อนาคตหมา

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนาจา '3'

[ Episode 22 ] : ไม่คาดฝัน

ชื่อตอน : [ Episode 22 ] : ไม่คาดฝัน

คำค้น : the mission sniper 22

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 615

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2562 18:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ Episode 22 ] : ไม่คาดฝัน
แบบอักษร

​บทที่ 22

ไม่คาดฝัน


เจ้าของเรือนผมสีอ่อนสับเท้าวิ่งไปยังเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย ลมเย็นตีปะทะผิวหน้าจนรู้สึกว่ามันแสบไปหมด ท้องฟ้ามืดครึ้มไร้แสงจากดวงอาทิตย์กอปรกับหิมะที่ตกแรงขึ้นเรื่อยๆ สัญชาตญาณเขาเตือนบอก....พายุหิมะกำลังจะมาอีกระรอก

เกล็ดของน้ำแข็งโปรยลงมาอย่างต่อเนื่องชนิดที่ว่าแทบจะมองทางข้างหน้าไม่เห็น แต่เพราะสภาพอากาศเลวร้ายขั้นนี้แหละถึงทำให้สามารถพรางตัวหายไปกับหิมะได้อย่างแนบเนียนแต่มันก็ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะยังมีพวกตาเหยี่ยวตามเขามาอีกบางส่วน

เมื่อหน่วยสวาทประมาณสามคนพบร่างของลีโอก็ยกปืนขึ้นยิง คำสั่งของฟิลลิปคือให้จับตายผู้ก่อการร้ายทั้งสอง เปิดประเดิมมานัดแรก กระสุนก็เฉียดหัวเขาไปไม่ถึงสองเซน!

เรนเดลวิ่งเบี่ยงไปทางตีนเขา หิมะซัดโหมกระหน่ำจนหน่วยสวาทแทบไม่กล้าตามไป เขาตั้งใจจะทำให้พวกมันสับสนและแตกกลุ่มกันไปเองโดยใช้ประโยชน์จากพายุลูกนี้

หนึ่งในกลุ่มนั้นอาสาตามรอยลีโอไปโดยมีคนที่เหลือคอยซัพพอร์ตอยู่ด้านหลัง ทว่าสภาพอากาศเลวร้ายลงถึงขั้นแย่ทำให้ทั้งหน่วยต้องแตกออกเป็นกลุ่มย่อยๆอีกจนมีเศษเหลือหนึ่ง

ลีโอเลือกจะจัดการคนดวงซวยที่พลัดหลงออกมาเดี่ยวๆก่อน เขาเบี่ยงเบนความสนใจโดยใช้เสียงตะโกนจากระยะไกล เมื่ออีกฝ่ายเห็นเข้าถึงได้วิ่งหนีหายไปแต่ก็ยังชะลอให้พอเห็นลางๆ หน่วยสวาทใจกล้าลั่นไกปืนนัดเดียวหวังผล

ทันทีที่เสียงปืนสงบลง ร่างสูงก็กลิ้งหลุนๆไปบนหิมะหลายตลบ พอเห็นว่าเป้าหมายล้มลงชายหนุ่มก็เดินเข้าไปตรวจสอบ ใช้เท้ายันร่างที่นอนคว่ำให้หงายขึ้นมาแต่บนตัวกลับไม่มีเลือดเลยสักหยดก็รู้ทันทีว่าตนนั้นถูกหลอก แต่เป็นฝ่ายลีโอที่ไวกว่า เขาฉุดคนด้านบนให้ล้มลงมาพอดีกับมีดแทงทะลุต้นคอ

ปลิดชีพด้วยการแทงเพียงครั้งเดียว...

หลังจากนั้นลีโอจึงลากศพของเจ้าหน้าที่ไปไว้หลังหินไม่ให้อีกสองคนที่เหลือรู้ตัว ก่อนจะหยิบอาวุธบางส่วนขึ้นมาไว้ใช้งาน

"บิ๊กเฮดเรียกทีมวูฟ มีใครอยู่บ้าง" เจ้าของร่างหับขวับไปทางวอที่ตกอยู่บนหิมะ เขาตัดสินใจเก็บมันขึ้นมาเพื่อดักฟังการเคลื่อนไหวของศัตรู "ฉันโทนี่ ตอนนี้เรากำลังมุ่งตามโนเอลไปทางทิศตะวันตก" ลีโอฟังและคิดตาม เขาวิ่งหนีมาทางทิศใต้เลยออกมาจากหมู่บ้านแล้ว พวกที่ตอบกลับมาคงจะกำลังไล่ล่าโนเอลอยู่

"แล้วพวกที่เหลือล่ะ?"

"สตีฟเรียกบิ๊กเฮด สถานการณ์ทางฝั่งนี้เลวร้ายมาก เราคลาดกับลีโอ คนในหน่วยแตกออกเป็นสองกลุ่ม ตอนนี้ผมอยู่กับไมเคิล ส่วนเอ็ดดี้กำลังวิ่งตามผู้ร้ายไปทางทิศใต้" คนในทีมวูฟรายงานสถานการณ์มาสรรพเสร็จ ร่างที่นอนแผ่อยู่บนพื้นคือเอ็ดดี้

"บิ๊กเฮดเรียกเอ็ดดี้ ได้ยินมั้ย?....ตอบด้วย"

"นี่เอ็ดดี้ ผมคลาดกับลีโอ ตอนนี้ทางใต้สถานการณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่" เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัยลีโอจึงพูดตอบกลับไป

"อืม ดูจากสภาพอากาศตอนนี้แล้ว ฉันคงต้องบอกข่าวร้าย....ขอให้ทีมวูฟถอนกำลังด่วนและกลับมารวมที่หมู่บ้านก่อน พายุหิมะกำลังมา" ราวกับว่าซีไอเอจะยอมแพ้เสียอย่างนั้น แต่อีกไม่กี่วินาทีถัดมา ใจเขาก็แทบจะร่วงไปที่ตาตุ่ม

"และข่าวดีคือ เราจับตัวการใหญ่ได้แล้ว"

ตัวการใหญ่?

"อีธาน..." น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาแผ่วเบาจนน่าใจหาย เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าอีธานจะโดนจับแบบนี้ ถ้าโนเอลรู้เข้าคงจะอาละวาดใส่เขายกใหญ่แน่นอน ตอนนี้เขาทำได้แค่ต้องไปรวมกับโนเอลก่อนแล้วค่อยหาทางช่วยอีธานอีกที



♜ THE MISSION SNIPER ♜



เรนเดลเดินฝ่าพายุมุ่งหน้าลงทางใต้ โนเอลเคยบอกไว้ว่ามีบ้านสำรองฉุกเฉินหลังหนึ่งสำหรับซ่อนตัวโดยเฉพาะ ไม่แน่ว่าอาจจะเจออีกฝ่ายที่นั่น และมันก็เป็นตามที่เขาคิดไว้จริงๆ โนเอลรอเขาอยู่ในบ้าน หมอนี่คงจะรู้เรื่องที่อีธานโดนจับตัวแล้วแววตาถึงได้ฉายความกังวลออกมาชัดเจน

โนเอลเดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับยกสไนมาด้วยกระบอกหนึ่ง ประโยคแรกที่อีกฝ่ายกล่าวไม่มีการตำหนิหรือด่าทอทั้งสิ้น "นี่คือ Barrett M82​" ลีโอพยักหน้ารับ

"มีแค่กระบอกนี้หรอ" เขาถามอย่างสงสัย เลขาหนุ่มตอบอืมง่ายๆ นัยน์ตาฉายแววจริงจัง

"บรรจุกระสุนได้ 10 นัด แต่โชคร้ายหน่อยที่เรามีแค่8นัด"

"เวร...." การช่วยอีธานเป็นไปได้อย่างยากลำบากขึ้นเมื่อกระสุนมีอยู่อย่างจำกัด

โนเอลสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดต่อ "ไม่ต้องห่วง ฟิลลิปส่งหน่วยสวาทมา7คน นายมีโอกาสยิงพลาดได้แค่ครั้งเดียว"

"เอาข้อมูลมาจากไหน"

"ฉันใคร"

"โนเอล"

"หึ ตามนั้น....ถ้าเราจะช่วยบอส อย่างแรกเราจำเป็นต้องจัดการหน่วยสวาทก่อน ข้อจำกัดของเราคือเวลา หิมะหยุดตกเมื่อไหร่นั่นแสดงว่าเราต้องถึงตัวอีธาน"

มีความเป็นไปได้สูงว่าหลังจากหิมะหยุดตกฟิลลิปจะพาตัวการใหญ่กลับสหรัฐอเมริกา เขาเองก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่อีกฝ่ายจะไล่ตามมาถึงไซบีเรีย ฟิลลิปลงทุนนำหน่วยสวาทนั่งเฮลิคอร์ปเตอร์มาเยือนถึงที่นี่ เขากับโนเอลจำเป็นต้องขึ้นที่สูงเพื่อหาตำแหน่งของฮอ "ลีโอ นายยิงสไนได้ไกลสุดแค่ไหน" โนเอลถามเพื่อความแน่ใจ ระยะห่างของหุบเขากับพื้นราบไกลอยู่พอสมควร ถ้ายิงพลาดขึ้นมามีหวังบอสของเขาได้กลายเป็นศพ

"1200หลา จะเห็นหัวคนเท่าเม็ดถั่วเขียว" เลขาหนุ่มเอามือลูบคางอย่างครุ่นคิด เขากางแผนที่ออกเพื่อดูภูมิประเทศ ทางทิศใต้ที่พวกเขาอยู่เป็นพื้นที่ราบถ้าจะขึ้นเขาต้องมุ่งไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้

"เอาล่ะเรนเดล ถ้านายเป็นฟิลลิปจะทำยังไง"

"สร้างสถานการณ์จับตัวอีธานเพื่อล่อให้คนที่ถือกล่องออกมา เพราะหมอนั่นรู้ดีว่าเราต้องไปช่วยอีธานแน่นอน" ลีโอพูดตามสิ่งที่ตนคิด ถ้าฟิลลิปคิดจะยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวก็ต้องทำตามวิธีนี้เท่านั้น จับได้ทั้งมาเฟียรัสเซียและโกสต์....

โนเอลพยักหน้ารับเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาคิด "พวกซีไอเอรอบคอบอยู่แล้ว พวกมันน่าจะให้พลซุ่มยิงรอดักเราจากภูเขา แน่นอนว่าถ้าเราเดินเข้าไปขอต่อรองโต้งๆคงโดนพลซุ่มยิงยิงจากระยะไกล"

"ถ้างั้น....ต้องมีคนล่อและคนจัดการพวกพลซุ่มยิงสินะ" โนเอลมองตาเขาปริบๆเหมือนกับรู้ชะตากรรมของตัวเองดี ลีโอยิงสไนแม่นกว่าเขามากโข ยังไงเสียคนที่ต้องเป็นตัวล่อก็คือโนเอล

"นายล่อ ส่วนฉันจัดการพวกแมลงให้" นั่นไง! เดาไว้ผิดซะที่ไหนเล่า ยังไงตัวล่อก็คือเขา

"ไม่ยุติธรรมชะมัด..." เลขาหนุ่มทำหน้าเหมือนอยากสลับหน้าที่ยังไงยังงั้น

ชายหนุ่มหัวเราะหึๆในลำคอก่อนลงมือเช็คอาวุธให้พร้อม ตกลงเรื่องแผนกับโนเอลอีกที รอจนกระทั่งหิมะด้านนอกซาลงมากแล้วจึงออกไป ข้อสรุปคือเขาต้องมุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เพื่อไปดักรอฟิลลิปส่วนโนเอลที่เป็นตัวล่อจะตามไปเจรจาทีหลัง คงต้องปล่อยให้อีกฝ่ายทำใจสักหน่อย

เมื่อออกมาปะทะกับความหนาวเย็นด้านนอกเขาก็แทบอยากจะกลับเข้าไปในบ้านอีกรอบ ถึงกระนั้นสิ่งที่ทำได้คือกัดฟันเดินมุ่งหน้าไปยังจุดหมาย ลีโอเลือกภูเขาลูกที่สูงสุด โชคดีที่ภูเขาไม่ชันมากพอเดินขึ้นไปได้ เรนเดลค่อยๆหมอบตัวลงนอนกับหิมะก่อนจะหยิบสไนที่ได้จากโนเอลมาตั้งวางไว้เพื่อดักรอ ชุดที่ใส่เป็นสีขาวดูกลมกลืนไปกับหิมะขาวโพลน

ตอนนี้หิมะเบาบางลงมากแล้ว ฟิลลิปน่าจะออกมาในอีกไม่ช้า ระหว่างที่รอเขาต้องคอยระวังพวกพลซุ่มยิงที่อยู่บนเขาลูกที่เหลือ

ไม่กี่อึดใจต่อมาหิมะก็หยุดลงเรียบร้อยพร้อมกับฟิลลิปที่เดินนำหน้าอีธานที่โดนคุมตัวโดยหน่วยสวาทสามคนมาที่ฮอ ดูจากสีหน้าของอีธานจากระยะไกลเขาก็สัมผัสได้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังไม่พอใจมาก เหมือนจะเห็นแวบๆว่ามุมปากมีรอยช้ำอยู่

นี่ฟิลลิปใจกล้าถึงขั้นลงมือทำร้ายอีธานเลยเหรอ?

ฟิลลิปมาถึงแล้ว งั้นแสดงว่าพลซุ่มยิงก็คงจะอยู่ประจำตำแหน่งแล้วเหมือนกัน

ลีโอค่อยๆไล่ลำกล้องดูยอดเขาลูกที่เหลืออย่างใจเย็น เขาเห็นพลซุ่มยิงทั้งหมดสี่ราย "หนักเอาเรื่องเลยแฮะ" ตอนนี้เขารู้ตำแหน่งของพลซุ่มยิงแล้วที่เหลือก็แค่รอโนเอลปรากฏตัว

รอแล้วรอเล่าโนเอลก็ไม่โผล่หัวมาสักทีจนลีโออดกร่นด่าในใจไม่ได้ "ไม่ใช่ว่าหมอนั่นกลัวจนหนีไปแล้วหรอกนะ..." เขาหน้าเสียทันทีเมื่อคิดเตลิดไปไกล

ทางด้านฟิลลิปหยุดรอไม่ยอมขึ้นฮอ จนผ่านมาได้สักระยะก็แผดเสียงหัวเราะขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย อีธานเหลือบตาไปมอง นัยน์ตาฉายแววเป็นคำพูดว่า 'เป็นบ้าอะไรของแก' ราวกับอ่านสายตานั่นออก ฟิลลิปยกยิ้มก่อนจะพูดว่า "พวกมันคงกลัวจนวิ่งหางจุกตูดไปแล้วมั้ง"

"หึ.....ช่างสิ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจนักราวกับว่าไม่รู้สึกทุกข์ร้อน

"ฉันรู้อีธาน แกน่ะกังวลว่าจะโดนทิ้ง แกไม่อยากโดดเดี่ยว ใช่มั้ยล่ะ" น้ำเสียงที่พูดช่างดูเย้ยหยันกอปรกับรอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้าทำให้อีธานรู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

มาเฟียหนุ่มตีหน้าตาย สายตาเย็นยะเยือกยิ่งกว่าหิมะโดยรอบเสียอีก "ฉันจะให้โอกาส อีก5นาที ถ้าพวกมันไม่โผล่หัวมาเราจะกลับ"

ชายหนุ่มอดทนตั้งใจรออย่างใจจดใจจ่อ ผ่านไปห้านาทีแล้วโนเอลก็ยังไม่มา จนลีโอคิดจะจัดการเรื่องทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว

ทันใดนั้นก็เห็นร่างหนึ่งไกลๆกำลังถือกล่องเหล็กเดินเข้าไปหากลุ่มคนเบื้องล่าง ลีโอยกยิ้มขึ้นมุมปากอย่างอดไม่ได้ "มาสักทีนะ โนเอล" เมื่อฟิลลิปเห็นมือซ้ายของอีธานมาแค่คนเดียวก็แปลกใจหน่อยๆ

"เรามาทำข้อตกลงกันเถอะฟิลลิป" เลขาหนุ่มเอ่ยเสียงแข็ง

"หึๆ อย่าคิดตุกติกเชียวล่ะ"

ลีโอสังเกตเหตุการณ์จากด้านบนเมื่อเห็นว่ายังปกติดีก็เริ่มเลื่อนลำกล้องส่องไปทางพลซุ่มยิงที่หุบเขาลูกแรก ระยะประมาณ800หลา...

เขากดลั่นไกปืนทันทีที่จุดบนลำกล้องตรงกับศีรษะของเป้าหมาย เสียงปังดังขึ้นทางบนเขาทำให้หน้าฟิลลิปเปลี่ยนสี อีธานกระตุกยิ้มมุมปาก นึกไม่ถึงว่าลูกสิงโตของตนจะเล่นสนุกอยู่

ปัง!

นัดที่สองตามมาติดๆ พลซุ่มยิงเริ่มหวาดระแวง เปลี่ยนตำแหน่งกล้องจากล่างหุบเขามาเป็นด้านบนเพื่อส่องหาลีโอแทน เหมือนเรนเดลจะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วจึงกดลั่นไกลขึ้นอีกนัด คราวนี้ระยะหวังผลอยู่ที่1400หลา เขาลูกตรงข้ามกับลีโอพอดี

"เก็บไปสาม เหลืออีกหนึ่ง..."

รอบนี้พลซุ่มยิงคนนั้นไม่อยู่เฉย ลุกขึ้นวิ่งย้ายตำแหน่งไปอีกทาง ทว่ามีหรือที่คนอย่างเรนเดลจะปล่อยเหยื่อให้หนีรอดไปได้ เขาสับไกปืนลงก่อนจะกดยิงอีกรอบ

ร่างของพลซุ่มยิงคนสุดท้ายกลิ้งหลุนๆลงเขา เลือดสีแดงย้อมหิมะให้กลายเป็นรอยแดงด่างๆ ฟิลลิปมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เสียงปืนนัดสุดท้ายดังกัมปนาทราวกับจะขู่ขวัญให้ศัตรูกลัว เพราะพื้นที่ราบด้านล่างถูกล้อมไปด้วยหุบเขา จึงไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่เสียงปืนจะดังก้องกว่าปกติ

"เหอะๆ....ลืมอะไรไปรึเปล่า!" เจ้าหน้าที่หนุ่มตวาดเสียงดังลั่นพร้อมกับแย่งลูกซองจากคนข้างๆมาถือจ่อขมับอีธาน

โนเอลร้องอุทานในใจ

"ถ้าแกลั่นไกปืนอีกรอบล่ะก็ ศพหมอนี่ไม่สวยแน่!" นัยน์ตาของฟิลลิปแดงก่ำด้วยโทสะ เจ้าตัวไม่เคยรู้สึกเสียหน้าและฟิวขาดเท่านี้มาก่อน

เรนเดลไม่ได้รู้สึกกังวลเลยแม้แต่น้อย ถ้าฟิลลิปคิดจะยิงคนของเขาแค่ยิงมือข้างนั้นทิ้งก็สิ้นเรื่อง แววตาเรียบนิ่งเล็งผ่านลำกล้องพลางปรับองศาเล็กน้อย นิ้วเรียวเลื่อนมาสัมผัสที่ไกปืนก่อนจะเหนี่ยวไกล

กระสุนแหวกผ่านอากาศพุ่งตรงเข้าไปหามือของผู้เคราะห์ร้าย ข้อมือหนาขาดสะบั้นออกจากกัน เลือดแดงสดพุ่งกระฉูดย้อมหิมะให้กลายเป็นสีแดงได้ไม่ยาก ในขณะเดียวกันอีธานยันตัวถอยออกมาสองก้าวก่อนจะพลิกตัวเตะตัดขาเจ้าหน้าที่ด้านหลังให้ล้มลง

เมื่อเริ่มเปิดฉากปะทะโนเอลก็ชักปืนพกออกมายิงหน่วยสวาทข้างอีธานอย่างรู้หน้าที่ เสียงปืนดังขึ้นจากหุบเขาอีกนัด กระสุนแล่นเฉียดใบหน้าหล่อของอีธานไปไม่กี่เซน สายตาดุดันเหลือบมองตามกระสุนนัดนั้น พบร่างของคนที่หวังประทุษร้ายตนล้มลงกุมแขนข้างที่ขาด นอนร้องอย่างอวดครวญ

ลีโอไม่วายสับไกปืนลง เหนี่ยวไกลปลิดชีพศัตรูคนสุดท้าย

หลังจากหน่วยสวาทถูกจัดการหมดแล้ว เรนเดลก็ออกจากที่ซุ่มยิง เดินลงไปสมทบกับคนด้านล่าง พลันเห็นเจ้าหน้าที่สวอนนอนกอบกุมบาดแผลฉกรรจ์อย่างอเนจอนาถก็อดเห็นใจไม่ได้

ทำตัวเองแท้ๆ...

ฟิลลิปหันมาด้วยสีหน้าเจ็บปวดยากจะอธิบาย นัยน์ตาแดงก่ำจ้องมองไปที่ใบหน้าของอีธาน ราวกับไม่ห่วงตัวกลัวตายอีกต่อไป อีกฝ่ายเค้นเสียงลอดไรฟันอย่างยากลำบาก "เรื่องไม่จบง่ายๆหรอก อีธาน แบรนโด" เจ้าของชื่อไร้ซึ่งปฏิกิริยา ถึงแม้ว่าอีธานจะนิ่งเฉยแต่ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับให้ความรู้สึกกดดัน

มาเฟียหนุ่มคว้าปืนพกจากมือของโนเอลมาถือไว้ ใบหน้าคมคายเผยรอยยิ้มชวนขนหัวลุกชนิดที่ว่าลีโอคงต้องเก็บไปฝันร้าย

"จะบอกเอาบุญให้นะ แกมันไร้ค่า! อีธาน อย่าคิดว่ากำจัดฉันแล้วทุกอย่างจะจบลง"

"แล้วไง" อีธานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉยชา นัยน์ตาสีอำพันราวกับมีไฟโทสะลุกโหมกระหน่ำพร้อมจะแผดเผาทุกสรรพสิ่ง เขายกปืนขึ้นเล็ง ปลดเซฟตี้ล็อคอย่างรวดเร็ว

"ถ้าแกฆ่าฉัน ซีไอเอไม่ปล่อยแกไว้แน่!" เจ้าหน้าที่หนุ่มตวาดลั่น

"งั้นเหรอ"

"หึ ก็ลอง....."

ปัง!

ฟิลลิปยังไม่ทันพูดจบอีธานก็กดลั่นไกปืนใส่เจ้าหน้าที่ซีไอเอ ลีโอเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ดูเหมือนฟิลลิปจะพูดมากจนทำให้อีธานหงุดหงิดเข้า ก็สมควรโดนอยู่หรอก ทั้งจับตัวมาเฟียหนุ่มมาเป็นของต่อรองบวกกับโดนกระหน่ำคำขู่สารพัดต่างๆนานา จะไม่ให้อีธานโกรธได้ยังไงกัน

โนเอลชะงักงันไปชั่วขณะเหมือนปากจะพึมพำพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ได้ออกเสียง

เสียงปังดังขึ้นอีกระรอกแต่คราวนี้เป็นฝ่ายลีโอเองที่ยิงซ้ำศพของฟิลลิป "กระสุนมันเหลือน่ะ" เขาพูดหน้าตาย




#talk

บู้วนไปเจ้าค่ะ ตอนนี้เขียนให้รู้ถึงสกิวการยิงสไนของลีโอล้วนๆเลย เนื้อหาอาจจะรุนแรงไปนิดนึงก็ต้องขออภัย-3- ช่วงนี้หมาติดนิยายแปลจีนอยู่เรื่องนึงก็เลยมาอัพช้านิดนะคะ5555+ อ่านละวางไม่ได้จริงๆ ฮืออออว์

ความคิดเห็น