Lunarlith

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 34 : ไอ้เวรนี่เลี้ยงน้องยังไงของมันวะ

ชื่อตอน : Chapter 34 : ไอ้เวรนี่เลี้ยงน้องยังไงของมันวะ

คำค้น : misty club,hostclub,erotic,romantic,3p,4p,nc25,โฮสต์คลับ,nc

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2562 19:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 34 : ไอ้เวรนี่เลี้ยงน้องยังไงของมันวะ
แบบอักษร

-CHAPTER 34-


“ไอ้เวรนี่เลี้ยงน้องยังไงของมันวะ”

นี่เป็นสิ่งที่พีทถามตัวเป็นเกือบร้อยรอบตั้งแต่เมื่อวาน หลังจากที่ต้องใจซัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปหลายถ้วยจนเขาตกใจ หญิงสาวก็พูดขึ้นมาว่า

‘ฉันว่า เรามาหาอะไรทำให้ลืมความทุกข์กันดีกว่า’

นั่นไง ใครจะไปทนเสน่ห์และความเซ็กซี่ของเขาได้สักเท่าไหร่กัน พีทยิ้มมุมปาก ดีกรีโฮสต์อันดับหนึ่งของคลับไม่ได้ได้มาเพราะโชคช่วยหรอกนะ มันเพราะเสน่ห์และความ...เก่งของเขาล้วนๆ หึหึ

เขาจะทำให้เธอติดใจในตัวเขาจนโงหัวไม่ขึ้น

‘เธอจะไม่ผิดหวังแน่นอน ดาร์ลิ้งค์’ ใบหน้าคมโน้มไปหาร่างเล็กพลางส่งสายตายั่วยวน ใบหน้าน่ารักของหญิงสาวแดงก่ำนิดๆ เพราะเพิ่งกินมาม่ารสเผ็ดมา ยิ่งมารวมกับดวงตากลมโตที่จ้องเขาราวกระต่ายน้อยยิ่งดูน่ารักน่าใคร่ พีทมองริมฝีปากเล็กๆ ที่เผยอออกจากกันอย่างเย้ายวน

พรึ่บ

ร่างของพีทที่โน้มไปหาต้องใจจมดิ่งไปกับความว่างเปล่าจนเกือบจะตกโซฟาเพราะเธอลุกพรวดกระทันหัน

‘อะ อะไรกันวะ’ ชายหนุ่มรีบลุกมาตั้งหลักมองต้องใจด้วยใบหน้างงๆ

‘งั้นเอางี้ เดี๋ยวคุณจัดการห้องรับแขกกับห้องครัว แล้วฉันจัดการห้องนอนเอง’

‘ห๊ะ จัดการ จัดการอะไร’

‘ก็ทำความสะอาดไง ฝุ่นเยอะขนาดนี้จะนอนไปได้ไง’ ต้องใจกอดอก 

‘ทำความสะอาด ไหนบอกจะทำอะไรคลายทุกข์ไง’

‘ก็เวลาฉันแซดฉันชอบทำความสะอาดห้องอะ ทำไมมีปัญหาเหรอ ไหนบอกว่าจะไม่ทำให้ผิดหวังไง’

‘มะ ไม่มีปัญหา’ พีทถึงกับขบกราม

‘ดี’

พีทมองร่างบางอย่างหมายมั่นปั้นมือ ยังไงคืนนี้เขาจะไม่ปล่อยให้เธอรอดไปจากกำมือเขาได้หรอก

แต่ชายหนุ่มก็ต้องกลืนน้ำลายตัวเองจนได้ เพราะต้องใจใช้ให้เขาทำความสะอาดห้องจนหมดแรง กวาดพื้นสามรอบ ถูอีกสี่รอบ ลากเอาเครื่องดูดฝุ่นมาดูด ช่วยเธอเปลี่ยนผ้าปูเตียง หลังอาบน้ำเสร็จเขาก็หลับเป็นตายไปที่เตียง ตื่นมาอีกทีก็พบว่าร่างเล็กก็หนีไปนอนที่โซฟาเรียบร้อย

แถมยังแผลงฤทธิ์มาจนถึงตอนนี้

“คุณว่าตัวนี้หรือว่าตัวนี้ดี” พีทกลอกตาเป็นรอบที่พันของวัน ต้องใจลากเขามาเดินช็อปปิ้งซื้อเสื้อผ้าใหม่ตั้งแต่เช้า เพราะเธอบอกว่า

‘จะให้ฉันใส่ชุดซ้ำได้ยังไง ฉันใส่ไม่ลงหรอกนะ แถมเสื้อผ้าคุณฉันก็ใส่ไม่ได้’

เลยต้องออกมาหาเสื้อผ้าใส่กันแต่เช้า แล้วหญิงสาวยังคอยถามความเห็นเขาตลอด และถ้าเขาบอกว่า...

“ตัวซ้าย” พีทชี้ไปที่ชุดเดรสสายเดี่ยวลายกิงแฮมสีฟ้าที่เธอถือ

“แต่ฉันว่าตัวขวาก็น่ารักนี่นา โอ้ยเลือกไม่ถูกเลย” เธอขมวดคิ้วจนยุ่งเหยิง วางทั้งสองชุดในมือลงแล้วเดินไปหยิบตัวใหม่ 

“คุณว่าตัวไหนน่ารัก”

เขาจะเป็นบ้า!!! ไอ้หมอเวรนั่นมันเลี้ยงน้องแบบไหนกันวะ นี่เป็นครั้งแรกที่พีทสงสัยว่าใครสักคนเติบโตมายังไง

ในที่สุดพีทก็ยืนมองร่างเล็กๆ ของต้องใจหอบเสื้อผ้าราว 7-8 ชุด ซึ่งในอ้อมแขนของเธอมีแต่เสื้อผ้าที่ไม่ใช่ตัวที่เขาเลือก 

หึ ผู้หญิง เขาบึนปาก

“ไหนบอกว่าจะไม่ยุ่งกับพี่ชายแล้วไง” เขาบุ้ยใบ้ไปที่บัตรเครดิตสีทองที่หญิงสาวเพิ่งส่งให้พนักงาน ทำให้ต้องใจชะงักไปนิดนึง

“รู้ได้ไงว่าบัตรของพี่” เธอหันมาถามทำเอาพีทเลิกคิ้ว

หึ ก็ที่ได้ยินมาจากที่คลับ ท่าทางไอ้หมอนั่นมันจะเปย์น้องสาวซะจนเสียผู้เสียคนจนต้องมาเป็นโฮสต์ แถมยายน้องก็ดูไม่เป็นโล้เป็นพายแต่ใช้เงินเก่งยิ่งกว่ากระดาษกงเต๊ก ใครดูไม่ออกก็บ้าแล้ว

แต่พูดไปเดี๋ยวก็จะพาลหงุดหงิดใส่เขาอีก

“ก็เดาเอา” เขาเลยเลือกตอบปัดๆ ไป

“บัตรพี่คุณ แต่เดี๋ยวฉันก็หาเงินมาใช้คืนได้เองหละน่า” น้ำเสียงนั้นดูอวดเก่งจนน่าหมั่นไส้ แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าเหมือนเธอกำลังพยายามทำตัวแกร่งกร้านไปอย่างนั้น

“ไปกินข้าวกันดีกว่า ฉันชักจะหิวแล้ว”

“งั้นกินอะไรดี หืม”

“อะไรก็ได้ค่ะ”

หึ ช่วยทายทีว่าเขาจะได้กินข้าวกี่โมง


ด้านแทนคุณกับวีนัสก็ตรงดิ่งเพื่อมาที่คอนโดพีทตั้งแต่เช้าตรู่แต่พอรีบเข้าไปถามก็พบว่าทั้งสองออกไปได้สักพักแล้ว วีนัสรีบโทรหามีนเผื่อว่าเขาจะรู้ว่าพีทจะพาต้องใจไปไหนแต่มีนปฏิเสธ ทั้งสองเลยทำได้แค่นั่งรออยู่ตรงล็อบบี้เท่านั้น

หัวใจของคนเป็นพี่ชายกระสับกระส่ายอยู่ไม่สุข เขาไม่รู้เลยว่าน้องสาวจะเป็นตายร้ายดียังไง แล้วจะโกรธเขาแค่ไหน จะหายโกรธรึยัง

“คุณว่าพีทเขาจะไม่พาน้องผมไปทำอะไรแปลกๆ ใช่ไหมครับ” ร่างสูงถอนหายใจอย่างกังวล เขาหันไปถามวีนัสเป็นรอบที่สามของวัน

วีนัสที่กำลังนั่งละเลียดเค้กมะพร้าวอ่อนเนื้อนุ่มฉ่ำอยู่หันมาให้ความสนใจเขา

“ฉันบอกแล้วไงว่าพีทไม่ใช่คนเลวร้ายขนาดนั้น” อย่าหาว่าเธอใจจืดใจดำเลย ทั้งๆ ที่แทนคุณกำลังเครียดแต่เธอกลับมานั่งกินขนม ก็วีนัสไม่รู้จะทำอะไรให้ดีไปกว่านี้

แถมเค้กตรงคาเฟ่ข้างๆ โรงแรมก็อร่อยจนเธอกินมาสองชิ้นแล้ว

แต่พอหันมาเห็นหน้าเครียดๆ ของคุณหมอ เธอก็ยอมวางส้อมในมือลง

นิ้วเรียวเอื้อมไปหาใบหน้าหล่อเหลาที่ขมวดคิ้วอย่างไม่รู้ตัวแล้วค่อยๆ กดลงกลางปมคิ้วของเขาเบาๆ  อย่างที่เขาเคยทำให้

“ต้องใจจะต้องไม่เป็นไรค่ะ เชื่อฉันสิ ตอนนี้เธอแค่อาจจะพยายามหาทางคลายเครียดด้วยการช็อปปิ้งหรือไม่ก็คงหาอะไรอร่อยๆ กิน” วีนัสมองนาฬิกาที่ข้อมือ มันบ่ายโมงกว่าเข้าไปแล้ว

แทนคุณพยักหน้า วีนัสกับต้องใจมีอะไรหลายอย่างที่คล้ายกันจนเขาลืมสังเกต เขาได้แต่หวังว่าหญิงสาวจะเดาใจน้องเขาถูก 

“อย่าคิดมากเลยนะคะ กินขนมไหม จะได้อารมณ์ดี” เห็นเธอพยายามเอาใจเขาแล้วคุณหมอได้แต่ยิ้มแก้มตุ่ย นิสัยเป็นทาสขนมหวานนี่ก็เหมือนน้องสาวเขาไม่มีผิด เขานั่งมองวีนัสกินเค้กมาสองชิ้นแล้ว ไม่น่าเชื่อเลยว่าตัวเล็กๆ จะกินจุขนาดนี้

“เปื้อนไปหมดแล้วครับ” ชายหนุ่มเกลี่ยมือลงที่ริมฝีปากอวบอิ่มที่มีครีมติดวีนัสพยายามจะเช็ดออก

“เอ๊ะตรงไหนคะ”

แทนคุณมองรอบๆ ตัวเมื่อเห็นว่าไม่ค่อยมีใครสนใจพวกเขาคุณหมอหนุ่มก็โฉบริมฝีปากจุ๊บปากเปื้อนครีมของเธอ ดูดดุนครีมเนื้อละเอียดจนหมด

“อื้อ หมอ คนเยอะแยะ” วีนัสตีเขาเบาๆ จนแทนคุณหัวเราะคิกๆ 

“ไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าคุณชอบกินขนมขนาดนี้ มิน่าละ...” เขากวาดตามองไปทั่วตัวเธอ

“มิน่าอะไรคะ” เขาจะหาว่าเธออ้วนงั้นเหรอ วีนัสทำตาโต

“มิน่าตัวถึงได้ทั้งหวานทั้งหอมไงครับ” เขาโน้มตัวไปพูดใกล้ๆ ใบหูเล็กแล้วขโมยหอมแก้มเธอฟอดใหญ่

“หื้อ บ้า ฉันนึกว่าคุณจะบอกว่ามิน่าถึงได้อ้วนต่างหาก” ถ้าพูดละก็โดนทุบแน่

แทนคุณได้ยินอย่างนั้นก็ถอยตัวออกมาก่อนจะดึงแก้มป่องๆ ของเธอ

“แบบนี้เขาไม่ได้เรียกว่าอ้วนหรอก เขาเรียกน่ากอดครับ โอ้ย” คุณหมอหนุ่มโดนฟาดไปอีกจนได้เพราะคำว่าน่ากอดมันก็ไม่ต่างอะไรกับอ้วนเลย วีนัสถลึงตาใส่

“หึย ก็นุ่มนิ่มแบบนี้ผมชอบนี่ครับ” ขณะที่วีนัสกำลังหาทางออกจากอ้อมกอดที่รัดแน่นของแทนคุณเธอก็บังเอิญเห็นคนที่เดินผ่านประตูเข้ามาพอดี

“เอ๊ะ นั่นต้องใจกับพีทนี่”


***

มาแล้วจ้าาาา รีบปั่นมากเว่อร์

และมีเรื่องแจ้งว่าไรต์จะอัพอีกทีน่าจะวันเสาร์เลยนะค้าาา

จะไปเที่ยวเกาหลีค่า แงงงง

จะรีบกลับมาอัพนะคะ คิดถึงทุกคนเลยย

คอมเม้นต์ให้กำลังใจเค้าด้วยน้าา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น