miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 62

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2562 16:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 62
แบบอักษร


“ ขิงครับ พี่มีเรื่องอยากคุยด้วย ” กรพูดขึ้นหลังจากมีเวลาว่างแล้ว เขาหยุดงานมาพักผ่อนสามวันหลังจากโหมงานหนักเพื่อให้ได้มีเวลาว่างอยู่กับลูกและคนรัก

“ มีอะไรหรอครับ? ” ขิงถามกลับไปด้วยความสงสัย ที่จริงเขาไม่ค่อยมีปัญหาอะไรมากมายอยู่แล้ว ถ้ากรอยากจะพูดหรือปรึกษาเรื่องอะไรก็ตาม เขาพร้อมรับฟังเสมอ

“ เพื่อนพี่สมัยเรียนมหาลัยเขาขอร้องให้ช่วยดูแลหลานชายเขาให้หน่อยน่ะ มันอยากให้หลานได้ลองทำงานในบริษัทของพี่ แล้วก็ขอพี่ว่าให้หลานของมันมาอยู่ที่บ้านนี้กับเราด้วย ขิงจะว่ายังไง ถ้าขิงไม่อยากให้มาอยู่พี่จะหาที่อยู่ใหม่ให้เขา พี่เองก็ไม่ค่อยอยากให้คนนอกมาอยู่ร่วมกับเราเหมือนกัน ” ร่างสูงพูดขึ้น เขาไม่อยากจะให้ใครที่ไม่รู้จักมาอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง ถึงที่บ้านจะมีการ์ดคอยดูแล มีแม่บ้านมากมายคอยรับใช้ แต่คนพวกนั้นรู้ในจุดยืนของพวกเขาดี นายอยู่ในที่ที่สูงที่สุดเสมอ

“ ผมไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ ถ้าเขาเป็นหลานของเพื่อนพี่กร ..เขาคงไม่สร้างปัญหาให้กับคนที่ฝากเขาให้พี่หรอกครับ ยังไงก็เพื่อนพี่ปฏิเสธไปก็อาจจะผิดใจกันไปเปล่าๆ ” ขิงพูดแบบนั้นไม่ใช่ว่าไม่รู้จักกร เขารู้ดีว่ากรไม่ชอบให้คนอื่นมายุ่มย่ามกับตัวเองมากนัก แต่เขาคิดไปในทางที่ดีก่อนเสมอ คงไม่มีคนชอบกรไปมากว่านี้แล้วล่ะมั้ง?

“ ถ้าขิงไม่ว่าอะไรพี่จะให้คนจัดห้องรับแขกให้เขาอยู่ข้างล่างนี่แล้วกัน อย่างน้อยก็ยังมีพื้นที่ส่วนตัวอยู่พอสมควร เขาต้องฝึกงานก่อนสามเดือนถ้าไม่มีปัญหาอะไรคงได้ทำต่อถ้าเขาเองมีความสามารถ และพี่จะให้เขาไปพักที่คอนโดข้างนอก เขาจะได้มีเวลาและพื้นที่ส่วนตัวด้วย ” ห้องพื้นที่ด้านล่างกว้างขวางมาก และเขาคิดว่าหลานชายของเพื่อนเขาคงไม่เรื่องมากอะไร และเขาก็คิดไว้แล้วว่าถ้าเด็กคนนั้นผ่านงานและมีคุณภาพมากพอเขาก็จะให้ทำในหน้าที่ที่ถนัด และให้ย้ายออกไปอยู่ข้างนอกแทน




หลังจากนั้นประมาณหนึ่งอาทิตย์ เพื่อนของกรก็พาหลานมาฝาก โดยที่พามาที่บ้านของกรเลยและหลานชายของเพื่อนกรก็แนะนำตัวว่าชื่อหนึ่ง เด็กจบใหม่ที่ดูมีความพร้อมในการทำงานกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้งานจากกร แต่กรบอกว่าส่วนที่เขาจะต้องทำนั้นเขาฝากพนักงานที่ดูแลเอาไว้ให้แล้ว

“ น่าเสียดายจังเลยนะครับ ผมรู้ว่าอากรทำงานเก่งมากเลยอยากให้อากรสอนให้กับมือสักครั้ง แต่ยังไงผมก็จะทำเต็มที่ครับ ” หนุ่มน้อยที่ดูร้อนวิชาหลังเรียนจบเอ่ยขึ้นอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่แววตาที่มองกรนั้นพราวระยับจนขิงคิดว่าเขาอาจจะเข้าใจผิดไปเอง อาจจะแค่มองด้วยความนับถือและชื่นชมเฉยๆก็ได้ คงไม่ได้ชอบหรือต้องการอะไรประมาณนั้นหรอกใช่ไหม?

“ แค่ได้ทำงานที่นี่ก็ดีแล้ว หลานฉันมันไฟแรงน่ะ เรียนจบเกียรตินิยมมาเลยอยากลองวิชา แต่เสียดายตอนที่หลานฉันฝึกงานแกไม่ค่อยว่างเลยไม่ได้ฝาก ขอบใจนะที่ช่วยฉันเรื่องหลานชาย ” คนเป็นเพื่อนพูดขึ้น เขาก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่หน่อยๆ อย่างน้อยก็ได้อวดคู่ค้าได้ว่าตัวเองสามารถฝากหลานให้เข้าทำงานกับเพื่อนที่มีอำนาจของเงินได้ และเข้าจะได้ผลประโยชน์มากขึ้นจากการอวดอ้าง บริษัทกลางๆจะได้เติบโตขึ้นมาสักหน่อย ถึงคนอื่นจะเข้ามาใช้เขาเป็นบันไดเข้าหากรอีกทอดหนึ่งก็ตาม




.

.

.


“ บ้านอากรนี่ใหญ่ดีจริงๆนะครับ ผมขอนอนห้องใกล้ๆห้องอาได้ไหมครับ คือผมไม่รู้จักใครเลย ผมกลัวแปลกที่แล้วจะนอนไม่หลับ ได้ไหมครับคุณอา น้องขิงคงไม่ขัดอะไรนะครับ? ” หลังจากที่พูดคุยกันพอสมควร เพื่อนของกรก็ขอตัวกลับไปทำงานต่อ ส่วนขิงและกรก็อยู่คุยกับหนึ่งต่อ และพอหนึ่งรู้ว่าขิงอายุน้อยกว่าก็เลยขอเรียกว่าน้องได้ไหม ขิงก็ไม่ว่าอะไร แต่ไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะพูดออกมาแบบนี้

“ .......... ” ทั้งกรและขิงเงียบไม่พูดอะไรต่อ เอาจริงๆขิงมองว่าหนึ่งเป็นผู้ชายที่ดูดีมากๆคนหนึ่ง เนื่องด้วยบุคลิกและการแต่งตัว ทำให้หนึ่งนั้นดูหน้าสนใจอยู่เหมือนกัน แต่ขิงก็ไม่มั่นใจในรสนิยมของคนตรงหน้านี้หรอก

“ ผมล้อเล่นน่ะครับ.. คือผมแค่อยากจะสนิทกับคุณอากรและก็น้องขิงไวๆ ” หนึ่งพูดติดตลกขำๆ และทำราวกับว่าที่พูดเมื่อกี้นั้นไม่ได้ใส่ใจอะไร ไม่คิดว่าจะได้ปฏิกิริยาตอบกลับแบบนั้นกลับมา แต่ดูแล้วว่าขิงไม่น่าจัดการอยากสักเท่าไหร่ ถึงต่อหน้าทำเป็นยิ้มขัน แต่ที่จริงแล้วหนึ่งเป็นคนทะเยอทะยานสูง ไม่งั้นเขาจะเรียนจนได้เกียรตินิยมมาหรอกหรือ

“ ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอก อาให้คนเตรียมห้องรับแขกข้างล่่างเอาไว้ให้แล้ว พอดีว่าข้างบนมีเด็กเล็กอยู่ ลูกของอางอแงตอนกลางคืน มันจะทำให้หนึ่งนอนไม่พอเอา ” กรพูดเลี่ยงไป ไม่คิดว่าหนึ่งจะพูดแบบนี้ออกมา แต่ถ้าแก้ตัวว่าพูดเล่นเขาก็จะปล่อยผ่านไปก่อน แต่ถ้าเล่นบ่อยมากๆเข้าเข้าจะให้ออกไปทันที

.

.

.


การทำงานของหนึ่งราบรื่นดี หนึ่งมักจะเอางานจากที่ทำงานมาทำความเข้าใจ ส่วนหนึ่งคือเรียนรู้งาน อีกส่วนคือเพื่อที่จะได้ใกล้ชินกรมากขึ้น เพราะหนึ่งจะใช้งานที่ตัวเองเรียนรู้เอามาถามกรเวลาอยู่ที่บ้าน

“ อากรครับหนึ่งขอรบกวนหน่อยสิครับ หนึ่งไม่ค่อยเขาใจตารางรับสินค้าจากต่างประเทศตรงนี้เท่าไหร่ คือว่าทำไมเงินต้นทุนกับเงินที่จ่ายไม่เท่ากันครับ หรือว่ามีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า ” หนึ่งหาอะไรที่มันเหลื่อมล้ำกันนิดหน่อยมาถามกร ที่จริงเขาทำบัญชีและมันต้องทำให้ได้ทั้งหมดตามที่เขาตั้งใจไว้ ตัวเลขที่คลาดเคลื่อนกันนิดหน่อยเขาทำเป็นสงสัยและเข้าไปถามกร และกรก็ให้คำตอบกับหนึ่งเสมอเพราะเห็นว่ามันเป็นงานที่หนึ่งกำลังเรียนรู้ แต่บางทีเขาก็... รำคาญ



.

.

.

“ เกิดเป็นน้องขิงนี่ดีจังเลยนะครับ ไม่ต้องทำอะไรก็มีผู้ชายเลี้ยง ไม่ต้องเรียนไม่ต้องทำงานให้ปวดหัว แต่พี่ก็อยากขอเตือนอะไรหน่อยนะครับ ผู้ชายน่ะอยู่กับอะไรเดิมๆนานๆเขาก็เบื่อ อะไรที่ใหม่กว่าเขาก็อาจจะเปลี่ยนใจมาชอบก็ได้ ” อยู่ร่วมกันมาได้เกือบจะหนึ่งเดือน ลายของหนึ่งก็เริ่มจะออก เพราะหนึ่งคิดว่ากรเอ็นดูเขาในระดับหนึ่งเพราะเขาไปเจอขอบผิดพลาดของตัวเลขบัญชี แต่ไม่ได้มีการยักยอกใดๆ เพียงแค่มันลงตัวเลขไม่ครบ แต่นั้นกลายเป็นว่าหนึ่งได้ประโยชน์จากมันทั้งจากที่ทำงานและกับกร และเขาก็เริ่มจะทำตัวไม่น่ารักสำหรับคนในบ้านมากขึ้นเสียแล้ว

“ ......... ” ขิงนิ่งเงียบ ตอนนี้เขานั่งเลี้ยงลูกอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ที่จริงวันนี้มันเป็นวันหยุดงานของพนักงาน แต่กรต้องเคลียร์อะไรหลายๆอย่างเลยไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ เขาก็ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ปีกกล้าขาแข็งขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะเมื่อเช้าหนึ่งพึ่งจะด่าแม่บ้านว่าทำอาหารไม่ถูกปากไป เขาไม่เข้าไปปรามแต่ก็ใช่ว่าจะปล่อยผ่าน ได้แต่ปลอบใจแม่บ้านและสาวใช้ว่าหนึ่งคือแขก อดทนหน่อยเพราะอีกไม่นานแขกก็จะได้ย้ายออกไปแล้ว

“ พี่ก็กลัวว่าขิงจะได้อยู่แค่ในตำแหน่งแม่ของลูกเท่านั้นน่ะครับ ใจคนเรามันเปลี่ยนกันได้ แล้วเราก็ไม่รู้หรอกว่าจะเปลี่ยนตอนไหน กอบโกยได้ก็ควรทำนะครับ พอเขาเบื่อมาแล้วทิ้งไปจะได้มีสมบัติติดตัวไปบ้าง ” พอเห็นคนตรงหน้าไม่พูดหนึ่งก็เอาแต่พูดไม่หยุด หนึ่งคงไม่รู้ว่าจิตใจของคนเป็นแม่ลูกอ่อนนั้นน่ากลัวขนาดไหน พฤติกรรมของหนึ่งถึงขิงไม่พูดบอกกรไป แต่กรก็รู้ได้จากรายงานของการ์ดที่คอยดูแลความเรียบร้อยอยู่ดี กรเองก็รอจังหวะดีๆจัดการกับคนคนนี้โดยที่ไม่ผิดใจกับเพื่อนแล้ว

“ ถ้าผมไม่เห็นแก่ว่าคุณเป็นหลานชายของเพื่ิอนคุณกร ผมไม่ปล่อยให้คุณมาพูดจาแบบนี้หรอกนะครับ ถึงผมจะดูหงิมๆแต่ก็ใช่ว่าจะไม่สู้คน แล้วอีกอย่างคุณก็แค่คนมาขออาศัยบ้านคุณกร อยู่ที่นี่ก็ตั้งใจทำงานเรียนรู้เรื่องที่จำเป็นต่อตัวเองเถอะครับ อย่ามาใส่ใจเรื่องของผมกับสามีผมเลย ” ขิงพูดทั้งที่ยังป้อนนมลูกโดยไม่ได้มองหน้าคู่สนทนา เขาพยายามจะนิ่งเฉยไว้ไม่งั้นเขาอาจจะทำอะไรที่มันบ้าบิ่นเกินไปต่อหน้าลูกชายก็ได้

“ แหมมมมมม.. ผยองจังเลยนะ อย่างพี่ก็ไม่ใช่ขี้ริ้วขี้เหร่ ยิ่งได้อยู่ใกล้กันกับอากรทุกวัน กว่าจะครบสามเดือน อากรไม่หวั่นไหวบ้างก็ให้มันรู้ไป ” หนึ่งเชิดหน้าพูดอย่างเหลิงในใจ ใช่แล้วเขาไม่ใช่คนขี้เหร่ออกจะดูดีด้วยซ้ำ ทั้งยังเอาอกเอาใจเข้าหาคนเก่ง แต่กับกรอาจจะยากสักหน่อย ถ้าทำให้ขิงหึงจนไร้สติได้เขาจะทำให้ขิงกับกรทะเลาะกัน ส่วนเด็กฝาแฝดสองคนนั้นยังไงก็ลูกของกร เขาจะเลี้ยงดูอย่างลูกในไส้แทนเองก็ได้

“ คุณอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะครับ ถ้าคุณกรเขาสนใจคุณจริงๆผมคงห้ามอะไรเขาไม่ได้ คุณกรไม่ใช่เด็กเล็กๆที่เพียงแค่เอาขนมล่อแล้วเขาก็จะวิ่งตามคนเอาขนมมาล่อไป แต่ผมขอเตือนคุณไว้อย่างนะครับ ถ้าทำเขารำคาญมากๆ เดี๋ยวคุณจะได้พวกพี่ๆที่ดูแลความเรียบร้อยทั่วบ้านมาเป็น... สามีแทนเอา ” ขิงเองก็ตอบโต้กลับไปบ้าง ปล่อยให้อีกคนพูดอยู่ฝ่ายเดียวใช่ว่าเขาจะไม่รำคาญ แต่เขาเพียงแค่ไม่แสดงออกมาเท่านั้น และคำพูดของขิงนั้นมันทำให้หนึ่งหน้าตึงขึ้นมาทันที

“ แล้วมาดูกันว่าฉันจะทำให้แกกระเด็นออกไปไม่ได้! ” หนึ่งเดินหัวเสียเข้าห้องตัวเองไป สาวใช้ที่นั่งอยู่กับขิงสองคนถึงกลับหัวเราะคิกคักหลังจากหนึ่งเดินไปแล้ว คนในบ้านนับถือขิงเป็นนายหญิงของบ้านก็เพราะขิงนั้นไม่หยิ่งแล้วก็จิกหัวใช้พวกเขา เอาเป็นว่าใจซื้อใจกันนั่นแหละ พวกเขาเลยรักขิงมาก บางทีก็อยากจะลุกขึ้นด่ากราดหนึ่งกลับไปแทนอยู่เหมือนกันแต่เพราะสถานะของพวกเธอคือสาวใช้ จึงได้แต่นั่งก้มหน้าฟังอยู่เฉยๆ


.

.

.

“ คุณหนึ่งขึ้นไปข้างบนไม่ได้นะคะ คุณท่านสั่งไว้ว่าไม่ให้ใครขึ้นไปรบกวนน่ะค่ะ ” สาวใช้ที่กำลังทำความสะอาดอยู่รีบวิ่งแล้วเข้าไปขว้างเพราะตอนนี้คือเวลาพักผ่อนของนายทั้งสี่ของเธอ และกรก็สั่งไว้แล้วว่าไม่ให้ใครขึ้นไปข้างบนถ้าเขาไม่เรียก เธอเพียงแต่ทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายแค่นั้นเอง

“ เป็นแค่คนรับใช้อย่ามาสะเออะ! ฉันไม่โดนอากรว่าแน่ มีแต่คนใช้อย่างเธอที่จะโดนไล่ออก ” หนึ่งเริ่มที่จะใช้คำพูดวางอำนาจ ในมือของหนึ่งถือแฟ้มที่คาดว่าจะเป็นแฟ้มงานมาด้วย ที่จริงตอนนี้มันยังไม่ดึกเท่าไหร่ หลังกินข้าวกรกับขิงก็ขึ้นไปพักผ่อนข้างบนทันที หนึ่งเลยคิดจะขึ้นไปแสดงความสนิทสนมกับกรให้ขิงเห็นสักหน่อย

“ ....... ” สาวใช้เงียบไปเธอหลีกทางให้ ในเมื่อห้ามไม่ฟังเธอก็ไม่รู้จะห้ามไปทำไม ปล่อยให้คนคนนี้ไปเผชิญหน้ากับเจ้านายของเธอเองเลยแล้วกัน




ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ อากรครับนี่หนึ่งเองนะครับ ” หนึ่งเคาะประตูก่อนจะบอกไปว่าเป็นตัวเองที่ขึ้นมาหา ปกติเขาจะถามเรื่องงานตอนที่เพิ่งเลิกงานหรือตอนกินข้าว หนึ่งพยายามแสดงให้ขิงเห็นว่าเขามีประโยชน์และรู้เรื่องงานมากแค่ไหน พยายามทำให้ขิงคิดว่าตัวเองด้อยค่า

“ มีอะไรหรอ? ” กรเปิดประตูออกมาถาม โดยที่เปิดออกกว้างให้ขิงได้เห็นด้วยว่าเขาคุยอะไรกันกับหนึ่ง

“ คือหนึ่งอยากจะถามอะไรอากรสักอย่างน่ะครับ คือตรงนี้หนึ่งยังไม่เข้าใจ เลยอยากจะปรึกษาอากรสักหน่อยครับ ” หนึ่งกำลังจะเปิดแฟ้มงานที่ถือติดมือขึ้นมาให้กรดู แต่กรกลับพูดขึ้นมาเสียก่อน

“ เอาไว้พรุ่งนี้แล้วกันนะหนึ่ง วันนี้มันเริ่มดึกแล้ว อาอยากพักผ่อน หนึ่งเองก็ควรจะพักผ่อนได้แล้วนะ พรุ่งนี้ค่อยเอาไปถามกับคนที่ดูแลเรื่องนี้ก็แล้วกัน ” กรไม่คิดจะไว้หน้าหนึ่งเลย มันเริ่มจะมากขึ้นแล้ว อีกไม่นานเขาจะส่งหลานเพื่อนคนนี้ไปอยู่ที่อื่นแล้ว คิดว่่าไม่นานเกินสามวันนี้หรอก

“ เอ่อ.. ครับ หนึ่งขอโทษที่มากวนอากรนะครับ ” หนึ่งทำทีรู้สึกผิดแล้วก็ทำหน้าเศร้านิดหน่อย แต่กรไม่ได้สนใจส่วนขิงเองก็นั่งอุ้มลูกไม่สนใจหนึ่ง ทั้งที่หูได้ยินทุกอย่างที่กรกับหนึ่งคุยกัน บอกแล้วว่าถ้ากรสนใจจริงๆเขาไม่ปล่อยไว้หรอก แล้วขิงคิดว่าถ้ากรสนใจคนอื่นแม้แต่คนเดียวเขาจะไปแบบไม่หันหลังกลับแน่นอน

“ ไม่เป็นไร ต่อไปนี้ก็อย่าทำอีกล่ะ งานน่ะเรียนรู้ไปเรื่อยๆเถอะ อาขอตัวนะ ” กรหมายถึงอะไรหลายๆอย่างที่หนึ่งทำ เสียงที่พูดกับหนึ่งแข็งและเย็นชาขึ้น ทำเอาหนึ่งอดไม่ได้ที่จะตื่นกลัว แต่ก็ทำเป็นปัดมันทิ้งไป

“ ฝันดีนะครับอากร ” หนึ่งพูดแล้วก็ยิ้มออกมา แต่กรมองหน้าหนึ่งอย่างไร้อารมณ์ก่อนจะปิดประตูกลับเข้าไปโดยไม่พูดไม่จา





“ พรุ่งนี้หนึ่งไปอยู่ที่คอนโดแล้วกันนะ ของอาเองพอดีซื้อไว้เกร็งกำไร แต่ยังไม่ได้ขายให้ใคร ไปอยู่ที่นั่นใกล้กับที่ทำงาน และมันก็มีพื้นที่ส่วนตัวมากกว่า คืนนี้ก็นอนที่นี่ไปก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้อาให้คนขนของไปให้ ” กรพูดขึ้นหลังทานข้าวเสร็จ ทำเอาหนึ่งชะงักไปจังหวะหนึ่งเหมือนกัน หนึ่งชำเลืองไปมองหน้าของขิงแต่ปรากฏว่าขิงไม่ได้มองมาที่ตัวเอง เขาแพ้อย่างราบคาบเลย

“ ครับ ”




.....100%.....

ครบแล้วจ้าาาาาา หายไปหลายวันเพราะวุ่นวายมาก แมวป่วยต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ทาสอย่างเราไม่ยอมให้ทูนหัวเป็นอะไรไปแน่ๆ ขอบคุณที่เข้ามาทวงนิยายและยังรอกันอยู่ เราไม่ได้หนีไปเล่นสงกรานต์ที่ไหนนะจ๊ะ แล้วเจอกันตอนหน้า

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น