครคนหนึ่ง ทำให้ผมต้องต้องเงยหน้ามองคนที่เดินเข้ามา

“ เฮียแย่แล้ว คู่แข่งซื้อตัวดีไซเนอร์เราไปแล้วอะ “ ชิม่อนเดินโผงผาง

“ อื้ม หาใหม่ “

“ เฮีย เราจะหาฝีมือดีแบบนี้จากที่ไหน ถ้าคู่แข่งดัดแปลงงานเราล่ะ “

“ Ulzzz ให้เลินเดือนเค้าไม่ใช่น้อย แถมยังได้คอมมิชชั่นจากงานขายอีก แต่งานที่ออกมาช่วงหลังๆยอดตกจริงๆ มึงดูนี่ดิ กูว่าเค้าทำงานกับ Ulzzz มานานเกินไป “ ผมโยนแฟ้มยอดขายจากสินค้าแต่ละตัวให้ชิม่อนดู

ชิม่อนดูและ พิจารณาสินค้าแต่งละตัว ที่ยอดขายค่อยๆล่วงหล่น ก่อนจะพยักหน้าเข้าใจ

“ กูชอบนะ ลองทำงานสำคัญดูไหมละ มึงจะจบปีนี้อยู่แล้วนิ ถ้าทำได้กูบรรจุเลย เรียกเงินได้ตามใจเลย”

ชิม่อนมีสีหน้างุ่นงง ที่จริงยังมันจบผมก็รับมันอยู่แล้ว เพราะผมอยากได้คนที่เก่งและเชื่อใจได้อยู่แล้ว

“วิเคราะห์การตลาดคู่แข่งมา ความน่าจะเป็น และหาข้อเสียของUlzzz และทำแผนการตลาดปีหน้ามา” ผมยิ้มให้ชิม่อนที่ตอนนี้อ้าปากค้าง

“มันเป็นงานของคุณธีระนี่พี่”

“กูก็สั่งเค้าทำเหมือนกัน ป่านนี้วิเคราะห์ไปถึงดาวอังคารแล้ว 2 อาทิตย์แล้ว”

“ผมเอามิลินไปช่วยได้ไหม”

โอ้ววว ที่จริงให้แม่ตัวเองช่วยง่ายกว่า แต่ขอมิลินแหะ ผมพยักหน้ารับน้อย ก่อนจะยิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้า ถ้าทำได้ ผู้จัดการการตลาดกูก็ให้ได้น้องรัก

ผมเบื่อคนแก่ที่หัวสมัยเก่าเต็มที่แล้ว เห็นผลประโยชน์เป็นหลัก จนลืมไปว่าสายป่านมันต้องค่อยๆถักทอ ทำงานกินเงินเดือนไปวันๆหนักบริษัทจะแย่

แกร๊ก ~* เสียงเปิดประตูของใครอีกคนทำเอาผมหงุดหงิด เคาะประตูไม่เป็นหรือไง !!!!

“ไทเกอร์ แย่แล้ว” อามายด์เปิดประตูเข้ามา พร้อมกับสีหน้าตกใจ

“มีอะไรแย่กว่าการที่ดีไซเนอร์โดนซื้อตัวหรอครับ”

“ แย่กว่า ดีไซน์เนอร์ดิสเครดิตเรา ตอนนี้ในวงการแฟชั่น ไม่มีดีไซน์เนอร์คนไหนยอมทำงานกับเราเลย” อามายด์ส่งไอแพด และบทความที่ดีไซน์เนอร์ลงข้อความเอาไว้

[ ประสบการณ์การทำงานกับบริษัทU เจ้าของบริษัทขี้เหวี่ยงมาก ทำงานมา10ปี ถูกเอาเปรียบเรื่องเวลา แต่ได้ค่าทดแทนที่ไม่คุ้มค่า ออกมากี่แบบก็ไม่ถูกใจ ทั้งๆที่ตัวเองไม่มีความรู้ทางนี้เลย ใครอยากทำงานด้วย แล้วให้เด็กมาถอนหงอก เอาตามสบายเลยค่ะ แต่ดิฉันไม่เอาอีกแล้ว ]

“ ผมขี้เหวี่ยงขนาดนั้นเลยหรอ ก็งานมา 10 แบบคล้ายๆกันหมด ไม่ให้เอาไปทำใหม่ได้ยังไง เค้าต่างหากที่หมดมุขจะเล่นแล้ว”

“เอาไงดีไทเกอร์ เราทำงานตรงนี้ขาดดีไซน์เนอร์ไม่ได้นะ”

“เดี๋ยวผมจะจัดการเรื่องนี้เองครับ”

ให้ตายเถอะ แม่ง!!!! มันบ้ามาก ทั้งที่ตัวเองกินเงินของ Ulzzz มาตลอด 10 ปีแท้ๆ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!!

“ เข้ามา”

“บอสคะ แย่แล้วค่ะ ทางแบงค์โทรมาค่ะ บอกเครดิตของเราไม่ผ่าน เราต้องจ่ายส่วนของผ้า Lot นี้”

โธ่เว้ย!!!! มันไม่ปกติแล้ว แบบนี้ ผมโดนเล่นแล้วสิ มันจะเอาทุกทางเลยรึไง

“ทำเรื่องขอยืดเวลาให้ได้นานที่สุด เดี๋ยวผมจะใช้เงินส่วนตัวจ่ายไปก่อน อย่าให้ของ Lot ใหม่ของเรามีปัญหา แต่ผมขอนะ ทำออกมาเงียบๆ ”

“ค่ะบอส” เลขาสาวสวยรับคำสั่งจากผมแล้วรีบออกไปทำตาม

โคตรท้าทายความสามารถเลย ถ้าบอกว่ามันกำลังทำให้ผมสนุก จะมีใครว่าผมบ้ารึป่าว

“ไทเกอร์ หลานยิ้มอะไร”

“ผมแค่กำลังรู้สึกสนุกครับ”

อามายด์มองผมแบบงงๆ ก่อนจะขอตัวไปทำงานต่อ ไหนดูซิ๊จะทำให้ผมสนุกได้มากกว่านี้รึป่าว ผมกระตุกยิ้มออกมาที่มุมปากเบาๆ

ก่อนอื่น ผมต้องไปธนาคารก่อน เพื่อทำให้สายพานของผมมันเดินได้ต่อ อย่างไม่ติดขัด งี่เง่าหรือไง การเงินของ Ulzzz ไม่เคยมีปัญหา เป็นลูกค้าชั้นดีมาตลอดจากมาบอกเครดิตของเราไม่ผ่านได้ยังไง เคลียร์เรื่องธนาคารเสร็จคงจะต้องตอบรับการออกงานบ้างแล้วสิ การเป็นคนตัวเล็ก ทำให้คนตัวใหญ่คิดว่าจะทำอะไรก็ได้หรอ ผมไม่ใช่หมูให้เคี้ยวนะ

Rrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrr [ Dad Calling..... ]**

สายสนทนา

[ ว่าไง เป็นยังไงบ้างที่นู่น ]

“ ป๊า เราโดนตัดเครดิต ทั้งการทำงาน ทั้งสภาพคล่องทางการเงิน “

[ มีอะไรให้ช่วยไหม ]

ช่วยงั้นหรอ!

“ ป๊าผมอยากได้ข้อมูลของริชาร์ด อย่างละเอียดเลย ป๊าหาให้ผมหน่อย ผมอยากได้ทั้งถูกกฏหมาย และผิดกฏหมายเลย คู่แข่งทางการค้า และคู่ค้า ทุกอย่างเลยที่เกี่ยวกับริชาร์ด รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง “

[ อย่าเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง แค่ความมุทะลุของตัวเอง ฉลาดกว่าใครไม่ได้แปลว่าแกจะชนะ คนที่จะชนะคือคนที่แกล้งโง่เป็น ถ้าคิดว่าจะไม่ไหวก็ถอยมา ป๊าจะจัดการเอง ]

จะให้ผมถอยงั้นหรอ ?? ไม่มีทางอะ แต่แกล้งโง่ให้เป็นงั้นหรอ

“ เที่ยวให้สนุกครับ ขอให้มีความสุขกับฮานีมูนรอบ 2 “

จบการสนทนา

อื้ม แกล้งโง่ให้เป็นงั้นหรอ อื้มมมมม งั้นเปลี่ยนแผน ไม่ไปมันละแบงค์ กินเหล้ามันเลยแล้วกัน อกหัก งานล้มเหลว จะมีชีวิตใครเศร้าเท่าผมอีก แต่มันจะต้องเศร้าเบอร์ไหนดีนะ

ผมขับรถไปร้านของได้หรั่งตั้งแต่หัววันเลย มาเพื่อนกินเหล้าแบบจริงจัง

“ มึงจะกินเหล้ากูไม่ว่า แต่มาทำห่าอะไรตั้งแต่เย็นวะ กูจะนอนไง “

“ กินเป็นเพื่อนกูหน่อย วันนี้กูต้องเศร้า ตั้งแต่เช้าแล้วที่กูโดนสะกดรอยตาม “

“มึงแน่ใจได้ยังไงว่าเค้าตามมึง “

“กูสังเกตุมา 2 วันแล้ว มันมีรถแปลกมาจอดอยู่หน้าซอยบ้านกู มา 2 วันละ ปกติมันไม่มี แต่ก็ไม่แน่ใจหรอกว่าใช่รึป่าว แต่ถ้าถูกจับตามองจริงๆ คงต้องทำอะไรเนียนๆหน่อย “

“สรุปพ่อลิซ่าเค้าจะจับมึงทำลูกเขยจริงๆหรอวะ “

“ มันไม่ใช่เรื่องขอแต่งงานเว้ยมึง มันเป็นเรื่องของเค้าอยากเอาชนะ อยากให้กูยอมเค้า เหมือนที่คนอื่นยอม มันเป็นการเสียหน้า และแค่อยากบีบให้กูทำอะไรสักอย่าง แต่หวยดันไปออกที่ลูกสาวเค้าอยากแต่งงานกับกูไง”

ผมส่งโทรศัพท์มือถือให้ได้หรั่ง จนมันทำหน้างงๆ ว่าผมส่งให้มันทำไม

“ โพสต์สเตตัสอกหักให้กูหน่อย เอาแบบหน้าสมเพชเลย เอาแบบกูทำให้ผู้หญิงคนนึงผิดหวัง จนเค้าเลิกกับกู เอาแบบว่าพร่ำเพ้อเลย กูนึกคำไม่ออกจริงๆ “

“ เอาจริงนะ งานสนุกกูเลย “

หรั่งรับโทรศัพท์จากผมด้วยรอยยิ้มมีความสุขที่สุด คนไม่เคยมีโมเม้นท์อกหัก จะให้ผมโพสต์เอง จะกลายเป็นไม่เนียน

Tiger Ulzzz : [ บางคนหายไปจากการมองเห็น แต่ไม่เคยหายไปจากความทรงจำ ให้อภัยฉันนะ ผิดไปแล้วจริงๆ ]

เสี่ยวสัส

Tiger Ulzzz : [ ไม่เจ็บถ้าเธอมีใคร แต่เจ็บที่ใจยังมีเธอ ]

เริ่มไม่ไหว น่าสมเพชได้ใจเลย

“ เพื่อนพอเถอะ กูสมเพชตัวเองแล้ว “

“ ไรวะ คนอกหักแม่งโพสต์ แม่งเพ้อทั้งวันอะ มีแค่ 2 โพสต์เอง ร้องสมเพชตัวเองละ “ หรั่งส่งโทรศัพท์คืนมาให้ผม


Rrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrrrrrr [ Jaokha Calling...... ]**

“ เชี่ย เมียกูโทรมาเลย “

สายสนทนา

“ ค่ะ “

[ โคตรเสี่ยว ]

“ ฝีมือหรั่งมัน “

“ ไอ้เจ้าข๋า เลิกกันแล้ว โทรมาทำไม “ หรั่งพูดแทรกขึ้นมาในสาย

[ เรื่องของฉันโว้ยยยย ฉันวางละ ]

“ ระวังตัวด้วยนะ ฉันโดนหนักมาทั้งวันเลย เดี๋ยวถึงบ้านจะโทรไปนะ คิดถึงค่ะ “

[ อื้ม ระวังตัวนะ พ่อเห็นโพสต์เมื่อเช้า พ่อโมโหใหญ่เลย ดีนะอธิบายให้เข้าใจแล้ว สู้ๆนะคะ ]

“ ค่ะ “

จบการสนทนา


“แหวะ!! กูจะอ้วก เหม็นความรัก”

“6 โมงเดี๋ยวเราเริ่มกินเหล้ากันเลย เดี๋ยวกูเมาไม่ทัน ต้องทำตัวน่าสมเพชแบบสุดๆ เอาแบบถ้ามีคนสะกดรอยตามอยู่จริง จะได้ส่งข่าวไปถึงเจ้านายมันคิดว่า กูเป็นพวกขี้แพ้อะ กูต้องการแค่นี้แหละ แต่กูจะทำตัวน่าสมเพชยังไงเนี่ยสิ กูไม่ไม่เคยมีประสบการณ์เลย”

“ โธ่เพื่อน เรื่องแค่นี้ กูสอนให้เพื่อนรัก บอกเลยน่าสมเพชสุดๆไปเลย”

ทำไมเพื่อนรักของผมมันถึงได้ดูมีความสุขขนาดนี้ เฮ้ออออ ผมพยายามทำตามที่มันบอก ทั้งซ้อม ทั้งทำให้เหมือน มันบอกว่าต้องแกล้งร้องไห้ด้วย โอ้ววววว เหอะๆ ให้ตายเถอะ ผมต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย

“ เพิ่มความหน้าสมเพช ร้องเพลงด้วย คนอกหกมันต้องร้องเพลงอกหักตอนเมา”

“ ใครบัญญัติไว้”

“กูไง กูเปิดร้านเหล้า กูเห็นแม่งทำทุกคน”

เหอะๆ ฆ่าผมที ที่จะต้องมาทำอะไรแบบนี้ให้อับอายขายขี้หน้าแบบนี้ เมื่อร้านเปิดคนเลิกงานเริ่มมาทานอาหารเย็น เริ่มมากินเหล้า เริ่มเข้ามานั่งฟังเพลง เราเริ่มนั่งกินเหล้าก่อนหน้าร้านจะเปิดนิดนึง ให้พอร้านเปิดผมก็เริ่มเมาแล้ว แม้จะไม่ได้เมาจริงๆก็ตาม

ผมพยายามมองรอบๆโต๊ะ ดูผู้ชายที่จะมาคนเดียว มาแล้วไม่กินเหล้า หรือสั่งอาหารแล้วมานั่งเฉยๆ ผมพยายามหาคนม่เข้าพวกเหล่านี้ ซึ่งมันมีอยู่หลายโต๊ะเหมือนกัน จำนวนไม่สำคัญ สำคัญที่ว่ามันมีรึป่าว

“ หรั่งมึงรู้ไหม กูเพิ่งจะไปยืมเงินคนอื่นมา เพื่อจ่ายค่าผ้าในLotต่อไป ก็ว่าบริษัทมันต้องเจ๊งในมือกูแน่” ผมพยายามพูดเสียงดัง

“ใจเย็นๆนะมึง เดี๋ยวทุกอย่างก็ขึ้น”

“ดีอะไรวะ แฟนก็เพิ่งบอกเลิกไปลัลลากับชายอื่น” ประเด็นนี้ถ้าเกิดขึ้นจริงผมคงเจ็บหน้าดู

“ หรั่งกูอยากได้สาวๆ ขอพีอาร์ร้านมึงเลย” ผมกระซิบบอกเพื่อนรักที่นั่งอยู่ตรงข้าม

“ทำไมวะ”

“ต้องบีบให้คนในเงามืดออกมากันหน่อย ไม่แน่วันนี้ลิซ่าอาจจะออกมา” ผมยังคงกระซิบเบาๆเพื่อไม่ให้ใครที่ไม่อยากได้ยิน ได้ยิน

อะไรทำให้ผมมั่นใจอย่างงั้น งั้นหรอ คงจะจากที่เมียผมเองกลัวผมจะไปจิ้มคนอื่น แล้ววางแผนตามมาขัดขวางละมั้ง ผมไม่ได้มั่นใจว่าเธอจะมา แต่ถ้าเธออยากจะเอาชนะไม่ว่าผมหรือเจ้าข๋าจริงๆ เธอต้องมาแน่ๆ

คำว่ารักกับการอยากเอาชนะของผู้หญิง มันมีเส้นบางๆกั้นกันอยู่ แล้วเธอจะมีวิธีไหน ดีไปกว่ามาตอนที่เค้าอ่อนแอทั้งกายและใจแบบนี้

ไม่นาน สาวๆ PR ก็นั่งลงขนาบข้างผมทั้ง 2 ข้าง

“ช่วยหน่อยจ๊ะ เพื่อนพี่อกหัก รักคุด ตุ๊ดเมิน”

“หล่อแบบนี้อกหัก เป็นหนู หนูให้กินฟรีเลยนะเนี่ย”

ขอโทษนะคะ เมียพี่ขู่ตัดแล้วโยนให้เป็ดกิน ถ้าจิ้มหนูพี่อาจจะได้ใช้งานเป็นครั้งสุดท้าย


นี่เป็นครั้งแรกที่การสัมผัสผู้หญิงของผมกระอักกระอ่วนมาก มากถึงขีดสุด ไม่ใช่ไม่กล้าจับ แต่เกรงใจคนที่อยู่ที่บ้าน ถ้าเมียผมมาเห็นนี่หมดอะไรจะแก้ตัวเลยนะเนี่ย ผมเลยทำแค่โอบเอวสาวสวยข้างๆเพื่อเป็นพิธี

ผมให้สาวสวยชงเหล้าให้บางที่สุด เพื่อที่ผมจะได้ไม่เมาเร็วมากนัก แล้วมีสติมากพอที่จะดูแลตัวเอง แล้วทำตามแผนต่อไป

เวลาผ่านไป แขกที่ผมสงสัยเริ่มมีคนที่นัดไว้เข้ามานั่งด้วย ผมเริ่มตัดตัวเลือกออกไป จนเวลาล่วงเลยมา 2 ทุ่มครึ่ง มีเพียงแขกคนเดียวที่นั่งเฉยๆ แทบไม่แตะอาหาร มีเพียงดื่มน้ำเปล่าเท่านั้น

“ พาพี่ไปเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมคะ “

“ ชวนหนูแบบนี้ อยากมีอะไรมากกว่าเข้าห้องน้ำรึป่าว” ยั่วยวนได้ใจดีเหลือเกิน

“ไอ้เวร ถ้าเสี้ยนขึ้นไปข้างบน ในห้องน้ำกู เดี๋ยวเป็นข่าว”

“ไอหรั่ง กูปวดเยี่ยว ให้กูชวนมึงไปห้องน้ำกูขนลุก อีกอย่างกูมีเรื่องให้น้องเค้าช่วย เสี้ยนบ้าบออะไร” จิ้มไปครั้งเดียว ชะตากูขาดเลยนะ

ผมไปเข้าห้องน้ำ แล้วจ้างให้น้องคนที่ผมพาไป ไปประกบผู้ชายคนที่นั่งขรึม ไม่ไกลจากโต๊ะของผมนัก อย่างน้อยก็ให้เข้าไปถาม ไม่สนุกหรอ? แฟนไม่มาหรอ? นัดใครไว้รึป่าวคะ? ถ้านั่งด้วยจะรบกวนไหมคะ? ถ้าคำตอบออกมาว่ามาคนเดียว ไม่ได้รอใคร ให้น้องทำยังไงก็ได้ให้เค้าอยู่กับน้อง สนใจน้องแค่คนเดียว ถ้าทำให้ผมให้ 5,000


แล้วไม่นานคนที่ผมรอก็มาถึง เธอมาในชุดเดรสสีดำสายเดี่ยว ที่แค่กระตุกนิดเดียวสายก็ขาดแล้ว ถ้าเมียผมแต่งแบบนี้ ผมจะไม่ให้ออกจากบ้านเลย จะจับตีซะให้เข็ด

พอเธอมาถึงเธอก้ทักทายหรั่งแล้วเนียนนั่งโต๊ะกับเราเลย ผมเจอหน้าเธอ ผมก็หันหน้าหนีทันที

“เปิดห้องให้กูหน่อยดิ กูนอนให้ส่างกูจะกลับละ เบื่อขี้หน้าคน” พอพูดผมก็หันไปทางเธอ

“เออ แล้วมึงจะปล่อยลิซ่านั่งคนเดียวที่โต๊ะหรอ มึงจะบ้าหรอเค้าเป็นผู้หญิง แถมแต่งตัวแบบนี้โดนลวนลามขึ้นมาจะแย่ ยังไงเค้าก็เพื่อนกูไม่ดูแลเพื่อนกูไม่โอเคเลยว่ะ “

ไอ้หรั่ง ไอ้เวรเล่นใหญ่มาก เดี๋ยวเค้าก็สงสัยหมด

“ งั้นให้ฉันขึ้นไปเป็นเพื่อนไหม เดี๋ยวฉันจะได้ลงมาพร้อมหรั่ง จะได้ช่วยหรั่งพยุงเสือด้วย เมาแบบนี้ไม่ไหวหรอก”

แล้วเธอก็ขึ้นมาชั้นบนกับเราด้วย การที่ต้องทิ้งน้ำหนักตัวแล้วให้คนแบกขึ้นมา มันเดินไม่สะดวกเอาซะเลย กว่ามันจะมาถึงห้องเลยดูทุลักทุเลสุดๆ

“ ที่นี่มีห้องน้ำไหม ฉันอยากจะเข้าสักหน่อย หรั่งลงไปก่อนก็ได้นะ ฉันเดินตามลงไป ฉันจำทางได้”

“อะ รีบตามลงมานะ”


ผมตรงเข้าหาลิซ่าทันที ใครที่ดูไม่ออกก็บ้าแล้ว ว่ายัยนี่หาเรื่องอยู่กับผมสองคน ผลักเธอลงเตียง แล้วกระซิบข้างๆหูคนที่กำลังทำหน้าตกใจน้อยๆ และงงงวยกับสิ่งที่ผมทำ

“ นี่ไงฉันโสดแล้ว จะกินเธออะมัน่ายนิดเดียว ร้องเหมียวๆให้ฉันฟังหน่อยสิ”

“เหมียว”

ชิ๊!!! ผมลุกขึ้นจากร่างอันอรชรของสาวสวยตรงหน้า เพื่อไปที่ตู้เย็นในห้องเพื่อหาเครื่องดื่ม

“ดื่มไหม ที่จริงฉันไม่ได้รังเกียจอะไรเธอมากมายหรอกนะ แค่เวลาฉันคบใคร ฉันคบแค่คนเดียว ฉันไม่ใช่พวกคบไม่เลือกหรอกนะ ฉันจริงจังมากเวลาคบใคร เบียร์ไหม ฉันอยากได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากปากเธออะ มันช่วยกระตุ้นอารมณ์ดี”

ป๊อกกก!! ผมเปิดขวดเบียร์เย็นเจี๊ยบในมือ ก่อนจะเทลงแก้วช้าๆเพื่อไม่ให้มันมีฟองมากนัก

“ ซักแก้วก็ดีค่ะ”

ผมหันไปยิ้มให้เธอพร้อมรินเบียร์ใส่แก้ว แล้วส่งให้เธอด้วย

“ มานั่งนี่สิ “ ผมตบที่ตักตัวเองเบาๆ

หญิงสาวเดินนวยนาดนั่งลงบนตักของผมช้าๆ ด้วยสายตาเขินอาย

“ ครั้งที่แล้วฉันอาจจะเมาไม่ได้สติ แต่วันนี้ฉันมีสติครบนะ แล้ววันนี้เธอก็สวยมากเลย รีบกินเบียร์สิ ฉันอยากจะทำอย่างอื่นแล้ว “ ลิซ่ากระดกเบียร์ในแก้วจนหมด ก่อนจะส่งแก้วที่ว่างป่าวมาให้ผม เพื่อให้ผมวางแก้วลงบนโต๊ะที่อยู่ไม่ไกล

“ ถ้าเราเป็นแฟน หรือแต่งงานกัน ลิซ่าจะบอกพ่อให้เลิกแกล้งคุณ”

ชิ๊!!

“อื้ม ต้องดูก่อนว่าเราเข้ากันได้รึป่าว ”

ผมใช้ริมฝีปากสัมผัสเบาๆที่ต้นขาวนวล พร้อมกับใช้มือบีบเคล้นหน้าอกของเธอ เธอไม่ใช่ไม่สวย แถมยังสะบึ้มดึงดูดขนาดนี้

“ ลิซ่า ลิซ่า ลิซ่า!!! “

ความคิดเห็น